iṇai (p. 45) s. Union, conjunction, communion, fellowship, இசைவு. 2. Comparison, parallel, similitude, resemblance, ஒப்பு. 3. (p.) Two things of a kind, a pair, couple, brace, துணை. 4. A companion, associate, partner, escort, protector, துணைவன். 5. Desire, இச்சை. 6. Women's hair, கூந்தல். இணையினெஞ்சமே. O! mind, debased beyond comparison. (வைராக்.) இறைகழலிணைமேவியவிமலர். Holy men who unite themselves to the feet of the Supreme Being. இணைக்கயல், s. A couple of carpfish, figures of which in gold, silver, &c., form one of the eight auspicious articles placed on special occasions as good omens, also as pleasing to the gods, அட் டமங்கலத்தொன்று. 2. One of the emblems of royalty, அரசசின்னத்தொன்று. இணைக்கல்லை, s. Two leaf-plates --as set before a religious mendicant or pandarum, while feeding him. இணைக்குப்போக, inf. [prop. இணை யாகப்போக.] To walk with another, to walk abreast. இணைக்குறளாசிரியப்பா, s. A kind of ஆசிரியப்பா, some of whose middle lines are shorter than the first or last line. இணைமணிமாலை, s. A poem consisting either of the kind of verses called வெண்பா and அகவல், or வெண்பா and கலித்துறை, in hundred verses and composed in accordance with the rule of அந்தாதி--one of the பிரபந்தம். இணைமுரண்டொடை, s. [in poetry.] A kind of ryhme where the first two feet in a line are opposed to each other either in word or meaning, ஓர்தொடை-as சீறடிப்பேரகலல்குல். இணைமோனைத்தொடை, s. A species of rhyme in which the first letters of each of the first two feet are the same. See தொடை. இணையசை, s. A compound metrical syllable, நிரையசை. இணையடி or கழலிணை, s. The two feet. இணையடிசூட, inf. To adorn, crown one's self with the feet (of the deity or guru) regarding them as flowers.--Note. To place the feet of another on one's head, is a figurative form for expressing great reverence, devotedness, respect, &c. இணையளபெடைத்தொடை, s. A verse in which the first letter of the first two feet is protracted. இணையிட்டுப்பார்க்க, inf. To compare one thing with another. இணையியைபுத்தொடை, s. The repetition of the same letter in the last two feet of any line. See தொடை. இணையெதுகைத்தொடை, s. [in poetry.] The rhyming of the second letters of the first two feet in each line. இணையெழுத்து, s. A substituted letter, போலியெழுத்து. இணைவிழைச்சு, s. Unchastity, unchaste desire, கற்பில்லாமை. (நீதிநெறி.) 2. Sexual desires, காமம். (p.) கண்ணினை, s. A pair of eyes. 138)

irattiṉi (p. 49) s. A kind of cubit measured with closed hand, பிடிமுழம். Wils. p. 695. RATNI. 2. A bone, the ulna, முன் கைப்பேரெலும்பு. (Anat.) 20)

