aṭlai (p. 7) s. Ashes, சாம்பல். 2. Battle field, போர்க்களம். (p.) அடலைமுடலை, s. [prov.] Vain words. 69)

amr (p. 19) s. War, fighting, strife, with all the din of war, போர். 2. Wall around a fort, மதில். 3. Rage, fury, crisis of a disease, the violence or paroxysm of a fever, delirium, உக்கிரம். (p.) அமரர், s. Foes, enemies, பகை வர். (p.) அமராட--அமரியற்ற, inf. To fight, war. See ஆடு and இயற்று. அமராபரணன், s. An undaunted hero, one who considers his wounds received in close action as ornaments. (நன்னூல்.) அமர்க்களம், s. [impr. அமக்களம்.] Field of battle, போர்க்களம் 2. A confused noise, stir, bustle, tumult, agitation, conviviality, ஆரவாரம். விருந்தமர்க்களம், s. Stir and bustle, as talking, cooking, going out and coming in. வேளாண்மையமர்க்களம், s. Stir and bustle of harvest. 21)

ākavam (p. 35) s. War, போர். Wils. p. 128. AHAVA. (p.) ஆகவபூமி, s. A field of battle, போர்க்களம். 5)

iraṇam (p. 49) s. War, battle, போர். Wils. p. 694. RAN'A. 2. Hatred, enmity, பகை. (p.) 3. A wound, ulcer, sore, புண். இரணகளம், s. A field of battle, போர்க்களம். இரணகெம்பீரம், s. A shout of battle. இரணசுக்கிரன், s. A disease of the eye. இரணசூரன், s. A brave soldier, hero, வீரன். இரணதூரியம், s. A military drum, போர்ப்பறை. Wils. p. 694. RAN'ATOORYA. இரணத்துருவம், s. The longitude of a planet required to be subtracted in astronomical calculations, கிரகபுடத்திற்கழி க்கப்படுவது. இரணத்தொடை, s. One of the five divisions of rhyming--as முரண்டொ டை. See தொடை. இரணபேரி--இரணபேரிகை, s. A battle-drum, யுத்தமுரசு. இரணரங்கம், s. The field of battle, போர்க்களம். 2. The part of an elephant's face between his tusks. Wils. p. 694. RAN'ARANKA. இரணவைத்தியம், s. Surgery, ஆசுர வைத்தியம். இரணவைத்தியன், s. A surgeon. 3)

aiym (p. 80) s. Doubt, hesitation, uncertainty, indecision, suspense, scepticism, terms or probability, possibility, and any thing short of positive certainty are included, சந்தேகம். 2. (p.) Alms, charity, பிச்சை. 3. A beggar's vessel or shell, இரப்போர்கலம். 4. Phlegm--one of the humors of the body, சிலேட்டுமம். 5. Doubt, surprise, &c.--as one of the துறை, அகப்பொருட்டுறையினொன்று-as, போதோவிசும்போபுனலோபணிகளது பதியோ யா தோவறிகுவதேதுமரிது, whether the place the damsel occupies is a lotus flower, the world of the gods, water, or the world of serpents, it is difficult to determine. ஐயம்புகினுஞ் செய்வினைசெய். Though you go abegging, perform your duties. (ஔ வை.) ஐயகணசூலை, s. An arthritic disease arising from phlegm and heat, ஆறுசூலையிலொன்று. ஐயக்காட்சி, s. An object of subject exciting doubt, indistinct perception, problematical or hypothetical terms, அதுவோவிதுவோவெனக்காண்கை. (See காட்சி.) 2. Doubt, சந்தேகம். ஐயக்காரன், s. A beggar, a mendicant, பிச்சைக்காரன். ஐயக்கிளவி, s. Terms or particles of doubt or uncertainty, commonly found in interrogative expressions, ஐய மொழி--such as ஆ, ஏ, ஓ, கொல், யா, &c. ஐயநாடி, s. One of the three states of the pulse--that in which the phlegmatic humor is supposed to be prevalent in the system, சிலேட்டுமநாடி. See நாடி. ஐயப்பட, inf. To doubt, hesitate. ஐயப்படாமை, neg. v. noun. Freedom from doubt and fear, certainty, undauntedness, சந்தேகங்கொள்ளாமை. 2. One of the eight அறத்துறுப்பு. See உறுப்பு. ஐயப்பாடு, s. Doubt, uncertainty, indecision, apprehension, suspense, சந் தேகம். ஐயமறுக்க, inf. One of the five kinds of questions which are proposed to remove doubt from the mind, சந்தேக நிவர்த்திசெய்ய. ஐயமிட, inf. To give alms, பிச் சையிட. ஐயமிட்டுண். Give alms before you eat. ஐயமுற, inf. To doubt, சந்தேகம டைய. ஐயமேலிட, inf. To be in a great doubt, சந்தேகமதிகரிக்க. 2. To have the rattles in the throat--as a dying person, சிலேட்டுமமேலிட. ஐயவணி, s. A figure in rhetoric-as where doubt is entertained as to whether a thing which bears analogy to another is identical with or distinct from it--as தாதளவிவண்டுதடுமாறுந்தாமரைகொ ல் மாதர்விழியுலவும் வாண்முகங்கொல். I doubt whether it is the face of a woman or a lotus flower, since it resembles so much the latter. ஐயவதிசயம், s. A figure in rhetoric, ஓரலங்காரம். ஐயவிலக்கு, s. A figure in rhetoric, ஓரலங்காரம். ஐயவும்மை, s. A particle showing uncertainty, doubt. See உம். ஐயவுவமை, s. A figure in rhetoric, ஓரலங்காரம். ஐயுற, inf. To doubt, hesitate, to be undecided, to suspect, to be in suspense, சந்தேகமடைய. சக்கரஞ்சுற்றுகின்றமைகண்டையுற்று. Wondering at the sight of the whirling discus. பக்கத்தார்யாரையுமையுறுதல். Suspecting all neighbors. (நீதிநெறி.) ஐயுறல்--ஐயுறவு, v. noun. Doubting, apprehension, suspicion, சந்தேகம். ஐயுறுத்த, inf. To cause or excite doubt, to induce apprehension, ஐயமுறுத்த. 22)

