ottpṭi (p. 81) adv. Agreeably, suitably, alike, equally. நாலுபெயருக்குமொத்தபடி. In common with others--the public being the judge. 6)

kc (p. 85) க்கிறது, ந்தது, க்கும், க்க, v. n. To taste bitter, harsh, astringent, &c., கை க்க. 2. To be embittered--as the mind, to be disgusted with, be alienated from, வெ றுக்க. சத்திபதிந்தல்லாதுவிடையங்கசக்கமாட்டாது. Unless divine power be exerted on the mind, sensual objects will not lose their charms. ஒருத்தன்மேலேகசந்திருக்க, inf. To be bitter against any one. கசப்பு, v. noun. Bitterness, astringency, கைப்பு. 2. Disgust, alienation of the affections, வெறுப்பு. துறவிக்குப்பிரபஞ்சங்கசப்பு. Secular things are distasteful to the ascetic. அவ்விரண்டுபெயருக்குட்கசப்புண்டாயிற்று. . . . Those two persons are embittered towards each other. 28)

pṇi (p. 292) கிறேன், ந்தேன், வேன், பணிய, v. n. To become, or be, low in rank, or office; to be low, as a house or branch; to be short, as a person, a post, or a tree, தாழ. 2. To bow, to bend, to stoop; to make obeisance or a courtesy, to prostrate one's self in reverence, or worship; to be humble, submissive, வணங்க. 3. To decline, as a bird, &c., இறங்க. (c.) 4. [prov.] To become inferior, to fall in price, or as wages, குறைய. 5. To be reduced in circumstances, எளிமையாக. 6. [prov.] To eat, to feed, from the posture in eating. See பூதகலம்பணிதல். எல்லார்க்கும்நன்றாம்பணிதல்......A humble walk is good for all. பூதம்பணிகிறதுபோலப்பணிகிறான். He gobbles up his food like an elf. தலைபணிதல், v. noun. Bowing, hanging the head. See தலைவணங்க, தலைமடங்க. நாலுபெயருக்குந்தலைபணியநடத்தல். Behaving so as to command reverence. பணித்திறக்க, inf. To take down, as a load, கீழேயிறக்கிவைக்க. பணித்துக்கட்ட, inf. To build low-as a wall, or a house; to tie or fasten low. 2. To put on a dress so as to have it hang low. பணிந்தகூரை, s. A low-eaved roof. பணிந்தவன், appel. n. A shortish person. பணிந்தவார்த்தை, s. Submissive words; modest or reverential language. பணிந்துகேட்டல், v. noun. Asking humbly. பணிந்துநடக்க, inf. To walk humbly, behave submissively. 2. To set servilely. பணிந்துபோகுதல், v. noun. Becoming short or low, &c. பணிமொழி, s. Humble, reverential or submissive language, தாழ்ந்தசொல். (p.) பணிய, inf. [adverbially.] Low down, lower, below. 2. On the floor or ground 3. Less in number, rank or degree. பணியவைக்க, inf. To set on the ground, put down. 2. To put or place lower. பணியல், v. noun. Worship; worshipping. 9)

peyr (p. 333) s. [also பேர்.] Name, appellation, designation, epithet, நாமம். 2. A person, பேர். 3. Reputation, renown, celebrity, கீர்த்தி. 4. [in combin.] That which is nominal, not real, உண்மையில்லாமை. (c.) 5. [in gram.] A noun, பெயர்ச்சொல். பெயருக்கு. To each, separately. பெயர்பாதியாகக்கொடு. Give equal shares to both. நாலுபெயரும். Many, all. See நாலு. பெயரகராதி, s. A part of a dictionary. See சதுரகராதி. பெயரடி--பெயர்ப்பகுதி, s. [in gram.] A nominal root of a word. 2. The root of a noun. (p.) பெயரன், s. [com. பேரன்.] A grandson, he taking the grandfather's name, பௌத் திரன். 2. [prov.] Grandfather, பாட்டன். பெயராயிருக்க, inf. To be famous, celebrated. 2. To be rumored. பெயராளி, s. A man of celebrity, as கீர்த்திமான், also used in irony. பெயரிடுதல்--பெயர்வைத்தல், v. noun. Naming, giving a name. பெயரியற்சொல், s. [in gram.] A class of substantives which occur in ordinary usage. பெயரின்னிசை, s. One of the ninetysix treatises containing ninety, seventy, of fifty verses, which end always with the name of a certain person. See பிர பந்தம். பெயருரிச்சொல், s. Adjective. பெயரூர், s. [com. பேரூர்.] One's name and country. பெயரெச்சம், s. [in gram.] Relative participle. See எச்சம். பெயரெடுக்க, inf. [v. noun பெயரெ டுப்பு.] To get a name. See எடு, v. 2. To mention one's name, பெயர்சொல்ல. கள்ளனென்றுபெயரெடுத்தான். He is known as a rogue. பெயரெடுத்துப்போடுதல், v. noun. Erasing a name from a list. பெயர்க்கணக்கு, s. Distribution of shares. 2. [in arith.] Division. பெயர்ச்சொல், s. [in gram.] A noun or pronoun. பெயர்டாப்பு, s. A list of names, a catalogue, a roll. பெயர்தரித்தல், v. noun. Taking or bearing a name or title. பெயர்த்தி, s. [com. பேத்தி.] Granddaughter. 2. [prov.] Grand-mother. பெயர்நேரிசை, s. A poem in which the name of a certain person is repeated in verses of நேரிசைவெண்பா. See பிரபந்தம். பெயர்படைக்க, inf. To get a name. (p.) பெயர்போக--பெயர்விளங்க, inf. To be renowned, celebrated, famous. அவன்பெயர்போகவாழுகிறான். He is getting on prosperously. பெயர்ப்பிரஸ்தாபம், s. The celebrity of one's name. பெயர்மங்குதல், v. noun. Becoming tarnished in character, losing celebrity. பெயர்வழி, s. Names in order, பெயர் முறை. 2. Genealogy, தலைமுறை. 3. As பெயர்டாப்பு. பெயர்விகுதி, s. The termination of compound nouns. பெயர்வேற்றுமை, s. [in gram.] The nominative, எழுவாய். 12)