cami (p. 163) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. [com. செமி.] To become digested--as food; to digest, to be reduced to chyme, சீரணிக்க. 2. [fig.] To become absorbed--as water, சுவற. 3. To rot, decay, பதனழிய; [from Sa. Kshi, to decay, waste.] 4. W. p. 87. SHAMA. [prov.] To be confused, perplexed, thunder struck, ஏங்கிப்போக. 5. v. a. W. p. 262. Kshama. [loc.] To endure, bear patiently, சகிக்க. 6. To restrain, suppress, அடக்க. W. p. 83. SAMA. சமிக்கமாட்டாதவன். One who is impatient, not able to endure. கோபத்தைச்சமிக்கிறான். He restrains anger. (p.) சமித்திருக்க, inf. To be alleviated. (R.) சமித்துப்போக, inf. To be digested --as food. 2. To be thunder-struck, as one on hearing any sad news, கலங்கிப்போக. சமிபாடு, v. noun. [prov.] The time of digestion, சீர்ணிக்குங்காலம். 2. The process of digestion, சீரணித்தல். சமிப்பு, v. noun. As சமிபாடு, 1. 2. Enduring, bearing. பொறுத்தல். சமியாக்குணம், s. Indigestion. (c.) சமியாமை, neg. v. noun. Indigestion. 2. Not enduring, not bearing, சகியாமை. 28) *

tayā (p. 224) s. Favor, clemency, compassion, கிருபை. W. p. 4. DAYA. (Used only in combination.) தயாசமுத்திரம், s. A sea of grace. தயாசீலம், s. Grace, graciousness. தயாசீலன், s. A benevolent, gracious person. தயாபரன், s. (voc. தயாபரா.) The gracious god. 2. (fem. தயாபரி.) A beneficent man. நரசீலதயாபரர். God, who is bountiful towards men. தயாமூர்்த்தி, s. The incarnation of benevolence. தயாவிருத்தி, s. Increase of grace, கிரு பைமிகுதல். 2. The fourteen acts of beneficence, தயாவிருத்தி, 14.--The first seven relate to the soul, the other seven to the body. Of the soul; 1. களாபடனம், education, communication of knowledge, கல் விபயிற்றுகை; 2. வியாதாகாரம், comfort to the afflicted, consolation of mind, துயர்தீர்க்கை; 3. நிர்க்கத்தண்டனம், relieving from punishment, தண்டம்நீக்குகை; 4. சந்தேகவாரணம், removing doubts, contingency, &c., ஐயந் தேற்றுகை; 5. அன்னியகுணசகனம், hearing of the superiority of others without envy, and enduring their infirmities with patience, பிறந்குணத்தழுக்காறின்றிப்பொறுத்தல்; 6. பரதிருதுனயோகம், forgetting the evils inflicted by others and seeking to do them good, பிறராற்செய்யப்படுந்தீமையைமறந்தூன்றிநி னைக்கை; 7. பார்த்ததேவப்பிராத்திதம், praying for the prosperity and good of others, பிறர்நிமித்தந்தேவனைவழிபடுதல். Those regarding the body or சத்தாங் கோபகராம் are: 1. அன்னம், food, giving boiled rice, உணவு; 2. பானம், drink, குடிக்க நீர்; 3. அம்பரம், raiment, வஸ்திரம்; 4. மந்திரம், a dwelling, இடம்; 5. தாசபாலனம். preservation from slavery, அடிமைகாத்தல்; 6. காராமயத்திரிதயமோசனம், removing the three afflictions of captivity, சிறைநோய் மூன்றுந்தீர்த்தல். viz.: restraint from the calls of nature, மலசலவாதை; corporal punishments, சரீரதண்டனை; chains, fetters, விலங்கு போடல். 7. சவச்சேமம், burial, பிரேதமடக்கல். There are eight other kinds of benevolence. 1. பிறர்க்குப்பொருள்வரவையுவத்தல், rejoicing in a neighbor's wealth; 2. பிறர்செல்வம்பொறுத்தல், being content in seeing a neighbor's welfare; 3. பிறர்கருமத் திற்குடன்படுதல், assisting in other's business, with interest; 4. தீமைக்கஞ்சல், fearing to do evil; 5. பிறர்கருமமுடிக்கவிரைதல், hastening to assist others; 6. பிறரையந் தீர்த்தல், removing other's doubts; 7. நன் மைகடைப்படித்தல், preserving in doing good; 8. பிறர்துயர்க்கிரங்கல், commiserating the distress of others; sympathizing with the afflicted. 19) *