ōṭu (p. 84) s. The shell of an animal, ஆ மைமுதலியவற்றினோடு. 2. The shell of a nut, a pod, an egg, வித்துமுதலியவற்றினோடு. 3. A tile, தட்டோடு. 4. A piece of broken earthen ware, உடைந்தபானையோடு. 5. A skull, மண்டையோடு. 6. A mendicant's vessel for receiving alms, being commonly a shell or sherd, இரப்போர்கலம். 7. (fig.) Length, extension, நீளம். கேடுகாலத்துக்கு ஓடுகப்பறை. In time of distress a sherd may serve for an eating vessel; i. e. in time of need any thing will do. ஓடன், s. A tortoise, ஆமை. (M. Dic.) ஓடுபரப்ப--ஓடுமூட--ஓடுவேய, inf. To tile, cover with tiles. ஓடுபிரிக்க, inf. To take the tiles from a house. ஓடுமாற்ற--ஓடுதிருப்ப, inf. To turn the tiles of a house. ஓட்டடை--ஓட்டப்பம், s. A pancake. ஓட்டடைசுடுதல், v. noun. Frying a pan-cake. ஓட்டாங்கிளிஞ்சில், s. Broken oyster-shells. ஓட்டாம்பாரை, s. A fish, Scomber aculeatus, Klein. ஓட்டுத்தடுக்கு, s. A tiled roof. ஓட்டுத்தடுக்குவீடு, s. A house that has a tiled roof. ஓட்டுமுத்து, s. Pearls of inferior quality found adhering to the oyster, முத்து. ஓட்டுவீடு, s. A house covered with tiles. தட்டோடு, s. A flat tile. சதுரவோடு, s. A quadrangular tile. நாழியோடு, s. A water-spout for the conveyance of water from the roof of a house. வறையோடு, s. A frying pan. 76)

