katai (p. 92) s. A story, an anecdote, a narrative, an apologue, சரிதம். 2. A tale, a fable, a romance, a fiction, a fabrication, legend, கட்டுக்கதை. 3. A thing, an affair, a topic, a circumstance, காரணச்சொல். 4. A message, a communication, சொல். Wils. p. 185. KATHA. 5. (p.) A club, தண்டாயுதம். 6. A stick, or rod, தடி. Wils. p. 28. GADA. 7. [prov.] A talk, conversation, chitchat, confabulation, சம்பாஷணை. கதாபாணி, s. One armed with a club, தண்டபாணி. கதாப்பிரசங்கம், s. Loquaciousness, garrulity, much talking, telling stories, &c., சரித்திரப்பிரசங்கம். கதாமஞ்சரி, s. A series of fables or stories, கதைக்கொத்து; [ex மஞ்சரி, chain or series.] கதாயுதம், s. A club or mace, தண் டாயுதம். கதாயுதன், s. Bhima a son of the king Pandu, வீமன். 2. Bhairava, வைர வன். (p.) கதாயுத்தம், s. A club-fight, a battle or contest with clubs, தண்டாயுதப்போர். (p.) கதைகட்ட, inf. To fabricate a story, a fable, a romance or other fiction. 2. To invent a slander. 3. To form the plot or groundwork of a drama. கதைகாரன், s. A talkative person, a story-teller, a tattler, a babbler. 2. [in dramatic performances.] The prolocutor. கதைகோக்க, inf. To fabricate stories, to make romances, novels, &c. கதைக்க, inf. To relate a fable. 2. To be talkative, to talk much. கதைசொல்ல, inf. To relate, repeat stories. 2. To tattle, babble. குழந்தைகதைசொல்லுகிறதா? Does the infant begin to smile and to show signs of intelligence? கதைபடிக்க, inf. To read sacred stories in the temple according to rule --also profane stories. கதைபிடுங்க, inf. To elicit a secret by cunning words, to fish out a matter. கதைபேச, inf. To converse, chat. கதைப்பராக்கு, s. Attention diverted by conversation. கதைப்புணர்ச்சி, v. noun. Connexion of a story, account, &c., in its several parts. கதைமாற, inf. To prevaricate, shuffle. கதையறிய, inf. To spy out--as an enemy, &c., to watch narrowly the proceedings of an enemy under a mask. கதையிலேபொழுதுபோக்க, inf. To beguile time in the recitation of tales. கதையெடுக்க, inf. To introduce a subject. கதைவளர்க்க, inf. To prolong a story, conversation, cavilling, &c. கதைவிட, inf. To tell a false story for some sinister end. 2. To tell stories. கதைவிட்டுக்கதைகேட்க. To tell or mention things in order to fish out matters from another. கதைவிட்டுக்கதையறிய. To tell something pleasing to one in order to get secrets from him. கட்டுக்கதை, s. A fable. கிளைக்கதை, s. A digression in a fable, one story arising from another, a ramifying narrative, an episode. புண்ணியகதை, s. A religious tale. கதைத்தல், v. noun. Speaking, telling. 2)

tāmti (p. 233) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. (sometimes தாமசி.) To delay, to loiter, to be tardy, பொழுதுபோக்க. 2. To be detained, hindered, தடைபட. 3. To be reluctant, backward, unwilling, பிரியவீனமாயிருக்க. (c.)

tāẕttu (p. 235) கிறேன், தாழ்த்தினேன், வேன், தாழ்த்த, v. a. To bring low, to lower, to let down, to deepen, தாழச்செய்ய. 2. To inter, sink, submerge, immerse; to set, to plant, புதைக்க. 3. To reduce, diminish, குறைக்க. 4. To subject, to bring to one's wishes, கீழ்ப்படுத்த. (c.) 5. To spend or while away time, பொழுதுபோக்க. 6. To degrade, to subordinate, அடக்க. (p.) தாழ்த்திவைக்க, inf. To lower one, in rank, &c. ஓசையைத்தாழ்த்த, inf. To lower the pitch, or key note, in singing. தலையைத்தாழ்த்த, inf. To hang the head, through reverence, shame or bashfulness. மனதைத்தாழ்த்த, inf. To cultivate humility. (Rare.) விலையைத்தாழ்த்த, inf. To lower the price. 19)

