amutāri (p. 20) s. A plant, the பூனைக் காலி, Dolichos, L. 27)

arukiyrttm (p. 24) s. A plant; the same as பூனைக்காலி. 49)

āttumputtr (p. 38) s. The பூனைக்காலி plant, Mucuna prurita. 87) *

iriciyā (p. 50) s. A plant used for medicinal purposes, பூனைக்காலி. 55)

kṭikṇṭu (p. 87) s. The பூனைக்காலி plant, Mucuna pruriens, L. 49) *

kl (p. 96) s. A stone, gravel, pebble, grit, சிலை. 2. Precious stones, அரதனம். 3. A rock, a crag, பெருங்கல். 4. A brick--also called செங்கல். 5. (p.) A mountain, மலை. கல்நாட்ட, inf. To set up stones to show the limits of provinces, sometimes as a menace to an invading foe. 2. To set up a stone, or build a monument of some deceased person. கல்நாதம்--கல்வீரியம்--கல்வேகம், s. Green vitriol, அன்னபேதி. கல்நார்--கல்லின்காரம்--கற்சத்து-கற்சவளை s. A kind of fossil, an incombustible substance, asbestos--used for decayed gums, &c., ஓர்மருந்து. கல்நெஞ்சு, s. A stony heart, a hard heart, வன்்னெஞ்சு. அவன்நெஞ்சுகல்லாய்ப்போயிற்று. His heart is petrified. கல்நெஞ்சன்--கல்நெஞ்சுள்ளவன், s. A hard hearted, unfeeling, or unrelenting person. கல்மடி, s. [vul.] A hard udder of a cow, காய்மடி. கல்மதம்--கன்மதம், s. Rock alum-one of the one hundred and twenty kinds of minerals. கல்மலை--கன்மலை, s. A rock, கல் வெற்பு, Alum plumosum. கல்மழை--கல்மாரி--கன்மழை, s. Hail, a shower of hailstones. கல்முதிரை, s. The tree yielding satin wood, Chloroxylon swietenia. கல்மொந்தன், s. A species of plantain, ஓர்வாழை. கல்லகம், s. A rocky mountain, மலை. கல்லக்காரம், s. Candied molasses, candy, பனங்கற்கண்டு. கல்லக்காரம்விளைய, inf. To become candied-as the molasses of sweet toddy. கல்லங்காய், s. A fruit which becomes as hard as a stone, கற்காய். கல்லடிக்க, inf. To hew or cut stone. 2. To strike the foot against a stone. கல்லடிமூலம், s. A kind of arsenic, ஓர்பாஷாணம். கல்லடைப்பு, s. Retention of urine by gravel, நீரடைக்குமோர்நோய், Calculus. கல்லளை--கல்வளை, s. A cleft or chasm in a rock or mountain. மலைமுழைஞ்சு. கல்லறுக்க, inf. To make bricks, commonly, கல்லரிய. கல்லறை, s. A vault, a cave hewn out in a rock, sepulchre, a tomb, பிரேதக் குழி. 2. A cavern, குகை. 3. A room with a mortar or stone roof and floor, கல்வீடு. கல்லாங்காசு, s. A small round tile with which children play. கல்லாசாரி, s. A master-mason, an architect, கற்றச்சரின்தலைவன். கல்லிலேநாருரிக்க, inf. To strip fibres from a stone; i. e. to seek for what is unattainable or impossible--an absurdity. 2. To obtain by very great labor. கல்லிழைக்க, inf. To set precious stones, கற்பதிக்க. கல்லீயம், s. A hard kind of lead, pewter, வன்மையானஈயம். கல்லுக்காரர், s. Lapidaries, இரத் தினம்விற்போர். கல்லுக்குத்த, inf. [prov.] To frustrate a business by accusations or underhand representation, காரியத்தைத்தடைசெய்ய. கல்லுதிரி, s. A species of small pox with hard pustules, ஓரம்மை. (See உதிரி.) 2. [prov.] A kind of rice, ஓர்நெல். கல்லுத்தீர, inf. To cut and polish gems. கல்வெட்ட. கல்லுத்தூக்க, inf. To take up the anchor of a dhoney, to weigh anchor, நங் கூரந்தூக்க.