ampu (p. 21) s. Water, நீர். Wils. p. 63. AMBU. 2. Cloud, மேகம். அம்புசம்--அம்புசாதம், s. The lotus, தாமரை. Wils. p. 63. AMBUJA. அம்புதம், s. Cloud, மேகம். Wils. p. 63. AMBUDA. 2. Water, நீர்; [ex த, what gives.] (p.) 3. A grass, கோரை, Cyperus, L. அம்புதி--அம்புநிதி, s. Sea, ocean, சமுத்திரம். Wils. p. 63. AMBUD'HI and AMBUNID'HI. அம்புயம், s. The lotus, தாமரை. Wils. p. 63. AMBUJA. 2. Well-basket, இறைகூடை. (p.) அம்புயத்தவன்--அம்புயன், s. Brahma, (lit.) he who sits on the lotus. அம்புராசி, s. Sea, ocean, கடல், (lit.) collection of water. Wils. p. 63. AMBURASHI. அம்போசம், s. The lotus, தாம ரை. Wils. p. 63. AMB'HOJA. அம்போசன், s. The moon, சந் திரன். Wils. p. 63. AMB'HOJA. அம்போருசம், s. The lotus, தா மரை. Wils. p. 63. AMB'HORUHA. 9)

kttm (p. 92) s. Arm, புயம். (உப. 2. 21.) 2. A story, கதை. (p.) 5) *

cantirakāmpuyam (p. 159) s. White lotus, வெண்டாமரை; [ex சந்திரகம், the moon, et அம் புயம், lotus.] (M. Dic.) 99) *

tiṇ (p. 238) adj. Strong, powerful, solid, bulky; correct, true. See திண்மை. திண்ணறிவாளர், s. (plu.) Men of sound understanding. (p.) திண்கல், s. Lime-stone, சுக்கான்கல். திண்புயம்--திண்டோள், s. Strong, robust shoulders. (p.) திண்புவி, s. The solid earth. 40)

tōḷ (p. 264) s. [probably from Sa. Dos.] Shoulder, புயம். 2. Arm down to the hand, கை. (சது.) தோளிலிருந்துசெவியைக்கடிக்கிறது. Sitting on the shoulder, and biting off the ear of the carrier; i. e. injuring a benefactor. தோள்காய்க்கிறது. The shoulder becomes callous. தோளணி, s. A shoulder ornament, an epaulet, &c., வாகுவலயம். தோள்கொடுக்க, inf. To help by giving the shoulder. 2. To carry, as the bearer of a palankeen. 3. To help one in an emergency. தோள்தட்ட--தோள்கொட்ட, inf. To clap the shoulder, in defiance, in triumph, &c. தோள்பட்டை, s. See தோட்பட்டை. தோள்மாற--தோள்மாற்ற, inf. To change shoulders. 2. To relieve another in bearing. தோள்மூட்டு, s. Shoulder-joint. தோள்வலி, s. Pain in the shoulder. 2. (p.) Strength, power; (lit.) strength of the shoulder. 66)

pākam (p. 305) s. The arm, புயம் W. p. 65. BAHA. 2. A. measure of the arms distended, a fathom, நாலுமுழம்கொண்டஅளவு. (சது.) (c.) 2. (p.) Side-right or left. See இடப்பாகம், வலப்பாகம். இதுஎத்தனைபாகம்இருக்கும். . . How many fathoms will this be? பாகம்போடு. Measure (this rope) by your arms. பாகமளக்க, inf. To measure by fathoms. 13) *

