ākkm (p. 35) s. An abstract from ஆகு தல், or ஆக்குதல், indicating change from one state or quality to another--as in இவன் நல்லவனானான், he has become a good man. 2. Gain, profit, acquisition, இலாபம். 3. Wealth, prosperity, riches, fortune, affluence, செல்வம். 4. Gold, பொன். 5. Lakshmi, இலக்குமி. 6. The front division of an army, கொடிப்படை. 7. Elevation, எழு ச்சி. 8. Enlargement, increase, பெருக்கம். (p.) ஆக்கச்சொல், s. A word or phrase used metonymically, ஆகுபெயர்ச்சொல்; such as, விட்டவாக்கச்சொல், விடாதவாக்கச் சொல், விட்டும்விடாதவாக்கச்சொல். ஆக்கஞ்செப்பல், v. noun. One of the ten அவத்தை--talking much of a loved one. ஆக்கப்பெயர், s. Nouns or names given at pleasure, arbitrary signs differing slightly from the pure, இடுகுறிப்பெயர். It is of two kinds; viz.: 1. இடுகுறியாக்கப் பெயர்; as முட்டை, though already an arbitrary sign to denote an egg has yet the signification of Subramanian, as a name given to him subsequently by பொய்யாமொழிப்புலவர், at his own request. 2. காரணவாக்கப்பெயர்; as மலைமகண்மகன், the son of Parvati--the above Subramanian himself. ஆக்கப்பொருள், s. A meaning given to a word or phrase not originally and directly belonging to it, ஆகுபெயர்ப் பொருள். ஆக்கவினைக்குறிப்பு, s. A verb indicating a natural change of state or quality, ஓர்குறிப்புவினை, as இவன் நல்லவனாயிருக் கிறான். 22) *

ācai (p. 37) s. Desire, attachment, strong inclination, விருப்பம். 2. Avarice, lust, cupidity, concupiscence, இச்சை. (c.) 3. (p.) A quarter, region, any of the eight points of the compass, திசை. Wils. p. 124. ASHA. 4. Gold, treasure, பொன்.--Note. The desires of the senses are supposed to be all comprised in மண், பெண் and பொன்--as மண்ணாசை, the desire of land or dominion. 2. பெண்ணாசை, lust or sexual desires. 3. பொன்னாசை, desire of wealth, avarice. ஆசைகாட்ட, inf. To present a bait, attraction, to excite desire, allure. ஆசைகொள்ள--ஆசைப்பட, inf. To desire, yield to the first impressions of love, desire sexually. ஆசைபுகட்ட--ஆசைபூட்ட, inf. To engross the affections, captivate, ensnare, ஆசையிற்சிக்கச்செய்ய. ஆசைப்பெருக்கம், s. Cupidity, lust, strong desire, அவா. ஆசைப்பேச்சு, 3. Flattery, தித்திக் கப்பேசும்பேச்சு. 2. Persuasive speech, வச மாக்கும்பேச்சு. ஆசைமருந்திட, inf. To administer a love potion, give a philter, தன்வசமாக்க மருந்திட. ஆசையறுக்க, inf. To extinguish the desires or passions--one of the four good qualities, விருப்பொழிக்க. ஆசைவைக்க, inf. To desire, long for, place the affections on an object. 11)

uṟcavam (p. 68) s. A religious festival, a public festivity, திருவிழா. 2. (p.) Wedding, விவாகம். (நிகண்டு.) 3. (St.) Great desire, ஆசைப்பெருக்கம். Wils. p. 144. UTSAVA. உற்சவவிக்கிரகம், s. The idol used in processions--as distinguished from the மூலவிக்கிரகம், or the stationary idol, எழுந்தருளும்விக்கிரகம். 25) *

ulōlam (p. 66) s. Shaking, tremulousness, அசைவு. ??2. Fondness, desire, cupidity, ஆசைப்பெருக்கம். Wils. p. 725. LOLA. உலோலன், s. A lustful, lewd, lecherous man, ஸ்திரீலோலன். சங்கீதலோலன், s. One passionately fond of music. ஸ்திரீலோலன், s. A lascivious man. 45) *

