uyr (p. 63) --உயரு, கிறேன், உயர்ந்தேன், வேன், உயர, v. n. To rise, become high, tall, elevated, to grow, or rise high, வளர. 2. To rise as water; to ascend as a paper kite; to rise towards the meridian as a heavenly body, மேலெழ. 3. To become proud, vain, self-conceited, consequential, to be elated, இறுமாக்க. 4. To be excellent, exalted, eminent, dignified, மேன்மையுற. In neuter forms it is found chiefly in the past tense. 5. To be raised or lifted up, உன்ன தப்பட. உயரப்பறந்தாலுமூர்க்குருவிபருந்தாமோ? Though it soars high, will the sparrow become a hawk? ஓதற்றொழிலுரித்துயர்மூவருக்கும். The study of the vedas belongs to the three superior castes. வரம்புயரநீருயருநீருயரநெல்லுயருநெல்லுயரக்குடி யுயருங்குடியுயரமுடியுயரும். As the banks are raised, the water will rise, as the water increases, so will the rice, rice will increase population, and as the population increases, so will the dignity of the crown. உயரநினைப்பவன்தாழ்வான். He who is intent to rise will fall. தானியமுயந்துவிற்கிறது. Grain sells cheap. மாற்றுயர்ந்தபொன். Gold of a superior quality, high standard. உயரஇருந்துவிழ, inf. To fall down from above. உயரக்கட்ட, inf. To build a structure higher. உயரக்கிளம்ப, inf. To rise--as a bird from the ground, &c. உயரப்பார்க்க, inf. To look upward. 2. To seek to rise, aspire, seek dignity, &c. உயரப்போக, inf. To go up. உயரவெறிய, inf. To fling up. உயரவேற, inf. To ascend, rise, to mount up. உயர், rel. part. High, elevated, eminent. உயரில்லறம், s. High domestic virtue. உயர்குலம்--உயர்ந்தகுலம், s. A high caste. உயர்குலத்தோர், s. Persons of high caste or family. உயர்திணை, s. [in grammar.] The superior or rational class. See திணை. உயர்தினம், s. A high day, a festival, பெருநாள். உயர்நிலம், s. High land, a hillock, a hill, மேடு. 2. The world of the inferior gods, தேவலோகம். 3. An upper room or terrace, உப்பரிகை. உயர்நிலத்தோர், s. The gods, the celestials, வானோர். உயர்நிலை, s. Swerga, சுவர்க்கலோ கம். 2. An upper room, மேன்மாடம். உயர்ந்தசரக்கு, s. Valuable commodities, choice articles. 2. [in sarcasm.] A great person--as, அந்தவுயர்ந்த சரக்குவரமாட்டாது, That precious piece of goods (great personage) will not deign to come hither. உயர்ந்ததமிழ், s. High poetic Tamil, above the comprehension of the vulgar. உயர்ந்தகுளச்சி, s. A kind of prepared arsenic, பவளப்புற்றுப்பாஷாணம். உயர்ந்தபாறை, s. A high rock. உயர்ந்தமனுஷன், s. A tall man. 2. A man of high station. உயர்ந்தவயசு, s. A great age, advanced age. உயர்ந்தோர், s. The great, the learned, the renowned, the exalted in piety, virtue, austerities, &c., sages, ascetics, சான்றோர். 2. High caste persons, உயர்குலத்தோர். 3. The celestials, வானோர். 4. Brahmans, பார்ப்பார். உயர்மலை, s. A high mountain. உயர்ச்சி, s. [impr. உயர்த்தி.] Height, elevation, loftiness, altitude, eminence, sublimity, உயர்வு. 2. Excellency, superiority, dignity, moral worth, exaltation, மேன்மை. உயர்த்திதாழ்த்திபார்த்தல். Regarding the hours of one's caste, rank, property, &c., fastidiously. உயர்ச்சிகாட்ட, inf. To show one's superiority. 2. To exhibit one's real dignity. உயர்பு--உயர்வு, s. Height, loftiness, elevation, உயர்ச்சி. 2. Dignity, greatness, excellence, மேன்மை. 3. Increase, விர்த்தி. உயர்விக்க, inf. To elevate the character of any one, to improve the disposition, increase learning, moral worth, to exalt, dignify, promote, உயர்த்த. 2. To raise the price, increase expenditure, numbers, &c., அதிகப்படுத்த. 3. To raise, lift up, elevate, எடுப்பிக்க. 15)

