parākku (p. 297) s. [in sans, crooked.] Inattention, heedlessness, அசட்டை. 2. Diversion, amusement, pastime, விளையாட்டு 3. Object in view, a purpose, நோக்கம். 4. [in dram, performances.] An interjection. calling attention, commonly pronounced by the usher--as சாமீபராக்கு. 5. A kind of song addressed to a deity each stanza ending with this word, ஓர்பிரபந்தம். 6. [For பிராக்கு.] Past--Common in Tamil and Telugu. பராக்காயிருக்கல், v. noun. [prov. பராக் குப்பண்ணல்.] Being engaged about something else, being inattentive. பராக்குக்காட்ட, inf. [vul. பராக்காட்ட.] To amuse a child, &c. பராக்குப்பார்த்தல், v. noun. Having the attention diverted, being attracted or engaged about other things to the neglect of the object in hand. 51) *

pirākku (p. 317) s. [com. பராக்கு.] Past, gone, கழிந்தது. W. p. 584. PRAK. பிராக்குவருஷம். The last or past year. பிராக்சக்கரம், s. [in astron.] The epicycle employed in calculating the precession of the equinoxes. 29) *