--Note. Small boats and catamarans have frequently a stone for an anchor, and hence the preceding form. கல்லுப்பார், s. A rocky stratum, reefs, கற்பார். கல்லுப்பாவ--கற்பாவ, inf. To pave, to floor with stone, flag. கல்லுப்பாவினதரை, s. A pavement, stone floor. கல்லுப்பு, s. A kind of mineral salt, salt in lumps, ஓருப்பு. கல்லுப்பொளிய--கற்பொளிய, inf. [com.] To hew and pick grind stones, கல்லுக்கொத்த. கல்லுப்பொறுக்கி--கற்பொறுக்கி, s. A bird that eats little stones, தூதுணு ம்புறா. கல்லுப்போட, inf. To cast a stoneanchor, நங்கூரம்போட. 2. (fig.) To frustrate a business by accusations or under-hand representations, காரியத்தைத்தடை செய்ய. கல்லுயர்தோள், s. A mountain-like shoulder. கல்லுரல், s. A stone-mortar, கல் லினாற்செய்யப்பட்டவுரல். கல்லுவைக்க, inf. [prov.] To cast anchor. (See கல்லுப்போட.) 2. To apply snake-stones to venomous bites with incantations, &c., விஷக்கல்வைக்க. 3. To set a stone on the forehead as a punishment, the head being bent backward, and the face set toward the sun, நெற்றியிற் கல்லுவைக்க. 4. To crect a stone at a funeral ceremony (a சாச்சடங்கு, personifying a deceased ancestor, whose spirit is supposed to enter and remain in it while the ceremonies are performed. A deification of the soul is supposed to take place and the stone is made an object of worship, சிலைதாபிக்க. கல்லுவைத்துப்பார்க்க, inf. To apply snake-stones to venomous bites with enchantment, incantations, &c. கல்லுளி, s. A stone-cutter's chisel, கல்வெட்டுமுளி. கல்லுளிச்சித்தர், s. A sort of mendicants who carry chains in their hands. கல்லுளித்தச்சன், s. A stone-cutter. கல்லுளியுருக்கு, s. Steel of a very hard kind used for cutting stone. கல்லூசி, s. A medicinal stone. கல்லூற்று, s. A spring in a rocky soil, in wells, கல்லூறுநீரூற்று. கல்லூற்றுத்தண்ணீர், s. Water springing from a rock. கல்லெடுப்பு, v. noun. The bearing of a funeral stone. கல்லெரிப்பு--கல்லெரிப்புமேகம், s. Incontinence of urine, நீர்ச்சுருக்குநோய். (Mat. Ind.) கல்லெறி, v. noun. The throwing of a stone, கல்லெறிகை. 2. s. The distance of a stone's throw, கல்லெறிதூரம். 3. A sling, கவண். கல்லெறிய, inf. To throw or fling a stone, to pelt with stones. கல்லெறிதூரம், s. The distance of a stone's throw. கல்லைநீராக்கி, s. A kind of ore, மாமிசபேதி. கல்லொட்டி, s. A snail, நத்தை, (M. Dic.) கல்வீடு, s. A stone of brick-built house. கல்வெட்டி, s. A stone-cutter, a lapidary. கல்வெட்டுபவன். கல்வெட்டு, s. A stone cutting, engraving in stones, சிலாசாதனம். 2. A stanza, foretelling or commemorating some important event; such stanzas appear sometimes to have been engraven in stone (whence the name), a recorded prediction, அழியாதசொல். 3. [prov.] A stanza commemorative of the death of an ancestor, mentioning the day and hour of the moon when it happened, kept by the descendants to assist in determining the precise time for the annual funeral rites, புகழ்ச்சிசெய்யுள். 4. [prov.] The mane of a well-known stanza, believed to have been written during the period of a Tamil Dynasty in Ceylon, foretelling, as it is interpreted, a succession of different foreign powers, and the final restoration of native rule, in those regions. It is as follows: முன்னைக்குளக்கோட்டன்மூட்டுந்திருப்பணியைப்பின்னைப்பரங்கிபிரிப்பனே--மன்னா கேள்--பூனைக் கண்செங்கண்புகைக்கண்ணனாண்டபின்பு--மரனே வடுகாய்வரும். 