utṭu (p. 59) s. Lip, lips, இதழ். 2. (fig.) Brim, margin, பானைமுதலியவற்றின்விளிம்பு. 3. The lip of a wound, வெட்டுவாய். உதடன், s. (fem. உதடி.) A blubber-lipped person, பருத்தவுதடன். உதடுதுடிக்க, inf. To quiver as the lips in anger. உதடுபிதுக்கி, s. A thick-lipped person. உதடுமடிக்க, inf. To bite the lips in anger. உதடுவெடிப்பு, s. Harelip. உதட்டடி, s. Angry, menace, bluster, boisterousness, வாயடி. உதட்டடியடிக்க, inf. To disconcert a plan by blustering. உதட்டுப்புண், s. Sore on the lip. உதட்டைப்பிதுக்க, inf. To pout, to shoot out the lower lip by way of negation or disdain. மூளியுதடு, s. A lip of which a part is wanting. 2. A harelip. மேலுதடு, s. The upper lip. கீழுதடு, s. The lower lip. 135)

cingkam (p. 181) s. A lion. 2. Leo of the Zodiac, சிங்கவிராசி. 3. (fig.) A great, pre-eminent person, &c., உயர்ந்தோன். (c.) W. p. 923. SIMHA. 4. [prov.] The extent of seven lengths, &c., of the stick in the game of கிட்டிபுள்ளு, measured from the place where the புள்ளு falls to the goal, விளையாட்டிலோர ளவு. 5. (R.) A kind of natural arsenic, சர காண்டபாஷாணம். சிங்கக்குட்டி--சிங்கசாபம்--பாலசிங்கம், s. A young line. 2. (fig.) A heroic youth. சிங்கத்தோலுடையோன், s. Vîrabadra, as wearing a lion's skin, வீரபத்திரன். சிங்கநாதம், s. The lion's roar, சிங்கத் தொனி. 2. A warrior's roar, war-hoop, வெற்றியாளர் செய்யுந்தொனி. 3. A kind of musical instrument, ஓர்வாச்சியம். (p.) சிங்கநோக்கு, s. One of the four positions of a rule in a literary work, being both retrospective and prospective--as the lion looks behind and before when it walks, இலக்கணச்சூத்திரநிலை. (நன்.) சிங்கவாகினி, s. A name of Parvati, பார்வதி. 2. Durga, as the lion mounted, துர்க்கை. சிங்கமுகக்காப்பு, s. (com. சிங்கமுகத் தோடா.) Bracelets with a lion's face engraved on. See under காப்பு. சிங்கமுகப்பல்லக்கு, s. A palankeen with the face of a lion. சிங்கவேறு, s. A he-lion, ஆண்சிங்கம். 2. (fig.) A hero, வீரன். (p.) சிங்காசனம்--சிங்காதனம்--சிம்மாசனம், s. A throne supported by carved lions. சிங்கத்திசை--சிங்கராசித்திசை, s. South, தெற்கு. (Used in augury.) ஆண்பிள்ளைச்சிங்கம், s. A hero, See under ஆண். இராசசிங்கம், s. A royal lion, a great, and valiant king. சிங்கப்பட்டம், s. [prov.] A little, being an epithet of சிங்கம், chiefly among Vellalas. சிங்கப்பல், s. A snag-tooth, குட்டிப் பல். சிங்கங்கீற, inf. [prov.] To record the number of சிங்கம் in the play. சிங்கமடிக்க, inf. To toss up and strike the beat in the play of கிட்டிபுள்ளு. 55) *

cilmpm (p. 186) s. Fencing, sword-playing, படைக்கலம்பயில்கை. 2. (fig.) Tricks, stratagem, தந்திரோபாயம். 3. Menace, threat, hector, பயப்படுத்துகை. See சிரமம். (c.) சிலம்பங்கட்ட, inf. To brandish sticks, in vaunting or sport. சிலம்பமடிக்க, inf. To fence, to play with sword. 2. (fig.) To play tricks. சிலம்பக்காரர், s. Fencers, gladiators. 2. Fencing masters, வஸ்தாதுகள். சிலம்பக்கூடம், s. Fencing school. சிலம்பக்கூத்தாடி, s. One who fences in sport. சிலம்பங்காட்ட, inf. To menace, threat, vaunt, அச்சுறுத்த. சிலம்பமாட, inf. [prov.] To fence, brandish, parry. சிலம்பம்பண்ண, inf. To fence, to ward off, parry, prandish. 2. To make the motions of a boxer, or warrior; to brandish sticks. சிலம்பம்பழக, inf. To learn to fence. சிலம்பம்பழக்க, inf. To teach fencing. சிலம்பவரிசை, s. The rule of fencing. கூத்தாட்டுச்சிலம்பம், s. See under கூத்து. 25)