ūr (p. 70) s. A country, a village, town, or city, புரம். ஊரறிந்தபார்ப்பான். A brahman who knows the whole country or town; i. e. a person competent for business. ஊருடன்கூடிவாழ். Prosper in the society of your fellow citizens. ஊரோடேபோய்ச்சேர்ந்தான். He arrived at home. ஊரன், s. The chief of an agricultural district, மருதத்தலைவன். (p.) ஊரவர்கள்--ஊரார், s. Inhabitants of a village, town, country, &c. 2. Others, strangers, not one's own people, அன்னியர்.--Used adjectively, the ர் is often dropped--as ஊராகாரியம், others' affairs; ஊராசொத்து, others' property; ஊ ராகாணி, others' land. ஊராருடைமைக்குப்பேராசைகொள்ளுதல்..... Coveting other men's property-துஷ்டப்பிள்ளைக்குஊரார்புத்திசொல்லுவார்கள்... An unruly child will be chastized by the magistrates. ஊரார்கையிற்கொடுக்க, inf. To deliver into another man's hand. ஊராளி, s. The ruler, magistrate, or headman of a district, ஊரதிகாரி. ஊரிலிகம்பலை, s. [prop. ஊர்கலி கம்பலை.] A village quarrel, tumult, &c. ஊரின்னிசை, s. A poem concerning the heroes of a town, or country, ஓர்பிரபந்தம். See பிரபந்தம். ஊருக்குப்போக, inf. To go to a town, to go on a journey. ஊருணி, s. A public tank accessible to all in the town, ஊரடுத்தகுளம். ஊருணிநீர்நிறைந்தற்றேயுலகவாம்பேரறிவாளன் றிரு. The wealth of one possessing great wisdom, and who is much liked by the public is like a tank filled with water to which all have access. ஊரெழுச்சி, s. Rising of citizens to present complaints to the authorities; also insurrection, ஊர்க்கலகம். ஊர்கூடுதல், v. noun. Assembling --as citizens. ஊர்கூடிச்செக்குத்தள்ளவேண்டுமா? Is it necessary that the whole city come together to turn the oilman's press? i. e. a trifling matter does not require a concourse of people. ஊர்கோலம்வர--ஊர்வலம்வர, inf. To pass about as a nuptial procession, first to the right as being auspicious, கிராமப்பிரதட்சணம்வர. ஊர்க்கதை, s. Rumor, countrytalk, ஊர்ப்பேச்சு. 2. Unfounded reports, slander, defamation, பொய்ச்செய்தி. 3. A wild, romantic story, வீண்செய்தி. ஊர்க்கலகம், s. A village quarrel, ஊரிலுண்டாகுங்கலகம். 2. A general insurrection, இராசதுரோகமானகலகம். ஊர்க்காறுபாறு, s. The affairs of a place, public affairs, ஊர்க்காரியம். 2. Management of public affairs, ஊர்விசாரிப்பு. 3. Meddling with other's affairs, அன்னி யருடையகாரியவிசாரிப்பு. ஊர்க்குருவி, s. A sparrow, அ டைக்கலக்குருவி. உயரப்பறந்தாலுமூர்க்குருவிபருந்தாமா? Though a sparrow soars high, will it become a kite? ஊர்க்கொள்ளை, s. Devastation by an invading army. 2. Extortion by a headman, &c. 3. Epidemic, or other public calamities, ஊழிநோய். ஊர்த்தலைமை, s. Headship over the district. 2. A chief or superior person in a district. 3. The headman of a district. ஊர்நேரிசை, s. A poem in the நேரிசைவெண்பா incorporated with the name of the hero's town, ஓர்பிரபந்தம். ஊர்ப்பகை, s. Public hatred, general dislike. 2. Hatred of one's own country. ஊருடன்பகைக்கில்வேருடன்கெடும். One who lives contentiously with his fellow citizens shall be rooted out. (ஔவை.) ஊர்ப்பழி, s. Public censure, or blame, ஊர்நிந்தை. ஊர்ப்பாடு, s. Others' affairs-spoken of one inattentive to his own, அன்னியருடையகாரியம். ஊர்ப்புகைச்சல், s. The appearance of smoke at a distance--regarded as a calamitous omen. 2. Countrytalk, rumor, groundless report. ஊர்ப்புரட்டு, s. A great conspiracy, a monstrous fabrication of falsehood, in which one leads and takes others with him. 2. A gross falsehood. ஊர்ப்புரளி, s. Sedition, insurrection, a general commotion, ஊர்க்கலகம். ஊர்மனை, s. Habitations, a place inhabited as distinguished from a desert. ஊர்மன்று, s. A public hall, ஊரம் பலம். ஊர்வெண்பா, s. The வெண்பா of the town--a poem consisting of ten வெண்பா, in praise of a town, ஓர்பிரபந்தம். பேரூர், s. A large town. சிற்றூர், s. A small town. 2. The name of a village. 19)

