pocukku (p. 336) கிறேன், பொசுக்கினேன், வேன், பொசுக்க, v. a. To singe, to toast, to scorch, to bake slightly, தீய்க்க. 2. [fig.] To scorch, as the sun a child, &c., வெதுப்ப. 3. To burn hair, paper and other combustibles, பொசுங்கச்செய்ய. 4. [in burlesque.] To break wind. (c.) 79)

pocungku (p. 336) கிறது, பொசுங்கினது, ம், பொசுங்க, v. n. To be singed, toasted, கருக. 2. To be scorched slightly, as grain, தீய. 3. To burn, consume, as hair or paper, மயிர்முதலியனதீய. 4. To be united, to agree together, பொருந்த. 5. [fig.] To be reduced in circumstances, சீர்குன்ற. (c.) இருவருக்கும்பொசுங்காது. There is no agreement between the two. பொசுங்கல், v. noun. Any thing singed, scorched, &c., கருகினது. 2. One who speaks or acts, with hesitation--as பொ சுங்கலாள். 80)

poñcu (p. 336) கிறது, பொஞ்சினது, ம், பொஞ்ச, v. n. [prov.] To agree together, as பொசுங்கு. 2. To prosper, or thrive well, செழிக்க. மாடுகன்றுபொஞ்சாது. Cows and calves do not thrive with him. 90)