curuḷ (p. 196) s. Roll, scroll, involution, coil, சுருட்டு. 2. A curl, ringlet, crisped leaf, tendril, &c., மயிர்ச்சுருள்முதலியன. 3. A roll of betel leaves for chewing, வெற்றிலைச்சுருள். (c.) 4. The involved folds of the young lotus, தாமரையுட்சுருள். 5. Female hair, பெண் மயிர். 6. Ladies' hair dressed or folded in a particular manner, ஐம்பாலினொன்று. சுருளில்வைத்தடக்கஞ்செய்திருக்கிறது. This is enclosed in an envelope. சுருள்கொடுக்க--சுருள்பிடிக்க, inf. To give betel to the bride and bridegroom before marriage. (c.) சுருள்பண்ண, inf. To roll up a palm leaf letter. சுருள்மடிக்க, inf. To fold up betel leaves with cloves, &c., for chewing. பட்டுச்சுருள், s. A roll of silk. கயிற்றுச்சுருள், s. A roll or clew of strings. 40) *

turitam (p. 248) --துருதம், s. Haste, speed, quickness, swiftness, velocity, expedition, சீக்கிரம். W. p. 394. TVARITA. 2. The quickest movement, in music, or dancing, ஓர்தாளம். 3. Vice, wickedness, sin, turpitude, பாவம். (Sa. Durita.) 4. Destruction, ruin, annihilation, கேடு. 5. Agitation of mind, perturbation, confusion, கலக்கம். 6. Affliction, sorrow, distress, துன்பம். துரிதமடிக்க, inf. [prov.] To beat drums to the quickest movement. துரிதம்பண்ண, inf. To hasten, hurry, move or act with expedition. துரிதம்போட, inf. To dance with a quick step. 2. [prov.] To persist in an improper request. 26) *

tūvāṉm (p. 255) s. Rain driven in, or scattered, in fine drops about a room, &c., சிதறுமழை. (c.) மழைவிட்டுந்தூவானம்விடவில்லை. Though the rain has ceased, the drizzling continues, i. e. the quarred is over, but its effects remain. தூவானமடிக்க--தூவானம்வீச, inf. To beat in as rain in scattered drops. 22)

nāṭakam (p. 273) s. Dramatic science, also a play, drama or comedy, கலைஞானமறுபத்துநான் கினொன்று. 2. Dancing in a play or drama, கூத்து. W. p. 46. NAT'AKA. (c.) நாடகம், 1. s. Ten kinds of நாடகம்; 1. வாரம். 2. யாமிருகம். 3.அரட்டு. 4. சமுஸ்காரம். 5. பாணம். 6. வீதி. 7. சல்லாபம். 8. உத்திரட் டாங்கம். 9. விராகணம். 1. வியாபோகம்,--also ten in the அலங்காரம் mode of dancing. 1. செறிவு. 2. தெளிவு. 3. சமநிலை. 4. இன்பம். 5. ஒழுகிசை. 6. உதாரம். 7. உய்த்தலில்பொருண்மை. 8. காந்தம். 9. வலி. 1. சமாதி. நாடகக்கணிகை, s. An actress, a dancing girl. See கணிகை. நாடகசாலை, s. A dancing room, playhouse, theatre, நாடகம்பயிலிடம். 2. (c.) A dancing girl, நாடகக்கணிகை. நாடகத்தமிழ், s. Dramatic Tamil. நாடகத்தி, s. An immodest woman, அவிசாரி. நாடகத்துறை, s. Any thing dramatic. நாடகநடிக்க--நாடகமடிக்க, inf. To be very haughty or affected, to be immodest; said of a woman in displeasure. நாடகப்பண், s. Dramatic tunes of melody, &c. நாடகப்பெண், s. A dancing girl. நாடகமாட--நாடகம்விளையாட, inf. To act a comedy. நாடகர்--நாடகியர்--நாடகீயர், s. [plu.] Actors, players, comedians, dramatic performers, கூத்தாடுவோர். நாடகவழக்கு, s. Dramatic usage in languages. 2. Poetic embellishment including hyperhole, romance, &c., as differing from nature. (p.) நாடகாங்கம், s. A gesture, pantomime, அவிநயம்; [ex அங்கம்.] 55)

