kacam (p. 85) s. [also கயம்.] An elephant, யானை. 2. A measure of length, two cubits or a yard, இரண்டுமுழஅளவு. 3. Consumption, கயரோகம். 4. A spring, நீரூற்று. 5. Hair, மயிர். (p.) ஒருகசமாழந்தோண்டுகிறது. To dig one yard deep. கசகன்னம், s. The power or art of moving or waving the ears in imitation of an elephant, ஓர்வித்தை. கசத்தொனி, s. The roaring of an elephant. கசபரிட்சை, s. Examining of elephants--one of the sixty-four arts. See கலைஞானம். கசபுடம், s. A fire prepared with one thousand cakes of dried cowdung for calcining medicines; also the cavity made for the fire, ஆயிரமெருமுட்டைவைத்தெ ரிக்கும்புடம். Wils. p. 276. GAJAPUTA. கசப்புளுகன், s. A notorious liar, பெரும்பொய்யன். 2. A great boaster, exaggerator, &c., தன்னைப்புகழ்வோன். கசமடையன், s. A great fool, a very dolt, மிகுமூடன். கசரிபு, s. A lion, சிங்கம்; [ex ரிபு, enemy.] கசரோகம்--கயரோகம்--கசவியாதி, s. Consumption. கசவிருள், s. Great darkness. கசாக்கிரம், s. The end of a hair. 2. A minute part of long measure. கசாசனம்--கசாசனை, s. The religious fig tree, அரசமரம், Ficus religiosa, L. Wils. p. 277. GAJASHANA. கசேந்திரன், s. An elephant of the largest and best species, ஓர்யானை. Wils. p. 277. GAJENDRA. கசேந்திரஐசுவரியம், s. The felicity arising from the possession of an elephant. 42)

clli (p. 170) s. [vul.] Small, thin pieces of potsherd, stone, glass, &c., உடைந்ததுண்டு. 2. Small, flat shells, or pieces of shells, சங்கு முதலியவற்றின்சிற்றோடு. 3. Small copper coins of different values, fractional parts of a துட்டு, சல்லிக்காசு. 4. Short, pendent ornaments, hangings, &c., தொங்கல்கள்; [ex Sa. Ch'halli, rind, skin.] 5. Falsehood, புளுகு. (c.) சல்லித்தரை, s. Ground full of small stones. சல்லிவிரைக்க, inf. To report falsely, (lit.) to sow lies. சல்லி போட்டுக்கெட்டிக்க, inf. To strengthen or harden with gravel stones. சல்லிப்பொடி, s. Small pieces, fragments, broken shells, chips of earthen ware, &c. 2. Little fish, as சல்லிக்கெண்டை. சல்லிப்பொதி, s. (fig.) A trifler, a lying rogue, (lit.) a bag of lies. சல்லியளக்கிறவன், s. A tattling liar. சல்லிவேர், s. Small roots--oppos. to ஆணிவேர். சல்லிகட்டு, v. noun. [prov.] The game of pursuing and grappling with a lusty bull, decorated for the occasion; a wild play, as a test of bravery. (c.) சல்லிக்காசு, s. Small coins, challies. சல்லிமாடு--சல்லியெருது, s. A lusty bull decorated for fighting. மரச்சல்லி, s. Exterior twigs that may be cut off. (Limited.) 22) *

cāṟu (p. 180) கிறது, சாறினது, சாறும், சாற, v. n. [vul.] To form, collect--as rheum in the eyes, பீளைசாற. 2. To be imbibed or absorbed --as oil in the system, எண்ணெய்சாற. 3. (Telugu usage.) To slip off, to tumble backward from a tree, வழுக்க. 4. To slant, incline--as a post, &c., to diverge from a right line, சரிய.--Note. This word is never used as a verb in the past tense; but takes the gerund form--as சாறி. புளுகுசாறல், v. noun. The forming of civet on the civet cat, or on the stick of the cage where it rubs it off. சாறிவிழ, inf. [loc.] To slip and fall-as a post. காரியஞ்சாறிப்போக, inf. To prove futile, to fail of success, பிரதிகூலப்பட. 66)

tḷuku (p. 229) s. [loc.] Fraud, deceit, புளுகு. தளுகன், s. A deceitful fellow, a liar. புளுகன். 49)