tāḷu (p. 236) கிறேன், வேன், தாள, v. n. (imperfect.) To bear, suffer, tolerate, பொறுக்க. (Tel. usage.) இதைக்குறித்துமனந்தாளவேணும். Please overlook this. அந்தச்சரக்குஇந்தவிலைதாளாது. That article will not bear such a price. தாளுந்தாளாது. It may or may not be tolerable. தாளாதவன், appel. n. A man who cannot bear a thing. தாளுதல், v. noun. Bearing, suffering, tolerating, பொறுத்தல். 2. Being possible. tolerable, practicable, இயலுதல். 5)

pṭṭiṉi (p. 291) s. [vul. பட்டிணி.] Destitution of food, hunger, sometimes from fasting or abstinence, through urgency, or medical prescription, உண்ணாதிருத்தல். (c.) பட்டினிகாத்தல், v. noun. Going without food at a funeral house. பட்டினிகிடக்க, inf. To starve, commonly from necessity; spoken in comtempt. பட்டினிபொறுத்தல், v. noun. [prov.] Suffering hunger. பட்டினிபோடுதல், v. noun. Making one go without food; starving a patient as a means of cure. பட்டினிப்பண்டம், s. [prov.] Coarse food, as taken at funerals, in token of mourning. பட்டினியாயிருத்தல், v. noun. Starving, famishing. 147) *

piṟr (p. 319) s. Others, neighbors. See பிறன். பிறரைப்பீடித்தல். v. noun. Afflicting, or vexing others. பிறர்கருமத்திற்குடன்படல்--பிறர்க்குப் பொருள்வரவையுவத்தல்--பிறர்செல்வம்பொறுத்தல் --பிறர்துயர்க்கிரங்கல், v. noun. Beneficent acts. See தயாவிருத்தி. பிறர்தம்மதமேற்கொண்டுகளைதல்--பிறர் நூற்குற்றங்காட்டல். See மதம். பிறர்துயர்காத்தல். Helping others in their tribulations. See அறம். பிறர்பொருட்டனுமானம், s. An inference drawn for the benefit of others. See அனுமானம். 4)

piẕai (p. 318) s. Fault, misdemeanor, crime, குற்றம். 2. Mistake, error, inaccuracy, failure, பிசகு. 3. [in some connections] Inauspiciousness, bad fate, misfortune, தீமை. (c.) பிழை சொல்ல, inf. To make a mistake or blunder in speaking. 2. To criticize, find fault. பிழைதிருத்த, inf. To correct errors. பிழைதிருத்தம், s. Errata. பிழைபட, inf. [v. noun. பிழைபாடு.] To turn out wrong, தப்பிதமாக. 2. To fail in, to miscarry, பிசக. பிழைபார்த்தல், v. noun. Correcting a writing, revising. பிழைபிடித்தல். Finding fault, with a composition or writing. பிழைபொறுத்தல், v. noun Pardoning wrongs, excusing faults, forgiving. தண்ணீரும்மூன்றுபிழைபொறுக்கிறதுண்டு. The water waits for three mistakes; i. e. for a person to rise three times before sinking;-- we should be long suffering. பிழையன், apple. n. [in combin.] That which has a flaw, as சுழிப்பிழையன். பிழையேடு, s. An incorrect copy-book. பிழை, க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To fail, to do amiss, to err, பிசக. 2. To fail, as an omen, or prediction, சகுனந்தப்ப. 3. v. a. To do wrong, குற்றஞ்செய்ய, (p.) பிழைக்கை, v. noun. A mistake, error, fault. பெரியோரைப்பிழையாமை. Being free from fault, [before] holy men. (p.) 2)

