arucci (p. 25) --அர்ச்சி, க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To offer puja in worship, perform the daily service in the temple, பூசிக்க. அருச்சிதன்--அர்ச்சிதன், s. One who is worshipped, பூசிக்கப்படுவோன். Wils. p. 69. ARCHITA. அருச்சிப்பு, v. noun. The act of worshipping with flowers, &c., பூசிக்கை. 9) *

aḷai (p. 33) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To mix up, mingle, macerate as food, paste, &c., with the fingers or hands, கலக்க. 2. (p.) To handle, finger, (as a boil, &c., in applying medicines, &c.,) வருட. 3. To mingle dust as children in play, handle any thing dirty, dirty one's self, பூசிக்கொள்ள. 4. (c.) To caress, put the hands or arms about a person so as to cause defilement, தொட்ட ழுக்காக்க. 5. (p.) To roll and mix one's self with--as bees in the pollen of flowers, தாதளைய. தாதளைந்தினவண்டு. Swarms of humming insects that work among the filaments of the flower. அளைந்தசேறு, s. Moistened clay for potter's work. அளைந்தசோறு, s. Boiled rice that has been handled by persons eating it. அளைதல்--அளைவு, v. noun. Mixture. 39)

ārāti (p. 41) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To worship by offering flowers, &c., to adore, பூசிக்க. 14)

oṭṭiym (p. 81) s. The name of a country north of madras, ஓர்தேயம். 2. A kind of witchcraft, மாந்திரிகவித்தை. 3. Treatise descriptive of the art, அஷ்டகருமநூலினொன்று. ஒட்டியக்குரு, s. Medical drugs, &c. used in witchcraft, ஓர்வித்தைக்குரியகரு. ஒட்டியக்காளி--ஒட்டியாதேவி, s. The goddess invoked in the ஒட்டியம் art, சூனியக்காரர்பூசிக்குந்தேவி. ஒட்டியர், s. The inabitants of the ஒட்டியம் country. 63)

pūcitam (p. 329) s. Worship, adoration, வணக் கம். பூசிதபயங்கரம், s. Awe, reverence in performing ritual ceremonies. பூசிதன், s. A person much venerated, பூசிக்கப்படுவோன். W. p. 548. POOJITA. பூசிதனாக, inf. To become venerable, to be worshipped. 21)

pūcciyam (p. 329) s. Venerableness, that which is worthy of worship, மேன்மை. 2. Honor, reputation, கீர்த்தி. 3. Ostentation, display, ஆடம்பரம். W. p. 548. POOJYA. 4. Emptiness, or scantiness, as an auspicious term in denying a thing asked, இன் மை. 5. A concealment of one's poverty or defects, and assuming appearances, குற்றமறைக்கை. 6. [in astron.] A cipher in calculation, as standing in the place of a real number, but of no value. Thus sixty-three divided by seven, the quotient is nine, and பூச்சியம். 7. Blank in lotteries, திருவுளச்சீட்டின்தோற்பு. 8. [in calendar.] That which is unlucky or unpropitiousness, அதிஷ்டமின்மை. 9. Rareness, uncommonness, அருமை. சாப்பாட்டுக்குப்பூச்சியமாயிருக்கிறது. There is nothing to live upon. வேலைபூச்சியம். Want of work or employ. பூச்சியம்பண்ண, inf. To venerate, to esteem. 2. To conceal one's poverty, or defects. 3. To manage so as to get undeserved regard. 4. To make an old house or thing appear like new. பூச்சியவார்த்தை, s. An expression of respect, or a compliment, உபசாரச்சொல். பூச்சியன், s. One deserving respect, பூசிக்கப்படுவோன். 2. [prov.] A dark bull, grey and white, கறுப்பும்வெள்ளையுமான மாடு. 28)

yantiram (p. 370) s. Machine, engine. See இயந்திரம் or எந்திரம். யந்திரசாஸ்திரம், s. Mechanics. யந்திரஸ்தாபனம், s. Making figures upon a flat piece of metal to be used in puja, பூசிக்குஞ்சக்கரம். யந்திரவூர்தி, s. A conveyance artificially conducted. 43) *