ilingkam (p. 54) s. A sign, mark, token, symbol, அடையாளம். 2. The penis. ஆண்குறி. 3. The phallus or linga--a representation of the membra viri et mulieris used in temples as an object of worship, and regarded as deity under this emblem. It is also made of gold or silver and worn in a casket on the arm, the breast, or some other part of the body, as an amulet and as an object of veneration and worship. In both these cases it represents both sexes in conjunction, being emblematical of Siva and Sacti, or the male and female energies of the deity, சிவலிங்கம். In the Agama philosophy three lingas are mentioned; viz.: 1. Streelinga (ஸ்திரீலிங்கம்) the same as விந்து--the female linga common to male and female--including in both sexes the organs for secreting and containing the seminal fluid. 2. Purshalinga (புருட லிங்கம்) same as நாதம் (Natha) male linga, also common to both sexes, including in both sexes the genital organs for transmitting and combining the two productions essential to generation. 3. Napunchakalinga, (நபுஞ்சகம்) same as அலி, Ali or Alilinga, the neuter or rather hermaphrodite linga, being the physiological foundation of the other two, both as to their organization and functions. The image linga often bears this name; these three are distinguished by the terms அவன், அவள், அது. They are physiological and are found in such works as தத்துவக்கட்டளை, &c. There is another class of lingas called பஞ்சலிங் கம், the five lingas, popularly represented as deity under the emblems of the five elements, and worshipped in as many celebrated temples, viz.: பிருதிவிலிங்கம், earth-linga, worshipped at Canjeevara-அப்புலிங்கம், water-linga, worshipped at Tiruvanaicka--தேயுலிங்கம், fire linga, worshipped at Tiruvannamalay--வாயுலிங்கம், air-linga, worshipped at Tirukalatti-ஆகாயலிங்கம், ether-linga, worshipped at Sethumbaram. These are properly of a metaphysical or mystical character and belong to the arcana of Hinduism. The above designations are for popular use and are given from their physiological connection with the five bodies or casements of the soul, whose natural bases are the elements. earth, water, fire, air and ether, respectively. Among the initiated, the following are the terms employed, viz.: 1. ஸ்திரீலிங் கம், Streelinga--this is properly the organ entire--male and female with its functions; it is a figure (உரூபம்) the only one of the five to which form is ascribed. There is but one image, the representation of this. The சரிதை course of worship, i. e. the popular puranic course belongs to this. 2. புல்லிங்கம், this is defined to be உணர்வு; the course here is that of instruction and perception as to the action of the instrument, &c. To this belongs the கிரியை course of worship, the second great stage. 3. நபுஞ் சகலிங்கம், this is the stage of darkness, of neutrality, called the stage of darkness and doubt, and, as a course of worship, is included in the succeeding one. 4. பரமலிங் கம், this comes under the dominion of மயேச் சுரன், the concealer, and is called மறைப்பு; the course here is that of யோகம், the third great stage. 5. மகாலிங்கம், this is தெளிவு, the course of ஞானம், the last stage which exempts from births, and secures absorption in the supreme essence. Wils. p. 72. LINGA. இலிங்ககோளம், s. Glans penis. (Anat.) இலிங்கங்கட்டி--இலிங்கதாரி, s. One who wears the linga. இலிங்கசங்கமம், s. Symbols of the sexes united--probably a personification of the active energy of the deity and of matter, represented in metal. &c., or formed in the mind as objects of contemplation and worship. இலிங்கசூலை, s. A kind of venereal disease. இலிங்கபுடோல், s. The ஐவிரலி, creeper, Bryonia, L. இலிங்கபுராணம், s. One of the eighteen Puranas, புராணம்பதினெட்டிலொ ன்று. இலிங்கப்புற்று, s. A kind of venereal disease. இலிங்கரோகம், s. The venereal disease, ஆண்குறியில்வருமோர்புண். இலிங்கர்--இலிங்கிகள், s. Ascetics, Rishis who wear the Linga, சைவ தவப்பாலோர். இலிங்கி, s. An ascetic. 2. A worshipper of Siva, under the phallic emblem. 3. A hypocrite, a pretended devotee. ஸ்படிகலிங்கம், s. A linga made of quartz. பாணலிங்கம், s. A stone in the form of a linga--found in the river Nurbudda. பிரசாதலிங்கம், s. What is dedicated to Siva. பார்த்திபலிங்கம், s. Any thing assumed as an emblem of linga, and worshipped. சுயம்புலிங்கம், s. A linga supposed to be self-existent. சங்கமலிங்கம், s. A man of the Changama sect. குருலிங்கம், s. A spiritual father, a confessor. 17)

