ūmai (p. 70) s. Dumbness, மூகை. 2. Unsounding--as a coin that will not ring, ஒலியின்மை. 3. A dumb person, ஊமன். ஊமைகண்டகனாப்போலிருக்கின்றது. It is like the dream of a dumb person (not revealable). ஊமைக்கட்டி, s. A blind boil, one that does not suppurate, வாய்மூடியபரு. 2. The mumps, பொன்னுக்குவீங்கி. ஊமைச்சி, s. A dumb woman, ஊமைப்பெண். 2. [as ஊமச்சி.] Cockles. ஊமைத்தனம், s. Dumbness. ஊமைத்தேங்காய், s. A cocoanut whose water does not sound when shaken, நீராடாத்தேங்காய். ஊமைப்பயில், s. The gestures or signs used in conversing with dumb persons, ஊமைசமிக்கை. ஊமையன், s. A dumb person, ஊமன். ஊமையெழுத்து, s. A mute consonant, மெய்யெழுத்து. (உப. 86.) ஊமைவிளையாட்டு, s. A kind of play in which one imitates a dumb person, ஓர்விளையாட்டு. 11)

kūkai (p. 133) s. A species of owl; lit. the hooter, பேராந்தை. Wils. p. 31. GHOOKA. 2. Another kind, the கோட்டான். கூகையிரைகிறது. Screech of an owl. கூகைகுளற, inf. To hoot--as an owl. கூகைக்கட்டி--கூகைநீர்க்கட்டி--கூகை வீக்கம், s. A disease--the mumps--as பொன்னுக்குவீங்கி. 5)

vīngku (p. 398) கிறேன், வீங்கினேன், வேன், வீங்க, v. n. To increase in size, as by dropsy, to swell, as from inflammation, தடிக்க. 2. To be copious, to exceed mediocrity, to be full, மிக. 3. To desire greatly, with dative of the thing, ஆசைப்பட. 4. To sleep, நித்திரைசெய்ய. 5. To pine away, மெலிய. சோற்றுக்குவீங்கிப்போனான்..... He longs for food. வீங்கல், v. noun. Swelling. 2. Sleeping. 3. Longing after a thing. வீங்கி, appel. n. [in combin.] One overanxious for a thing--as பொன்னுக்குவீங்கி, சோற்றுக்குவீங்கி, &c. 2. [fig.] the marking nut. See சேங்கோட்டை. 188) *