kvr (p. 98) --கவரு, கிறேன், கவர்ந்தேன், வேன், கவர, v. a. To seize, grasp, catch, capture, bereave, take by force or stealth, பறிக்க. 2. The ravish, charm, captivate, attract, arrest, கிரகித்துக்கொள்ள. 3. To rob, steal, plunder, pillage, கொள்்ளையிட. 4. To embezzle, appropriate by force or stealth, திருட. 5. To engross, usurp, grasp in large quantities, மிகச்சேர்க்க. 6. To carry off வார. 7. (p.) To lust after, இச்சிக்க. 8. To churn, turn by trituration or attrition, கடைய. கண்கவர்வனப்பு, s. Beauty that captivates the sight. கவர்ச்சி, v. noun. Seizure, grasp, captivation, bereavement, attraction. கவர்தல், v. noun. Plundering, கொ ள்ளையிடல். 2. Stealing திருடல். 3. Inflamed desire or lust, ஆசைப்பெருக்கம். 4. Churning, கடைதல். 5. Carrying off, வாருதல். கவர்வு, v. noun. Seizure, grasp, &c. 2)

kiḷr (p. 112) கிறேன், ந்தேன், வேன், கிளர, v. n. To rise, to ascend, to emerge, to rise to the surface or above the level, &c., மேலெழும்ப. 2. To grow up, to increase, to grow higher; to shoot out, மேலோங்க. 3. To be intense, copious, abundant, அதிகரிக்க. (p.) 4. To become vain, conceited, foppish, இருமாப்புக்் கொள்ள. 5. To be filled, to become full, satiate, complete, நிறைய. 6. To shine, glare, பிரகாசிக்க. 7. To be exalted, elevated, great, dignified, சிறக்க. கடல்கிளர்ந்தது. The sea became boisterous. குரல்கிளர்ந்தது. The voice rose higher, or became louder. நிறங்கிளர்ந்தது. The color was conspicuous, glaring. படைகிளர்ந்தது. The army is ready for an expedition. கிளர்ச்சி, v. noun. Rising, ascent, மே லோங்குகை. 2. Growth, increase, விருத்தி. 3. Excitement, animation, உள்ளக்கிளர்ச்சி. 4. Fullness, satiety, நிறைவு. 5. Conceit, vanity, இறுமாப்பு. கிளர்வு, v. noun. Rising, ascent, எழுச்சி. 2. Growth, increase, பெருக்கம். 3. Excitement, உள்ளக்கிளர்ச்சி. 2)