eṭṭu (p. 73) s. The number eight denoted by அ, ஓரெண். 2. The eighth day funeral ceremony when food is presented to the manes of a deceased person, இறந்தஎட்டாம் நாட்சடங்கு; it is often contracted to எண். 3. Desire, ஆசை, impr. for எட்டை. எட்டிலேபத்திலே. Seldom, now and then. எட்டுக்குச்சோறிட்டுவைக்க. [prov.] To set rice, curry and other eatables for the deceased in the eighth day ceremony--as எட்டாந்துக்கங்கொண்டாட. எட்டுமிரண்டுமறியாதவன். A very dolt, an ignoramus. எட்டடிவிரியன், s. A kind of viper. எட்டனுருபு, s. The form of the eighth or vocative case. எட்டிலொன்று, s. One of eight things, one-eighth. எட்டுச்சார், s. [prov.] Two four square houses connected together. எட்டுத்திக்கு--எண்டிசை, s. The eight cardinal points or regions protected by as many supernal regents the supposed guardians of the earth. எட்டெட்டு--எவ்வெட்டு. Eight by eight-eight to each, eight of each. When used adjectively, எட்டு becomes எண்--as எண்ணெட்டு, eight times eight. எண்கணன், s. Brahma the eighteyed, பிரமன். எண்காற்புள், s. [in mythology.] The eight-footed bird. See சரபம், சம்பரம் and சிம்புள். எண்குணம், s. The eight divine attributes. See குணம். எண்குணத்தான்--எண்குணன், s. He who possesses the eight attributes-the perfect one--a term applied in நிகண் டு, to Siva, சிவன், Argha, அருகன். எண்கோணம், s. An octagon, eight-sided figure, அஷ்டகோணம். எண்சாண், s. Eight spans. எண்சாணுடம்பு, s. The human body, eight spans high, each person according to his own span. எண்சாணுடம்புக்குஞ்சிரசேபிரதானம். The head is the chief of the eight span-body; i. e. in cases of difficulty apply to the chief. எண்சிறப்புள்ளோன், s. Argha, அருகன். எண்சுவை, s. The eight poetic expressions of passion. See இரசம். எண்டோளன், s. Siva, சிவன்-the eight shouldered. (p.) எண்டோளி, s. Kali, காளி. 2. Durga, துர்க்கை. (p.) எண்ணாயிரம், s. Eight thousand. எண்ணாயிரவர், s. A class of smartha brahmans consisting of eight-thousand individuals. 2. A body of eightthousand jainas. எண்ணான்கு, s. Eight times four. எண்ணூறு, s. Eight hundred. எண்ணெட்டு, s. [prov.] Eight times eight. எண்பது, s. Eighty, எண்ணொரு பது. எண்மடங்கு, s. Eight fold. எண்மர், s. Eight persons, எட்டு ப்பேர். (p.) எண்வகைத்துணைவர், s. The eight classes composing the escort of a king; i. e. மந்திரியர், கருமாதிகாரர், சுற்றம், கடைகாப் பாளர், நகரமாக்கள் படைத்தலைவர், இவுளிமறவர், யானைவீரர். 36)

ktvm (p. 90) --கதவு, s. A door, கபாடம். 2. A guard, காவல். (p.) கதவடிகாரர், s. A caste having royal permission to beg, மொண்டிப்பிச்சைக் காரர் கதவடைக்க, inf. To shut a door. 2. To close a door, or door-way. கதவுநிலை, s. A door-post. கதவுப்பூட்டு, s. A door-lock. கதவைச்சாத்த--கதவைமூட, inf. To shut a door. கதவைத்திறக்க, inf. To open a door. கதவைப்பூட்ட, inf. To lock a door. கதவைப்பேர்க்க--கதவைப்பிடுங்க, inf. To break open a door. தெருக்கதவு, s. The street door. 41)