'The sacred edifices which the king Koolakottan reared, the Portuguese will demolish, listen O king-after the reign of the cat-eyed, the redeyed and the smoke-eyed, O thou deereyed, the Vaduca will succeed.' There is a different version of the last line, but it does not affect the general meaning-the smoke-eyed are said to be the present dominant power. கல்வெள்ளி, s. A mixture of tin and iron. இரும்பும்வெள்ளீயமுங்கலந்தது. 2. [prov.] Hard inferior silver mixed with much alloy. கல்வேதி, s. A kind of ore, சகஸ் ரபேதி. கற்கட்ட, inf. To build with stones or bricks without cement, to wall a well, &c., கல்லாற்கட்ட. 2. To set stones, enchase, கற்பதிக்க. கற்கட்டுமோதிரம், s. A ring set with a stone. கற்கண்டு, s. Sugar-candy. கற்கருசிலை, s. A plant. கற்கனல், s. A kind of native arsenic. கற்காந்தம், s. A kind of loadstone. கற்காமி, s. The same as அல்மதம். கற்காரம், s. Lapis infernalis, காரக் கல். கற்காவி, s. Ochre, காவிக்கல். கற்குடல், s. Costiveness, constipation, மந்தக்குடல். கற்குவியல்,கற்குவை, s. A heap of stones. கற்குளிக்க, inf. To dive for gems, கடலில்குளித்திரத்தினமெடுக்க. கற்கொத்தி, s. A species of wild pigeon--as கற்பொறுக்கிப்புறா. கற்சட்டி, s. A stone-pot, கல்லி னாற்செய்தசட்டி. கற்சரீரம், s. A hard, stone-like body, whether of men or brutes,வன் மையானவுடல். கற்சாகம், s. Emerald, மரகதம். (M. Dic) கற்சாடி, s. A stone-jar, a stonepitcher, கல்லினாற்செய்தசாடி. கற்சிற்பர், s. Stone masons, bricklayers, stone-cutters, &c., கற்றச்சர். See சிற்பர். கற்சுண்ணாம்பு, s. Stone-lime. கற்சுவர், s. A brick or stone-wall, கல்லினாற்செய்தசுவர். கற்படி, s. A stone-step, or flight of stone-steps. கல்லினாற்செய்தபடி. கற்படுக்க, inf. To pave, கற்பதிக்க. கற்படை--கற்புழை, s. A secret way into a fort, a sally-port, கோட்டையிற் கள்ளவழி. கற்பதிக்க, inf. To pave, கல்லுப் படுக்க. 2. To set precious stones, enchase, மணிபதிக்க. கற்பதித்தவிடம்--கற்படுத்ததரை, s. A paved place. கற்பரன், s. A kind of native arsenic, வெள்ளைப்பாஷாணம். கற்பரிபாஷாணம், s. A kind of arsenic occurring in rocks, அதம்பம். கற்பலகை, s. A slate, a stoneslate. கற்பற்று, s. Stony concretion in chemical preparation, minerals, &c., to be cleared away, கிட்டக்கல். கற்பாசி, s. A dried pale-colored rock moss. கற்பாடு, s. [prov.] Stony ground left uncultivated, கல்லுள்ளவிடம். கற்பாஷாணம், s. A kind of native arsenic. கற்பாவை, s. A figure made of stone, a statue. கற்பாழி, s. A cavern in rock, ம லைக்குகை. கற்பாறை, s. A rock, கற்றிட்டை. கற்பூசரம், s. A mountain containing lead, நாகமலை (M. Dic.) கற்பூமி, s. Stony ground, கல்லுள் ளபூமி. கற்பை, s. [prov.] A merchant's or jeweller's bag of weights, scales, touchstone, &c., நிறைகற்பெய்யும்பை. கற்பொடி, s. Green vitriol,அன்ன பேதி. கற்றச்சன், s. A stone-cutter, a hewer of stone, கல்லடிப்பவன். கற்றளம், s. A floor of stone, a pavement. பருக்கைக்கல்--பருக்காங்கல், s. A gravel stone. பச்சைக்கல், s. Green stone, green quartz, Avanturine. 2. A green stone, Diallage. (Dr. Heyne.) 3. The same as கதிக்கும்பச்சை. விஷக்கல், s. A stone applied to the bite of snakes. குருந்தக்கல், s. The same as கு ருந்தம். நெருப்புக்கல், s. Lapis infernalis, Nitrate of Silver, காடிக்காரம். (M. Dic.) மாக்கல், s. Steatite, Spanish chalk, a whetstone. துருக்கல், s. Iron stone. குழிக்கல், s. The same as கலுவம். கருங்கல், s. Black or blue stone, black Hornblende, Sienite. See Dr. Ainslie's Mat. Med. காய்ச்சுகல், s. A counterfeit gem. தீட்டுகல், s. A whetstone. வெண்கல், s. White stone, quartz. தேய்கல், s. A touchstone. 275)

