pittalāṭṭam (p. 315) s. [prov. திப்பிலாட்ட ம்.] A trick, a fraud. See பித்தளையாடகம். (c.) பித்தலாட்டக்காரன், s. A man of tricks. 50)

pittaḷai (p. 315) s. Brass, a compound of copper and zinc, செம்பு துத்தநாகமிவற்றின்கலப்பு. W. p. 536. PITTALA. (c.) பித்தளைமணி, s. Beads or tags of brass. பித்தளைமலை, s. A mountain containing copper, காளிக்கம். பித்தளையாடகம், s. [com. பித்தலாடகம் or பித்தலாட்டம்.] s. Trick, fraud, circumvention--as passing brass for gold, சூது. 52) *