aẕṉm (p. 32) s. A corpse, a carcass, பிணம். 2. Fire, தீ. 5)

uruḷ (p. 65) --உருளு, கிறது, உருண்டது, உருளும், உருள, v. n. To turn about as a wheel, or dice, to roll, bowl, trundle, tumble over and over, revolve on a plane, spin or whirl--as a thrown discus, at right angles with the horizon, புரள. 2. To become round, grow globular, திரள. 3. (c.) To perish, die in numbers--as in battle, by an epidemic, &c.; to waste--as wealth, &c.; to become extinct, be exterminated, அழிய. உருண்டுபோவாய். May you die. (An imprecation.) அவன்கூட்டமெல்லாமுருண்டுபோயிற்று. His whole circle is extinguished. காணாப்பிணமாயுருண்டுபோகிறது. To die unnoticed. கொள்ளைநோயிலநேகருருண்டுபோனார்கள். [vul.] Many were carried off by the pestilence. உருண்மணி, s. The polished or rounded gem. (பார.) உருளாதவிழுநிதியம், s. Inexhaustible splendid wealth. (அறநெறித்.) மணிமணியாயுருளல், v. noun. Becoming round globules or grains. உருளுநேமி, s. The whirling discus. உருள்தடந்தேர், s. A large rolling car. (குறள்.) உருட்சி, v. noun. Rotundity, globosity, globularness, திரட்சி. 2. Revolving as a wheel, சில்லுருட்சி. உருட்சியானமுகம், s. A round face. முத்துருட்சிமணி--முத்துருளைமணி, s. Pearl-like gold beads. 46) *

ūttai (p. 70) s. Filth connected with the teeth, body, &c., excrement, excretion, &c.; any ceremonial uncleanness especially from catamenia, சரீரவழுக்கு. 2. Filth in general, dirt, foulness, stain, tarnish, அழுக்கு. 3. (p.) Butcher's meat, flesh, fish, ஊன். ஊத்தைக்குவிளாங்காய்சேர்ந்தாற்போலிருக்கிறது... The union of a person with another as bad as himself is like eating wood apple with unclean teeth. ஊத்தைபோகக்குளித்தவனுமில்லைப்பசிபோகத்தின் றவனுமில்லை. None washes himself so as not to require it again, nor does any one eat so as not to hunger again. ஊத்தைகுடியன், s. A kind of goblin, ஓர்பிசாசு. ஊத்தைச்சீலை, s. Menstruous cloth, சூதகச்சீலை. 2. Dirty cloth, or clothes, அழுக்குச்சீலை. ஊத்தைதாங்க, inf. To bear dirt, &c.--as cloth without showing it. ஊத்தைதேய்க்க--ஊத்தைபுரட்ட, inf. To rub the body in bathing. ஊத்தைநாறி, s. A dirty slut, துர்க்கந்தமுடையவள். [vul.] 2. A tree, பீ நாறி. ஊத்தைபுரள, inf. To be dirtied-as clothes, &c. ஊத்தைப்பல்லன், s. A man with dirty teeth. ஊத்தைப்பாண்டம், s. An unclean vessel, அழுக்குப்பாத்திரம். 2. (Met.) The body, உடல். ஊத்தைப்பிணம், s. A putrid corpse or carcass, நாறியபிணம். 2. The vile body (as spoken of by ascetics, &c.), உடம்பு. ஊத்தைப்பிணமாய்நாறுகிறது. It stinks like a corpse. ஊத்தையெடுக்க, inf. To remove the tarnish from jewels, a stain from a silk or other cloth. 2)