nāṟṟm (p. 275) s. An offensive smell, stench, fetidness, putridness, துர்க்கந்தம். (c.) 2. Smell, scent, odor, fragrance, நற்கந்தம். 3. Toddy, கள். 4. (p.) Origin, rise, development, as தோற்றம்; [ex நாறு, v.] அவன்நாற்றமேகிட்டவந்தாலுமாகாது. I adhor him, with the utmost disdain. நாற்றமுமில்லை. Not even a scent of it, of his, &c. நாற்றங்கேட்டால், v. noun. [prov.] Being smelt. or perceived by smell. நாற்றமடிக்க--நாற்றம்வீச--நாற்றமெ டுக்க, inf. To rise and spread as a bad smell. 2. To cast a bad smell as a carcass, &c. நாற்றம்பிடிக்க, inf. To scent, to cach a smell--as a dog. See மோப்பம்பிடிக்க. 48)

paṭāntaram (p. 291) s. A gross lie, a false story, a fabrication, கோள். 2. Coloring, exaggeration, கட்டுக்கதை; sometimes பீடாந் திரம்; [ex படு, Sa. particle denoting intensity.] (c.) படாந்தரமாய்வந்துவிழுந்தது......It happened without cause. படாந்தரக்காரன், s. A gross liar, a fabricator. படாந்தரமடிக்க--படாந்தரம்போட, inf. To speak downright lies. படாந்தரமானகதை, s. A false story. 2. An exaggerated account, a mis-statement. 57) *

prumai (p. 300) s. Thickness, largeness, bulkiness, greatness, magnitude, பெருமை. 2. Fatness, corpulence, grossness, பருப்பம். 3. Roughness, coarseness, பரும்படியானதன்மை. 4. [vul.] Seriousness, importance, gravity, கனம்.--Note. For the changes in combination, See அருமை. பரிது, appel. n. Any thing which is large, or bulky. பரிய, adj. Thick, large, great. (p.) பருங்கடி, s. A superficial bite, மேற்கடி. பருங்காரியம், s. [com. பெருங்காரியம்.] A great or serious matter. பருங்குடல், s. One of the intestines, the colon, மலவாகி. பருங்கை, s. One disposed to give liberally or by the handful, உதாரமுள்ளகை. 2. Opulence, riches on a large scale, பெருஞ்செல்வம். பருந்தலை, s. A large head, பெரியதலை. 2. A rash, daring, haughty person, மேட் டிமைக்காரன். 3. A respectable, masterly, dignified or opulent man, பெருமையிற்சிறந் தோன். பருந்தலைக்கறையான், s. Large headed white ants. பருந்தலைக்காரர், s. Persons of property, authority, respectability, dignity, &c. பருந்தலையெறும்பு, s. Large headed emmets. பருப்பொருள், s. That which is crude, unrefined, unfinished; imperfect, as a treatise, translation, discourse, &c., superficial knowledge, பரும்படியானபொருள். (p.) பருமட்டம்--பருமட்டு, s. [prov.] A rough calculation, பரும்படி. 2. Roughness, crudeness, as in the first process of carving, writing &c., செவ்வையின்மை. பருமட்டமடிக்க, inf. To chisel, hammer, &c., roughly, for the first time. பருமட்டமானவேலை, s. Coarse work. பருமுத்து, s. Large pearls. 2. (fig.) Castor seeds, pustules in the small pox, &c. பரும்படி, s. That which is coarse, homely, or rough, உரப்பு. 2. What is slight, or imperfect, செவ்வையின்மை. பரும்படியாகச்செய்தல். Working coarsely. 