cārkecpuñcm (p. 179) s. The gum of the silk-cotton tree, இலவம்பிசின். (R.) 28) *

tiri (p. 239) --திரீ, s. A woman, wife. See ஸ்திரீ. திரிகடகசங்கலிதம், s. The summation of சங்கலிதம், சங்கலிதசங்கலிதம், and வர்க்க சங்கலிதம். திரிகடுகம்--திரிகடுகு, s. The three special stimulants. (See கடுகம்.) 2. A poem in which each verse has three things for its theme, முச்சொல்லலங்காரம்-as ஆறுநேராகிவூரும் அரசனோடேறுமாறானகுடியும் புருஷனோடுதாறுமாறானமனைவியும்இம்மூன்றும்நீறுநீறா கிவிடும், a town near a river, subjects in rebellion against their king, a wife disobedient to her husband; these three will go to ashes. திரிகண்டகம், s. A three thorned plant, நெஞ்சில், Tribulus, L. திரிகத்தம், s. A country, in the northwest of India, apparently part of Lahore, ஓர்தேயம். (Sa. Trigartta.) திரிகந்தம், s. The three aromatics. See கந்தம். திரிகரணம், s. The three constituent parts of a person, as employed in divine worship. See முப்பொறி. திரிகாலசந்தி, s. The three daily seasons or worship. See காலசந்தி. திரிகாலச்சக்கரம், s. A chronology. (R.) திரிகாலம், s. The past, present and future. See காலம். திரிகாலோசிதம், s. The Kusa grass, தர்ப்பை; [ex உசிதம்.] திரிகுணம், s. The three qualities or principles in nature. See முக்குணம், under குணம். திரிகூடம், s. A sacred mountain, ஓர் மலை. திரிகோணமலை, s. (com. திருக்கோணா மலை.) Trincomalic. திரிகோணம், s. A triangle. See under கோணம். திரிகோணமிதி, s. Trigonometry; [ex மிதி, measure, knowledge.] திரிசங்கு, s. The name of a king, ஓரர சன். திரிசங்குமண்டலம், s. The constellation named after திரிசங்கு, the father of அரிச்சந்திரன், being the southern cross. திரிசா, s. Tabular radius. (Sa. Trijya.) திரிசாரம், s. The three kinds of salt, viz.: 1. Solder, நவக்ஷாரம். 2. Alkaline salt, எவக்ஷாரம். 3. Another kind of salt, சத்திசாரம். திருசிரபுரம்--திரிசிராப்பள்ளி, s. Trichinopoly, so called, it is said, from a Rakshasa who first dwelt in the place, and had three heads. திரிசூலம், s. The trident, முத்தலைவேல். See பினாகம். திருச்சிரமம், s. The three daily devotional exercises, முக்காலானுட்டானம். திரிதண்டம்--திரிதண்டு, s. Three staves in one, carried by a Vaishnuva mendicant. திரிதண்டசந்நியாசி, s. See சன்னியாசி. திரிதண்டி, s. As திரிதண்டசந்நியாசி. appel. n. An ascetic who has acquired the command over his mind, body and speech, கரணமூன்றுமடக்கினோன். திரிதிகை--திரிதியை, s. The third day of the moon, either in its increase or decrease, மூன்றாந்திதி. திரிதீர்க்கம், s. One of the ten points in the horoscope of the bride and the bridegroom. See தசப்பொருத்தம். திரிதேகம், s. Three kinds of bodies. See சரீரத்திரயம். திரிதோஷம், s. The three humors of the body, முப்பிணி. 2. Vitiation of the three humors, as the cause of diseases, ஓர்நோய். திரிதோஷசன்னி, s. A fit from the above disease. திரித்துவம்--திரியத்துவம், s. (Chris. usage.) The Trinity. திரிநேத்திரன், s. Siva, the three-eyed, சிவன். Compare முக்கண்ணன். திரிபங்கி, s. A curiously wrought poem, one of the மிறைக்கவி, a stanza which may be turned into three others, and give three different meanings. See சித் திரகவி. திரிபதார்த்தம், s. The three eternal unoriginated things in the universe. as treated of in the சித்தாந்தம் philosophy, viz.: 1. பசு, soul; 2. பதி, deity; 3. பாசம், natural or moral evil. Among Vedantists சித்து, அசித்து, ஈச்சுரன். திரிபதகை, s. The Ganges, fancied to run through three worlds கங்கை. திரிபதாகி, s. One of the மிறைக்கவி, or curious poems. திரிபதாகை, s. A mode of using the hands in dancing. See காலட்சணம். திரிபலம்--திரிபலை, s. The three Myrobalan or medicinal fruits, often used in Indian medicines, 1. கடுக்காய், gallnuts, Terminalia chebula; 2. நெல்லிக் காய், Phyllanthus