eṉṟu (p. 76) --என்றவன், s. The sun, சூரியன். (p.) என்றவன்மதலையேவும். The arrows shot by Karnan the son of the sun-- (பார.) நின்றவென்றும்வெளிநிற்றலஞ்சிநெடுநீலவேலையின் மறைந்ததே. The sun, also, fearing to expose himself in the extended sky, hid himself in the blue ocean. (பார.) 3)

cmtlai (p. 161) s. [vul. prop. சமைதலை.] The end of a cloth, &c., the fag-end, அடிமுன்றானை, See சவதலை. 2. [prov.] The farther end, ஈறாங்கடை. (Limited.) 10) *

cumtlai (p. 194) s. [prop. சுமைதலை.] Responsibility, accountability, weight of duty, expense, &c., பொறுப்பு. (c.) சுமதலையானவிலை--சுமத்தியானவிலை, s. A high price, அதிகவிலை. (R.) 45)

cumai (p. 194) s. [vul. செமை.] A burden, load, weight, பாரம். 2. Bounden duty, obligation, responsibility, accountability, onerousness, கடமை. 3. The burden of a family, of state, &c., குடும்பபாரம்; [ex சும, v.] (c.) சுமைகட்ட, inf. To make up a load. 2. To place a burden on one. சுமைகாரன்--சுமையாள், s. A porter, a carrier. 2. A man with a load, a bearer. சுமைகூலி, s. Porterage. சுமைதலை, s. See சுமதலை. சுமைதாங்கி, s. A platform of stone, brick or timbers, by the road side, to rest burdens upon. (c.) சுமைதீர்தல், v. noun. The removing of a burden--spoken of the marriage of a daughter, or relief from any heavy responsibility. சுமைதூக்கிவிட, inf. As சுமைகட்ட, 2. சுமைமாற்ற, inf. To change the position of a load, for relief. (c.) சுமையடை, s. A pad for the head, சும்மாடு; [ex அடை.] சுமையிறக்க, inf. A lay down a load. 2. To discharge a weighty obligation. 3. To transfer one's responsibilities. சுமையிறக்கி, s. [prov.] As சுமைதாங்கி. சுமையெடுக்க, inf. To take up or carry a load. 2. To engage in a weighty concern. ஆட்சுமை, s. A coolie load. (c.) தலைச்சுமை, s. A burden carried on the head. See தலை. தோட்சுமை, s. A burden carried on the shoulder. See தோள். 63) *

mtlikai (p. 341) s. Ornamental hangings, தொ ங்கல்கள். 2. A kind of jewel, an ornamental chain in gold-smith's work, ஆபரணத் தொடக்குவடிவு. (சது.) 62)

mtlai (p. 341) s. A ship, a boat, கப்பல். 2. A post, pillar, தூண். 3. A bend in the lower part of an arch, a projecting cornice or moulding. See கொடுங்கை. 4. The கொன்றை tree, Cassia. 5. A son, மகன். (சது.) முதலில்லார்க்கூதியமில்லை, மதலையாஞ்சார்பில்லார்க் கில்லைநிலை. Those who have no principal get no interest, and those who have no supporting pillar, find no stability.

mtlai (p. 342) s. [com. for மழலை.] Prattle of children, மழலை. 2. A child, an infant, குழந் தை. [prob. corrupt. of Sa. Madakala, speaking inarticulately.] 2)

mtḷai (p. 342) s. [vul.] Lisping, prattling of a child, as மதலை. 4) *

mẕlai (p. 346) s. Childhood, tender age, இள மை. 2. [com. மதலை, மதளை.] Prattling of children. 3. Soft talk, as of females, மென்மொழி. 4. Imperfect pronunciation. மழலைப்பிள்ளை, s. A lisping child. மழலைபேசுதல்--மழலைமொழிதல், v. noun. Prattling, as children. 2. Speaking imperfectly. 39)