tuvātacam (p. 249) s. Twelve, பன்னிரண்டு; [ex தசம், ten.] W. p. 432. DVADASAM. துவாதசாங்கிசம், s. [in astrol.] A division of the rising sign into twelve parts, for horoscopic calculations. See இலக்கினம்; [ex அங்கிசம், அமிசம்.] துவாதசாதித்தர்--துவாதசாதித்தியர், s. [in mythol.] The twelve suns governing the twelve months of the year, or more properly the presiding deity of the sun for each month, beginning with சித்திரை, in the sign Aries. The twelve, ஆதித்தர், are: 1. தாத்துரு. 2. சக்கரன். 3. அரியமன். 4. மித்திரன். 5. வருணன். 6. அஞ்சு மான். 7.இரணியன். 8. பகவான். 9. திவாச்சு வான். 1. பூடன். 11. சவித்திரு. 12. துவட் டன். --Note. Each of these names is applied to the sun as he passes its sign in the Zodiac. துவாதசாந்தம், s. The place of the twelfth and last அவஸ்தை or station of the soul in the practice of the motionless ascetic, பன்னிரண்டாமவஸ்தை; [ex அந்தம், end.] துவாதசான்மா, s. The sun as having twelve names, as above; (lit.) the twelvesouled, (சது.) துவாதசி, s. The twelfth phasis of the moon, either in the increase or decrease, ஓர்திதி. W. p. 432. DVADASA. 77)