kāṭu (p. 103) s. An uncultivated tract of land covered with forest-trees, thick, impenetrable brush wood, creeping plants and coarse, rank, reedy vegetation, a waste, a thicket, வனம். 2. Deserts, forest tracts, ஆரணியம். 3. A desert place for burning the dead, சுடுகாடு. 4. fig. Excessiveness much, closeness, &c., மிகுதி. 5. Wild, rough, uncultivated, unpolished, &c., used as a prefix--as காட்டுப்பசு. 6. A nominal termination to some words of verbal derivation, தொழிற்பெயர்விகுதி--as சாக் காடு. (c.) 7. (p.) A place, இடம். 8. A border, a limit, எல்லை. 9. A town, ஊர். 1. The second lunar asterism, பரணிநாள். 11. Chaff, straw, &c., செத்தை. காடுவாவீடுபோவென்கிற காலம்வந்தது. The time has arrived when the desert says, come, and the house says, go. இந்தவூருக்குக்காடுகொஞ்சம். This village has but little arable land. காடாய்க்கிடக்க, inf. To be covered with jungle or wood. நிலங்காடாய்க்கிடக்கிறது. The ground is uncultivated. கடாய்ப்போக, inf. To become waste, to grow woody. காடாரம்பட்டு, s. A village situated in a wild tract of land near Vedarniam. காடாற்ற, inf. To perform the ceremony of quenching the fire where a corpse has been burnt, gathering the remains and taking them in a new pot to some water representing the Ganges, பாற்றெளிச்சடங்குசெய்ய. காடுகாட்ட, inf. To deceive, disappoint, lit. to show the place of burning the dead. காடுபடுதிரவியம், s. The productions of the desert, காட்டிலுண்டாகுந்திரவி யம். See under திரவியம். காடுபலியூட்ட, inf. To sacrifice to the sylvan nymphs before hunting, காட் டில்வாழுந்தேவர்களுக்குப்பலியிட. காடுவசாதி, s. [prov. prop. காடுவாழ் சாதி.] Savage tribe. காடுவசாதியாய்த்திரிய, inf. To be slovenly, sluttish, &c., to be careless, negligent of one's dress, &c., 2. To be vagrant, idle, &c., as a child for whom no one cares. காடுவாரி, s. [prov.] A rake, ஓர் கருவி. 2. One who scrapes up all he can, சேர்ப்பவன். 3. One who resorts to any kind of labor for support. காடுவாழ்த்து, s. A section of a war poem, extolling the jungle of the sylvan goddess, &c., where the battle occurred, வனதேவதையைவாழ்த்தும்பிரபந்தம். காடுவெட்டி, s. A wood-cutter, a savage, an untaught man. காட்டகத்தி, s. A shrub, வீழி, Cadaba Indica. காட்டத்தி, s. A species of the அத்தி tree, downy mountain ebony, Bauhinia tomentosa. (Mat. Ind.) காட்டழல், s. Jungle fire, kindled by the friction of trees, &c., காட்டுத்தீ. காட்டாள், s. A rustic, rural person, நாகரீகமில்லாதவன். காட்டான், s. The wild cow,காட் டுப்பசு. 