tongku (p. 262) கிறேன், தொங்கினேன், வேன், தொங்க, v. n. To hang, to be suspended, to hang down, to stick, or hang, ready to fall; to dangle, தூங்க. 2. To adhere as any thing to the bowels, தங்க. 3. (fig.) To remain long with one, as another's property, நிலுவைப்பட. (c.) 4. To move with leaps --as a child skipping, or a beast gallopping, குதிக்க. 5. [in burlesque.] To run away, to slip off (to die) with விடுதல், or போகுதல்; குழுஉக்குறி--Most of the compounds are limited to Jaffna. தொங்காரப்பாய்ச்சல், v. noun. A jolting pace, jumping movement, gallop of a horse, குதிரையோட்டம். தொங்கிப்பாய, inf. To rise high in walking, to gallop, to skin. 2. (fig.) To be haughty, to assume airs. தொங்கிப்போக, inf. To be lodged and lost as a thing thrown. 2. (fig.) To be in another's possession, to be lost, to be unjustly appropriated--as a deposit, to become burdensome as a debt. 3. To tarry in the road from fatigue. (c.) 4. [in cant.] To die. 4. [prov.] To run away. தொங்கிவிழ, inf. To jump and tumble down. 2. To be haughty, to be exposed to fall. தொங்குகாது, s. Hanging ears. (c.) தொங்குபறிவு--தொங்குபொறி--தொங் குபொறிவு, v. noun. [prov.] Hanging just ready to fall; to slip off; to turn over, ஒட்டியும்ஒட்டாதிருத்தல். 2. (fig.) Ready or waiting for a pretext to leave a company, விலகுதற்கேதுபார்த்தல். தொங்குகிழவன், s. A decrepit, old man. (R.) தொங்குபுளுகன், s. [prov.] A vain person, who walks with a conceited springing gait, பெரும்புளுகன். 25)

pccai (p. 289) adj. Green, tender, young, unripe, raw, cool; intense; [ex பசுமை.] பச்சைக்கயர்-பச்சைக்கைப்பு, s. [prov.] Extremely astringent, exceedingly bitter. பச்சைக்கருப்பூரம், s. A greenish kind of drug. See கருப்பூரம். பச்சைக்கல், s. Unburnt brick, சுடாத செங்கல். 2. See கல். பச்சைக்கள்ளன், s. [prov.] A desperate thief, cheat, rogue; a villain. பச்சைக்காய், s. Green fruit, fruit unripe or uncooked. பச்சைக்காய்ச்சி, appel. n. [prov.] A tree with green fruit. பச்சைக்கிளி, s. Green parrot. 2. Green grasshopper. பச்சைக்குங்கிலியம், s. Green resin. பச்சைக்குழந்தை, s. A tender new born infant. பச்சைக்கூடு, s. [prov.] The living body, ஸ்தூலதேகம். பச்சைக்கூட்டோடேகயிலாயஞ்சேர்வாய். You will attain kylaya, the lowest leaven (of Siva.) alive, with vigorous health. பச்சைக்கொல்லன், s. [prov, in burles.] A clumsy blacksmith; i. e. beating cold iron. பச்சைச்சடையன், appel. n. An epithet of B'hairave, a form of Siva. பச்சைத்தடி, s. Green sticks, used in making a bier. விறைத்துப்பச்சைத்தடியாய்ப்போயிற்று. He is grown cold and stiff as a stick; said of one in a fit, &c. பச்சைத்தண்ணீர், s. Cold water, unboiled water. பச்சைத்தாள், s. Green stalks, showing immaturity in the corn. பச்சைத்தோல், s. A raw, untanned skin, a felt. 2. New skin formed on a healing sore. பச்சைநஞ்சு, s. Strong poison. 2. [prov.] An atrocious villain, தீயன். பச்சைநாடன்பழம், s. A kind of plantain with greenish streaks (Beschi.) பச்சைநாபி, s. A strong, vegetable poison. See வச்சநாபி under நாபி. பச்சைபழுக்காஅடைத்தல், v. noun. Painting green and yellow. பச்சைபசேரெனல், v. noun. Being very green, all green, verdant, flourishing, மிகுபசுமையாயிருத்தல். மரகதம்பச்சைப்பசேரென்றிருக்கிறது.....The emerald is very green. தோட்டம்பச்சைப்பசேரென்றிருக்கிறது. The garden is all verdant. பச்சைப்பட்டி, s. [prov.] Raw or undried manure, put on land shortly before sowing, எரு. பச்சைப்பதம், s. Immaturity of grain, &c. 2. The state of not being well boiled. பச்சைப்பயறு, s. A kind of pulse for taking the oil from the head. பச்சைப்பாக்கு, s. Unripe or undried areca-nut. பச்சைப்பாம்பு, s. A kind of green snake. பச்சைப்பாலகன்--பச்சைப்பாலன்-பச்சைப்பிள்ளை. s. A new-born infant. பச்சைப்பால், s. Raw milk. பச்சைப்பானை, s. An earthen pot not burnt. பச்சைப்பிள்ளைத்தாய்ச்சி, s. A woman immediately after child-birth. பச்சைப்புண், s. A raw sore. 2. Sore as the body through pain, hard labor in child-birth, &c. சரீரமெல்லாம்பச்சைப்புண். My body is sore all over. பச்சைப்புல், s. Green grass as plucked for cattle. பச்சைப்புழு, s. Green caterpillars, the palmer worm. பச்சைப்புளுகன், s. A great boaster. 2. A notorious liar. பச்சைப்புளி, s. Exceeding sourness. பச்சைப்புறா, s. A green pigeon, or dove. பச்சைப்பெருமாள், s. A kind of paddy that comes to perfection in three months, ஓர்நெல். 2. Vishnu, விஷ்ணு. பச்சைப்பொட்டு, s. A green spot on the forehead, made with a needle and colouring matter. 2. A green spot on the forehead, to which medical properties are ascribed. 3. [fig prov.]A false show; pretension to wealth, learning, piety, &c., பகட்டு. பச்சைப்பொய், s. A downright lie. பச்சைமண், s. Most earth. 2. Tempered clay, as in unburnt pots-opps. to சுட்டமண். See ஒட்டு, (c.) பச்சைமரம், s. A green or living tree. 2. Unseasoned timber. பச்சைமரம்படப்பார்ப்பான். His look would blight even a green tree. பச்சைமா, s. Flour not well prepared for paste, &c. 2. Raw dough, paste. பச்சையிரும்பு, s. Mere iron. 2. Untempered iron. 3. Cold iron. பச்சையீரம், s. Great dampness, as of soiled clothes, &c., அதிகாரம். பச்சையுடம்பு--பச்சையுடல், s. The tender body of an infant, or a woman after-child birth, மெல்லியஉடல். 2. The body of a person recovering from small pox or other disease that fills it with raw sores, புண்ணானஉடல். பச்சையுப்பு, s. Unmixed salt. பச்சையெண்ணெய், s. Oil not heat.... பச்சைவன்னம், s. Green color, green paint. பச்சைவில், s. The rain-bow. பச்சைவிறகு, s. Green or undried firewood. பச்சைவெட்டு, s. Medicinal minerals used raw, not calcined, எரிபடாமருந்து. பச்சைவெண்ணெய், s. Butter churned from unboiled milk.