kuẕi (p. 128) s. A pit, a hole, a hollow, a cavity, a dimple, a depression, an excavation, பள்ளம். 2. [local.] A square foot, சதுரஅடிக்குழி. 3. A cubic foot, கனவடிக்குழி. 4. [prov.] A square of twelve feet, in landmeasure, பன்னீரடிச்சதுரக்குழி. 5. A well, கிணறு. 6. A tank, குளம். 7. The belly, வயிறு. 8. [prov.] A cavity at the bottom of a well from which to fill the basket when the water gets low, பட்டைக்கிடங்கு. 9. A grave, usually in composition--as பிரே தக்குழி. குழியிலேபோவாய். May you go to the grave; i. e. may you be ruined, a curse. குழிக்குத்து, s. [prov.] A hole, made for plants in transplanting. குழிக்குத்துக்கோல், s. A short stick, used in making the குழிக்குத்து. குழிபறிக்க--குழிதோண்ட, inf. To make a hole or a pit. குழிதிறக்க, inf. [local.] To open the sacred pit, with appropriate ceremonies, preparatory to the Mohurrum feast. குழிமூட, inf. To fill up the sacred pit. See குழிதிறக்க. குழியிற்புதைக்க, inf. To bury; to conceal. 2. To bury the dead, to entomb. குழிவிழ, inf. To form--as dimples or hollows in the cheeks, ulcers, &c. 2. To form, to be worn, &c.--as hollows in floors, or other surfaces. குழியில்விழ, inf. To fall into evil, vice, &c; lit. into the pit. குழியடிக்க, inf. To make holes in stones--as a stone-cutter. குழிக்கிட்டி, s. [local.] A kind of கிட் டிபுள்ளு game among boys, ஓர்விளையாட்டு. குழிச்சட்டி, s. A kind of earthen pan with hollow cavities for frying cakes. குழிப்புண், s. An ulcer in which holes are formed. குழியச்சு, s. Moulds for making gold beads. குழியம்மி, s. A hollow grind-stone. See under அம்மி. குழித்தைலம், s. Pit-oil; i. e. oil extracted in a pit. குழிநரி, s. A fox, ஓர்நரி. குழிமுயல், s. A rabbit, a coney, ஓர் முயல். குழிப்பிள்ளை, s. A cocoanut, planted deep--not to be . எத்தனைகுழி. How many square feet, or how many குழி? குழிக்கணக்கு, s. Square measure, reckoning by square feet, &c. குழிமாற, inf. [in arith.] To square; also, to multiply a number into another, குழிபெருக்க. குழிமாற்று, v. noun. [in arith.] Table of squares; also, of multiplication, குழிப் பெருக்கம். பெருங்குழி, s. [in arith.] The squaring, or multiplication of integral numbers. சிறுகுழி, s. [in arith.] The squaring, or multiplication of fractional or mixed numbers. குழிவெட்டி, s. A grave-digger, பிரே தக்குழிதோண்டுகிறவன். அட்்டைக்குழி, s. A pit of leeches, especially, a pit in hell, said to be infested with leeches. 27)