krai (p. 96) s. The natural bank, or shore of a sea, river, tank, &c., கடல்முதலியவற்றின் கரை. 2. Border, extremity of a field, &c., வயல்வரம்பு. 3. Border, edge of a cloth, &c., சீலையின்விளிம்பு. 4. Boundary, limit, எல்லை. (தத். 1.) 5. End, முடிவு. 6. (p.) Word, speech, வார்த்தை. கரைகடக்க, inf. To overflow its bank--used of a tank or river. கரைகட்ட, inf. To make a bank. 2. To make the selvedge of cloth. கரைகட்டுப்பட்டாடை, s. A silk cloths for women with colored borders. கரைகாண, inf. To see the end, to reach the destined port. 2. To understand a book, science, &c., thoroughly. கரைகண்டவன், s. One who is skilled in business. கரைகாணாதது, appel. noun. That which is inexplorable, incomprehensible, unascertainable. கரைகாணாப்பேரொளி, s. The infinitely great light; i. e. God. கரைக்கல்லோலம், s. The sponge, கடற்பாசி. கரைக்காற்று, s. Breeze on the sea-shore, long-shore wind. கரைக்கேற்றபங்கு--கரைக்கேற்ற வீதம்--கரைக்கொத்தவிழுக்காடு, s. Land apportioned to the respective householders in a village. கரைதுறை, s. A landing place. 2. The end, முடிவு. கரைதுறைகாவற்காரன், s. A tidewaiter. 2. A master attendant. கரைபட, inf. To be divided by lots. (Besch.) கரைபிடிக்க, inf. To arrive at a port, &c., கரையடைய. கரைபிடித்தோட, inf. To sail coastwise. கரைபுரள, inf. To overflow, as a river. கரைபோட, inf. To cast lots. 2. To divide land. 3. To erect a bank to a tank. கரைப்பட, inf. To get to shore-as a vessel, to make the store. ஆற்றுக்கக்கரைப்பட்டுவிட்டார்கள். They have gone to the other side of the river. கரைப்படுத்த, inf. To convey to the shore. 2. To land one on the shores of bliss--the office of a Guru or spiritual guide. கரைப்பாதை--கரைவழி, s. Journeying by land, land travel. கரைப்போக்கு, s. The sea-coast, கரையோரம், 2. A way by land, கரைவழி. 3. [vul.] A bastard gem, போலிமணி. 4. vul. Any thing base or inferior, இழி வானது. கரைப்்போக்குக்கல்--கரைப்போக் குப்பொடி, s. A bastard gem found in alluvial soil. கரைப்போக்குமனிதன், s. The same as அநுலோமன். கரையடுக்க, inf. To get near the shore, கரையைக்கிட்ட. 2. To become near --as the shore, கரைகிட்ட. கரையார், s. A respectable caste of fishermen, வலைஞர். கரையாளன், s. One of the proprietors of a village. கரையிட, inf. To assign portions of land to be cultivated. கரையேற--கரைசேர, inf. To get ashore, to land, to be landed, கரையைய டைய. 2. To be rescued from the sea of transmigrations, to be saved, நற்கதியடை ய. 3. To attain an object of desire, விரும்பியதடைய. 4. To rise from distress, sickness, indigent circumstances, &c., to be re-established in life, to become thrifty after poverty, or embarrassment, வருத்தத்தினின்றுநீங்க. 5. To get well married--as a poor girl, வாழ்வடைய. கரையேற்ற, inf. To save, rescue, restore, redeem, கதியிற் சேர்க்க. 2. To raise one from indigence, reinstate, or reestablish one in good circumstances, துன் பத்தினின்றுநீக்க. 3. To emancipate from births, பிறவியொழிக்க. 4. To marry and settle a destitute girl,விவாகம்பெறச்செய்ய. கரையேற்றம், v. noun Salvation, rescue, deliverance, either from temporal, or eternal evils, தியடைகை. 2. Attainment of a desired good, விரும்பியதடை கை. 3. Establishment in, or a restoration, to prosperous circumstances after poverty, துன்பத்தினின்றுநீங்குகை. 4. The marriage of a destitute girl, விவாகப்பேற டைகை. 5. The final deliverance of the soul, பிறவியொழிகை. ஒருகாலத்திலுங்கரையேற்றமில்லாதநரகத்திற்கி டப்பான். He will lie in hell from which there is no possibility of escape. கரையோரம், s. Coast, brink, edge of the shore or bank. கரையோரத்திலேபோக, inf. To go along shore. கரைவலை, s. [prov.] A drag-net, a draw-net. கரைவலைக்காரர், s. Persons who fish with the drag-net. கரைவலைத்தோணி, s. A dhoney for fishing with a drag-net. கரைவலையிழுக்க, inf. To drag a net in fishing. கரைவழி, s. A road along the shore. கரைவழித்தீர்வை, s. Land custom. கரைவழித்தீர்வைச்சாவடி, s. Land custom house. கரைவாடை, s. North-west wind. கரைவீதம், s. The same as கரைக் கேற்றபங்கு. செய்கரை, s. A balk or small causeway in a field of rice, corn, குரம்பு. 175)