2. [prov.] Stranger, பிறன். காட்டிலேபோக, inf. To be lost, to waste. காட்டுக்கடலை, s. A small tree or plant, ஓர்செடி. Rough melastoma, (Melastoma aspera) or Indian current bush. (Mat. Ind.) காட்டுக்கல், s. A rough hard kind of stone, ஓர்வைரமானகல். காட்டுக்கீரை, s. Different kinds of wild greens mixed together. காட்டுச்சீரகம், s. A wild cumin, purple fleabane, ஓர்பூண்டு, Vernonia anthelmintica. காட்டுச்சீரகவள்ளி, s. An esculent creeper--as காட்டுக்காய்வள்ளி. காட்டுச்சேவல், s. The jungle-cock, somewhat different from a woodcock. காட்டுத்தகரை, s. The wild தகரை plant. காட்டுத்தனம், s. Rusticity, uncultivated manners. காட்டுத்தாரா, s. A wild duck. See தாரா. காட்டுத்தாளி, s. A twining plant, Convolvulus muricatus. See தாளி. காட்டுத்தினை, s. Wild millet. காட்டுத்துத்தி, s. A kind of plant, Sida hirta. See துத்தி. காட்டுத்துவரை, s. A kind of துவ ரை plant, Glycine parviflora. காட்டுத்துளசி, s. A Wild species of துளசி; which see. காட்டுநாரத்்தை, s. A kind of நாரத் தை tree, பெருங்குருந்து. காட்டுநெல்லி, s. A kind of நெல்லி tree, Emblica officinalis. காட்டுப்பயிர், s. Vegetables that grow of themselves, தாமாகவிளையும்பயிர். காட்டுப்பருத்தி, s. Wild cotton of spontaneous growth. காட்டுப்பன்றி, s. A wild hog. காட்டுப்பாகல், s. A kind of பாகல் creeper. See பழுபாகல். காட்டுப்பிள்ளை, s. [metap.] A foundling. Besch.. காட்டுப்பீ, s. First black excrement of a new-born child, or calf, meconium. கட்டுப்புத்தி, s. Stupidity, senseless conduct, மூடபுத்தி. காட்டுப்புளிச்சை, s. Wild sour greens, காட்டுக்காய்ச்சுரை, Hibiscus cannabinus. காட்டுப்புறா, s. A dove, a turtledove, கபோதம். காட்டுப்பூனை, s. A species of wild cat, காட்டில்வாழும்பூனை. காட்டுமந்தாரை, s. A tree, ஓர்மரம், Bauhinia acuminata. L. காட்டுமரம், s. Any wild or useless tree, plant, &c. காட்டுமரி, s. A shrub, ஓர்பூடு. See உமரி. காட்டுமருக்கொழுந்து, s. A wild species of மருக்கொழுந்து, not fragrant. காட்டுமல்லிகை, s. A kind of wild jasmine, with red blossoms, வனமல்லிகை. 2. Narrow-leaved jasmine, Jasminum angustifolium. காட்டுமனுஷன், s. A wild man. 2. An uncivilized man. காட்டுமா, s. The wild mango, வன மாமரம், Carbera manghos. 2. Another wild, mango, Spondias mangifera. காட்டுமாமரம், s. The wild mango tree. காட்டுமாவிரை, s. The same as சாரப்பருப்பு. காட்டுமிருகம், s. A wild beast, வனமிருகம். 2. A wild horse, கானக்குதிரை. காட்டுமிருகாண்டி, s. [vul. காட்டு மிறாண்டி.] A clown, rustic, an awkward ill-bred person, முருடன். காட்டுமுருக்கு, s. A thorny wild tree, Erythrina Indica. See முருக்கு. காட்டுமுருங்கை, s. A senna-leaved shrub, வனமுருங்கை, Ormicarpum sennoides. (M. Dic.) காட்டுமுன்னை, s. A shrub, Croton repandum. (Rott.) See முன்னை. காட்டுவள்ளி, s. A plant with a bulbous root, Discorea bulbifera. See வள்ளி. காட்டுவாகை, s. A Mimosa tree. See வாகை. காட்டெருமை, s. A wild buffalo. காட்டெருமைப்பால், Its milk. 2. The milky juice of the Asclepias gigantea, or gigantic swallow-wort, எருக்கம்பா ல். 3. The same as கள்ளிப்பால், the milky juice of the Euphorbia tirucalli. 4. The same as கூகைநீறு, the flour of the root of the Curcuma angustifolia, அங்குசரோசனம். காட்டேரி--இரத்தக்காட்டேரி s. [prop. காடேறி.] A jungle imp, a sylvan nymph, a demoness. புகைக்காடு, s. A great smoke. குடிக்காடு, s. Many houses together, a village, town. பிணக்காடு, s. A field covered with corpses. பருத்திக்காடு, s. A cotton field. நெருப்புக்காடு, s. A large fire. புன்செய்க்காடு, s. High dry land. புல்லுக்காடு, s. Pasture land. வெள்ளக்காடு, s. A general flood. பெருங்காடு, s. Large jungle. பனங்காடு, s. A thick palmyra grove. இடுகாடு--சுடுகாடு s. A place for burying, burning the dead. சுடுகாட்டுக்குப்போனபிணந்திரும்புமோ. Will the corpse which has been carried to the cemetery ever come back again? சுடகாட்டுவைராக்கியம். A good resolution formed on the occasion of a funeral is soon forgotten. சுடுகாட்டுமணிபொறுக்கி, s. A wild dove. 2. A kind of bird. சிறுகாடு, s. A low jungle. கப்பற்காடு, s. A large number of ships, a fleet. வயற்காடு, s. Paddy field. 78)

