pollāmṇi (p. 337) s. An unperforated gem, as பொள்ளாமணி. 65)

poḷḷu (p. 337) கிறேன், பொள்ளினேன், வேன், பொள்ள, v. a. To bore, to make a hole. 2. To hew, to chisel, பொளிய. 3. v. n. To be rent, or torn, கிழிய. (p.) பொள்ளாமணி, s. [sometimes பொல்லா மணி.] An unbored precious stone. (p.) பொள்ளல், v. noun. Chiseling a stone, பொளிதல். 74)