2. Doing a thing superficially. பரும்படியாகப்பார்த்தல். Examining slightly, superintending imperfectly. பரும்படியானவேலை. Coarse work. (c.) பரும்பிடி, s. A large handful. பருவலயம், s. A great circle, பெரியவட் டம். பருவுழவு, v. noun. [prov.] Furrows in ploughing too wide apart. பருவெட்டு, s. [in carpentry.] Hewing in the rough. 2. Rough work coarsely done, நேத்தியற்றவேலை. 3. [fig.] Sly means; scheming, artful management, சூட்சுமம். மாடுபருவெட்டிலேமேய்கிறது. The cow is cropping off the tops of the grass. பருவெழுத்து, s. Large letters, large print or writing, பெரியஅக்ஷரம். பருவேலை, s. Coarse or rough work. 2. Work imperfectly done. 6) *

pī (p. 320) s. Excrement, f&oe;ces, மலம் low usage. ஆப்பீ, s. Cow's dung. [poet.] பன்றிப்பீ, s. Pig's dung. [not of other animals.] மூக்குப்பீ, s. The mucus of the nose. பீக்குடல், s. The straight gut, மலக் குடல். (Old Dic.) பீநண்டு, s. Common crabs. See நண்டு. பீநாறி, appel. n. A stinking person. பீநாறிச்சங்கு, s. A hedge shrub of an offensive smell, as சங்கங்குப்பி, Clerodendron increne. பீநாற்றமடிக்க, inf. To stink as human ordure. பீநாறிமரம், s. [sometimes பீநாற்றமரம்.] A tree smelling like ordure having medicinal properties, Sterculia f&oe;tida, L. (Drury's Bot.) பீயாக்க--பீயாக்கிப்போட, inf. To corrupt, to reduce to dung. பீவண்டு, s. A beetle, Scarab&oe;us femarius. 12)

mṭkku (p. 339) கிறேன், மடக்கினேன், வேன், மடக்க, v. a. To bend--as the arms, knees, &c., to draw in; to fold, infold, to shut-as a knife; to inflect, deflect, refract; to double, மடிக்க. 2. To turn, turn about-as a horse, carriage or vessel; to turn back, திருப்ப. 3. To repeat, மாறிமாறிச் செய்ய. 4. To stop one's mouth by argument, or sophistry; to confute, refute, overpower, மறுக்க. 5. To subdue in war, to repulse, conquer, abase, mortify, கீழ்ப்ப டுத்த. 6. To compress; to check, restrain; to beat--as one ox another, in ploughing, அடக்க. 7. To engage or secure for one's self--as a servant, an article, or a cargo of goods, preventing application for sale elsewhere, வசப்படுத்த. 8. To stop or hinder proceedings; to quash, தடுக்க. 9. To check or suppress disease, நோய்தணிக்க. 1. To repress, strike back, turn off, &c., எதிரெற்ற. 11. To tame, break, or humble, பணிவாக்க. 12. To bring down, to reduce; to break the constitution--as disease, உடற்கட்டுக்குலைக்க. 13. To counteract force, to reduce the power of a medicine or the action of a poison; to check a fire; to mollify, assuage or soften, முறிக்க. 14. (R.) To reap--the seed-sown being multiplied, அரியறுக்க. மாட்டைமடக்கினான். He kept the cattle together in a drove. மடக்கிக்கொள்ள, inf. To secure for one's self. மடக்கிப்போட, inf. To check, repress, subdue, repulse. 2. To tame, பவ்வியப் படுத்த. மடக்கிவிட, inf. To subdue, repress, subject to one's own will. 2. To turn back--as enemies or wild beasts. மடக்கிவைக்க, inf. To quiet, restrain, check, or partially repress. மடக்குமேசை, s. A table with folding legs. (Colloq.) மடக்குவரிவைத்தல், v. noun. Imposing another tax for a second crop. (R.) மடக்கெழுத்தாணி, s. A folding knife with a style. மடக்கு, v. noun. [as substantive.] Bend, crook, flexure, elbow, corner, inflection, deflection, refraction, முடக்கு. 