ari (p. 23) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To sift, separate larger and smaller bodies with the hand, sieve, riddle, &c., கொ ழிக்க. 2. To separate rubbish from dried leaves with the hand, in order to gather the latter for fuel, சருகரிக்க. 3. To beat and wash away, as flowing water on sand, or waves on the shore, washing away the earth and leaving the pebbles, &c. behind, நீர்மணலையரிக்க. 4. To wash rice, separate dust and grit from rice, &c., by washing; or particles of gold, silver, &c., கழுவிப்பி ரிக்க. 5. To gnaw as white ants and other vermin, செல்முதலியவரிக்க. 6. To corrode, as rust, &c., cut away, as caustics, consumemar, as moths, கல்ல. 7. To tease, vex by importunity, as creditors, an urgent child, &c., மனதையலைக்க. 8. To take away one's property by little and little, சிறிதுசிறிதாக க்கவர. 9. [in arith.] To divide, பங்கிட. அரித்துப்பிடுங்குகிறான். He teases or vexes by incessant entreaties, (lit.) he stings or bites as lice. மணிகளையரித்தெடுத்தான். He separated and took the precious stones. அரிகறையான், s. A teasing person, (lit.) a gnawing white ant. அரிபிளவை, s. A cancerous formation, constantly eating into the flesh, ஓர்வகைப்பரு. அரிபுழு, s. Worms constantly grawing and causing itching irritation, &c. (c.) அரிபெட்டி, s. A sieve or cullender, சல்லடை. அரிமணல், s. Fine sand. அரிப்பு, v. noun. Sifting, separating. 2. Nibbling, gnawing, &c. 3. Itching. 4. Corrosion. 5. Smartness. (c.) அரிப்பன்--அரிப்பான்--அரிப்புக் காரன், s. A sifter, one who sifts sand in the street, or the dust of the goldsmith. அரிப்புக்கூடை, s. A riddle.

tumpu (p. 247) s. Fibre of vegetables, நார். 2. A rope for tying beasts with, ஓர்கயிறு. (c.) 3. Spot, blemish, defect. (See வம்பு.) 4. A button or ball to fasten a dress. 5. [loc.] Dust, as தும், துகள். 6. [prov.] A kind of fringe to a shawl, சிம்பு. சீலைகிழிந்துதும்புதும்பாய்ப்போயிற்று. The cloth is torn into threads. ஏசித்தும்புபிடுங்குகிறார்கள். They abuse and tear out the fibres; i. e. taunt each other with blemishes in character. [prov.] தும்புக்கயிறு, s. A rope of cocoa, palmyra or other fibres. தும்புச்சால்வை, s. A shawl with a fringe. தும்புபோட, inf. To twist or make a rope for tying beasts. தும்புவாங்க, inf. To strip off fibre. 54)

nrai (p. 270) s. Whiteness, an ash-color, greyness, வெண்மை. 2. Hoariness of age. See சரை. 3. Faintness of color, மங்கல்நிறம். (c.) 4. A bull; chiefly a white one, ரிஷபம். 5. Taurus of the Zodiac, இடபவிராசி. 6. Chowrie or whisk of hair of the bos grunniens. See சாமரம். 7. A heron, நாரை. பித்தநரை, s. Premature greyness occasioned by disease. See பித்தம். நரைகாணுதல், v. noun. The appearance of grey hairs. நரைதிரை, s. Hoariness and wrinkles. See திரை. நரைதிரைமூப்பில்லாமை, v. noun. Exemption from wrinkles and hoary age. நரைத்தலை--நரைமயிர், s. Hoary head. படைகெட்டோடுகையில் நரைமயிர் பிடுங்குகிற தோ. When the army is fleeing before the foe, is it a time to pluck out grey hairs? நரைமாடு, s. A greyish or ash-colored ox, cow, &c. நரையன், s. [prov.] A person with white or sandy hair, நரைத்தவன். 2. A person prematurely grown grey, பருவ மின்றிநரைத்தவன். 3. A greyish beast, வெள் ளைமிருகம். 4. A kind of hawk, வல்லூற. 102)

pṟi (p. 303) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To pluck, to crop, to pick off with a twist, கொய்ய. 2. To weed, eradicate, பிடுங்க. 3. To snatch, twitch away, tear off, wrench, திருகிப்பறிக்க. 4. To take by force, to usurp, to grasp, to extort, to rob, to plunder, to confiscate, வலிதிற்கவர. 5. To dig out, to excavate, தோண்ட. 6. To unload, unlade, discharge, இறக்க.--Note The most common compounds are, அஸ்தி வாரம்பறிக்க, to dig for a foundation; களைபறிக்க, to weed; தேங்காய்பறிக்க, to pluck cocoa-nuts; தட்டிப்பறிக்க, to get by stratagem; பூப்பறிக்க, மலர்பறிக்க, to crop flowers; பணம்பறிக்க, to juggle away money; மண்பறிக்க, to dig out earth; வெட்டிப்பறிக்க, to root up a tree, or undermine a wall. பறித்தகாட்டுக்குப்பயமில்லை. There is nothing to fear in a jungle, where a robbery has just been committed பறிமுதல், s. Confiscated property. 2. Things plundered from a single person. பறி, v. noun. Plucking. cropping. picking off, பிடுங்குகை 2. Seizure, plunder, usurpation, extortion, spoil, கொ ள்ளை. 3. What is unloaded or discharged from a cart, இறக்கியபாரம். பறிகாரன், s. An extortioner. 2. A highway-man. பறிகொடுத்தல், v. noun. Being robbed, bereaved, &c. பறிதலைச்சமணர்--பறிதலையர், s. One of the two classes of Jainas, so called because they pluck all the hair from their heads to avoid vermin and so to prevent taking away life. செடிகொள்பறிதலையமணர். Jainas whose head is deprived of hair. (மீனாட்சி.) பறிபட, inf. To be plucked off. 2. To be robbed, bereaved, plundered. பறிப்புv. noun. Plucking; unloading, a seizure. 52)

piṭungku (p. 315) கிறேன், பிடுங்கினேன், வேன், பிடுங்க, v. a. To pull out, to pull off, to pluck up, to extract, to extirpate, eradicate, களைய. 2. To snatch, to seize on, to grasp, பறிக்க. 3. To extort, to wrest or wring from, இழுக்க. 4. To depose, to dislodge, to turn one out of office, அகற்ற. (c.) பிடுங்கித்தின்ன, inf. To pluck and devour, as a bird. 2. To eat what was obtained by extortion or importunity. பிடுங்குகீரை, s. [colloq. பிடுங்கீரை.] Young greens, fit to eat, தண்டுக்கீரை. (Old Dic.) பிடுங்குண்ணி, appel. n. One deprived of his living by an extorioner; also பிடுங்குண்டவன். 2. [prop. பிடுங்குண்ணி.] One who lives by extortion. 6) *