kṭi (p. 87) s. Scent, odor, fragrance, வா சனை. 2. Wedding, nuptials, கலியாணம். 3. Protection, safeguard, defence, காவல். 4. Sharpness, keenness, கூர்மை. 5. Brightness, transparency, ஒளி. 6. Fearfulness, dreadfulness, அச்சம். 7. Speed, swiftness, சீக்கிரம். 8. Poignancy, pungency, கரிப்பு, 9. Abundance, copiousness, plentifulness. மிகுதி. 1. Beauty, சிறப்பு. 11. Delight, gratification, pleasure, இன்பம். 12. Intensity, உக்கிரம். 13. Newness, modernness, புதுமை. 14. Sounding, sonorousness, ஓசை. 15. Time in minute or indivisible portions, பொழுது. 16. A flower-garden, நந்தனவனம். 17. Merriment, களிப்பு. 18. A vampire, a goblin, பிசாசம். 19. A corpse, பிணம். 2. Explication, விளக்கம். 21. (இரேவ.) A beggar's bowl, இரப்போர்கலம். (p.) கடிகெழுபரிதியைக்கரங்குவித்தபின். After worshipping with folded hands the bright sun-கடிமதுநுகர்ந்தோர். Those who drink liquors which cause them to be merry-கடிமிளகுதின்றகல்லாமந்தி. The irrational monkey which ate the pungent pepper-கடியரமகளிர்க்கேகைவிளக்காகி. Serving as a portable lamp to the timid sirens-கடியுண்கடவுட்கிட்டசெழுங்குரல். The red millet offered in rich profusion to the god who feeds upon it-கடிவினைமுடுகி. The wedding approaching-பழுமரக்கடியுட்புக்கான். He entered the grove of banyan trees. புதிதுண்கலவிக்கடிமகிழ்ந்தே. Rejoicing in recent conjugal pleasures- கைவளைபலியொடுங்கடியுட்சோர்ந்தவால். The bracelets (of the ascetic virgins) dropped into the beggar's bowls along with the rice. எம்மம்புகடிவிடுதும். We will soon despatch our arrows. கண்ணாடியன்னகடிமார்பன். One whose breast glitters like a crystal-கடிநகர், s. A city surrounded by guards. கடிமாலை, s. A fragrant flowergarland. கடிமுரசு, s. The sounding drum. கடிமுனைப்பகழி, s. A sharp-pointed arrow. விழாக்கடி, s. The splendid scene of the festival. 45) *

kṭu (p. 87) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To throb--as from a sting, venomous bite, the prick of a thorn, tooth-ache, விரு விருக்க. 2. To ache--as with colic, dysentery, &c.; to have pain as the leg from walking; the shoulders or head from carrying a load; the mouth from speaking; the arm from writing, &c., உளைய. 3. To be seasoned too highly, or otherwise spoiled--as curry, commonly, கடுகடுக்க. 4. (p.) To be like, to resemble, ஒக்க. 5. To be in doubt, or uncertainty, to hesitate, ஐயுற. 6. To be angry, impatient, fretful, கோபிக்க. 7. To pass swiftly, விரைய. கடுத்தபின். When (the king) suspects. (குறள்.) கடுத்துப்போனதண்ணீர். Bad water, water unpleasant to the taste. அடுத்ததுகாட்டும்பளிங்கேபோல்நெஞ்சங்கடுத்ததுகா ட்டுமுகம். The face indicates the resentment of the heart, as the mirror reflects the shape of things placed before it. ஊமன்கண்ணிலாதவற்குரைத்தலுங்காண்டலுங்கடுக் கும். It is as if a blind man saw a thing which a dumb man told him to look at. கடுவரைநீரிற்கடுத்துவரக்கண்டு. Seeing it coming as rapidly as the impetuous mountain torrent-- (வெண்பாமாலை.) கடுத்துப்பேச, inf. To speak harshly. கடுப்ப, inf. Used as a particle of comparison--as பிள்ளைகடுப்பப்பிணம்பிறங்க, the bodies (of those who fell in battle) appeared (to move their dying limbs) like infants. (வெண்பா.) கடுத்தல், v. noun. Doubt, ஐயம். 2. Wrath, கோபம். 3. Vehemence, வேகம். 4. Comparison, உவமை. (p.) கடுப்பு, v. noun. Pains, throbbing, throe, எரிவு. 2. Anger, displeasure, impatience, peevishness, சினம். 3. Speed, rapidity, impetuosity, great haste, வேகம். அவருடையகடுப்பெல்லாமாறிப்போயிற்று. His peevish arrogance is now all gone (his means being reduced). கடுப்பிறக்குதல், v. noun. Reducing one's pride, arrogance. கடுப்புக்கழிச்சல், s. A painful dysentery. கடுப்புச்சூடு, v. noun. Cauterizing oxen after castrating as a counteroperation to promote healing. கடுப்பெடுத்தல், v. noun. Being in pain, aching. 2. Reducing one's pride, arrogance. வாதக்கடுப்பு, s. Rheumatic pains in the limbs. நீர்க்கடுப்பு, s. Dysury, strangury. மூலக்கடுப்பு, s. Dysentery, tenesmus. வயிற்றுக்கடுப்பு, s. Griping of the bowels. மனக்கடுப்பு, s. Indignation, resentment. 72)

kaḷēparam (p. 100) s. A corpse, பிணம். 2. Bones, எலும்பு. 3. Body, உடல். Wils. p. 22. KALEVARA. (p.)

