oṉṟō (p. 84) . An exclamation of wonder, pity, regret, &c., அதிசயவிரக்கச்சொல். (சது.) 2. A copulative particle to connect nouns and sometimes verbs, இடைச் சொல்--as பொய்படுமொன்றோபுனைபூணுங்கையறி யாப் பேதைவினைமேற்கொளின், if an untaught simpleton undertake it, will it be spoiled merely? He will also wear chains. (குறள்.) (p.) ஓ வெள்ளோக்காளம், s. Nausea when water alone is emitted. வெள்ளோக்காளமெடுக்க, inf. To be sick in the stomach. 41)