cāmi (p. 177) s. [a contraction of சுவாமி.] God, lord, the supreme Being, கடவுள். 2. Argha, அருகன். 3. Skanda, முருகன். 4. An elder, a senior, an elder brother, மூத் தோன். 5. Guru, either the spiritual teacher or Siva under this character, குரு. 6. A chief, chieftain, lord, master, எச மானன். 7. A matron, a lady, தலைவி. 8. Gold, பொன். W. p. 965. SVAMIN. சாமிவரங்கொடுத்தாலும் பூசாரியிடங்கொடுக்கமாட் டான். The deity may grant a boon, but the pujaree (priest) will allow no admittance, i. e. subordinates are commonly the most arrogant. சாமிபராக்கு. Swami, vigilance! attention! an expression by heralds on the approach of a king, an idol, or a great personage. சாமிதரிசனை, s. A sight of the idol, linga, &c., at the temple. சாமித்துரோகி, s. A traitor to the deity, or to his master. சாமிநாதன், s. Skanda--who was once a guru to Siva--as the guru and lord, கந்தன். சாமிபார்க்க, inf. To take a sight of the idol in the procession. (c.) சாமிமலை, s. The Pulney rock, where there is a celebrated temple dedicated to Skanda; as distinguished from இடும் பமலை, a rock situate by its side. See சுப்பிரமணியர்ஸ்தலம். 2. (R.) A town near Combaconum, ஓரூர். சாமியாடி, s. A possessed person. சாமிசெய்ய--சாமிகொண்டாட, inf. [vul. prov.] To celebrate a festival in times of sickness, pestilence, &c. (c.) 43) *

cilmpu (p. 186) s. Sound, noise, resonance, roar, buzz, ஒலி. 2. (c.) Sounding ankle-rings now worn only by dancers, காற்சிலம்பு. 3. Hill, mountain, மலை. (சது.) 4. An obiong hollow-ring of brass filled with pebbles and shaken before an idol, பூசாரிகள்கைச்சி லம்பு. சிலம்பன், s. A chief of a mountainous district, குறிஞ்சிநிலத்தலைவன். 2. The god Skanda, முருகன். (சது.) 3. The freshet in Kavery from the mountains; (lit.) the mountain-produced. See சித்திரைச் சிலம்பன். சிலம்பணி, s. As சிலம்பு, 2. (p.) சிலம்புகூறல், v. noun. A song recounting the story of கோவலன், hawking the anklet. 27)

tāṉikaṉ (p. 236) --ஸ்தானீகன், s. A pujari of a temple, பூசாரி. (c.) 21)

pū (p. 329) s. The earth, பூமி, a place. W. p. 622. B'HOO. 2. Birth, production, பிறப்பு. பூகம்பம்--பூக்கம்பம்--பூக்கம்பனம், s. An earthquake, பூமியதிர்ச்சி. See கம்பம். பூகர்ணம்--பூகன்னம், s. Radius of the earth's equator. W. p. 622. B'HOOKARN'A. பூகாமி--பூமிகாமி, s. A horse going well on land. See சலகாமி. (p.) பூகோளம், s. The terrestrial globe, the earth. See கோளம். பூகோளசாஸ்திரம், s. Geography. பூசுதன்--பூமகன், s. Mars; (lit.) son of the earth, செவ்வாய். பூசுதை--பூபுத்திரி, s. Sita the wife of Rama, சீதை; [ex கதை, or புத்திரி.] பூசுத்தி, s. Cleaning or smearing a place, ஸ்தலசுத்தி. பூசுரர்--பூதேவர், s. [pl.] Brahmans as gods of earth, பிராமணர், [ex சுரர்.] பூச்சக்கரம், s. The earth. See சக்கரம். 2. (St.) The equinoctial line. 3. A kind of whirling rocket, சக்கரவாணம். பூச்சக்கரவாளம், s. A range of mountains supposed to encircle the earth. See சக்கரவாளம். பூச்சக்கரன், s. A king, a prince, அரசன். பூச்சாயை, s. The shadow of the earth, பூமிநிழல். பூச்சாரம்--பூசாரம், s. A mineral substance, as பூநீறு. 2. The quality or characteristic of a soil, நிலத்தன்மை. பூநாகம், s. A worm, an earth-worm. 2. Snake, நாகம். பூநாதம், s. Salt-petre, or nitrate of potash, வெடியுப்பு. பூநீர், s. Dew as the moisture of the earth, பனி. பூநீறு--பூவழலை, s. Washerman's or fuller's earth, as நிலவீரம். பூநீற்றிலெடுக்கிறஉப்பு, s. Salt from the earth impregnated with soda. பூபதி, s. A king, as lord of the earth, அரசன். 2. A kind of pill, ஓர்குளிகை. (சது.) பூபரிதி, s. The equinoctial line. 2. The circumference of the earth. W. p. 624. B'HOOPARID'HI. பூபன், s. A sovereign, one who protects the earth, அரசன். W. p. 624. B'HOOPA. பூபாலன், s. [pl. பூபாலர்.] A king, a sovereign, அரசன் 2. An agriculturist, one who cherishes the earth, வேளாளன்; [ex பாலன்.] பூப்பிரவேசம், s. Visiting one's field, &c. See பூமிப்பிரவேசம். பூமகள்--பூமின், s. The goddess of earth, பூமிதேவி. பூமகண்மைந்தர், s. [pl.] Husbandmen, as belonging to the soil, வேளாளர். பூமண்டலம், s. The earth, the world, பூச்சக்கரம்; [ex மண்டலம்.] பூருகம், s. A tree, as originating from the earth, மரம்; [ex ருகம்=உருகம், origin.] பூருண்டி, s. A kind of sun-flower, ஓர்பூ, W. p. 625. B'HURUNDI. பூவசியர்--பூவைசியர், s. Ploughmen, உழவர். 2. Farmers, களமர். (சது.) பூவலயம்--பூவுலகம்--பூவுலகு--பூலோகம், s. The earth, the world. பூவிந்துநாதம், s. Mica, அப்பிரகம். பூவினம், s. Native arsenic, கற்பாஷா ணம். 4) *