2. Turn, repetition, recurrence, திருப்பு. 3. A fold, folding--as a knife, a table, &c., மடிப்பு. 4. A curb, check, rebuff, தடை. 5. A kind of earthen vessel, ஓர்மட்பாத்திரம். 6. Alternation, constant recurrence, மாறிமா றிவருதல். 7. A zigzag course, தாறுமாறு. 8. [in rhet.] The repetition of a word, foot or line of poetry through the stanza, each time in a different sense; considered as an ornament, and embracing, according to தண்டியலங்காரம், three hundred and fifteen varieties, ஓர்சித் திரகவி. மடக்கடி, v. noun. Crookedness, unevenness--as of a road, bank, shore, முடக்கு. 2. Danger, peril, hazard--as from a coast, மோசம். 3. Indirectness, or crabbedness of an answer calculated to deceive; browbeating; overbearing, sophistry, சூதுவார்த்தை. 4. Stratagem, device, craft, தந்திரம். 5. Entrapping, entangling, ensnaring, வலைக்குட்படுத்துகை. மடக்கடிக்காரன், s. A crafty person, one full of devices; a brow-beater, a sophist, சூதன். மடக்கடிபண்ண, inf. To deceive by stratagem, தந்திரம்பண்ண. 2. To confuse by sophistry, to stop one's mouth by dogmatic assertions, வாயடியடிக்க. 3. To entrap, ensnare, கண்ணிக்குட்படுத்த. மடக்கடியானபேச்சு, s. Overbearing language. மடக்கிறால், s. A prawn. See இறால். மடக்குக்கத்தி--மடக்குப்பிடிக்கத்தி, s. A folding knife, the clasp-knife commonly in use. மடக்குக்குடல், s. One of the intestines. 66)

mṭi (p. 340) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To bend, to turn down, turn in; to double, to fold--as the arms; to double up; to braid; to plat, மடக்க. 2. [in comb.] To baffle in speech, to confound by artifice, to play upon words, to equivocate, பேச்சிலேமடங் கடிகக. 3. To kill, destroy, கொல்ல. (c.) காரியத்தைமடிக்க--பேச்சைமடிக்க, inf. To pervert an argument. மடிகால், s. [com. மடிப்புக்கால், மடிப் பங்கால்.] A bent leg, as in kneeling, மடக் கியகால். 2. A foot set on the knee of the other leg. மடித்துத்தைக்க, inf. To hem. மடிப்பு, v. noun. Fold, doubling, plait. 2. Hemming, hem, மடிப்புத்தையல். 3. Crease, mark of a fold, மடிப்புக்குறி. 4. Trick, fraud, imposture, snare, entanglement, மோசம். மடிப்பானகாரிம். Deception. மடிப்பானவார்த்தை. Deceptive language. மடிப்பிலேயகப்படுதல். Being deceived, entrapped. மடிப்புக்கதவு, s. Folding doors. மடிப்புக்காரன்--மடிப்பாளி, s. A cheat, defrauder, impostor, சூதன். மடிப்புத்தையல், v. noun. Hemming, as மடிப்பு. மடிப்புப்பண்ண, inf. To inveigle. மடிப்புப்பேச, inf. [v. noun. மடிப்புப் பேச்சு.] To speak in a double sense, so as to deceive. 5)

