pūmi (p. 331) s. The earth, the world, பூவுலகு. W. p. 642. B'HOOMI. 2. Land as distinguished from water, ground, soil, நிலம். 3. Any piece or plot of land, landed property, மனை. 4. Country, district, தேசம். 5. A stage or degree in ascetic life, of which there are seven. See ஞானபூமி. பூமிகாமி, s. A class of horses, as பூ காமி. பூமிகொழுநன், s. Vishnu, as husband of the goddess earth, விஷ்ணு. பூமிக்கூர்மை, s. Salt-petre, வெடியுப்பு. பூமிசம், s. Produced of or on the earth. 2. Hell, நரகம். W. p. 624. B'HOMIJA. பூமிசம்பவை, s. Sita the wife of Rama, சீதை. பூமிசன், s. The planet mars, செவ் வாய். 2. An Asura, நரகாசுரன்; [ex சன், one born.] (சது.) பூமிசாஸ்திரம், s. Geography.--Note. For this and similar derivatives, see பூ, earth. பூமிசாரம், s. The fatness of the earth, as பூசாரம். பூமிதேவி--பூமிலட்சுமி, s. [improp. பூமதேவி, பூமாதேவி.] The goddess earth. பூமிதைலம், s. A kind of mineral oil, Bitumen. See மண்தைலம். பூமியதிர்ச்சி--பூமிநடுக்கம், s. Earthquake, as பூகம்பம். பூமிஸ்நானம், s. (St. பூமஸ்நானம்.) One of the seven kinds of purification. See ஸ்நானம். பூமிநாதம், s. Salt produced from earth impregnated with soda, ஓருப்பு. பூமிபரீட்சை, s. Rules for determining the nature of soils, &c. See கலைஞானம். பூமிபாரம், s. A burden to the earth, as an overplus of inhabitants, wicked people, &c. 2. Responsibilities of a kingdom, as இராச்சியபாரம். பூமிபார்த்துப்பிறக்குதல், v. noun. Being born with the face downward, considered to be connected with benefits from the earth. பூமிப்பிரவேசம், s. [also பூப்பிரவேசம்.] Visiting one's field, for the first time, on an auspicious day in the new year. பூமியாள, inf. To reign over a country. பூமிவேர், s. An earth-worm, as பூநாகம். 2)