kṭi (p. 87) s. Scent, odor, fragrance, வா சனை. 2. Wedding, nuptials, கலியாணம். 3. Protection, safeguard, defence, காவல். 4. Sharpness, keenness, கூர்மை. 5. Brightness, transparency, ஒளி. 6. Fearfulness, dreadfulness, அச்சம். 7. Speed, swiftness, சீக்கிரம். 8. Poignancy, pungency, கரிப்பு, 9. Abundance, copiousness, plentifulness. மிகுதி. 1. Beauty, சிறப்பு. 11. Delight, gratification, pleasure, இன்பம். 12. Intensity, உக்கிரம். 13. Newness, modernness, புதுமை. 14. Sounding, sonorousness, ஓசை. 15. Time in minute or indivisible portions, பொழுது. 16. A flower-garden, நந்தனவனம். 17. Merriment, களிப்பு. 18. A vampire, a goblin, பிசாசம். 19. A corpse, பிணம். 2. Explication, விளக்கம். 21. (இரேவ.) A beggar's bowl, இரப்போர்கலம். (p.) கடிகெழுபரிதியைக்கரங்குவித்தபின். After worshipping with folded hands the bright sun-கடிமதுநுகர்ந்தோர். Those who drink liquors which cause them to be merry-கடிமிளகுதின்றகல்லாமந்தி. The irrational monkey which ate the pungent pepper-கடியரமகளிர்க்கேகைவிளக்காகி. Serving as a portable lamp to the timid sirens-கடியுண்கடவுட்கிட்டசெழுங்குரல். The red millet offered in rich profusion to the god who feeds upon it-கடிவினைமுடுகி. The wedding approaching-பழுமரக்கடியுட்புக்கான். He entered the grove of banyan trees. புதிதுண்கலவிக்கடிமகிழ்ந்தே. Rejoicing in recent conjugal pleasures- கைவளைபலியொடுங்கடியுட்சோர்ந்தவால். The bracelets (of the ascetic virgins) dropped into the beggar's bowls along with the rice. எம்மம்புகடிவிடுதும். We will soon despatch our arrows. கண்ணாடியன்னகடிமார்பன். One whose breast glitters like a crystal-கடிநகர், s. A city surrounded by guards. கடிமாலை, s. A fragrant flowergarland. கடிமுரசு, s. The sounding drum. கடிமுனைப்பகழி, s. A sharp-pointed arrow. விழாக்கடி, s. The splendid scene of the festival. 45) *

kṭiñai (p. 87) s. A religious mendicant's vessel, இரப்போர்கலம். (p.) தவசிகடிஞைபோற்பையநிறைத்துவிடும். As the alms-dish of a mendicant is gradually filled, so charitable acts will procure a rich reward. (நாலடி.) 54)

kapālam (p. 94) s. The skull, the cranium, தலைமண்டை. 2. (p.) A beggar's bowl, இ ரப்போர்கலம். Wils. p. 188. KAPALA. 3. [prov.] Severe head-ache, குத்து being understood, தலைமண்டைவலி. கபாலக்குத்து, s. A severe headache, மண்டைக்குத்து, sometimes causing blindness. கபாலதரன்--கபாலன், s. Siva, சி வன், lit. the skull-bearer, so called because he carried a skull of Brahma in his hand, and wore a garland of skulls. கபாலநீர், s. Humors in the head, கபாலத்திலேறியநீர், sometimes causing blindness. கபாலபாணி, s. Siva the skullbearer. கபாலவாசல், s. A hole or fissure on the crown of the head. கபாலி, s. Siva, சிவன். 2. Parvati, பார்ப்பதி. 3. Bhairava, வைரவன். Wils. p. 188. KAPALIN. (p.) 5)

kpprai (p. 94) s. The vessel of a religious mendicant for receiving alms, a beggar's porringer, இரப்போர்கலம். கப்பரையிலேகல்லுவிழுந்தது. The livelihood is lost. கப்பரையேந்த, inf. To go begging with a vessel in the hand. 23)