maṉam (p. 346) s. Mind, will, the reasoning faculty, நெஞ்சு. 2. Purpose, intention, sentiment, desire, as மனசு. 3. [in comb.] Memory, ஞாபகம்; [from Sa. Mna. W. p. 676.] மனம்போனபடிநடவாதே. Do not follow your own will [obstinately]. மனங்கொண்டதுமாளிகை. What the mind accepts becomes a palace. மனக்கசப்பு, s. Rancor, hatred, bitterness of mind. மனக்கடினம், s. Sternness, hardness of heart. மனக்கண், s. [com. மனசின்கண்.] The eye of the mind, mental sight. மனக்கலக்கம், s. Perturbation of mind, agitation. மனக்கவலை, s. Anxiety, care, restlessness of mind. மனக்கவலைபலக்குறைவு. Anxiety of mind enfeebles. மனக்களிப்பு, s. Elation of spirits, joy. See களிப்பு. மனக்கள்ளம், s. [com. மனசிற்கள்ளம்.] Guile. மனக்காட்சி, s. Perception by the senses. See மானதக்காட்சி. மனக்கிடக்கை, s. One's own feeling, &c. See கிட, v. (p.) மனக்கிடை, s. Inmost thought. (p.) மனக்கிலேசம், s. Sorrow of heart. மனங்குத்துதல், v. noun. Sting of conscience, compunction, remorse. மனக்குருடு, s. Mental blindness, illusion. மனக்குழப்பம், s. Agitation of mind. மனக்குறிப்பு, s. Aim of the mind. 2. Guess. மனக்குறை, s. Dissatisfaction, discontent, umbrage. மனக்குறைதீர்க்கிறது. Relieving a dissatisfied mind, as by granting favors. 2. Revenging injuries. மனக்கூர்மை, s. Sagacity, acumen. மனக்கோட்டம்--மனத்தழுக்கம், s. Envy, dislike. (p.) மனக்கோட்டரவு, v. noun. Lowness of spirits. மனங்கசிய, inf. To melt as the heart, to be tender. See கசி. மனங்கரைய, inf. To relent. 2. To be sorry. மனங்கலக்குவிப்போன், appel. n. An epithet of Kama; (lit.) one who confuses the mind. See மன்மதன். மனங்கனிய, inf. To be tender in mind. See கனி, v. மனங்கருக, inf. To be displeased. See கருகு, v. மனங்குறாவ, inf. To be piqued, dissatisfied; to take umbrage. மனங்கூச, inf. To be shy, diffident, &c. See கூசு, v. மனங்கூம்ப, inf. To close the mind, excluding earthly objects. (p.) மனங்கொதிக்க, inf. To grieve. 2. To yearn. 3. To rage with anger. மனங்கொள்ள, inf. To will. 2. To desire. மனங்கோட, inf. To be envious, displeased, &c. (p.) மனங்கோண, inf. To be offended, discontented; to be cross, தவறிச்சாய. மனச்சஞ்சலம், s. Grief of mind. மனச்சம்பூரணம், s. Satisfaction of mind. மனச்சலிப்பு, v. noun. Grief, aversion, displeasure. மனச்சாட்சி, s. Testimony of the mind. conscience, as மனோசாட்சி. மனச்சாய்ப்பு--மனச்சாய்வு, v. noun. Inclination of the mind, propensity. 2. Partiality, prejudice, பட்சபாதம். மனச்சார்பு. Tendency of the mind, as மனப்போக்கு. மனஞ்சலித்தல். Being troubled in mind; wearied in spirit. மனத்தாராளம், s. Generosity, openheartedness; frankness. மனத்தாழ்மை, s. Humility, lowliness of mind. மனத்திடம், s. Firmness of mind, resolution, energy. மனத்திட்டம்--மனநிதானம், s. Estimate in the mind of another's abilities, or of any quantity, quality, or distance. 2. As மனநேர்மை. மனத்தியானம், s. Meditation, reflection. மனத்திருத்தி, s. Contentment, satisfaction of mind. மனத்தீமை, s. Depravity of heart. மனத்துக்கம்--மனத்துயரம், s. Grief of mind, sorrow of heart. மனத்துப்புரவு--மனத்தூய்மை, s. Purity of mind, sincerity. மனத்தெளிவு--மனத்தேற்றம், v. noun. Clearness of mind. மனநிதானம்--மனோநிதானம், s. Determination of mind, resolution. மனநிலை, s. Steadiness of mind, firmness of will. மனநிறை, s. Purity of heart, as மனத் தூய்மை. 2. Contentment, as மனத்திருத்தி. 3. Impartiality. மனநெருடு, s. Crabbedness, moroseness, sullenness, வெடுவெடுப்பு. மனநேர்மை, s. Sincerity, truth. மனநோ--மனநோவு, s. Regret, remorse; (lit.) pain of mind. மனநோக்கம், s. Aim, intention. மனநோக, inf. To regret; to feel remorse. 