pūcāri (p. 329) s. [contrac. of பூசாசாரி.] A Sudra hierophant, in small temples, improperly பூசாலி. (c.) 19)

pūcai (p. 329) s. Worship, homage to superiors, or adoration of the gods, with the proper ceremonies, ஆராதனை. W. p. 548. POOJA. 2. Food, eatables, given to religious mendicants, மயேசுரபூசை. 3. [ironically.] A good flogging, அடி.-- Note. பூசை is two-fold: 1. அந்தரியாகபூசை, internal or mental worship; 2. பகிரியாகபூசை, external worship. The four special seasons for the கிரியாபூசை, at the temples are பிராதக் காலம், at dawn; 2. மாத்தியானிகம், at midday; 3. சாயங்காலம், at sunset; 4. அர்த்த சாமம், at midnight. Two other seasons are observed in some temples, at nine in the morning, and nine at night. பூசாகாலம், s. Time of offering puja, ஆராதனைவேளை. பூசாசாரி, s. A priest, one who offers puja, at small fanes not Brahmanical; an exorcist. See பூசாரி. பூசாபலம்--பூசாபலன், s. Merit of puja. பூசாபலன்பண்ணினவன், appel. n. One who receives in the present life, the reward of merit in a former state. பூசாமுகம்--பூசைமுகம், s. Presence of the puja. பூசாவிதி, s. A directory for puja. பூசைகாண, inf. To attend on or be present at, the performance of puja. பூசைகொடுக்க, inf. To give eatables to religious mendicants. 2. [in irony.] To give a good flogging. பூசைத்திரவியம், s. Materials for puja. பூசைநைவேத்தியம், s. puja and oblations. பூசைபண்ண, inf. To perform puja. பூசைபுனர்சமஸ்காரம், s. A repetition of a ritual ceremony. பூசைபோட, inf. To offer puja to the cruel gods or goddesses. 2. To give one a flogging. 3. To consume food, &c. பூசைப்பரிசாரகன், s. An assistant to the officiating priest. பூசைப்பெட்டி, s. A basket for puja utensils. பூசைமணி, s. A hand bell, rung during the performance of puja. பூசைமேடை--பூசைக்குறடு, s. A raised place for the idol when puja is performed. பூசைவேளை, s. Time of offering puja. 25)

pūmi (p. 331) s. The earth, the world, பூவுலகு. W. p. 642. B'HOOMI. 2. Land as distinguished from water, ground, soil, நிலம். 3. Any piece or plot of land, landed property, மனை. 4. Country, district, தேசம். 5. A stage or degree in ascetic life, of which there are seven. See ஞானபூமி. பூமிகாமி, s. A class of horses, as பூ காமி. பூமிகொழுநன், s. Vishnu, as husband of the goddess earth, விஷ்ணு. பூமிக்கூர்மை, s. Salt-petre, வெடியுப்பு. பூமிசம், s. Produced of or on the earth. 2. Hell, நரகம். W. p. 624. B'HOMIJA. பூமிசம்பவை, s. Sita the wife of Rama, சீதை. பூமிசன், s. The planet mars, செவ் வாய். 2. An Asura, நரகாசுரன்; [ex சன், one born.] (சது.) பூமிசாஸ்திரம், s. Geography.--Note. For this and similar derivatives, see பூ, earth. பூமிசாரம், s. The fatness of the earth, as பூசாரம். பூமிதேவி--பூமிலட்சுமி, s. [improp. பூமதேவி, பூமாதேவி.] The goddess earth. பூமிதைலம், s. A kind of mineral oil, Bitumen. See மண்தைலம். பூமியதிர்ச்சி--பூமிநடுக்கம், s. Earthquake, as பூகம்பம். பூமிஸ்நானம், s. (St. பூமஸ்நானம்.) One of the seven kinds of purification. See ஸ்நானம். பூமிநாதம், s. Salt produced from earth impregnated with soda, ஓருப்பு. பூமிபரீட்சை, s. Rules for determining the nature of soils, &c. See கலைஞானம். பூமிபாரம், s. A burden to the earth, as an overplus of inhabitants, wicked people, &c. 2. Responsibilities of a kingdom, as இராச்சியபாரம். பூமிபார்த்துப்பிறக்குதல், v. noun. Being born with the face downward, considered to be connected with benefits from the earth. பூமிப்பிரவேசம், s. [also பூப்பிரவேசம்.] Visiting one's field, for the first time, on an auspicious day in the new year. பூமியாள, inf. To reign over a country. பூமிவேர், s. An earth-worm, as பூநாகம். 2)