kl (p. 96) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. and n. To mix, commix, intermix, mingle, blend, combine, join, unite, compound, incorporate, amalgamate, கூட்ட. 2. To adulterate, debase, dilute, கலப்பாக்க. 3. To mix in friendship, hold intercourse, to be intimate, to associate with, be kind, to commune, ஒற்றுமையுற. 4. To form marriage or other alliances, சம்பந்தங்கலக்க. 5. To copulate, cohabit, புணர. To mingle in battle as opposing armies, to come to close combat, போர்கலக்க, 7. To coalesce, join--as flame, &c.; to become absorbed--as the soul in the deity; to flow together, combine--as sounds; to unite --as vowel sounds in forming diphthongs, &c., சேர 8. (p.) To sound inarticulately. எழுத்தின்றியொலிக்க. மனங்கலந்தநட்போர். Intimate friends. நல்லுறவிலேநஞ்சுகலந்தது. Poison is mixed with intimate friendship. கலந்தவர்--கலந்தார், s. Lovers, அன்பர். 2. Relations, உறவினர். (p.) கலந்துகட்டிப்பரிமாற, inf. To mix promiscuously in a feast without reference to caste, rank, &c. 2. To use ornaments or other property in common. கலந்துபோக, inf. To be mixed, be reconciled. கலந்துபோட, inf. To mix. கைகலக்க, inf. To come to close engagement. சம்பந்தங்கலக்க, inf. To form family alliances. அன்புகலக்க, inf. To reciprocate affection, to cultivate mutual friendship. போர்கலக்க, inf. To engage in battle. உறவுகலக்க, inf. To intermarry in new families. கலத்தல், v. noun. Copulation, mixture, 2. Inarticulate sound, எழுத்திலாவோ சை. கலப்பு, v. noun. Mixture, commixture, compound, combination, amalgamation, கலக்கை, 2. Friendship, intercourse, intimacy, உறவாகுகை. 3. Debasement, adulteration, alloy, a thing adulterated, a mongrel, சங்கரம். 4. Copulation, புணர்ச்சி. கலப்பாக்க, inf. To mix, commix, intermix. கலப்பிடம், s. Mixture. கலப்பில்லாதபால், s. Unadulterated milk. கலப்பில்லாதபொன், s. Pure gold. இரத்தக்கலப்பு, s. Consanguinity, affinity. சம்பந்தக்கலப்பு, s. Marriage alliance. சாதிக்கலப்பு, s. Intermarriage of different castes. தானியக்கலப்பு, s. The mixture of the nine kinds of grain, நவதானியக்க லப்பு. கலவை, v. noun. A mixture, a compound, கலப்பு. 2. Compound perfumed ointment, பரிமளச்சேறு. 3. Lime and sand mixed for mortar, சாந்து. 4. Promiscuous arrangement, miscellany, சங்கீரணம். பாலுந்தேனுங்கலந்தகலவை. A composition of milk and honey. குறள். கலவைச்சேறு, s. A compound odoriferous ointment. கலவைத்தசை, s. Complex muscle. கலப்பிக்க, inf. [causative of கலக்க.] To cause to mix, to distribute, கலக்கச் செய்ய. அன்னசாரத்தைக்கலப்பிக்க, inf. To distribute or diffuse the essence of the food or chyle through the blood vessels --as the office of the வியானவாயு, See வாயு. 197) *

kḷm (p. 99) s. Place, locality, open space, area, a wide extent, expanse, இடம். 2. Black, dark, கறுப்பு. 3. Poison, venom, வி டம். 4. Neck, throat, மிடறு. 5. A wife, மனைவி. 6. Barren or brackish ground, களர் நிலம். (p.) 7. (c.) A threshing floor or place in a field for treading corn, நெற்களம். 8. The place or site of a battle, a field of battle, போர்க்களம். 9. Shallow shelf of rocks at sea, bank, under water, sand-bank, shoal, &c., கடலின்மேடு. களத்திலேதோணிபொறுத்துப்போயிற்று. The dhoney is aground on the shoal. களப்பலி, s. A human sacrifice, that of valiant men to Doorga, the goddess of war, previous to battle to secure victory, யுத்தகளத்திலிடும்பலி. களப்பலியிட--களப்பலியூட்ட, inf. To offer human sacrifice. களப்பாட்டு, s. Threshing floor songs, போரடிப்போர்பாடும்பாட்டு. களப்பாய், s. A mat spread on the floor to tread out grain, களத்தில்விரிக்கும் பாய். களப்பிச்சை, s. Alms given to religious mendicants at a threshing floor, களத்திலிடும்பிச்சை. களப்பேச்சு, s. Auspicious terms, language, &c., of the threshing floor, கள பரிபாஷை. களப்பேறு, s. [prov.] The portion of grain, distributed at a threshing floor among religious mendicants, also given to a washerman, barber, and other dependent castes, நெற்களத்திற்பெறும்பலன். களமதி, s. Estimation of the quantity of grain upon a threshing floor. களமளக்க, inf. To measure at the threshing floor, களத்தினெல்முதலியனவளக்க. களமர், s. Husbandmen, agriculturists, உழுநர். 2. The பூவைசியர், or one of the divisions of the வைசியர் caste. 3. Inhabitants of agricultural districts, மருத நிலமாக்கள். 4. The Sudra caste, சூத்திரர். (p.) களம்விடாமலொட்டடிக்க, inf. To sweep clean the threshing floor. களவழிநாற்பது, s. A poem in forty stanzas descriptive of a field of battle. (Rott.) களவாரம், s. [com. களவாசம்.] The portion of grain given from the threshing floor to the workmen, களத்திற்கொடுக் கும்வாரம். உலைக்களம், s. A forge. கொலைக்களம், s. A place of execution. யுத்தகளம்--படுகளம், s. A field of battle. படுகளத்திலொப்பாரியா. Are relationships observed in the battle-field? 27)