kuṟai (p. 132) s. Dificiency, defalcation, imperfection; failure, ஊனம். 2. Indigence, poverty, destitution, தரித்திரம். 3. Request, petition, solicitation, கூறுங்குறை. 4. Complement, balance, the part wanting, arrears, எஞ்சல். 5. Remainder, overplus, remnant, the rest, residue, சேடம். 6. Fault, defect, flaw, குற்றம். 7. Dissatisfaction, grievance, umbrage, வெறுப்பு. 8. Displeasure, indignation--as of a demon of deity, in consequence of accustomed offerings being withholden, தெய்வக்குறை. 9. Tribute; revenue, அரசிறை. 1. [in gram.] Abscission, cutting off--as syncope, apocope, &c.; omission, suppression, சொல்லின் குறை. அவனுக்கென்மேற்குறையுண்டு. He is displeased with me; he has a complaint against me. இனியெனக்கென்னகுறை. What can I need more? 2. What defect is there in me now? குறைகொள்ள--குறையாயெண்ண, inf. To take a thing amiss, to feel aggrieved, to be piqued, to complain. குறைகோள், v. noun. Solicitation, petition, mendicity, இரத்தல். குறைசொல்ல, inf. To complain, to state grievances, to utter complaints, to express dissatisfaction. 2. To reveal one's wants, குறைகூற. 3. To change with fault; to censure, criticise; to blame. குறைதீர, inf. To be supplied--as wants. 2. To be satisfied. குறைதீர்க்க--குறையாற்ற--குறைநீக்க, inf. To supply wants, to satisfy; to relieve necessities. 2. To pacify, appease. 3. To fulfil an obligation. குறைமுடிக்க, inf. To grant requests. 2. To supply wants. 3. To take revenge. குறையற, inf. To be supplied--as wants, &c. See குறைதீர. குறையிரக்க, inf. To beg, supplicate, petition, விண்ணப்பஞ்செய்ய. குறையின்மை, s. Completeness; perfection; faultlessness. குறைநிறை, s. Domestic wants and comforts; defect or excess; 2. Deficiency--as towards a guest or in offerings to the deity, &c., often used in apology. குறைபட, inf. To be wanting or missing, to diminish; to grow less, scarce, dear. குறைப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறான். He is displeased. குறைபாடு, v. noun. Deficiency, defect, ஈனம். 2. Want, lack, destitution, குறைவு. 3. Indigence, want, poverty, தரித்திரம். குறைப்பிராணனாய், adv. Half-dead-as குற்றுயிராய். குறைக்காரியம், s. The remainder--as of an affair, story, discourse, subject, business, &c. குறைநாள், s. The remainder or part of the day. 2. The days wanting to complete a given period. குறைப்பேர், s. The rest of the persons. குறைப்பொழுது, s. The remainder of of day, or time. குறைமாதம், s. Wanting in months-as premature delivery. 2. Deficiency in a month. குறைமாதத்துப்பிள்ளை, s. A child of premature birth. குறையுடல்--குறைத்தலை, s. A headless body, which is said sometimes to dance on the field of battle; trunks divested of heads. குறைக்கொள்ளி, s. A brand partially consumed. குறைச்சால், s. The balk in ploughing, உழவறாவிடம். See சால். குறைவயிறு, s. Stomach partially supplied; hunger not fully satisfied. குறைவயிறாய்சாப்பிட்டேன். I ate sparingly. குறைவேலை, s. An incomplete, unfinished work. தலைக்குறை, s. [in gram.] A ph&ae;resis --as மரை. for தாமரை. See under தலை. இடைக்குறை, s. [in gram.] Syncope-as உரம், for உதரம். See under இடை. கடைக்குறை, s. [in gram.] A pocope-as நீல் for நீலம். See under கடை. தெய்வக்குறை, s. God's displeasure. மனக்குறை, s. Dissatisfaction, discontent, umbrage, regret, &c. 47)