kiẕmai (p. 111) --கிழம் s. Oldness, senility, decrepitude, old age, கிழத்தனம். இந்தமாடுமிகுந்தகிழம். This is a very old ox. கிழக்கதை, s. Old stories. 2. The chattering of old people, கிழவர்வார்த்தை. கிழக்குதிரை, s. An old horse. கிழக்கோலம். The appearance or marks of age. கிழடு, s. [vul.] An old thing, commonly said of animals, trees, and contemptuously of a person, வயதுமுதிர்ந்தது. கிழடன், s. An old man; an old chap, in contempt. கிழட்டுப்பசு, s. An old cow. கிழத்தனம், s. Old age; manners or habits of old people. கிழப்பிணம், s. An old fellow, in contempt; a living carcass. கிழமாடு, s. An old ox or cow. கிழவன், s. (pl. கிழவர்.) An old man, an aged man, மூப்புடையோன். 2. The second of the twenty-seven lunar asterisms or nacshatras, or the day during which the moon is in the nacshatra, பரணி. குடுகுடுகிழவன், s. A very old man. கிழவி, s. An old woman, மூப்புடைய வள். கிழவிக்கிழங்கு, s. [prov.] The previous year's root (esculent, &c.), old and useless; from which others have sprung, பழையகிழங்கு. கிழவிமஞ்சள், s. [prov.] old turmeric root of the previous year, பழமையான மஞ்சள். வன்கிழம்--வலுகிழம், s. A very old person, animal or thing, in contempt. 40)

kuṇapam (p. 118) s. A dead body, a corpse, a carcass, பிணம். Wils. p. 227. KUN'APA. 2. A goblin or ogre, supposed to haunt cemeteries, and animate dead bodies, பிசா சம். (p.) குணபவூணர், s. Rakshas, பிசிதவூணர். குணபாகி, s. [prop. குணபாசி.] A spirit, an imp, a goblin, பிசாசம்; [ex குணபம், et. அச, eating, carcass-eater.] 11)

camāti (p. 163) s. The last of the eight அ ங்கயோகம், or states and modes of silent, contemplative worship, அங்கயோகத்தொன்று. 2. One of the postures of the ascetic for silent meditation, being an upright, majestic position, as a fancied image of the deity, ஞானசமாதி. 3. The abstract contemplation of the ascetic in which the soul is supposed to be independent of the body and mind. (See யோகம்.) 4. Knowledge of the sublimest description--as of the deity, one's own spiritual nature, &c., acquired by supernatural illumination, without the aid of organs physical or mental, சமாதி தரிசனை. 5. A mode of interment, by placing the corpse in a sitting posture in imitation of the சமாதி worshipper, சமாதி யில்வைக்க,--Note. The வீரசைவர் sect are all burried in this manner, (it being deemed improper to burn them lest the linga previously worn should be burnt also,) and occasionally a monument of masonry is built around the corpse, as a linga, which thus becomes an object of worship. 6. A grave, a tomb, a sepulchre, பிணம் புதைக்குங்குழி. 7. [in rhet.] A species of personifications, a metaphor in which the quality or attribute properly belongs to the objects to which the metaphor refers, ஓரலங்காரம்--as பாயிருள்பருகிப்பகல்கான்றெழுதரு பருதி, the orient sun which swallows the darkness and pours forth the day; also, கன்னிமதில், virgin walls, i. e. imperishable, and குமரிஞாழல், the young rush, i. e. ever green. 8. Death, demise, commonly spoken of a devotee, மரணம். W. p. 896. SAMAD'HI. சமாதிக்குப்போக, inf. To betake one's self for a time to his cell, as an advenced devotee to secure uninterrupted, and protracted contemplation in silent worship. சமாதிக்குழி, s. The cell or grave of the devotee for interment, in an erect, sitting posture. 2. A grave. சமாதிபண்ண, inf. To sit in any of the postures of the Yogi. (p.) சமாதிபெற, inf. To receive of the Guru the degree of the Yogi, entitling the person to the privilege of sitting in the சமாதி postures. சமாதியடைய, inf. To sit in the ச மாதி posture in silent meditation. 2. To retire to the grave, to die. 3. To die in an erect posture--as a devotee. சமாதியில்வைக்க, inf. To bury a corpse in a sitting posture--as customary with some Hindus. (c.) சமாதியிருக்க, inf. To sit in a contemplative posture--as a silent devotee. 2. To betake one's self to his sepulchre --as an exalted devotee, on the approach of death, remaining without nourishment in a sitting posture until life is extinct. சமாதியுப்பு, s. A kind of medicinal salt formed from the corpse interred in a sitting posture, taken up after some years; also the salt cast into the grave at the interment to prevent putrefaction. 10)

