cōtakam (p. 212) s. Cleansing, purifying, dispelling, சுத்தம்பண்ணுகை. 2. [in arith] The subtrahend, கழிக்குந்தொகை. W. p. 858. SODHAKA. சோதகர், s. (plu.) Descendants for seven generations, as affected by the death of a relative, &c., ஏழுதலைமுறையிற் புத்திரர்; [ex ச, with, et உதகம், water--in reference to the தர்ப்பணம், funeral ceremony.] 67) *

pāṇṭu (p. 310) s. Whiteness, paleness, வெண் மை. 2. A kind of chronic jaundice, causing paleness and bloatedness of the body, ஓர்நோய். 3. A sovereign of ancient Delhi, the nominal father of the five Pandava princes, being a white man, பாண்டவர்தந் தை. W. p. 523. PAN'DU. பாண்டவர், s. [pl.] The five Pandava princes, famous in the B'harata, பாண்டு புத்திரர்; also பஞ்சபாண்டவர். பாண்டவர்முன்பிறந்தோன், appel. n. Karna as the elder brother of the Pandavas, by the same mother, கன் னன். (சது.) பாண்டுமைந்தர், s. [pl.] The Pandava princes, as reputed sons of பாண்டு. பாண்டுரோகம்--பாண்டுவியாதி, s. The பாண்டு jaundice. 10) *

puttiraṉ (p. 324) s. A son, மகன்; [ex Sa. புத், a hell for the childless et திரா, to preserve.] --Note. A son, by performing funeral rites, is supposed to benefit his deceased father. W. p. 541. PUTRA. புத்திரகாமியம், s. Anxiety to obtain children, புத்திரஆசை. புத்திரகாமேஷ்டி--புத்திரயாகம், s. A sacrifice offered to obtain children. புத்திரசந்தானம், s. Offspring. 2. Posterity, lineal descendants regarded as a blessing. புத்திரசம்பத்து--புத்திரபாக்கியம், s. Offspring as an acquisition. புத்திரசுவிகாரம்--புத்திரசுவீகாரம், s Adoption of a child. See சுவிகாரம். புத்திரசோகம், s. [com. புத்திரசோபம்.] Great sorrow for the death, or calamity of a son. புத்திரதாராதிகள், s. Wife, children, &c., as தாராபுத்திராதிகள். புத்திரதானம், s. Procreation of children, புத்திரரைப்பிறப்பிக்கை. 2. Gift of children, மகக்கொடை. புத்திரத்தானம்--புத்திரஸ்தானம், s. [in astrol.] The fifth from the rising sign at birth. See தானம். புத்திரபௌத்திரர், s. Sons and grandsons; male descendants. புத்திரபௌத்திரபரம்பரை--புத்திரபௌ த்திரபாரம்பரியம், s. Continued succession of புத்திரர்பௌத்திரர். புத்திரலாபம், s. Boon of a child. புத்திரவதி, s. A woman blessed with children. புத்திராதிகள்,s. Children, &c., as புத்தி ரதாராதிகள். புத்திரார்த்தம். For the purpose of obtaining offspring. புத்திரி--புத்திரிகை, s. A daughter, மகள். புத்திரிகாசுதன்--புத்திரிகாபுத்திரன், s. Son of a daughter, மகளுடையமகன். புத்திரைசுவரியம், s. Children as one kind of riches, மக்கட்செல்வம். புத்திரோற்பத்தி, s. Birth of a son, மகன் பிறக்கை. 30)

maṉu (p. 346) s. Menu, the great legislator and saint, regarded as the son of Brahma, or a personification of that god, and the author of மானவம் or Institutes of Menu. He is called Swayambhuva, மனுச்சக்கிரவர்த்தி. 2. A generic term, applied to the fourteen successive Menus who preside over the universe, each for the period of a Manuvantara--In the present Kalpa there have already been six, of whom Swayambhuva was the first. The seventh, or now ruling Menu, is Vaivaswata. 3. Man in general, மனுஷன். 4. Mantra, a mystical verse, or formula, மந்திரம். W. p. 641. MANU. 5. One of the treatises of jurisprudence. See தருமநூல். மனுப்பெருத்தராச்சியம். A country thickly populated. மனுஅவதாரம், s. The incarnation of a a deity in human form. மனுஉரு--மனுவுரு, s. Human shape. மனுகுலத்தோர்--மனுமரபோர், s. [pl.] Descendants of king Menu. மனுக்கள், s. Men. மனுக்குலம், s. Mankind. மனுநீதி--மனுநெறி, s. Statutes, institutes of Menu, தருமநூல். 2. Equity. மனுப்பிரளயம், s. The general deluge at the close of each Manuvantara. மனுப்புத்திரர், s. [pl.] The descendants of Menu, மனுவமிசத்தார். 2. Men, human beings, மனுடர். மனுப்பூடுகள், s. [vul.] Human beings, in pity. மனுமகன், s. A man of noble descent, பிரபு. 2. [com. மனுஷமகன்.] An honest man, a man of truth, யோக்கியன். மனுமக்கள், s. [pl.] Men, human beings, மனிதர். மனுரூபம்--மனுவடிவம், s. Human form, image, shape. 2. As மனுஅவதாரம். மனுவந்தரம்--மன்வந்தரம், s. The reign of a Menu, a period equal to seventy-one ages of the gods, fourteen of them making a Kalpa, or 4,32,, of years, of mortals, மனுவின்காலவளவு. W. p. 643.MANVANTARA. மனுவர், s. [pl.] Human beings. (p.)