2. To be discontented, to repine. என்னைமனநோகச்செய்தான். He grieved me. மனந்தளம்ப, inf. To vacillate, be unstable in mind. 2. To be distressed with cares. மனந்தளர, inf. To grow discouraged or dispirited. மனந்திரித்தல்--மனந்திருப்பல், v. noun. Turning the mind, changing one's purpose. மனந்திருந்துதல். Change of mind, reformation of character. மனந்திரும்புதல். Turning of the mind. 2. [Chris. usage.] Conversion. மனப்படுத்தல், Causing to agree, persuading. (p.) மனப்பதைப்பு. Agonizing pain of mind, intense anxiety. 2. As மனோ வாஞ்சை. மனப்பற்று. Emotion. மனப்பாடம், s. A lesson learned by heart. See பாடம். மனப்பால்குடித்தல், v. noun. Indulging the imagination, fancying, (lit.) drinking the mind's milk. மனப்பிரமை--மனமருள், s. Distraction of mind, derangement. மனப்பீடை, s. Distress of mind. See பீடை. மனப்பூரணம், s. Contentment, as மன த்திருத்தி. 2. Exquisite joy, hilarity, உள் ளக்களிப்பு. 3. Ingenuousness, as மனநேர்மை. மனப்பூரிப்பு, v. noun. [inf. மனம்பூரி க்க.] Fulness of heart, excessive joy, மிகு களிப்பு. 2. Contentment, as மனப்பூரணம். மனப்பொறுப்பு. Forbearance, patience, பொறுமை. மனமகிழ்ச்சி--மனமலர்ச்சி, v. noun. [inf. மனமகிழ--மனமலர.] Cheerfulness, joy, hilarity. மனமடிவு, [inf. மனமடிக்க, com. மன மடிவாக்க.] Pain of mind, mortification, great disgust. 2. Discouragement, dispiritedness, depression, தைரியமின்மை. மனமுறிய, inf. [v. noun மனமுறிவு, aversion; sometimes மனமுறிச்சல்.] To be broken-hearted, dispirited, discouraged. அவன்என்னைமனமுறியப்பேசினான். He spoke so as to wound my feelings. மனமுறுத்த, inf. [com. மனதையுறுத்த.] To pain the mind as a sarcasm, &c. மனமேட்டிமை, s. Haughtiness of mind. மனம்பிடிக்க, inf. To be pleasing to the mind, to suit one's fancy. மனம்பேதிக்க, inf. To be at variance, to disagree in opinion. 2. To be distracted in mind, as மனங்கலங்க. மனம்பொங்குதல், v. noun. Excitement of the mind from joy, sorrow, or anger. 2. Being enraged. மனம்பொருந்த, inf. [v. noun மனப்பொ ருத்தம்.] To consent to, சம்மதிக்க. 2. To approve, to like, அங்கீகரிக்க. 3. To be in accordance with one's mind. மனம்பொறுக்க, inf. To forbear, to have patience--For the negat. see under பொறு. மனம்போனபோக்கு, v. noun. A wilful or head-strong course. மனரம்மியம், s. Contentment, as மனோ ரம்மியம். மனராசி, s. Consent of will, as மனோராசி. மனவருத்தி, s. Desire of mind, as மனவி ருப்பம். (p.) மனவலி--மனவூக்கம், s. Strength of mind; mental energy. மனவாக்குக்காயம்--மனோவாக்குக்காய ம், s. The three instruments of good or evil in man--the mind, or thoughts; organs of speech, or words; and the body, or actions. மனவிகாரம்--மனோவிகாரம், s. Aberration of mind. மனவிசனம், s. Displeasure, dissatisfaction. மனவிருப்பம்--மனோவாஞ்சை, s. The desire of the mind. 2. Choice. மனவுறுதி, s. Resolution, as மனத்திடம். மனவெரிச்சல், s. Envy, jealousy. மனவெழுச்சி, v. noun. Excitement, energy, ambition; [ex எழுச்சி.] மனவேகம்--மனோவேகம், s. Activity or quickness of mind, as மனோகதி. மனவொருமிப்பு--மனவொன்றிப்பு, v. noun. Union, harmony, concord. மனாகுலம்--மனோகுலம்--மனவியாகுலம் --மனோவியாகுலம், s. Grief; [ex ஆகுலம்.] மனோகதி, s. Quickness of mind, acuteness of perception. மனோகரம்--மனோக்கியம், s. Beautifulness, pleasingness. 