koñcm (p. 145) s. A little, a small quantity, a morsel, a bit, சிறிது. 2. Diminutiveness, smallness, littleness, சுருக்கம். 3. [loc.] Disgrace, dishonor, meanness, இழிவு. (Sans. Kinchit.) அவன் கொஞ்சப்புள்ளியா. Is he an insignificant man? கொஞ்சங்கொஞ்சமாய். By little and little. கொஞ்சத்திலேசீவனம்பண்ணுவானா? Will he live on a little; can he easily get a living? கொஞ்சத்துக்குள்ளே. In a short time. 2. For a low price. 3. In a few words, in a small compass. 4. On a small scale. கொஞ்சத்திலேபோகாது. It will not be a light matter. கொஞ்சக்காலம்--கொஞ்சநேரம், s. A little time. கொஞ்சத்தனம், s. [local.] Meanness, vileness, littleness, dishonor, disgrace. கொஞ்சத்தனம்பண்ண, inf. To disgrace, dishonor, insuit; to ill-treat. கொஞ்சநஞ்சம், s. [vul.] A little. கொஞ்சப்படுத்த, inf. To disregard, to slight; to disdain. கொஞ்சப்பேர், s. [prov.] Ill fame, bad reputation. See கொஞ்சம்பேர். கொஞ்சம்பேர்--கொஞ்சப்பேர், s. A few persons. (c.) கொஞ்சமாயெண்ண, inf. To disregard. கொஞ்சவாழ்வு, s. A short life; limited existence. 33)

cuḷai (p. 198) s. The pulp of jack-fruit, the divisions of a wild pine; the receptacles for juice in the orange, pine, custard apple, &c., பலாமுதலியவற்றின் சுளை. (c.) சுளையெடுக்க, inf. To take out the pulp. சுளைசுளையாய்ப்பேர்க்க, inf. To remove the pulp gradually. தோலிருக்கச்சுளைவிழுங்கி. One who extracts the pulp leaving the skin whole; --applied to a person who artfully embezzles leaving no marks. 80)

piṇṭam (p. 315) s. Any thing globular, a roundish lump or mass, a ball, a globe, உண்டை. 2. Embryo; f&oe;tus, கருப்பிண்டம். 3. The body, உடல். 4. A roundish lump of food, considered as a mouthful, கவளம். 5. Boiled rice, சோறு. 6. Boiled rice in lumps for the manes, பிதிர்கட்கிடும்பிண்டம். 7. Boiled rice as given in charity to religious mendicants, பிச்சை. (c.) 8. The etymon, radix or indivisible part of a word, மூலபதம். 9. Concrete form or state, undistinguished by parts, undeveloped, தொகுப்பு. 1. Collection, multitude, கூட்டம். W. p. 534. PIN'DA. பிண்டமும்துண்டமுங்கொடுத்தான். He gave a morsel of food and piece of cloth; as what, in language of ascetics, the body requires. பிண்டகருமம்--பிண்டகிரியை, s. The ceremony of offering rice for deceased ancestors. பிண்டகன், appel. n. One who offers an oblation of rice for a deceased ancestor, பிண்டமிடுவோன். பிண்டக்கரு, s. The f&oe;tus. பிண்டக்காப்பு, s. Boiled rice, as பிண் டம். (colloq.) பிண்டச்சூத்திரம், s. An introduction which lays open a subject. See சூத்திரம். பிண்டதானம்--பிண்டப்பிரதானம், s. Presenting balls of rice, cakes, &c., to the manes. See சிரார்த்தம். பிண்டப்புறனடை, s. Abstract remarks or notes in an author's work, connected with the subject in hand, or with others. பிண்டப்பொருள், s. The substance or free rendering of a verse, &c. 2. Any thing in mass, as a heap of paddy, &c. பிண்டம்பிடிக்க, inf. To form any thing into a globular shape. 2. To create--as the Deity. பிண்டம்போட, inf. To set a ball of rice for each of the manes, in the shraddha or funeral ceremony, also பிண்டம்வைக்க; 2. [in cant.] To eat. பிண்டம்விழுதல், appel. n. Miscarriage or abortion. பிண்டம்வெளிப்படல், s. Appearing of the f&oe;tus at birth. பிண்டவுரை, s. A comment giving the substance of a text, in a free but concise manner, without ornament. See பொழிப்புரை in உரை. பிண்டாண்டம், s. [com. அண்டபிண் டம்.] The body and universe. பிண்டாண்டப்பேரொளி. The great light that illumines both the body and the universe, God. முத்திராப்பிண்டம், s. An immature f&oe;tus, இளஞ்சூல். 29)

