pollāmṇi (p. 337) s. An unperforated gem, as பொள்ளாமணி. 65)

poḷḷl (p. 337) s. Hole, rent, fissure, பொ த்தல். 2. Hole or hollow in a tree, marks of small-pox, on a person--as சொள்ளை, மரப்பொ ந்து. 3. Various kinds of pastry, அப்பவருக் கம். (சது.) 4. See பொள்ளு. காரியம்பொள்ளலாய்ப்போயிற்று. The matter has failed. 73)

poḷḷu (p. 337) கிறேன், பொள்ளினேன், வேன், பொள்ள, v. a. To bore, to make a hole. 2. To hew, to chisel, பொளிய. 3. v. n. To be rent, or torn, கிழிய. (p.) பொள்ளாமணி, s. [sometimes பொல்லா மணி.] An unbored precious stone. (p.) பொள்ளல், v. noun. Chiseling a stone, பொளிதல். 74)

poḷḷeṉl (p. 337) v. noun. Being sudden, சீக்கிரக்குறிப்பு. 2. An imitative sound, அனுகரணஓசை. (p.) பொள்ளெனப்பறந்தது. It flew quickly away. 75)