kṉktr (p. 102) s. Rogues, base persons, சண்டாளர். 2. Low caste people who eat flesh, புலையர். (p.) 32) *

kḷkkr (p. 99) s. Inferiors, புலையர். 2. Hunters, a caste living by the chase, வேடர். (p.) 13)

kauṇṭar (p. 152) s. (pl.) Life-takers, hunters, flesh-eaters, poachers, &c; men of the lowest order, புலையர், சண்டாளர். (Sa. Kunt'ika.) 2. [loc.] A low caste so called, ஓர்சாதியார். See கவண்டர். 11) *

pulai (p. 327) s. Flesh, or fish, ஊன். 2. Stink, stench, நாற்றம். 3. Vice, evil, baseness, தீமை, as புல். 4. A lie, பொய். புலையுங்கொலையுங்களவுந்தவிர். Avoid flesh (or a lie) murder, and theft. (Avv.) புலைச்சி--புலைமகள், s. A low caste woman. 2. See புலையன். புலைச்சேரி--புலைப்பாடி, s. A low caste village. புலைஞர், s. [pl.] The base, as புலையர். (சது.) புலைத்தனம், s. Barbarity, baseness, vileness, கொடுமை. புலைத்தொழில், s. Vicious habits or practices, கொடுஞ்செய்கை. புலைமகன்--புலையன், s. A very low caste man. புலைமை, s. A vicious practice, as புலை த்தனம். 2. A vile or low condition, கீழ்மை. புலையன், s. [pl. புலையர், fem. புலைச்சி.] A tribe of aborigines, inhabiting some mountains, as the Pulneys, ஓர்சாதியான். 2. A base or low caste person, கீழ்மகன். புலையாட, inf. To lead a vicious life. புலையாட்டம்--புலையாட்டு, v. noun. Transitoriness, illusiveness, a false appearance. (Colloq.) 13) *

pulliyr (p. 327) s. A tribe of low people as புலையர்; [ex புல்.] (p.) 26)

pūri (p. 331) s. Abundance, மிகுதி. 2. Gold, பொன். W. p. 625. B'HOORI. 3. One quintillion, ஓரெண். 4. Mixed paddy, கலப்புநெல். 5. Bow-string, வின்னாண். 6. A tune, ஓரிசை. 7. Fault, குற்றம். 8. As பூரிகம். பூரிதானம்--பூரிகொடுத்தல், s. Giving, presents to brahmans at weddings, &c. பூரிபோசனம், s. Food or rice given after the Shraddha ceremony. பூரியர், s. [pl.] Wicked persons. 2. Base or low people, as புலையர். 16) *

mālar (p. 351) s. A coat of armor, கவசம். 2. Those whose mothers are Brahmans and fathers Sudras. 3. Savages, வேடர். 4. Those of no caste, or Pariars, புலையர்; [from Sa. Mala. W. p. 659.] (சது.) 37)