poṟu (p. 337) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To bear, to sustain, சகிக்க. 2. To bear with, to exercise forbearance, சாந்தமா யிருக்க. 3. To indulge, to allow, தாமதிக்க. 4. To excuse, overlook, forgive, to pardon, மன்னிக்க. 5. To endure, tolerate, suffer, தாங்கிக்கொள்ள. 6. To take a responsibility, to be accountable for, உத்தரவாதமாக. 7. v. n. To come upon as duty, a responsibility, an expense; to press heavily, கடன் சுமர. 8. To stop, to wait, to intermit speaking, or eating; to desist, நின்றுகொள்ள. 9. To run aground--as a vessel; to strand, தோணிதட்டிப்போக. 1. To become fixed, jammed or wedged in, மாட்டிக்கொள்ள. 11. To cost--as an article; to be spent or expended on, விலைபெற. 13. To behave, இணங்கிஇருக்க. (c.) சற்றுப்பொறு. Wait a little. அவனைப்பொறுத்தகாரியம். This is devolved on him. நூறுகுற்றம்ஆறுபிழைகொண்டுபொறுக்கவேண் டும். Forgive all my guilt and faults; (lit.) a hundred faults and six mistakes. பொறுக்கத்தகாதகுற்றம். An unpardonable fault. அடிபொறுக்கத்தக்கவன். one able to bear a good flogging. முடிபொறுத்தராசா. A crowned king. எனக்குப்பொறாது--எனக்குப்பொறுக்காது..... I cannot bear to see or hear such a thing. மனம்பொறாமற்சொல்லுகிறது..... Speaking from pity, (lit.) unable to command one's feelings. பொறுத்தார்பூமிஆள்வார். The patient will govern the earth. [prov.] பொறுக்கமிதிக்க, inf. To tread hard, with pressure. பொறுக்கவைக்க, inf. To place, leaning against. 2. To run a vessel aground. 3. To devolve a duty or expense on one. 4. To overload. பொறுத்தசமுசாரம், s. A large, burdensome family. பொறுத்தசுமை--பொறுத்தபாரம், s. A load that presses heavily. பொறுத்திருக்க, inf. To wait patiently. 2. To be patient. 3. To rest on. பொறுத்துக்கொள்ள, inf. To excuse, overlook; to forgive, to pardon. 2. As பொறுத்திருக்க. பொறுத்துநிற்க, inf. To be impeded, obstructed. 2. To get a footing, a foundation; to get bottom. பொறுத்துப்போக, inf. To be fixed, stuck, jammed in. 2. To run aground. 3. To rest on, devolve on. பொறுத்தல், v. noun. Forbearing, enduring. பொறுப்பு, v. noun. Stress, pressure, leaning or resting on, பாரம். 2. Prop, support, stay, முட்டு. 3. Devolving on, as a duty, கடனேறுகை. 4. Importance, கனம். 5. Weight of character, தகுதி. 6. Patience, forbearance, பொறுமை. நம்மையிரட்சிக்கிறதுகடவுளுக்குப்பொறுப்பாயிருக் கிறது. It belongs to God to preserve us. பொறுப்பானகாரியம். A serious, weighty matter. பொறுப்பானகுடி. A principal family in a village. பொறுப்பற்றதனம், s. Indifference to a trust. 2. (R.) Envy, எரிச்சல். பொறுப்பற்றவன், appel. n. An impatient man. 2. One destitute of help. பொறுப்பானவன், appel. n. One in a place of trust. பொறுப்பாளி, s. A responsible person. பொறுப்புக்கட்ட, inf. To put a responsibility on one. 2. To accomplish a thing. 80)