cār (p. 179) --சாரு, கிறேன், ந்தேன், வேன், சார, v. n. To lean upon, to recline against, சாய. 2. To rest on or in, to repose on, to depend on, to adhere to, பற்றிக்கொள்ள. 3. To apply to, to resort to, to take shelter or refuge with, அடைய. 4. To approach, to approximate, to incline towards, அணுக. 5. To gain access to, to reach, to arrive at, கிட்ட. 6. To side with, to join a party ஓர்பாற்சார. 7. To be attached to, connected with, &c., அனுசாரமாக. 8. To be biassed or warped in judgment, to be partial to, நடுநிலைகோண. (c.) 9. To be adjacent, contiguous, to join, அடுக்க. 1. To come on-as events, disease, &c., சுகதுக்கங்கள்சார. 11. To tend or incline towards--as in color, smell, taste, temper, quality, &c., பொ ருந்த.--Note. The verb sometimes conveys a transitive sense. அழகுசார்ந்தபூ. The beautiful flower. (p.) நான்போய்ச்சார்ந்தவிடம். The party with which I am connected by affinity or marriage. (c.) சாரோலை--சார்வோலை, s. [prov.] A party grown palm leaf next after that last put out, முதிர்ந்தகுருத்தோலை. (R.) சார்ந்தார்--சார்ந்தோர், s. Relatives, சுற்றத்தார். 2. Friends, associates, சினேகர். தீயாரைச்சார்ந்தார்தீயராவார். Those who join with the wicked will become wicked. ஒருவரைச்சார்ந்துபிழைக்க, inf. To live by the aid of another. (c.) சார்ந்துகொள்ள, inf. To lean or recline on. 2. To have recourse to. சார்மணை, s. [loc.] Any thing to lean on or recline against--as cushions, pillows, &c.; [ex மணை.] சார்மானம், s. A thing or person to lean upon, as சாய்மானம். சார்பு, v. noun. and s. Place, இடம். 2. Help, support, patronage, protection, favor, உதவி. 3. Dependence, reliance, பற்று. 4. Place of refuge, asylum, shelter, defence, அடைக்கலம். 5. Favoritism, partiality, தயவு. 6. Bias, prejudice, வார பட்சம். 7. Approximation, கிட்டுகை. 8. Inclination, propensity, tendency, bent of mind, மனச்சாய்வு. 9. Adhesion, friendship, attachment, கூட்டுறவு. (c.) 1. Specific or distinguishing quality, nature or character, உரிமை. 11. Connection, இணைப்பு. 12. Adjacency, nearness of a place or thing, அணுகுகை. 13. Contact, coalescence, combination, junction, சேர்கை. 14. Inclining toward a color, taste, smell, dispositions, quality, &c., பொருத்தம். சார்பறுக்க, inf. To renounce social life and enter on that of an ascetic, without a wife, or with one without sexual intercourse, பற்றறுக்க. (p.) சார்பிலார், s. Ascetics, பற்றிலார். 2. Enemies, foes, பகைஞர்; [ex இலார்.] சாற்பிற்றோற்றம், s. Emanation by natural process, as offspring from the parent, saplings from the root of a tree, &c. (சிவ. சித்.) சார்புநூல், s. One of the three classes of writings, such as agree with a work in some particulars only; collateral writings. See நூல். சார்பெழுத்து, s. Dependent letters, being of ten kinds, viz. 1. உயிர்மெய். 2. ஆய்தம். 3. உயிரளபெடை. 4. ஒற்றளபெடை. 5. குற்றியலிகரம். 6. குற்றியலுகரம். 7. ஐகாரக் குறுக்கம். 8. ஔகாரக்குறுக்கம். 9. மகரக்குறுக்கம். 1. ஆய்தக்குறுக்கம். See குறுக்கம். கடற்சார்பு, s. A maritime tract. தீச்சார்பு, s. Vicious propensity. 2. Associating with bad company. (p.) நற்சார்பு, s. Virtuous tendency or inclination. 2. Associating with the good. நூற்சார்பு, s. Sentiments inculcated in a work. 2. The peculiar opinions or observances of a sect. நாட்டுச்சார்பு--வயற்சார்பு, s. An agricultural tract. மலைச்சார்பு, s. [com. மலஞ்சார்வு.] A hilly or mountainous tract. வனச்சார்பு, s. Forest ground, woody tract. சார்வு, v. noun. Inclination, propensity, &c. See சார்பு. 2. [prov.] The tender leaves of the palmyra or talipot; leaves next to that last shot out--as சரரோலை. 3. Intense desire, ஆசைப்பெருக்கம். 4. Vicinity, neighbourhood, &c., அயல். (c.) அவருடைய சார்விலே யொதுங்கினான். He relied upon his help or protection. சார்வுதேட, inf. To seek protection, dependence, patronage. 26)

tẕai (p. 229) கிறது, ந்தது, யும், தழைய, v. n. To sprout, shoot forth, to vegetate, தளிர்க்க. 2. To grow full of boughs; to thrive, as vegetables, தழைக்க. 3. To recover verdure, as drooping plants, &c., வாடியதுதுளிர்க்க.-Note. This word is not used like தழை க்க, with reference to persons. தழைந்திருக்கிறமரம், s. A tree with shady branches. தழைவானமரம், s. A flourishing tree. தழைகை, v. noun. Sprouting, shooting, flourishing, as தழைவு. தழைவு, v. noun. Sprouting, shooting, germinating, தளிர்த்தல். 2. Luxuriance of growth, செழிப்பு. 3. Boughs, leaves, foliage, குழை. 4. Plumpness, sleekness, வளமை. 5. Increase, abundance, பெருக்கம். தழைவுகொடுக்க, inf. [prov.] To become plump, as the body. 24)

ppprppuḷi (p. 294) s. [also பெருக்கமரம்.] A species of large tree, Adonsonia digitata, L. 103) *