emblica; 3. தான்றிக்காய், Terminalia bellerica. திரிபலையேனாதி, s. An electuary compounded of the three fruits and other ingredients. திரிபழுகம், s. The three delicacies, milk, பால்; clarified butter, நெய்; and honey, தேன். திரிபாகி, s. One of the மிறைக்கவி, a curious poem in which a word of three letters when taken regularity gives one meaning, and when the first, second or third letter is taken away will give in each case a different meaning. திரிபுசம், s. Triangle. (Sa. Tribhaja.) திரிபுடி, s. The three qualities, 1. ஞாதுரு, soul, ஆன்மா; 2. ஞானம், wisdom. knowledge, அறிவு; 3. ஞேயம், that which is known, அறியப்படுபொருள். திரிபுடை--திரிபுடைதாளம், s. A mode of beating time, &c. திரிபுண்டரம், s. The three lined mark of the Saiva sect, three streaks of ashes on the forehead, நெற்றியில்விபூதி. திரிபுரம், s. [in mythol.] The three cities, or castles, severally of iron, silver, and gold, floating in the sky one above another; destroyed by Siva for embracing the Jaina tenets, முப்புரம். The chiefs of the castles were, கமலன், கமலாட் சன், and விச்சுவமாலி. திரிபுரசுந்தரி, s. Parvati, பார்வதி. திரிபுரதகனன், s. (St.) Siva, சிவன்; [ex தகனன், who burnt.] திரிபுரமல்லிகை, s. (St.) A medicinal plant, apparently a kind of jasmine. திரிபுரமெரித்தான், appel. n. Siva, who burnt and destroyed திரிபுரம், சிவன். 2. A tree, நொச்சி, Vitex. 3. The மாவிலிங்கு tree. திரிபுராந்தகன், s. Siva, as destroyer of the three cities, சிவன்; [ex அந்தகன்.] திரிபுரி, s. A plant. See சாரணை. (R.) திரிபுரை, s. Parvati, பார்வதி; [ex புரம், town. திரிபுவனம், s. The three worlds. See திரிலோகம். திரிமஞ்சள், s. The three kinds of மஞ் சள், 1. Turmeric, மஞ்சள்; 2. Amomum, கஸ்தூரிமஞ்சள்; 3. A medicinal wood, மர மஞ்சள். திரிமனம், s. The three faculties of the soul. 1. நினைவு, thought; 2. புத்தி, understanding; 3. அறிவு, knowledge. திரிமூர்த்தி, s. The Indian triad, Brahma, Vishnu and Siva. திரிமூலம், s. Three kinds of medicinal roots, 1. திப்பிலிமூலம், of long-pepper; 2. சித்திரமூலம், of plumbago; 3. கண்டு மூலம், of a medicinal plant. திரியத்துவம்--திரியேகத்துவம்--திரியே கம். s. (Chris. usage.) Triune, trinity. திரியம்பகன், s. Siva, as the threeeyed, சிவன்; sometimes Vishnu; [ex அம் பகம், eye.] திரியவத்தை--திரியாவஸ்தை, The Three states of the mind. See அவத்தை. திரியாங்கம், s. A calendar embracing three parts or members, out of the five given in the native calendars; viz.: திதி, வாரம், நட்சத்திரம். See பஞ்சாங்கம். திருயேககடவுள்--திரியேகன், s. (Chris. usage.) God the Father, the son, and the Holy Ghost, which three are one. திரிலிங்கம், s. A mode of using the hands in dancing. (See காலட்சணம்.) 2. [in gram.] The three genders, 1. புல்லிங் கம், the masculine; 2. ஸ்திரீலிங்கம், the feminine; 3. நபுஞ்சலிங்கம், the neuter. திரிலோகம், s. The three worlds--the earth, the etherial regions, and the world of the gods, பூமி, அந்தரம், சுவர்க்கம். 2. Three metals--gold, பொன், silver, வெள்ளி, and copper, செம்பு. திரிலோகசிந்தூரம், s. A chemical preparation of three metals--of load-stone, iron and copper; or gold, silver and copper, ஓர்மருந்து. திரிலோகாதிபதி, s. Indra, இந்திரன். திரிலோகி, s. A plant, விஷ்ணுகரந்தை. (R.) திரிவிக்கிரமன், s. Vishnu, as striding over two worlds at two steps, and crushing the giant Bali to the nether regions by the third, விஷ்ணு. W. p. 391. TRIVIKRAMA. திரிவிதகரணம், s. See கரணம். திரிவிதசரீரம், s. The three kinds of body, ஸ்தூலம், சூட்சுமம் and கரணம். திரிவேணி--திரிவேணிசங்கமம், s. The confluence of three sacred rivers near Benares, a place of great resort for bathing, &c., கங்கை, யமுனை, சரசுவதி; என்னு மூன்றாறுகளுங்கூடுமிடம். See சங்கமம். 39)

