poy (p. 337) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To lie, to utter falsehood, பொய்பேச. 2. v. n. To fail as a prediction or omen; to deceive hope, as clouds, &c., to make false pretences, தவற. (c.) பொய்த்துப்போக, inf. [com. பொய்ச் சுப்போக.] To come to naught, to fail as a matter. பொய்த்தல்--பொய்ப்பு, v. noun. Falsification, failure, deceptiveness, &c. பொய்யாமொழி, s. Reality, veracity, certainty, சத்தியவசனம். 2. The name of a poet, also பொய்யாமொழிப்புலவர். 19)