piracai (p. 316) s. [St. பிரசா.] An inhabitant, a subject, குடி. 2. A child, பிள்ளை. W. p. 56. PRAJA. பிரசாட்சயம்--பிரசாக்ஷயம், s. Decrease of inhabitants, depopulation, குடிநாசம்; [ex க்ஷயம்.] பிரசாதருமம், s. Rules and manner of behavior for children and others, புத்திர தருமம். பிரசாபதி--பிரசாவதி, s. Brahma as Creator, பிரமன். 2. A king, in general, அரசன். 3. Membrum virile, penis, சிசு னம். W. p. 56. PRAJAPATI. பிரசாவிருத்தி, s. Increase of inhabitants, &c., population, மனுப்பெருக்கம். 2. Numerous children in a family, புத்திர விருத்தி. பிரசேச்சுவரன், s. A king, monarch, a sole arbiter, அரசன்; [ex. ஈச்சுவரன்.] 17) *

perukkm (p. 334) s. Increase, augmentation, enlargement, வளர்ச்சி. 2. Multiplicity, plentifulness, மிகுதி. 3. Prosperity, opulence, wealth, திரண்டதனம் (c.) சனப்பெருக்கம், s. Thick population. பெருக்கம்பண்ண, inf. [prov. used at the threshing floor.] To scrape up scattered corn with the hands. 7)

perukku (p. 334) v. noun. Flooding, overflowing of a river, an inundation, வெள்ளம். 2. Rise of the tide, நீரேற்றம். 3. Height of the circulation of the blood, which is supposed to ebb and flow daily, like the tide, உதிரவோட்டம். 4. Influx of wealth, செல்வமிகுதி; [ex பெருகு.] 5. Multiplication, multiplying, கணக்குப்பெருக்கம். பெருக்காளர், s. [pl.] Grandees, noblemen, சிறப்புடையர். 2. Men of the Vellala caste. பெருக்குக்கணக்கு, s. Multiplication. பெருக்குவேளை, s. Time of the flow of tide. 2. The part of the day when the circulation of the blood is at its height. பெருக்கெடுக்க, inf. To overflow as a river, or the sea. 2. To rise or flow as the tide. (c.) 10)

vāẕu (p. 386) வாழ், கிறேன், வாழ்ந்தேன், வேன், வாழ, v. n. To live, to sustain life, சீவிக்க. 2. To flourish, to enjoy happiness, to prosper, செழிக்க. (Ell. 15.) 3. To be, or exist, to reside, as living creatures in their appropriate place; to roam, சஞ்சரிக்க. வாழாநின்றகாலம். The time of prosperity. (p.) வாழுகிறபெண். A married girl, living with her husband. நீர்வாழுஞ்செந்துக்கள். Aquatic creatures. வாழ--வாழி--வாழிய.(optative.) May I,thou, he, she, it, prosper. வாழ்நன், s. A prosperous man. 2. [sometimes வாணன்.] An inhabitant, as தஞ்சைவாணன், a resident of Tanjore. வாழ்நாள், s. [sometimes வாணாள். The days of one's life. வாழ்வு, v. noun. Prosperity, happiness, felicity, life, வாழ்கை. 2. Custom, usage. அற்பவாழ்வு. An insignificant life, transitory happiness. வாழ்வுதாழ்வு, s. Prosperity and adversity. வாழ்வுமங்குதல், v. noun. The decrease of one's riches. பெருவாழ்வு. Great prosperity, bliss. வாழ்வுப்பெருக்கம்--வாழ்வுமிகுதி......Great wealth. 25)

viṟ (p. 398) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To fear, அஞ்ச. 2. To be straitened, நெருங்க. 3. To increase, பெருக. 4. To fight, போர் செய்ய. 5. v. a. To conquer, வெல்ல. (p.) விறப்பு, v. noun. Fear, அச்சம். 2. Narrowness, straitness, நெருக்கம். 3. Increase, பெருக்கம். 4. A fight, போர். 5. Victory, வெற்றி. (சது.) 150)