cūtu (p. 200) s. (probably a change of Sa. Dyootaha.) Conical pieces in the play of draughts, to mark the progress of each player, சூதாடுகருவி. 2. The play of dice or draughts, சூதாட்டு. 3. Gaming, gambling of all kinds including cock-fighting, &c., பலவகைச்சூது. 4. Trick, deception, guile, circumvention, வஞ்்சகம். (c.) சூதடி, v. noun. [loc.] Deception, tricks, பித்தலாட்டம். சூதன்--சூதுக்காரன், s. A deceitful person. 2. A gambler. சூதாடுகிறவன், appel. n. A gambler. சூதுவிளையாட, inf. To gamble. சூதாடல், v. noun. Gambling, playing at any game of chance. சூதாடுவோர், s. Gamblers. சூதாட்டம், v. noun. Gambling by two parties. 2. Tricks, தந்திரம். சூதுபண்ண, inf. To deceive, to play a trick. சூதுபோர், s. Gambling. 2. Playing at dice, சூதாட்டு. சூதும்வாதும்வேதனைசெய்யும். Gambling and disputing causes trouble. இவனுக்குச்சூதுங்கபடமும்தெரியாது. He practises no tricks. 18)

tṭṭu (p. 222) v. noun. Knock, tap, stroke, pat, rap, தட்டுகை. 2. Breaking, knocking, patting, தட்டல். 3. Scarcity, straits, extremity, குறை. 4. Drawing near, கிட்டுகை. 5. Warding off, averting, நீக்கல். 6. Evasion, prevarication, புரட்டு. 7. A dexterous performance or man&oe;uvre, உபாயம். 8. Stalk of grain, பயிர்த்தாள். 9. Striking against, collision, முட்டுதல். 1. Frustration, thwarting, விலக்கு. 11. Opposition, check, impediment, தடை. 12. Getting money by deception, swindling, பித்தலாட்டம். 13. (fig.) A cunning remark, a repartee, an insinuation, சூத்திரப்பேச்சு. 14. Patting, மெய்ப்பரிசத் திலொன்று. 15. Publishing by striking a gong, &c., தாளம்போடல்.--Note. In many of these meanings the word is used in cant. (c.) அவனுக்குநல்லதட்டு. He had a good profit. சாப்பாட்டுக்குஇப்போதுஅதிகதட்டு. Now a days, I am much straitened for food. ஒருதட்டுத்தட்டிவிட்டான். He has warded it off, acquitted himself well, given a gentle blow. ஒருதட்டுத்தட்டியிருக்கிறார். He has said something to frustrate the matter, or thrown in a word, &c. [prov.] தட்டிலும்வீச்சிலுங்காரியம்பார்க்க. To make a display and shift the expense on others. தட்டிலேவயிறுவளர்க்க. To support one's self at another's expense. தட்டுக்காரன், s. A rogue, a cunning fellow. 2. An evader, a prevaricator. தட்டுத்தட்ட, inf. To give a tap. 2. To evade. 3. To thwart or frustrate. 4. To act dexterously. தட்டுத்தடவல், v. noun. As தட்டல்த டவல், which see. தட்டாயிருக்க, inf. To be destitute, to be in straits. செலவுக்குத்தட்டாயிருக்கிறது. We are in want of the means of subsistence. தட்டுக்கொட்டு, v. noun. [prov.] Exterior show without accomplishing one's wish. 2. A bauble, gew-gaw. 3. Living by stratagem, &c. தட்டுத்தடக்கு, v. noun. Hesitation, impediment. தட்டுத்தடக்கில்லாமல்வாசிக்கிறான். He reads fluently. தட்டுத்தாவரம், s. [prov.] Resort, resource, refuge, புகலிடம். தட்டுப்பட, inf. To be hit, to be struck--commonly accidentally. 2. To be tapped or beaten as a drum, cymbal, &c. 3. To lack, to be wanting--as stores, money, rain, &c. 4. To be felt by contact. 5. To be stopped in progress, as a vehicle, a performer, &c., To be understood. அவன் என்கண்ணுக்குத்தட்டுப்படவில்லை. I have not seen him any where. இப்போதுதான்எனக்குத்தட்டுப்பட்டது. Now I understand it. தட்டுண்டுபோக, inf. To be beaten off, scattered. 2. To be all threshed out--as rape-seed. 3. To be thwarted, to fail, as an expected good. 4. To be upset, overturned. 5. To exchange commodities clandestinely, and fraudulently. தட்டுக்கெட, inf. To be greatly alarmed, to stand aghast. 2. To be in extremity, in destitution. 3. To suffer loss. தட்டுக்கெட்டுத்தடுமாறிப்போனான். He was greatly surprized. தட்டுக்கெட்டசமாசாரம், s. A complicated business. தட்டுக்கேடு, v. noun. Extremity, want, destitution. 2. Loss. 3. Perplexity, surprize. 4. Defeat, discomfiture, ruin. தட்டுமாறி, appel. noun. A swindler. 37)