napuñcakam (p. 270) s. An hermaphrodite, பேடு. See ந, W. p. 453. NAPUMSAKA. நபுஞ்சகலிங்கம், s. Neuter gender. See திரிலிங்கம். நபுஞ்சகன், s. An hermaphrodite, பே டன். 2. A eunuch, an impotent man, ஆண்குறிவாங்கப்பட்டவன். 22)

pyir (p. 296) s. Growing grain, a crop, herbage, shrubbery, பைங்கூழ். 2. Any useful vegetable, plant, or even tree. (c.)--The different stages of growing corn, are ஏறினபயிர், grown up corn; கதிர்ப்பயிர், corn just earing; களைபறிபயிர், that which requires to be weeded; பாற்கட்டுப்பயிர், ear being milky; நடவுபயிர். corn transplanted; முதுபயிர், ripe grain; there are also நஞ்சைப்பயிர், புஞ்சைப் பயிர், கீழ்ப்பயிர், மேற்பயிர், சிறுபயிர், &c. பயிரடித்தல்--பயிருழவு, v. noun. Ploughing between standing corn, to promote its growth. பயிரழிவு, v. noun. Waste or destruction of vegetation, by beasts flood, &c. பயிராகுதல், v. noun. Growing up as plants, herbage, &c. 2. Being pregnant as animals, as பலப்படுதல். இந்தமாடுபயிராகியிருக்கிறது. This cow is big with calf. பயிராக்க--பயிர்செய்ய, inf. To cultivate corn, trees, plants, herbage, &c. பயிரேற, inf. To thrive as vegetation. பயிர்க்குடி--பயிரிடுங்குடி, s. A peasant. See குடி. பயிர்தீக்குங்காற்று, s. A wind that blasts the growing crops. பயிர்த்தொழில், s. [com. வேளாண்மைத் தொழில்.] Husbandry, agriculture. பயிர்நெருக்கம், v. noun. Closeness of corn, herbage; luxuriant growth. பயிர்ப்பங்கு, s. Share of the produce of trees appropriated to the cultivator. பயிர்வழி, s. Cultivated fields. 2. Way through the fields. பயிர்வழிமாசூல்பாக்கி. Arrears of the revenue of the field. பயிர்வெளி, s. An open corn field. பயிர்வைக்க, inf. To plant fruit trees. 8)