cāṇi (p. 174) s. Dung of cows and buffaloes, and very rarely of some other animals, ஆப்பிமுதலியன. 2. [in combination.] A farrier, horse-doctor, குதிரைச்சாணி; which see. (c.) சாணிதெளிக்க, inf. To sprinkle macerated cow-dung, for purification, in the morning before the house--also inside, before and after eating--after the entrance of an impure person-around a corn-heap for threshing, &c. சாணிதட்ட, inf. To make cow-dung into cakes for fuel. சாணிப்பால், s. The juice or essence extracted from cow-dung. சாணிப்பிணம், s. A useless, worthless, dull fellow, (lit.) a mere mass of cowdung. சாணிமெழுக, inf. To smear with cow-dung--as a floor, &c. சாணிபோட, inf. To evacuate dung --as a cow or buffaloe. 2. To sprinkle macerated cow-dung--as சாணிதெளிக்க. சாணிக்கெண்டை, s. [prov.] A kind of carp fish, which when boiled in unpleasant to the taste, ஓர்மீன். 91) *

cāpiṇm (p. 174) s. An old fellow ready to die.--in contempt. 9)

trumm (p. 225) --தர்மம்--தன்மம், s. Justice, right, equity, law, நீதி. 2. Virtue, moral and religious merit according to the Shastras, ஒழுக்கம். 3. Charity, any charitable or meritorious act from which future good is expected --as alms-giving; building or endowing temples, contributing to the support of life, human or brute, or the maintenance of religion, or religious establishments. (See அறம்) (c.) 4. Peculiar or prescribed duty, occupation, &c., according to the different ranks and classes in society--as giving alms, &c., by the house-holder; administering justice, by kings; piety and performing rites by brahmans; courage, bravery in the solider; shaving in the barber, சாதிக்குரிய கருமம். 5. Nature, instinct, characteristic, property or action in animals--as humming in bees, barking in dogs, இயல்பு. 6. Inherent and peculiar qualities in plants, as fragrance in flowers; flavors in fruits, குணம். W. p. 439. DHARMMA.--Note. The negative of the above is அதர்மம், injustice, &c. தருமந்தலைகாக்கும். Uprightness will preserve the head; i. e. the life. தருமகர்த்தா, s. Wardens of a heathen temple. 2. Arbitrators, judges, jurymen. தருமகாரியம், s. A charitable act, subject, affair, &c. 2. (fig.) Marriage by charity. தருமகேத்திரம்--தருமக்ஷேத்திரம், s. A place near Delhi, where the Kurus and Pandavas fought. See குருசேத்திரம். தருமக்கட்டை, s. An orphan, supported by strangers, அநாதப்பிள்ளை. (c.) 2. A rubbing post for cattle, ஆவுரிஞ்சுதறி. தருமக்கிழவர், s. Traders of three kinds, the வைசியர் caste; (lit.) guardians of justice. See வைசியர், 3. தருமக்கொடை, s. A donation for a charitable purpose. தருமக்கொள்ளி, appel. n. One who lights a funeral pile in charity. தருமக்கோள்--தருமசாடி, s. Indirect information as to any secret crime. தருமங்களைப்போதிக்க, inf. To teach religious duties. தருமசங்கடம், s. [in casuistry.] Difficulty of distinguishing between two duties, காரியமுட்டுப்பாடு. தருமசங்கிதை, s. Some specific book of the law, ஒர்தருமநூல். தருமசத்திரம், s. A rest-house for travellers. தருமசபை, s. Council of arbitrators. தருமசமுஸ்காரம், s. Burying, or burning the deceased poor, அறவைப்பிணஞ்சுடு தல். தருமசாட்சி, s. King's evidence, witnesses cited by the king. தருமசாதனப்பட்டையம்--தருமசாத னம், s. A deed of endowment inscribed on copper. See சாதனம். தருமசாது, s. A very