tantiram (p. 223) s. W. p. 365. TANTRA. Stratagem, device, subtlety, scheme, dissimulation, பித்தலாட்டம். 2. Means, contrivance, pretext, expedient, உபாயம். (c.) 3. Action of the hand in performing sacrifices, பூசையிற்செய்யுங்கைத்தொழில். 4. (for தந் திரி.) Wire or string of a lute, guitar, &c., யாழ்நரம்பு. 5. Treatise--scientific, literary or religious, நூல். 6. A set of religious works of the Siva sect, the Tantras, inculcating rites and ceremonies, ஆகமநூல். 7. Army, troops, detachments, forces, படை. தந்திரகலை--தந்திராகமம், s. One of the divisions of the Agamas, treating on rites, &c. (See மந்திரம் and உபதேசம்.) 2. Study of the Agamas, with attachment, confidence, and understanding. தந்திரகாரன், s. (com. தந்திரக்காரன்.) A cunning man, one scheming and wily. தந்திரக்கதை--தந்திரகதை, s. A cunningly devised story. தந்திரபாலன், s. General of an army. தந்திரபுத்தி, s. Dissimulation, scheming. தந்திரபேச்சு, s. Cunning or artful language. தந்திரர், s. (plu.) Gantharuvas, or celestial musicians, கந்தருவர். தந்திரவாதம், s. The art of disputation. தந்திரவாதி, s. An expert, dexterous person, a subtle man. தந்திரவித்தை, s. Cunning art. தந்திரவுத்தி, s. Approved methods of teaching on a subject embracing chiefly thirty-two particulars. See உத்தி. தந்திரன், s. A schemer, a plotter, a subtle, crafty, designing person. 51) *

tippiliyāṭṭm (p. 238) --திப்பிலாட்டம், v. noun. [prov.] A kind of fool's play with one in teasing, pinching, pulling ears, &c., ஓர்விளையாட்டு. 2. Puzzling, questions, &c., சித்திரப்பேச்சு. 3. (com. பித்தலாட்டம்.) Deception, fraud, வஞ்சனை. திப்பிலியாட்டக்காரன், s. A dishonest man, a deceiver. 82)

pittalāṭṭam (p. 315) s. [prov. திப்பிலாட்ட ம்.] A trick, a fraud. See பித்தளையாடகம். (c.) பித்தலாட்டக்காரன், s. A man of tricks. 50)

pittaḷai (p. 315) s. Brass, a compound of copper and zinc, செம்பு துத்தநாகமிவற்றின்கலப்பு. W. p. 536. PITTALA. (c.) பித்தளைமணி, s. Beads or tags of brass. பித்தளைமலை, s. A mountain containing copper, காளிக்கம். பித்தளையாடகம், s. [com. பித்தலாடகம் or பித்தலாட்டம்.] s. Trick, fraud, circumvention--as passing brass for gold, சூது. 52) *