prvu (p. 297) கிறேன், பரவினேன், வேன், பரவ, v. n. To spread, as பரம்பு. 2. [com. for. பரப்பு.] To lay open to view, as goods in a bazaar. 3. (சது.) To say, to declare, சொல்ல. 4. To praise, to extol, புகழ. 5. To worship, வணங்க; [from Sa. Barha, to spread.] பரவல், v. noun. Spreading; saying; praising; worshipping. பரவல்தான், s. Blotting-paper. (R.) பரவற்காடு, s. Brush-wood. பரவற்காட்டுப்புஞ்சை, s. A field cultivated amongst brush-wood. 42)

puñcam (p. 322) s. Collection, heap, quantity, திரட்சி. W. p. 539. PUNJA. 2. A certain number of threads. See குஞ்சம். (R.) 32)

puñcvṉm (p. 322) s. A ceremony observed on the third lunar month after conception, or when quickening takes place, கருக்கொ ண்டமூன்றாம்திங்களிற்செய்கருமம். W. p. 539. PUMSAVANA. 2. A symbolic ceremony, to promote conception in which images of gods and goddesses are brought together, and conception feigned, கருத்தரித்தற்குச்செய் யும்பூசைக்குறி. 33) *

puṉmai (p. 328) s. [in. combin. புன்.] Meanness, vileness, lowness, ஈனம். 2. Forgetfulness, oblivion, மறதி. 3. Smallness, diminutiveness, சிறுமை. 4. (சது.) A reduced, or suffering state, துன்பம். 5. Poverty, wretchedness, வறுமை; [ex புல்.] புன்காய், s. Small fruits. புன்சிரிப்பு--புன்னகை, s. A smile, smiling. (c.) புன்சிரிப்புக்கொள்ளுதல்--புன்னகை கொள்ளுதல், v. noun. Smiling. புன்செக்கர், s. Dusky evening, மாலைப் பொழுது. (p.) புன்செய், s. [vul. புஞ்சை.] Sterile fields for dry grain. See செய். புன்செய்கை, v. noun. Cultivation of the dry grains. புன்சொல், s. Low words, phraseology not honorable or dignified, அற்பவார்த் தை. (p.) புன்பயிர், s. Young tender grains, as இளம்பயிர். புன்புலால், s. Putrid flesh, இழிவாகிய ஊன். (நீதிநெறி.) புன்மரம், s. Any tubular shrub or tree, உள் வயிரமில்லாதது. புன்மாலை, s. The dusky evening, அந் திப்பொழுது. புன்முருக்கு, s. A plant, ஓர்பூடு. (R.) புன்றுளி, s. Small drops, சிறுதிவலை. புன்றொழில், s. Any vicious, base, or evil action, தீவினை. (p.) புன்னெறி, s. A base or wicked course of conduct, ஈனவழி. 57) *

poccu (p. 336) s. [a corrupt. of புச்சம்.] Anus. (Beschi.) 2. [immodeste.] Crines muliebris pudendi. (R.) 3. (Tel. ொச்சு.) A quantity of hair, &c. See புஞ்சம். 87)

