piraḷayam (p. 317) --பிரளையம், s. Destruction; an overflowing, inundation, வெள் ளம். 2. The end of a kalpa, கற்பமுடிவு. W. p. 578. P'RALAYA. 3. A number, ஓரெண். 4. One of the divisions of an army, படையிலொருதொகை.-- Of பிரளயம் are four kinds, அக்கினிப்பிரளயம், சலப்பிரளயம், மகா ப்பிரளயம், மனுப்பிரளயம், which see; also பிர மப்பிரளயம், பிராகிருதப்பிரளயம், &c. பிரளயகாலம், s. The time of the general destruction of the universe, உலக முடிவு. பிரளயகாலருத்திரன், s. Rudra as destroyer of the world at the deluge. See காலாக்கினிஉருத்திரர். பிரளயாகலர், s. [pl.] The second class of souls subject to two of the three மலம், that is, to ஆணவம் and கன்மம், but free from மாயை and not subject to births, having by their merit risen to the rank of gods, மாயைநீத்தோர். (தத்துவக்.) பிரளயாக்கினி, s. [com. காலாக்கினி.] The submarine fire which is to destroy the universe, வடவாமுகம். 20)