kvi (p. 98) s. Planet venus, சுக்கிரன். 2. A poet, a versifier, புலவன். Wils, p. 24. KAVI. 3. An ape, a monkey, குரங்கு. 4. A plant, பூனைக்காலி. 5. One of the four classes of poets, நாற்கவி. (See புலமையோர்.) 6. Poetry, verse, a stanza, பாட்டு. (p.) Poetry is of four kinds, viz.: 1. ஆசுகவி, an extemporaneous poem made by request, the theme, the kind of verse and some of the rhetorical figures to be wrought into it being given. 2. மதுரகவி, a poem in which sublime and gratifying ideas are couched in rich language, with varied appropriate rhymes and rhetorical figures, and all in a sweet flowing style. 3. சித்திரகவி, a poem variously of artfully composed. (See மிறைக் கவி.) 4. வித்தாரகவி, an extended poem, such as the great epics Ramayana and Bharata.--Note. Each of these four is also applied to the poet as well as to the poem. கவிகட்ட--கவிபாட inf. To make verses. கவிகற்றோர், s. Panegyrists attending a prince in his movements, மங்க லப்பாடகர். கவிசொல்ல, inf. To make poetry. கவிச்சக்கரவர்த்தி, s. A distinguished poet, புலவன். கவிஞர், s. Poets, bards, புலவர். 2. Scientific persons, கலைவல்்லோர். (p.) கவிதை, s. A poem, poetry, verse, a verse of poetry, stanza, பா. (p.) கவித்துவம், s. Poetic style or composition, புலமைத்தன்மை. கவிநாயகன், s. The person to whom a poem is dedicated, who is also the hero, கவிக்கிறைவன். கவிமாலை, s. Verses joined together. கவிரத்தினம், s. A treatise on versification. கவிராயன், s. (Hon.) A poet, புல வன். கவிவல்லோர்--கவிவாணர் s. Learned poets, bards, புலவர். கவிவீரராகவமுதலியார், s. The names of two eminent poets, viz.: அந்தக க்கவிவீரராகவமுதலியார்--முத்தமிழ்க்கவிவீரராகவமு தலியார். the first of whom is said to have been born blind. (Rott.) கவீச்சுரர், s. Eminent poets. 24)

kāñcoṟi (p. 103) s. A kind of nettle, ஓர்செடி, Tragia involucrata. L. காஞ்சொறிஅப்பிக்கொண்டது. I have been stung with a nettle. காஞ்சொறிவேர், s. The root of the காஞ்சொறி plant from which a drug is made. கறுப்புக்காஞ்சொறி--பூனைக்காஞ் சொறி--பெருங்காஞ்சொறி--சிறுகாஞ்சொறி, s. Different kinds of nettle. 68)

cirai (p. 185) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To shave, to cut or pare close to the surface--as by a razor, மயிர்கழிக்க; [ex Sa. Kshura, to cut.] 2. [vul. a corruption of திரைக்க.] To gather up the skirts of a garment--as சீலையைத்திரைக்க. வேலைமினக்கெட்ட அம்பட்டன் பூனைக்குட்டியைச் சிரைத்தானாம். The unemployed barber shaved the cat, i. e., the idle will be mis-employed. சிரைகூலி, s. Barber's hire. சிரைதொழில்--சிரைவேலை, s. [prov.] Shaving, tonsure. 2. (fig.) A wearisome, unprofitable task, வீண்வேலை. (c.) சிரைத்துப்போட, inf. [vul.] To shave the privities. (in abuse.) சிரைத்துப்போட்டார். He has shaved me, i. e., attempted my injury. சிரைப்பிக்க, s. To get shaved. (low.) சிரைப்பு, v. noun. Shaving, மயிர்கழிப் பு. 2. The period or time of shaving, ம யிர்கழிக்குங்காலம். சிரையன், s. A barber, அம்பட்டன், (Commonly in abuse.) 86) *