2. Desirableness. மனோசலம்--மனோசலனம், s. Emotions of mind. மனோசன்--மனோபவன்--மனோபு--மனோ யோனி--மனோற்பவன், s. Kama, the Hindu Cupid; (lit.) the mind-born. மனோசாட்சி, s. Conscience, சீவசாட்சி. மனோச்சாகம்--மனோற்சாகம், s. Freedom of mind, தன்னிஷ்டம். 2. As மனவூக் கம்; [ex உச்சாகம்.] மனோதண்டம், s. Restraint of one's passions or lustful desires. மனோதத்தம், s. A vow, &c. See தத்தம். மனோதைரியம்--மனோபலம்--மனத் தைரியம், s. Fortitude, good courage. மனோநிச்சயம்--மனோநிதானம், s. As மனநிதானம். மனோபதி, s. ??rahma's city, பிரமன் நகரம். (ஸ்காந்தம்.) மனோபவம், s. The thought of the mind; (lit.) what is born in the mind, மனசிலேபிறந்தது. மனோபாவம்--மனோபாவனை, s. Imagination, fancy, மனதாற்பாவிக்கை. 2. [usage.] The real state of the mind. மனோபிஷ்டம்--மனோபீஷ்டம், s. Pleasure. See அபீஷ்டம். மனோபூசை, s. An ejaculation, a mystical form of prayer, மானதபூசை. மனோமயம்--மனோமயகோசம், s. One of the five investitures of the soul. See கோசம். மனோரஞ்சிதம், s. That which delights the mind, இன்பமானது. See இரஞ்சிதம். மனோரதம், s. Desire, pleasure, சந்தோ ஷம். (பஞ்சதந்.) மனோரமை, s. The daughter of Mount Meru and wife of Mount Hymalaya. மனோரம்மியம், s. Satisfaction, contentment; [ex இரம்மியம்.] மனோராசி, s. Agreement, consent, as மனராசி. மனோராச்சியம், s. Idle fancy, reverie, chimera, வீணெண்ணம். மனோராச்சியம்பண்ண, inf. To build castles in the air; (lit.) a kingdom in the mind. மனோலயம், s. Extinction of will, மனவொடுக்கம். (நல, 36.) மனோலி, s. A wit, a joker, ஆசியக்காரன்; [from Sa. Manolowlya. W. p. 641.] மனோலித்தனம், s. Wit, pleasantry. மனோவியாபாரம், s. The operation of mind, மனதின்செல்லுகை. மனோவிருத்தி--மனோவிர்த்தி, s. The extension or improvement of mind. மனோற்பவன், s. Kama. See மனோசன். மனோன்மணி, s. Parvati, பார்வதி; [ex உன்மணி.] (சது.) 92)

māyam (p. 350) s. Ideality, illusion, unreality of the visible world, as மாயை. 2. Hypocrisy, trick, outward garb, வஞ்சனை. 3. Uncertainty, instability, நிலையின்மை. 4. Deception, பொய். 5. Wickedness, evil act, treachery, தீமை. W. p. 657. MAYA. 6. Beauty, அழகு. 7. Blackness, கறுப்பு. அதுகண்ணுக்குக்காணாமல்மாயமாய்ப்போயிற்று. It vanished away from the eyes--spoken when lost in wonder. மாயக்கள்ளி, s. A deceiving and bewitching woman. மாயக்காரன், s. A conjuror, a juggler; a buffoon. மாயசாலம், s. Dissimulation, deceit. மாயஞ்செய்தல், v. noun. Juggling, மாரீசம்பண்ணல். மாயப்பெண், s. A disguised woman, or a man in the garb of a woman, as வேஷப்பெண். மாயமாலம், s. A deceitful devil, வஞ் சனையுள்ளபேய். (R.) மாயரூபம், s. A phantom, shadow, as மாயாரூபம். மாயமடிக்க, inf. To dissemble. மாயவாக்கை, s. Unstable or mortal body; [ex ஆக்கை.] (p.) மாயவாழ்வு, s. Transitory enjoyment, illusory life. மாயன், s. Vishnu, திருமால். 2. A dark-colored person, கரியவன். மாயவித்தை, s. Magical tricks, sleight of hand, phantasmagoria, optical illusions. மாயாவி, s. A conjuror, an impostor, மாயவித்தைக்காரன். (Sa. Mayavin.) 12) *