vẕi (p. 379) s. A way, a road, a path, நடவை. 2. A way in a moral sense, a course of conduct, நடை. 3. Manner, method, mode, வயணம். 4. A place, இடம். 5. Original cause, காரணம். 6. A lump of ball--as of butter, &c., திரட்சி. 7. Antiquity, oldness, பழமை. 8. Succession, a following--as வழி நாள், the following day. 9. A form of the seventh case or local ablative, ஏழனுருபு. --as நிழல்வழி, in the shade. 1. A son, as வழித்தோன்றல். 11. Usage, முறைமை. இந்தவழியெங்கேபோகிறது. Where does this road go? இதைமுடிக்கவழியறியேன். I do not know how to accomplish this. அவ்வழி. In that manner. அவன்வழிக்குவரமாட்டான். He will not come to a right course [of conduct] புத்திரர் வழிக்கெல்லாந் தொடர்ந்தேற்றியாய் வந்தபா வம். Original sin propagated by children's children. அவன்வழிப்போகாதே. Do not meddle with him. என்வழியாக. By my means. அந்தவீதிவழியாக. By way of that street. வழிகாட்ட, inf. To show the way, to guide. 2. To direct morally, or religiously. வழிகாட்டி, appel. n. A guide, a leader; one who shows the way. 2. one who sets a good example. வழிகாட்டிமரம், s. [sometimes கைகாட் டிமரம்.] A guide-post. வழிகாண, inf. To find the way. 2. To offer or present itself--as an opportunity, &. வழிச்சாரி, s. A beaten road, நடையுள் ளவழி. 2. A bye-path, for custom-house officers, &c., to apprehend smugglers. வழிச்செலவு, s. Money for expenses on a journey. 2. (p.) A journey. வழிச்செல்வோன், appel. n. A traveller. வழிதப்பிப்போக, inf. To miss the road, to go astray. வழிதுறை, s. [lit. road and harbor.] Means to an end, auxiliary aid. வழிதுறைதெரியாமல்அலைகிறான். He wanders about not knowing the road, or harbor. வழிதுறையில்லாமற்பேசினான். He spoke without method. வழித்தடை, s. Impediments, hinderance in a way or journey. வழித்துணை, s. A fellow traveller. 2. A guide. வழித்தோன்றல், s. A son, மகன். (p.) வழிநாள், s. To-morrow, மறுநாள்--in Stoke's Cural. வழிநாளை. வழிநூல், s. A copy of an original work. See நூல். வழிபட, inf. To enter a way, மார்க்க மடைய. 2. To reverence, to perform ritual worship, வணங்க. 3. To follow a way; morally, to attend upon, be devoted to, இணங்கிநடக்க. வழிபடுத்த, inf. To cause one to enter a right road, மார்க்கத்திற்சேர. 2. [fig.] To put one into a good way. 3. To regulate, subdue; to cause to reverence, வணக்கஞ்செய்விக்க. வழிபயக்க, inf. To give without refusal, மறுப்பறுக்க. (p.) வழிபறிக்க, inf. [v. noun. வழிப்பறி.] To rob or plunder in the highways. வழிபாடு, v. noun. Reverence, worship; ஆராதனை. 2. Proper conduct, service, (Ell.); civility, courtesy, politeness, obedience, வணக்கம். 3. A way; a religious system, கோட்பாடு. 4. Usc, custom, habit, வழக்கம். வழிபார்க்க, inf. To watch an opportunity, as சமயம்பார்க்க. 2. To expect, to look forward to, எதிர்பார்க்க. வழிப்பயணம், s. A journey. வழிப்பிரிவு, s. A place where two or more ways meet. வழிப்போக, inf. [v. noun. வழிப்போக் கு.] To go forward, proceed. 2. To intermeddle with other's affairs. வழிப்போக்கிலேஅவனைக்காண்பாய். You will meet him on your way. வழிப்போக்கர், s. [pl.] Way-faring men, travellers. வழியடைக்க, inf. To impede, to obstruct the way. தடுக்க. வழியனுப்ப, inf. To go a little distance with one setting out for a journey, out of respect. வழியாக, [as a preposition.] By or through-as உள்வழியாக, by your means. வழியுரைப்போர், appel. n. [pl.] Messengers, தூதர். (சது.) வழிவகை, s. [pl. வழிவகைகள்.] means, resources, expedients, உபாயம். வழிவழியாய்ப்போக, inf. To go by different ways. வழிவிட, inf. To take leave of any one going on a journey after proceeding with him some distance, வழியனுப்ப. 2. To make a way for water to flow; to contrive a way of relief, from some difficulty, தடைநீக்க. 3. [fig.] To leave the right way, நெறிதவற, (Beschi.) 24)