cukcimpi (p. 192) s. The பூனைக்காலி plant. (M. Dic.) 6) *

nāy (p. 274) s. A dog, ஞமலி, 2. The sign of the regent of the south-west, நிருதியின்குறி. 3. Conical pieces in the play of chess or ticklack, சூதாடுகருவி.--Of நாய், there are கடல்நாய், a seal; மரநாய், palmyra dog; நீர்நாய், மீனாய், a beaver; செந்நாய், a wild dog, கோ ணாய் or கோநாய், a wolf, (c.) நாயும்பேயுங்கொண்டுபோகின்றன. Dogs and devils (strangers) carry it away. நாய்க்குமுழுத்தேங்காய்தக்குமா. Of what use to the dog is an unbroken cocoanut? நாய்வேஷம்போட்டால்குலைத்தேதீரவேணும். If one disguise himsel as a dog he should bark. நாயரஞ்சி, s. As நாயுருவி. (R.) நாயாட்டம், Dog-like, mean, servile. நாயீ, s. A dog fly; [ex இ. நாயுணி, s. A kind of tick. நாயும்புலியும், s. A kind of play, with seeds, stones, &c., in squares. நாயுருவி, s. [sometimes நாய்குருவி.] A kind of plant, Achyranthes aspera, L. which forms one of the nine kinds of sacrificial fuel. See சமித்து.-- The root is used as a dentifrice, and from the skin of the root, a decoction is made as an aperient for infants. The leaves are bruised and applied to scorpion bites as a specific; [ex உருவி, penetrating as a biting dog.] There are two kinds, செந் நாயுருவி, the red, and வெண்ணாயுருவி, the white, which see. நாயுறக்கம், s. Very slight sleep, as of a dog. நாயோட்டம், s. A dog's pace, spoken of a horse, dhoney, &c. நாய்குருவி, s. As நாயுருவி. (R.) நாய்க்கடி, s. Bite of a dog. நாய்கடிபூனைக்கடிபடுகிறார்கள். They are snaring like cats and dogs. நாய்க்கடுகு, s. A small plant like mustard, as நாய்வேளை. நாய்க்குட்டி, s. A young dog, a puppy. நாய்க்குணம்--நாய்த்தனம், s. Doggedness. See குணம். நாய்க்கோலம், s. Mean appearance, shabiness of dress, &c. நாய்ச்சீரகம், s. A plat. See சீரகம். நாய்த்திசை, s. South-west. See திக்கு. நாய்த்துளசி, s. A kind of wild Marjoram. See கஞ்சாங்கோரை. நாய்வேளை, S. A plant, as நாய்க்கடுகு, Cleome viscosa, L. See நல்வேளை. நாய்நரம்பு, s. [prov.] A kind of catgut put round the neck of children for whooping cough. நாய்நாக்கி, s. A species of Euphorbia neriifolia, as இலைக்கள்ளி. நாய்ப்பயறு, s. A leguminous plant, Indigofera glabra, L. நாய்ப்பாகல், s. A medicinal plant of the Senna species, Bryonia maysorensis. (R.) நாய்ப்புடுக்கன், s. A large tree, Cynometra cauliflora, ஓர்மரம். நாய்ப்புடோல், s. A plant, ஓர்செடி. நாய்முகன், s. One who has a face like a dog. See நாய்மூஞ்சி. நாய்முருகை, s. [prov.] A kind of coral stone, ஓர்முருகைக்கல். நாய்முள்ளி, s. A thorny plant, Solanum, Ind. நாய்மூஞ்சி, s. The face of a dog. 2. As நாய்முகன். நாய்விட்டைக்கல், s. [prov.] A kind of stone, ஓர்வகைச்சுண்ணாம்புக்கல். நாய்வெள்ளை, s. Brown or whitish brown, as some cows. நாய்வேம்பு, s. A plant, Indigofera viscosa, ஓர்செடி. 15)

