pēr (p. 336) adj. [used as a prefix.] Great, large, excellent, principal, பெரிய. See பெருமை. பேரகத்தி, s. A large-leaved kind of அகத்தி பேரகத்தியம், s. The larger treatise on Grammar by Agastya; the other being called சிற்றகத்தியம். பேரணி, s. The main body, the centre of an army, நடுப்படை. பேரணிகலம், s. The principal breastplate, பெரும்பதக்கம்; [ex அணிகலம்.] (சது.) பேரம்பலம், s. One of the five sacred halls of சிதம்பரம், its character being mystic, சிதம்பரத்தைந்துசபையினொன்று. பேரவியல், v. noun. [prov.] A great rice-boiling for a company of religious mendicants, பெரும்பொங்கல். பேரழகு, s. Great beauty. பேரறிவு, s. Knowledge of man, as contrasted with that of brutes, மக்களு ணர்வு. 2. Divine knowledge, spiritual knowledge, ஞானம். 3. Uncommon mental powers, high attainments, மூதறிவு, as distinguished from சிற்றறிவு. பெரறிவாளர், s. [pl.] Persons of mature understanding. பை. A syllabic letter formed of ப் and ஐ. 16)