pitā (p. 315) s. Father, paternal uncle,தந்தை. W.p. 525. PITRU. 2. The Supreme Being, கடவுள். 3. Siva, சிவன். 4. Argha, அருகன். (சது.) 5. Brahma, பிரமன். பிதாக்கள், s. [pl.] Fathers, a father, respectfully. பிதாப்பிதாக்கள், s. Fore-fathers. பிதாப்பேரன், s. [prov.] A father, grand-father, &c. பிதாமகன், s. The paternal grand-father, பாட்டன். 2. Brahma, பிரமன். W. p. 535. PITAMAHA. பிதாமாதா, s. The parents, father and mother. பிதாவழி, s. The paternal line. 41) *

porukku (p. 337) s. Flake, scale, skin or thin layer which peels off, as செதிள். 2. A loose portion of earth, &c., as உதிரி. (c.) 3. [ind. par.] A term indicative of speed, சீக்கிரக்குறிப்பு. பொருக்கற்றுப்போகிறது. Being quite extinguished. அவன்பொருக்கற்றுப்பேர்க. May he utterly perish. (a curse.) அவனிடத்தில்ஒருபொருக்குமில்லை. He has not a particle [a skin], of coin with him. சோற்றுப்பொருக்கு, s. Small remains of rice. (R.) பொருக்காங்கட்டி, s. A clot. பொருக்குமண், s. Flakes which rise on the ground when parched. பொருக்கென, inf. To be quick, prompt, earnest, சீக்கிரக்குறிப்பு. பொருக்கெனல், v. noun. Swiftness, சீக்கிரம். (சது.) 31)

mṟṟai (p. 346) adj. The next, following, other. மற்றைநாள். The next day, the following day, the morrow. மற்றைப்பேர்கள். Other people, the rest of the people. மற்றையது. Another, the above-mentioned, the aforesaid. மற்றையோர். Others. 89)

mōṟai (p. 370) s. [Tel. மோர.] The chin. நான்உன்மோறையைப்பேர்ப்பேன்.I will break your chin. 35) *

vricai (p. 376) s. Order, regularity, row, ஒழு ங்கு. 2. Custom, turn in duty or work, முறைமை. (Ell. 19. 5.) 3. A present, a donation--especially to a daughter as a marriage-portion, or otherwise, after marriage, வெகுமானம். (சது.) 4. A distinctive mark of honor, or a privilege, granted by authority, as பரிசு. 5. Good circumstances, நற்சீர். எவ்வெட்டுப்பேராகவரிசைப்படுத்து. In ranks or files of eight deep. வரிசையாய்நில்லுங்கள். Stand in a line. கருமவரிசையால். For the sake of securing an object. (நீதி. 65.) வரிசைகொடுக்க, inf. To give presents to a married daughter. வரிசைகொண்டுபோக-வரிசையெடுக்க, inf. To take presents--as the friends of a bridegroom or bride. வரிசைக்காரன், s. An orderly well behaved man. 2. One whose turn has come for duty, as முறைகாரன். (R.) வரிசைக்கிரமம், s. Order, regularity. வரிசைசெய்ய, inf. To render civility or courtesy. வரிசைதப்பி, [as an adv.] Without order. வரிசைபார்த்தல், v. noun. Being too precise, formal, or ceremonious. வரிசைபெற, inf. To get distinction or honor. 130)