pāl (p. 313) s. Milk, பசுவின் பால்முதலியன. 2. Milky juice in plants, trees and fruits--as the eocoa-nut, மரமுதலியவற்றின்பால். 3. Lymph, matter, fluid in pustules, &c., அம்மைப்பால். 4. (சது.) Whiteness, வெண்மை. [a contraction of Sa. Palana, milk of a cow recently calved.]--Note. In combination the final ல் is changed by rule to ற், sometimes to ன், பாலுக்குங்காவல்பூனைக்குந்தோழன். A guard to the milk, but a friend to the cat. பாலும்வெள்ளைமோரும்வெள்ளை. Milk is white, whey is white--spoken of persons or things apparently similar, but really very different. பால்வார்த்துமுழுகுவான். He will bathe, putting milk on his head (in token of his joy at your death, &c.). பாலடை, s. A shell for a milk-ladle, பாலடைச்சங்கு. [loc.] 2. A shrub, பால டைச்செடி, Hallia sororia. பாலடைய, inf. As பால்கொள்ள. பாலவரை, s. A whitish species of pulse. See அவரை. பாலாடை--பாலேடு, s. Cream of milk. பாலாறு, s. The river Palar. பாலிறங்குதல்--பால்வடிதல், v. noun. Pustule becoming dry. 2. The flowing down of milk. பாலுண்ணி, s. A kind of wart. See உண்ணி. பாலுமறுகுந்தப்பித்தோய, inf. [prov.] To bathe after putting milk and sacrificial grass on the head--as a bride and bridegroom before marriage, before marriage, to obtain progeny. பாலும்பழமும்கொடுக்க, inf. To give milk and plantains as done by a bride and bridegroom to each other, after the marriage ceremony. (c.) பாலுறட்டி, s. [prov.] A kind of pastry, made with cocoa-nut milk. பாலூட்டி, inf. To suckle a child. பாலொலிக்க, inf. [prov.] To keep back milk as a cow for its calf. பால்கட்ட--பால்வைக்க, inf. To innoculate, to vaccinate. பால்குடிக்க, inf. To suck milk as a babe. 2. To take milk. பால்குடிக்கிறகுழந்தை. A child at the breast. பால்குடிமறந்தபிள்ளை, A wanted child. பாலனும்பால்குடியான் Even the suckling ceases to suck--a phrase expressive of fear from oppression. பால்கொள்ள, inf. To form a milky consistence, as in young kernels, or pustules. பால்சுரக்குதல், v. noun. The forming of milk in the breast or udder. பால்சொரிதல், v. noun. Flowing out of milk. See சொரி, v. பால்தெளித்தல், v. noun. A funeral ceremony, See பாற்றெளி. பால்தோய்தல். The curdling of milk, by itself. பால்நண்டு, s. The white crab. See நண்டு. பால்நரம்பு--பானரம்பு, s. Blue veins as they appear in a young mother who is suckling a child. பால்பாய்தல், v. noun. [prov.] Exuding of milky juice from a tapped or wounded tree. பால்பிடிக்க, inf. As பால்கொள்ள. பால்பிடிபதம், s. The stage of grain when they newly formed kernels are of a milky consistency. பால்பிழிய, inf. To press out cocoa-nut milk. பால்பெயர்தல், inf. The forming of milk in the breast or udder. பால்பொழிய, inf. To give milk freely, as cows, &c. 2. (fig.) To be prosperous. பால்மடி, s. An udder teeming with milk. பால்மணம், s. Smell of milk. 2. Smell of rice gruel at a proper stage for taking it from the fire. 3. Milky smell of a sucking child's breath. பால்மரம், s. Any tree with a milky sap. பால்மறக்க, inf. To wean. பால்மறுத்துப்போகுதல், v. noun. [improp. பால்மறத்துப்போகுதல்.] Cow ceasing to give milk. பால்மீன், s. The milk-fish, Clupea cyperinoides. பால்முடங்கி, appel. n. A kind of medicinal plant. பால்முட்டான், s. A kind of fish. பால்மோடிக்கா, s. A plant, Panicled bendweed. Convolvulus arvensis, L பால்வடி, s. [prov.] A kind of basket used as a cullender for straining milk. பால்வீதிமண்டலம், s. [in astron.] The galaxy or milky way. பால்வெடிபதம், s. A stage in the growth of corn, when, if pressed, milk gushes out. பால்வெள்ளி, s. Pure silver. பால்வைக்க, inf. As பால்கட்ட. பாற்கடல், s. The sea of milk. See கடல். பாற்கடற்பிறந்தாள், appel. n. Lukshmi, as born in பாற்கடல், இலக்குமி. பாற்கடற்றுயில்வோன், appel. n. Vishnu