ciṟku (p. 189) s. Wing, pinion, feather, plumage. இறகு. 2. The fin of a fish, மீன்சிறகு. 3. The wing of a building, a row of houses, side of street, தெருவின்பக்கம். (c.) 4. Small branching channels for irrigation, நீர்க்கா ற்சிறகு. 5. [prov.] The half of a palmyra leaf, பனைமடலிற்பாதி. 6. The leaf of a door or shutter, கதவுச்சிறகு. Compare சிறை. படைச்சிறகு. The wing of an army. (சிலப்.) மனுஷன்சிறகில்லாப்பறவை. Man is a wingless bird. சிறகில்லாப்பறவைபோல். Like a wingless bird, i. e., forlorn, destitute person. அவருடையசிறகுமுறிந்துபோயிற்று. His wings are broken, i. e., he has lost office or valuable help. சிறகடிக்க, inf. To flap the wing with force as fowls, or as birds commencing flight. சிறகாற்ற, inf. To flutter the wings as some birds after skimming through the air, to rest, as birds. (c.) சிறகுகட்டிப்பறக்க, inf. To go with great swiftness, (lit.) to take wings and fly. சிறகுக்கதவு, s. [prov.] A two leaved door. சிறகுக்குடில், s. [prov.] A small portable hut covered. சிறகுகோத--சிறகுளர, inf. To adjust the feathers with the beak. சிறகுமுளைக்க, inf. To shoot out feathers, to become fledged. 2. (fig.) To become of age, தகுந்தவயசுவர. சிறகுமுளைத்தார்பறவையுங்கற்றார். Those that become fledged (whose wings are grown) learn also to fly, i. e., those raised from a low condition assume airs. வாய்க்காற்சிறகு, s. A branch of a main channel in a garden. (Rare.) 17)

cuyam (p. 194) s. (Sa. Svayam.) Self; being; selfexistence, தானாகுகை. 2. Peculiarity, identity, individuality, ஏகத்துவம். 4. Natural habits--as opposed to acquired; reality, originality, genuineness, சுபாவம். 5. Spontaneity, சுயபுத்தி. 6. [prov.] Continuity, perpetuity, constancy, நிதம். சுயகருமம், s. One's own ceremony. சுயகாறுபாறு, s. One's own authority. (R.) சுயகர்த்தன், s. An independent lord. சுயகாரியம், s. One's own affair, private duty. சுயகாரிய துரந்தரன் பரகாரிய பராமுகன். One zealous, in his own business, but neglectful in that of others. சுயகுணம், s. One's own peculiar nature, temper, disposition. 2. Being natural to one, not affected. சுயகுரு, s. One's own guru, the guru of the family or caste. 2. Siva--as the guru, or enlightener of souls. சுயசாதி, s. One's own tribe. சுயசாதிமானம், s. Partiality for persons of one's own caste. Seem சுயசாதியபிமானம். சுயசினேகம், s. Self love, தற்சினேகம். (R.) சுயஞ்சோதி, s. The deity as having light in himself and enlightening souls. சுயதன்மை, s. Own peculiar nature; 'sui-generis.' சுயதேசம், s. One's own country--as சுதேசம். சுயநீலம், s. A genuine sapphire. சுயபாஷை, s. One's own language. சுயபாரபத்தியம், s. Arbitrary power. சுயபுணர்ச்சி, s. Self-pollution, onanism. சுயபுத்தி, s. One's own sagacity, poliey, discretion. 