puḷuku (p. 328) s. A lie, a bare-faced falsehood, பொய். W. p. 596. P'HALGU. 2. Boasting, exaggeration, வீம்பு. (c.) புளுகன், s. [fem. புளுகி.] A lying boaster, a braggart, பொய்யன். ஆனைப்புளுகன். A monstrous liar. ஆயிரம்புளுகனும்பதினாயிரம்புளுகனும். A very great liar. 11)

puḷuku (p. 328) கிறேன், புளுகினேன், வேன், பு ளுக, v. n. To tell bare-faced lies, பொய் சொல்ல. 2. To boast, brag, swagger, வீம்புபேச. (c.) கலகமேமெய்யானால்புளுகாதவன்பாவம். If there be sedition in the country every one exaggerates. 12)

muẕu (p. 358) adj. All, entire, whole. முழுப்பூசினிக்காயைச்சோற்றோடேமறைக்கிறாயே...... You conceal an unbroken pumpkin in a dish of rice. [prov.] முழாள், s. A stout and robust person; a complete hand. --Note. For bodily labor, those employed, are reckoned thus: 1. காலாள், a little boy, a fourth of a man, as சிற்றாள்; 2. அரையாள், a half man; 3. முக் காலாள், three quarters of a full laborer; 4. முழாள், a full workman. முழுக்க, adv. Wholly, entirely, altogether, completely, (Colloq.) முழுக்கமுழுக்க-முழுமுழுக்க. Intensitive of முழுக்க. முழுக்கமுழுக்கத்தின்றான். He ate to the full. முழுக்களவாளி, s. A great thief. முழுக்காய், s. Entire fruit nearly ripe. முழுக்கிரகணம், s. A total eclipse. முழுக்கூறு--முழுப்பங்கு, s. Entire portion. முழுச்சோம்பேறி, s. A great sluggard. முழுச்சௌரம், s. [also சருவாங்கசெள ரம்.] Shaving the whole body. முழுது, appel. n. That which is entire. முழுதாய், adv. Wholly, entirely. முழுதும்--முழுவதும், adv. [poetice முழுது.] All, the whole. முழுதுங் கொடுத்துவிட்டான். He gave the whole. முழுதொருங்குணர்ந்தோன். The Omniscient, variously applied by different votaries, கடவுள். (சது.) முழுத்தேங்காய், s. A cocoa-nut not broken. முழுநோக்கு, s. Full aspect or influence of a planet. See நோக்கு. முழுப்பங்கு, s. As முழுக்கூறு. முழுப்புரட்டன், s. A very deceitful man. முழுப்புளுகன், s. A down-right liar. முழுமகன், s. A wild or rude man without education or instruction. முழுமதி, s. [com. பூரணசந்திரன்.] Full moon. (p.) முழுமனசாய்--முழுமனசோடே. With all my heart. முழுமனை, s. A whole or entire ground, measuring sixty feet in length and forty in breadth. முழுமுதல், s. God as a perfect or entire whole which requires no addition to fill it up, கடவுள். முழுமூச்சு, s. Breathlessness. முழுமை, s. Entireness, perfection, completeness, எல்லாம். (சது.) முழுமையும். As முழுதும். முழுவலயம், s. Victory, வெற்றி. (சது.) முழுவாசி, s. The whole. முழுவாசியும். On the whole. முழுவெலும்பு, s. A skeleton. 31)