pātam (p. 310) s. Foot; the leg of a person, animal, article of furniture, &c., கால். 2. Line of a stanza, பாட்டினடி. 3. A quarter part, a fourth, காற்பங்கு. 4. Quadrant of a circle ninety degrees, வட்டத்தின்காற்பங்கு. W. p. 525. PADA. 5. Foot of a tree, மரத் தடி. 6. Base of mountain or hill, அடி வாரம். 7. The four states of bliss, சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம். பாதகடகம், s. An ornament for the foot of a female, பாடகம். W. p. 525. PADAKADAKA. பாதகமலம், s. Lotus-like-feet of deity, or great person. பாதகாணிக்கை--பாததட்சணை, s. A present to a great personage, laid at his feet. பாதகுறடு, s. Sandals. See குறடு. பாதகுறட்டின்குமிழ், s. A knob by which the sandals are kept on. பாதக்காப்பு, s. Slippers, clogs, Indian shoes, செருப்பு. பாதசரம், s. A kind of foot ornament, for females. (c.) பாதசன், s. A man of the fourth or Sudra tribe, as born from the feet of Brahma, நான்காம்வருணத்தான்; [ex. சன், one born.] பாதசாகை, s. A toe, கால்விரல். பாதசாபலியம், s. As பாததாடனம். பாதசாரம், s. Motion of the planets. See சாரம். பாதசாரி, s. A foot-man, a foot- soldier, காலாள். Compare பாட்டைசாரி. பாதசாலம், s. Foot ornaments in general, காலணிப்பொது. (சது.) பாதசுத்தி, s. Cleaning or purifying the feet. See கால்கழுவ. பாதசேவை, s. Service, duty or work, for a god, an idol, or a guru, (lit.) worshipping at the feet, அடித்தொண்டு. தேவரீருடையபாதசேவை கிடைக்கவில்லை. . . I have not lately had the privilege of worshipping at your feet. பாதச்சாயை, s. The shadow under the foot, அடிநிழல். 2. See சாயை. பாததட்சணை, s. See பாதகாணிக்கை. பாததரிசனம், s. Interview with a great person, (lit.) sight of the feet, பததெரிச னம். பாததாடனம்--பாதப்பிரகாரம், s. (St.) Kicking with the foot, உதை. பாததாமரை--பாதாரவிந்தம், s. As பாத கமலம். பாததீட்சை, s. A high kind of தீட்சை, or species of illumination. See திருவடி தீட்சை. பாததீர்த்தம்--பாதோதகம், s. Water in which the feet of an idol or guru have been washed. See உதகம். பாததூளி, s. Dust of the feet, commonly of a great person. பாதத்திலேவிழ, inf. As பாதம்பணிய. பாதபங்கயம்--பாதபதுமம்--பாதபத் மம்--பாதபற்மம், s. Lotus-feet of a holy, or great personage. பாதபரிசம், s. Touching a superior's foot, திருவடிதீண்டுகை. 2. A kind of arsenic, சீதாங்கபாஷாணம். பாதபீடம்--பாதபீடிகை, s. footstool, as பாதாசனம். பாதபூசை, s. Worshipping with flowers, the feet of a Guru or other sacred person, as one of the rites of hospitality. பாதப்பிரகாரம், s. As பாததாடனம். பாதப்பிரட்சாளனம், s. Washing the feet, கால்கழுவுகை. See பிரட்சாளனம். பாதமயக்கு, s. verse capable of transposition; as அடிமயக்கு. (p.) பாதமுத்தி, s. Kissing the feet of a great person. 2. As சாயுச்சியம். பாதமுத்திரை, s. Sandals, &c., in which there is the print of a Guru's or other sacred person's foot; left with a disciple, in token of protection; and to be worshipped. பாதமூலம், s. The ball of the foot, குதிக்கால். W. p. 525. PADAMOOLA. பாதம்பணிய, inf. To prostrate at one's feet. பாதம்பாலிக்க, inf. To set the foot on the head of a prostrate worshipper, and bless him. பாதரட்சணம்--பாதரட்சை--பாதரக்ஷை, s. Shoes, slippers, clogs, or sandals, (lit.) defence, or safe guard for the feet,தொடு தோல். பாதவந்தனம், s. Homage, reverence, worship, at the feet of a great person. பாதாக்கிரம், s. The tip of the foot, end of the great toe, கானுனி; [ex அக்கிரம், point.] பாதாக்கிராந்தன், s. [pl. பாதாக்கிராந் தர்கள்.] A worshipper at the feet; an expectant, அடிவணங்குவோன். பாதாங்குட்டம், s. The great toe, காற் பெருவிரல்; [ex அங்குஷ்டம்.] பாதாசனம், s. Footstool, பாதபீடிகை. 2. Sandals, பாதகுறடு. பாதாதிகேசம். From foot to head. 2. s. A poem as கேசாதிபாதம். See கேசம். பாதாம்புயம்--பாதாரவிந்தம், s. Lotus feet as பாதபங்கயம். பாதார்த்தம், s. An eighth part, எட்டி லொன்று; [ex. அர்த்தம், half.] An offering to a deity or sacred person, as பாதகாணிக்கை. 18) *

pucam (p. 322) s. [com. புயம்.] Arm. shoulder. W. p. 621. B'HUJA. 2. The arm of a geometrical figure. See திரிபுசம். 21)

puyam (p. 324) s. [St. புஜம்.] Arm, shoulder, தோள். 2. An arm or side of a geometrical figure. W. p. 621. B'HUJA. புயத்திலேவைத்துத்தாங்குகிறது. Protecting the state, as a king; (lit.) bearing on his shoulders. புயத்துணை, s. A helper as useful as an arm. புயபராக்கிரமம், s. A Personal strength and valor. புயபலம்--புயவலி--புயவலிமை, s. Strength of arm, muscular power. புயம்பூரித்தல், v. noun Feeling muscular power, as a warrior ready to fight. புயவகுப்பு, v. noun. One of the parts of a book of miscellanies,கலம்பகத்தினோ ருறுப்பு. புயாசலம், s. [sometimes புயமலை.] Mountain-like shoulder, மலையொத்ததோள்; [ex அசலம். (p.) 40)