mṟu (p. 346) adj. Another, other, next beyond, மற்ற. மறுஉத்தரவு, s. Another government order. 2. As மறுமொழி. மறுஉழவு--மறுவுழவு, v. noun. The second ploughing. மறுகறி--மறுகுழம்பு, s. Another dish of curry. மறுகாய்ச்சல், s. Return of a fever. 2. A second drying of par-boiled paddy. 3. A second heating of iron, &c. மறுகால், s. The other leg, மற்றைக் கால். 2. [prov.] A sluice-way of masonwork for a tank, குளத்துத்தண்ணீர்ப்போக்கு. 3. (p.) On the other hand, மறுதரம். 4. As மறுபடி. மறுகால்வெற்றிலை, s. Betel leaves of a second crop. மறுசனனம்--மறுசன்மம், s. Transmigration, as புனர்சன்மம். மறுசுற்று, s. [also மறை.] A spiral screw, the male screw. மறுசீட்டு, s. Another bond or note. மறுசெய்தி, s. An answer or reply. மறுதடவை--மறுதரம், s. Another time, again. மறுதாக்கல், s. A rejoinder. மறுதாரம், s. A second wife. மறுதேசம், s. A foreign country. மறுநாள், s. The next day. மறுபடி--மறுபடியும். Again, the second time. மறுபத்தியம், s. Regimen after a course of medicine. See பத்தியம். மறுபாஷை, s. Another language. மறுபாவி, s. An enemy. (Beschi.) மறுபிறப்பு, s. Other births, as மறுசன னம். 2. See பிறப்பு. மறுபேச்சு, s. Another word. 2. As மறு மொழி. நான்சொன்னதற்கு அவன் மறுபேச்சுப்பேசவில்லை. He did not answer again a word to what I said; i. e. he obeyed. மறுபோகம், s. A second crop. மறுமாடி, s. A ridge. 2. The sloping roof over the breadth of a house. (Beschi.) மறுமுகம், s. Another face. 2. Another direction. 3. A stranger. See பிறமுகம். மறுமுள், s. Warts, excrescenses formed on the marks left by small-pox, &c. மறுமை, s. The next birth, as distinguished from இம்மை; the two being used together. 2. The future state. மறுமொழி--மறுவுத்தரம், s. Answer, reply. 2. [prov.] Message, errand, அனுப் புஞ்செய்தி. மறுரூபம்--மறுரூபு, s. A metamorphosis. மறுவிசை. Again, once more. மறுவோலை, s. An answering letter. 69)

māri (p. 351) s. Rain, a shower, மழை. 2. A cloud, மேகம். 3. Water, நீர். 4. Fermented sap of a palm tree, கள். (சது.) மாரியல்லதுகாரியமில்லை. Without rain nothing will prosper. (Avv.) தேன்மாரி. A shower of honey. அம்புமாரி. A shower of arrows. மாரிகாலம், s. Monsoon-time, or the rainy season. மாரிக்கார், s. A kind of paddy. மாரிக்குடா, s. The north-eastern quarter, வடகீழ்த்திசை. மாரிக்குருவி, s. A kind of bird. மாரிநாள், s. The twelfth lunar mansion, உத்திரநாள். (சது.) மாரிப்போகம், s. The produce of the புஞ்சை cultivation. மாரிமறுத்தல், v. noun. The cessation of rain, மழைஒழிதல். 16) *

moccai (p. 367) s. A leguminous creeper, Black-seeded Dolichos, Lablab vulgaris, cultivated in புஞ்சை, lands, ஓர்செடி. கடலைமொச்சை, s. A kind of மொச்சை. காட்டுமொச்சை, s. A variety not cultivated. பாம்புமொச்சை, s. A plant. See மொச்சைக்கொட்டை--மொச்சைப்ப யறு, s. Its pea or vetch. 10)

veṟu (p. 401) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To dislike, renounce, be disgusted with, have aversion to, பிரியவீனப்பட. 2. To hate, detest, பகைக்க. 3. To deny, மறுக்க. (c.) எனக்குமவனுக்கும்வெறுத்திருக்கிறது. There is aversion between him and me. உலகத்தைவெறுத்துப்போட்டேன். I renounced the world. எனக்குவெறுக்கிறது. It turns my stomach. எனக்குமனம்வெறுத்துப்போயிற்று. I am quite disgusted with it. வெறுக்கச்சாப்பட, inf. To eat to satiety. வெறுப்பு, v. noun. Disgust, dislike, aversion, discontent, வேண்டாமை.--oppos. to விருப்பு. 2. Affliction, துன்பம். 3. Fear, அச்சம். 4. Confusion, கலக்கம். 4. Wrath, கோபம். 5. Closeness, செறிவு. (சது.) என்பேரிலேவெறுப்புஞ்சலிப்புமாயிருக்கின்றான்..... He has a dislike and aversion to me. வெறுப்பின்மை, s. Absence of dislike. See அறத்துறுப்பு. வெறுப்புக்காட்ட, inf. To show aversion, disaffection. 39)