poẕutu (p. 337) s. [also போது.] Time, கா லம். 2. Portion of time, வேளை. 3. One of the six divisions of the day of ten நாழிகை, சிறுபொழுது. 4. The sun, சூரியன்.--For சிறு பொழுது, and பெரும்பொழுது look under அறு பொழுது, and பருவம். பொழுதறுதி, s. Time of sunsetting. பொழுதுகட்டுதல், v. noun. The sun being overcast with clouds, a sign of rain. பொழுதுகாண--பொழுதுபுறப்பட, inf. To appear as the sun. பொழுதுசாய--பொழுதிறங்க, inf. [vul. பொழுசாய.] To decline as the sun. 2. [as an adv.] In the afternoon. பொழுதிருக்க, [adverbially.] Before sunset; (lit.) while the sun is. பொழுதுதிரும்பல், v. noun. The sun passing the meridian. பொழுதுபூத, inf. [prop. பொழுதுபு குத.] As பொழுதுபட. பொழுதுபட--பொழுதுபோக, [as adv.] At sunset; (lit.) the sun to set. பொழுதுபட்டிடம்விடுதிவிட்டிடம்.... I lodge, wherever I am at sunset. பொழுதுபோக்க, inf. [v. noun. பொழுது போக்கல், பொழுதுபோக்கு.] To pass away time; to take recreation. 2. [prov. பொழுதுதாழ்க்க.] To idle, to lounge. பொழுதுவணங்கி, appel. n. The sunflower, சூரியகாந்தி. பொழுதுவிடிய, inf. [v. noun. பொழுது விடியல்.] To dawn. 2. To rise as the sun.--For இறங்குபொழுது, ஏறுபொழுது, ஒரு பொழுது, அப்பொழுது, &c., see in their places. 70)

vinōtam (p. 394) s. Pastime, diversion, play, sport, பொழுதுபோக்கு. 2. Beauty, handsomeness, pomp, அழகு. [Sa. Vinod'ha.] அதுமெத்தவிநோதம். It is very handsome. வினோதமாய்ச்செய்கிறவன், appel. n. One who makes curious things. வினோதம்பண்ண, inf. To make a show. வினோதவித்தை, s. A magical art. (R.) விநோதன்--விநோதி, s. One engaged in pastime. 50) *

vīṇ (p. 398) adj. and s. Vain, useless, unemployed, unprofitable. அதொருவீண்காரியம். It is a vain thing. அதுவீணாய்போயிற்று. It became useless அவன்வீணாய்த்திரிகிறான். He is unemployed. வீணலப்பு, v. noun. Talking to no purpose. வீணன், s. An idle, useless person. வீணாய்--விணுக்கு--வீணே, adv. Vainly. வீணாரவீணன், s. A person who has no right to what he demands. வீணாவிலே, As வீணாய். வீணிழவு, s. A vain deprivation, useless privation. வீண்காலம்--வீணாள், s. Time spent in vain. வீண்செலவு, s. Useless expenditure. வீண்சொல், s. Idle talk, unprofitable discourse. வீண்சோறுதின்னி, appel. n. A useless person whose rice is lost upon him. வீண்தெண்டம், s. An unjust fine. வீண்தேங்காய், s. [prov.] A cocoa-nut which breaks easily when dashed against another, in a game. வீண்பத்தி, s. Superstition. வீண்பயல், s. An idle fellow, (in contempt.) வீண்பாக்கு, s. Betel-nut taken before eating--oppos. to ஊண்பாக்கு. வீண்பாடு, v. noun. Useless trouble. வீண்பிரதிட்டை, s. Vanity, மாயை. வீண்புத்தி, s. Idle imaginations. வீண்பொழுதுபோக்குகிறது. Trifling away the time. வீண்போக்கு, s. A vain excuse. 217)