mild, patient and benevolent person, தருமிஷ்டி. தருமசாத்திரம், s. Code of laws, especially the Smriti; rules of justice; ethics, moral philosophy; jurisprudence, ஸ்மிருதி. See கலைஞானம். தருமசாலி, s. A person famed for charity; [ex சாலி.] தருமசாலை, s. An almonry, or place, where any, or all, of the thirty-two charitable acts are performed. தருமசிந்தை--தருமசிந்தனம், s. A charitable or virtuous disposition, motive, intention, object, &c. தருமசிவாசாரி, s. A name of the gurus of the mercantile caste. தருமசீலன், s. (fem. தருமசீலி.) A charitable person piously disposed. தருமசூட்சுமம், s. A nice and difficult point in pleading. தருமஞ்செய்ய, inf. To do charitable and virtuous acts. தருமதானம், s. Beneficence, charitable gifts. தருமதேவதை, s. The goddess of virtue born from the right breast of Brahma, அம்பாலிகை. 2. The vehicle of Siva in the form of a bull, நந்தி. 3. (fig.) A good woman, உத்தமி.--Note. The goddess is described as placing four feet on the earth in the golden age; three in the next, or silver age; two in the brazen; and only one in the iron age. தருமநடை, s. Moral, religious, virtuous conduct; observing prescribed duties according to one's caste. தருமநாள், s. The third lunar asterism --as பரணி. தருமநியாயம்--தருமநீதி, s. Impartial discussion as given in the code of laws. (c.) தருமநூல், s. Works on law, ethics and jurisprudence, called Smriti; eighteen are in repute (though the சதுரகராதி makes nineteen), named for the most part after their authors. 1. மனு. 2. அத் திரி. 3. ஔரிதம். 4. விட்டுணு. 5. யாஞ்ஞவற் கியம். 6. உசனம். 7. ஆங்கீரசம். 8. யமம். 9. ஆபஸ்தம்பம். 1. சம்வர்த்தம். 11. காத்தி யாயனம். 12. பிரகஸ்பதி. 13. பராசரம். 14. வியாசம். 15. சங்கலிதம். 16. தக்கம். 17. கௌதமம். 18. சாதான்மம். 19. வசிட்டம். Of these, மனு is peculiar to the first age of the world, கிரேதாயுகம்; கௌதமம், to the second, திரேதாயுகம்; சங்கலிதம், to the third, துவாபாயுகம், as well as common to them all; and பராசரம் to the கலியுகம். தருமபத்தினி, s. A virtuous wife, கற் புள்ளமனைவி. தருமபுத்திரன், s. As தருமநந்தனன். See under தருமன். தருமபுருஷன், s. A charitable and pious man. தருமப்பள்ளி, s. A charity school. தருமப்பிணம், s. A corpse buried by public charity. தருமப்பிரபு, s. A man eminent for equity and benevolence. தருமப்பிள்ளை, s. One brought up by public charity, as a mountebank to exhibit before the tribe in which he was reared. (Used at the South. In Madras, நோக்கர்.) தருமப்பெட்டி, s. A charity box. தருமப்போர், s. Combat between two champions of equal powers, with the same kind of weapons, and taking no improper advantage. தருமவட்டி, s. Lawful interest. (c.) தருமவாடி, s. An enclosure from which alms are given. தருமவாட்டி--தருமவதி, s. A charitable female. தருமவாளி--தருமவான்--தருமவந்தன், s. A charitable and pious man. (c.) தருமாசனத்தார், s. Judges. தருமாசனம், s. Seat of Justice. 2. prov. also தருமாசனபூமி.] An endowment of land to a temple. (c.) தருமாதருமம், s. Justice and injustice, virtue and vice, அறமும்மறமும். (c.) தருமாத்துமா, s. As தருமி. தருமி, s. A virtuous man or woman. 2. (திருவிளை.) A celebrated brahman. தருமிஷ்டன்--தருமிஷ்டி, s. A charitable, righteous person. தருமிஷ்டர், s. (Hon.) As தருமிஷ்டன். 2. (R. C. usage.) (plu.) The fathers of the church, patriarchs. 57) *