kḷri (p. 100) s. A field of battle, போர்க் களம். 2. A jungle, காடு. 3. Blackness, கரு மை. 4. The neck, மிடறு. 5. Barren or brackish ground,களர்நிலம். 6. Uncultivated ground, பாழ்நிலம். (p.) 7. A circular area for dramatic performance, gladiatorial or gymnastic exhibitions, &c., an arena, நாடகசாலை. 8. An assembly, கூட்டம். களரிகட்ட, inf. To ingratiate one's self with the attendants, officers, &c., interest, அவையடக்கஞ்செய்ய. 2. To form an area for the performance of a play, நாடகசாலைகட்ட. 3. To prevent by magical spells from singing or acting in a play, கூத்தரைமந்திரத்தினாற்கட்ட. களரிக்கோழை, s. Bashfulness in a performer, preventing him from appearing in an area. சவைக்கோழை. களரியமர்த்த, inf. To seat the spectators round an area. 2. To silence the spectators by beating a certain time on a drum. களரிவிட, inf. To exhibit a play after training in full attire, சபையிலாட விட. 2)

koḷ (p. 147) --கொள்ளு, கிறேன், கொண் டேன், வேன், கொள்ள, v a. To take, receive with the hand, வாங்கிக்கொள்ள. 2. To contain, hold, comprehend, have, comprise, embrace, அடக்கிக்கொள்ள. 3. To buy, purchase, விலைக்குக்கொள்ள. 4. To accept, approve of, admit, அங்கீகரிக்க. 5. To take a wife, to marry, பெண்கொள்ள. 6. To take --as food, medicine, sleep, rest, &c., உணவு முதலியகொள்ள. 7. To conceive--as in the womb, in the mind or in the heart. 8. To get, to acquire, பெற்றுக்கொள்ள. 9. v. n. To be contained in, அடங்க. As an auxiliary to other verbs, கொள் denotes, continuation, certainly, &c., of the action, and that the fruit of it reverts to the agent-as படித்துக்கொள்ளுகிறான். He continues to study, குதிரையைவாங்கிக்கொண்டேன். I bought a horse for myself. The verb is generally found in composition with other words --as வாங்கிக்கொள்ள, பெண்கொள்ள, உட்கொள்ள, &c., and very rarely in the personal finite forms in common usage, except in the third meaning. கொள்வாருமில்லைகொடுப்பாருமில்லை.... There are none who receive, none who give. கொண்டிருந்துகுலம்பேசுகிறதா? Would it be proper to twit a family after you have taken a wife from it? கொண்டான், s. A husband, புருஷன். 2. A play as கொண்டல். See under கொண் டு, for other words. கொண்டுபோக, inf. To carry, to convey; to take away. கொள்க, [obtative.] May take, accept, or may uderstand. உமதுசித்தத்தின்படிகொள்க. You may take it as you please. கொள்கலம், s. A vessel, a salver, a dish; a receptacle for sandal-paste, or other ointments, or for ornaments, &c., சாந்துமுதலியபெய்கலம். 2. A cup of palm leaf, or bamboo to eat from, பிழர. (சது.) A beggar's dish, இரப்போர்கலம். கொள்கை, v. noun. The act of taking, getting, &c. See, கொள், v. 2. Quality, nature, habit, state, குணம். 3. Liking, fondness, regard, attachment, intimacy, சினேகம். 4. Opinions, tenets, belief, கோ ட்பாடு. 5. Knowledge, instruction, அறிவு. அவருக்குமிவருக்குமிகுந்தகொள்கை. [prov.] They two are very intimate. கிழவியிவனோடேமிகுந்தகொள்கையாயிருக்கிறாள். The old woman is very fond of him. கொள்கொம்பு, s. A prop supporting vines. (R.) கொள்வனை--கொள்வனவு--கொள்வினை, v. noun. Buying, borrowing; taking receiving வியாபாரக்கொள்ளுகை. 2. Marrying a wife, பெண்கொள்ளுகை. கொள்வனைகொடுப்பனை, v. noun. Borrowing and lending. 2. Giving and receiving in marriage. 3. [vul. loc.] Taking, receiving; buying, borrowing, கொள்ளுகை. கொள்விலை--கொள்கிரயம், s. The first or prime cost, the sum paid for a thing exclusive of profit, &c., கொண்டவிலை. 2. [prov.] Purchase, purchased land or property, விலைக்குக்கொண்டது. 3. One of the three species of real property. See சீதனம் and பிதிரார்ச்சிதம். கொள்விலைக்காணி, s. [prov.] Land attained by purchase, as distinguished from lands by dowry and inheritance. கொள்விலைக்காரன், s. The purchaser of land, &c. கொள்வோன், s. One who buys, or one who accepts any thing. 2. (நன்.) a pupil, student, learner, கற்போன். கொள்ள, [adverbially.] While, when-as நான்வரக்கொள்ள, while I was coming. 2. Since, therefore, because, as இருக்கக்கொ ள்ள, since it is so. ஆகக்கொள்ள, in the phrase நாளையவன்வருவானாகக்கொள்ள, he will come tomorrow, therefore, [tarry.] 3. (Rott.) as கொள்க in the phrase கொள் ளாதநோய்கொள்ள, may you be seized with an insupportable disease--a malediction. 4. [prov.] More, further on, in or under --as கொஞ்சங்கொள்ளவார், pour out a little more; also in கொள்ளக்கொடு, insert a lever, or land, further in, further under, &c., or let a pair of scissors or pincers take a good hold; and in கொள்ளப்பிடி, take hold further in measuring cloth. கொளல்வினா, s. [in gram.] One of the six kinds of interrogation, implying a desire to obtain the thing mentioned --as அரிசியுளதோ, have you got any rice? wishing to buy some. கொள்ளல்--கொளல், v. noun. Taking, receiving, obtaining, buying, &c. கொள்ளற்பாடு, [prov.] Estimation, worth, honor, மேன்மை. கொள்ளாதசெய்கை, s. A fragrantly wicked, unbearable act. கொள்ளாதசிறை, s. One assiduous as a slave--spoken of an affectionate, faithful wife, or a dependent. கொள்ளாதபுகழ், s. Unbounded praise. கொள்ளாமை, v. noun. (neg.) Excessiveness transcedency, pre-eminence in good or evil. 2. Disagreement, discordance, enmity, பகை. வாய்கொள்ளாப்பேச்சு. Language not proper to be used. கொள்ளார், s. Haters, enemies, பகை வர். (சது.) இரட்டித்துக்கொள்ள, inf. See இரட் டிக்க. அர்த்தங்கொள்ள, ஆசைகொள்ள, தலைகொள்ள, துயர்கொள்ள, நாட்கொள்ள, நிலைகொள்ள, நீர்கொள் ள, பைத்தியங்கொள்ள, மேற்கொள்ள, வேர்கொள்ள, are some of the compounds. 15)