2. A right mind, sobriety, as opposed to derangement, intoxication, fascination, passion, &c. See சுபாவம். சுயபோக்கு, v. noun. One's peculiar nature, temper, disposition. சுயமனுஷாள், s. [prop. சுயமனுஷர்கள்.] One's own relatives. (Colloq.) சுயமாயாடுஞ்சூத்திரம், s. An automaton or self-moving machine. சுயமானபால், s. Unadulterated milk. சுயமாமிசம், s. One's own flesh, kindred. (Christ. usage.) சுயமாய், adv. Of one's own accord, spontaneously. 2. [prov.] Constantly. சுயமானவிவேகம், s. Original genius. சுயம்பாகம், s. Cooking. 2. Cooking for one's self. 3. [with. ஒரு.] Provisions, stores for a meal for one person. சுயம்பாகங்கொடுக்க, inf. To give rice for cooking, in charity. சுயம்பாகம்பண்ண, inf. To cook. சுயம்பாகி, s. [vul. சோம்பாகி.] A cook, மடையன். சுயம்பாட, inf. To make poetry naturally, as one endowed with poetical genius. 2. To make original poetry. (c.) 3. To alter a tune by new composition, flourishes, &c. சுயம்பிரகாசம், s. Original light as in the deity. 2. Original radiance--as of gems, &c., மணியின்கண்ணொளி, (p.) சுயம்பிரகாசன், s. The possessor of light, as enlightener--as சுயஞ்சோதி. சுயவலது, [vul.] One's own capacity or power. (c.) சுயவிருப்பம், s. One's own liking, own choice. சுயாதிபதி, s. An independent sovereign; [ex அதிபதி.] சுயாதிபத்தியம், s. Independent sovereignty, தன்னிஷ்டஆளுகை. சுயாதீனம், s. (also சுவாதீனம்.) Freeagency, independence. 2. One's own right, one's own property. 3. Freedom, liberty, emancipation--opposite to பராதீ னம்; [ex ஆதீனம்.] சுயாதீனன், s. A free agent, one who is his own master. சுயேச்சை--சுவேச்சை, s. Free will, liberty of choice; [ex சுய, et இச்சை.]

cēr (p. 208) --சேரு, கிறேன், ந்தேன், வேன், சேர, v. n. To join; unite or associate with, கூட. 2. To draw near, to arrive at; to approach, திட்ட. 3. To be near, adjacent, contiguous, அடுத்திருக்க. 4. To come together, assemble, collect, muster, ஒருமிக்கச்சேர. 5. To belong to, be dependent on, or attached to, be connected with, அடுக்க. 6. To fit, suit, be adapted to--as the mortise to the tenon, &c., இணங்க. 7. To be in close friendship or union, to have a liking for a person on account of congeniality of temper or from habit, &c., பொருந்த. 8. To mach, equal, correspond with, ஒக்க. 9. To be added, become aggregated, அதிகரிக்க. 1. To become mixed incorporated, blended, கலந்துபோக. 11. To be incident to, co-existent with, appertain to, as a quality--&c., உரித்தாக. 12. To be received or admitted into a society, or an institution, சம்பந்தப்பட. 13. v. a. To approach, to join, அணுக. 14. To unite in sexual embrace, புணர. 15. To attain, obtain, acquire, அடைய. 16. To have recourse to; to side with, ஓர்பட்சத்தைச்சேர. (c.) இதுஅதற்குச்சேராது. This will not be a suitable match to that. சேரிடமறிந்துசேர். Discriminate in your choice of places; i. e. associate with the wise. (Avv.) இவன்மனுஷரோடேசேருகிறதில்லை. He does not associate with others. அதெங்களைச்சேராது. That does not affect us. சேர, s. [used adverbially.] At once, altogether, wholly, ஏகமாக. 2. Along with, in company with, கூட. 3. Near to, அணித்தாக. சேரப்போ. Go near. 2. Go along with. சேரவாருங்கள். Come near. 2. Come together. சேரக்கட்ட, inf. To tie together, as the hands, &c., சேர்த்துக்கட்ட. 2. To deliver, give over, remit, transmit, செலுத்துவிக்க. சேரப்பார்க்க, inf. To seek admittance. 