as sleeping in the sea of milk, விஷ்ணு. பாற்கட்டுப்பயிர், s. Grain in the milk. See பயிர். பாற்கலயம், s. A small pot for milking. பாற்கவடி, s. Chowries, very white small shells used in Bengal for money, வெள்ளைப்பலகறை. பாற்காய், s. Unripe fruits which abound in milky juice, பால்பற்றியகாய். பாற்காரன், s. A milk-man. பாற்காரி, s. A woman who sells milk. 2. A wet nurse. பாற்காவடி, s. Milk, carried with ceremony under a canopy to be presented to an idol. This is commonly done at the Palney festivals. See காவடி. பாற்குழந்தை, s. A sucking child. பாற்குழம்பு, s. Milk, thickened from being well boiled. பாற்கெண்டை, s. A fish, as பால்மீன். பாற்கொவ்வை, s. A species of கொவ் வை, with white flower. பாற்சுண்டு, s. Sediment of milk adhering to a vessel by boiling in it from day to day. 2. See சுண்டு. பாற்சுறா, s. A whitish kind of சுறா fish. பாற்சொறி, s. Scabbiness from want of milk. பாற்சோட்டை, s. [prov.] Desire after milk as an infant. பாற்சோறு, s. Boiled rice and milk. பாற்பல், s. Milk-teeth, white teeth. பாற்பள்ளயம், s. Offerings of milk, and cooling fruits, in time of disease, to the afflicting goddess. See பள்ளயம். பாற்பாக்கியம், s. The happiness of having cows and milk. பார்பீர்க்கு, s. A whitish kind of gourd. See பீர்க்கு. பாற்பொங்கல், v. noun. Boiling rice in milk, as a religious ceremony. பாற்றுத்தம், s. White vitriol, sulphate of zinc. See துத்தம். பாற்றெளி, v. noun. A funeral ceremony in which milk is poured upon the bones of the deceased. பாற்றேங்காய், s. A large kind of cocoa-nut yielding delicious milk. 18)

pūṉai (p. 331) s. [poet. பூஞை.] A cat.--For கடு வன்பூனை, காட்டுப்பூனை, புழுகுப்பூனை, பெட்டைப் பூனை, see these words. (c.) பூனைசீறுதல். Hissing of a cat in anger. பூனைகுறுக்கேபோகின்றது. The cat comes across the road, considered a bad omen. பூனையழுதல். Mewing of a cat. பூனையுறுமுதல். Growling of a cat. பூனைபால்குடிப்பதுபோலே. As a cat [shutting its eyes] drinks the milk; i. e., one shutting his own eyes to his faults, thinks them hidden from others. பூனைக்கச்சி, s. An herb, ஓர்செடி. (Old Dic.) பூனைக்கண், s. Eyes like a cat. 2. A gem, cat's eye, பூனைக்கண்வைடூரியம். பூனைக்கண்ணன், s. [fem. பூனைக்கண் ணி.] A man with cat-like eyes. பூனைக்கண்புருடராகம்--பூனைக்கண்வை டூரியம், s. A gem. See பூனைக்கண், 2. பூனைக்கழற்சி, s. A species of கழற்சி, a grey colored creeper. பூனைக்கழற்சிக்கொட்டை, s. Seeds of பூனைக்கழற்சி, used medicinally. பூனைக்காஞ்சொறி, s. A kind of nettle, Tragia cannabina. பூனைக்காய்ச்சி, s. An empty or blasted ear, or crop. பூனைக்காய்வேளை, s. A shrub; Galega villosa. பூனைக்காலி, s. A perennial climbing plant, whose root is used in choleramorbus, ஓர்செடி, Dolichos pruriens, L. பூனைக்கீரை, s. A plant, ஓர்கீரை, Ipomia pestigridis. பூனைக்குட்டி, s. A kitten. பூனைச்சம்பந்தம், s. The grasp of Deity on the soul. See சம்பந்தம். பூனைத்திசை, s. south-east, தென்கிழக்கு. See திசை. பூனைபோலேயிருக்க, inf. To act with affected humility. பூனைப்பிடுக்கன்--பூனைமடி, s. A kind of herb, ஓர்செடி, Crotalaria nummularia. பூனைமயிர், s. Grey hair in men, like the cat. 2. As பூனைக்கழற்சி plant. பூனைவணங்கி, appel. n. The குப்பை மேனி plant; (lit.) cat worshipped.