cutti (p. 193) s. Pureness, cleanness, பவித் திரம். 2. Purification from crude matter, sublimation, மருந்துமுதலியனசெய்யுஞ்சுத்தி. (c.) 3. Holiness, chasteness, பரிசுத்தம். W. p. 852. S'UDD'HI 4. A chank, a conch, சங்கு. (நிக.) W. p. 85. S'UKTI. 5. A small vessel for drippings, ghee, oil, &c., நெய்க் குத்தி. 6. A religious mendicant's begging dish, இரப்போர்கலம்--Note. The daily purification in idol worship, is of five kinds, viz; 1. பூதசுத்தி, cleansing the body, accompained by muntras. 2. ஆத்துமசுத்தி, mental purity by invocations. 3. திரவியசுத்தி, cleaning of the vessels, with attending incantations. 4. இலிங்கசுத்தி, the changing of the flowers, &c., before the idol, by which it is made pure. 5. மந்திரசுத்தி, by muntras repeating the mystic Om, and adding the five lettered நமசிவாய, or salutation to Siva. சுத்திசெய்ய--சுத்திபண்ண, inf. To purify, cleanse, sanctify. 2. To refine, sublimate. 3. To purify drugs. 4. To lustrate. 5. To absterge, expurgate. சுத்தியடைய, inf. To become pure. (p.) கால்கைசுத்திபண்ண, inf. To clean the feet, hands, &c., after eating, or evacuations. அட்சரசுத்தி, s. Distinct articulation. See under அட்சரம். (c.) மலசுத்தி, s. Evacuation of excrements. (c.) 98) *