paṇam (p. 291) s. Money in general, wealth, திரவியம். W. p. 496. 2. A fanam, a small coin of gold or silver, பணம். 3. Coin, gold coin, காசு. (c.) பணத்துக்குப்பணவிடை.Very scarce, just the weight of a fanam for a fanam; hyperbolical. பணத்தோடேசீவனைவிடுவான். He will relinquish life as soon as money. பணக்கலியாணம், s. [prov.] A feast made to obtain contributions from friends. பணக்காரன்--பணமுள்ளவன், s. [fem. பணக்காரி.] A rich man. பணச்சலுகை, v. noun. Show, parade, insolence of wealth. பணச்செப்பு, s. A money-box. பணச்செருக்கு, s. Pride of wealth. பணச்செலவு, Expenditure of money. பணத்துக்குக்கொள்ளுதல், v. noun. Making an actual, unconditional purchase. 2. Acquiring by purchase. பணத்தையிறைக்க, inf. To spend money lavishly. பணத்தோடேபணம், s. Accumulation of wealth; (lit.) money with money. பணந்திரட்ட, inf. To treasure up. See திரட்டு. பணப்பித்து, s. Greediness after money, avarice. பணப்புரட்சி--பணப்புரட்டு, v. noun. [prov.] Command of money, abundance of wealth. பணப்பெட்டி, s. A money-box, coffer, &c., பணப்பெயர்ச்சி--பணப்பெயர்த்தி, v. noun. [prov.] Raising money by borrowing, &c. பணப்பெருமை, s. Pride of wealth. பணப்பேய், s. A very avaricious, covetous person. பணமடித்தல்--பணம்வெட்டுதல், v. noun. Coining money. பணமிடுக்கு, s. Power of wealth. பணமுடிப்பு, s. Money tied in a little piece of cloth, or on the ends of a garment. பணமுட்டு, s. Straits for want of money. பணமூறுதல், v. noun. Accruing as money, increasing as income, &c. பணம்பரிமாறுதல், v. noun. [prov.] Circulation of money. 2. Money being at command. பணம்பறித்தல், Getting money by dishonorable means, as prostitutes, strolling jugglers, impostors, &c. பணவரவு, s. Income. பணவாஞ்சை, s. Desire of money, avarice. பணவிடை, s. A small weight of gold, the ninth of a pagoda, also the twelfth of a கழஞ்சு. பணமில்லாதவன்பிணம். One without property is but a corpse. ஈட்டிஎட்டினமட்டுங்குத்தும், பணம்பதின்காதம் குத்தும். The spear will pierce its own length, money will go ten காதம், or 1 miles. பணம்இறகில்லாப்பட்சியாயிருக்கிறது. Wealth is a bird flying without wings. 156) *

piṇm (p. 315) s. Corpse, carcass, சவம். (c.) 2. (சது.) Evil spirit, a devil, vampire, பிசாசம். பிணக்காடு, s. Place of cremation, சுடு காடு. 2. The place of battle where many have been slain, யுத்தகளம். பிணஞ்சுட, inf. To burn a corpse. பிணத்தூக்கம், s. Deep sleep. பிணநாற்றம், s. Bad smell of a corpse. பிணநெய், s. Fat extracted from corpses and used in magic. பிணந்தின்னி, appel. n. One who feeds on corpses. பிணந்தின்னிப்பிச்சி--பிணந்தின்னிப் பேய், s. A puny devil living on corpses. பிணப்பறை, s. A funeral drum, as சாப்பறை. பிணமெடுக்க, inf. To take up a corpse for burning or burying. பிணம்போலேகிடக்க, inf. To be motionless, as a corpse when asleep or feigning sleep. 2. To be indifferent to harsh treatment. பிணம்வீழ்களம், s. A burning or burying place, for the dead, மயானம். 2. As பிணக்காடு, 2. பிணவறையன், s. [prov.] A dull, heavy, lazy person, பருத்தவன். [in displeasure.] பிணவெடில், s. [prov.] As பிணநாற்றம். 17)

porumu (p. 337) கிறது, பொருமினது, ம், பொ ரும, v. n. To sob, to cry, until the face and cheeks swell, விம்ம. 2. To swell, to bloat--as the body with wind, disease, or indigestion; or as a dead body, பிணம்ப ருக்க. 3. To swell from dampness as paper, or a sponge, ஈரித்துப்பருக்க. 4. To become soaked--as tiles, new pots, &c., ஊறிக்கசிய. (c.) 5. (சது.) To weep, அழ. பொருமிக்கழிய, inf. To have flatulent evacuations by stool. பொருமல், v. noun. Flatulency, wind in the stomach, வயிற்றுப்பொருமல். 2. Weeping, அழுதல். பொருமலி, s. A fat woman, பருத்தவள். பொருமிப்பொருமியழுகிறது. Sobbing and crying greatly. 48)