2. To find whether the parts of a frame work fit each other, பொருத்திப்பார்க்க. சேரமண்டலம், s. A small halo around the moon. (R.) சேரமண்டலந்தூரமழை,தூரமண்டலஞ்சேரமழை. A small halo denotes rain to be distant, a large one, indicates it to be near. சேராச்சேர்த்தி, s. [prov.] A disproportioned match, not a pair; inequality, as of a married couple, of ploughing bullocks. palankeen bearers, &c., இசைவின்மை. 2. Bad company, associating with improper persons beneath one's rank, &c., தகா தகூட்டுறவு. 3. Confusion, disorder, தாறு மாறு. சேருந்துறை, s. The destined port, the place to which one is bound. 2. (fig.) A person of rank, or dignity, worthy to be associated with in marriage, &c., one able to assist, &c. சேர்ந்தகைமை--சேர்ந்தலை, s. [prov. corrup. of சேர்க்கை.] Closeness of connexion, union of friends, of husband and wife, pairs of animals, &c. சேரும்பாடும், adv. [prov.] Promiscuously, altogether, in confusion, topsy turvy, higgledy piggledy, கூட்டாக்குழப் பமாய். சேரும்பாடுமாய்விழ, inf. To fall promiscuously on each other, as people in a quarrel, or as trees in a storm, &c. சேர்கால், s. [prov.] The hampered feet of beasts, தளைகால். சேர்காலிட, inf. To hamper. சேர்ந்த, (past rel. part.) Joined, united, belonging to, &c. அந்தநிலமவனைச்சேர்ந்தது. That land is his. சேர்ந்தமுதல், s. Stock. See முதல். சேர்ந்தவன், appel. n. An applicant for aid. 2. A person under one's protection, a dependant. 3. A relative. 4. A partisan, an ally, associate. இவன்நம்மைச்சேர்ந்தவன். He is on our side. சேர்ந்தார், s. Friends, partisans, connexions. 2. Relatives, உற்றார். சேர்ந்தார்க்கொல்லி, s. Fire, (lit.) that which kills those in contact with it, நெருப்பு. See கொல்லி. (சது.) சேர்ந்தார்சினேகிதர், s. Friends and associates. சேர்ந்துகழுத்தறுக்க, inf. To abuse and betray confidence. Compare சிரித்துக்கழுத் றுக்க. சேர்ந்துகாரியம்பார்க்க, inf. To associate with for one's own interest. சேர்ந்துகொள்ள, inf. To associate; to herd together--as beasts. 2. To be attached to--as a child to its nurse. 3. To take firm hold of--as disease. சேர்ந்துநடக்க, inf. To live or act in unity, concord, harmony and peace. சேர்ந்துவிட, inf. To unite as a broken bone, to knit. 2. To reach a place, as a traveller. 3. To be admitted into a class, company, society. 4. To come to hand, to be received, கைக்குவர. மனுஷரோடேசேர்ந்துவிட்டான். He is grown or risen so as to come into society. சேர்மானம், s. Union, combination, association, ஐக்கம். 2. Compound, commixture, கலப்பு. 3. Addition, a thing added, accompaniment, சேர்ந்தது. சேர்விலங்கு, s. [prov.] Fetters for the feet or hands. சேரல், v. noun. Drawing near, கிட் டல். 2. s. [prov.] Rice not well cleaned in pounding, கொழியலரிசி. சேரலர்-சேரலார்-சேரார், s. Enemies, பகைவர். (சது.) 42)

npr (p. 270) s. (Hind.) An individual, a man, மனுஷன். (c.) நபர்கதிபைசல், s. Settlement of lands by individual ryots. நபர்ஜாமீன், s. Personal bail. See சாமீன். 18)

naraṉ (p. 270) s. A man, a human being, மனி தன். [plu. நரர், நரர்கள்.] 2. Arjuna, அருச்சுனன். W. p. 455. NARA. நரகரி, s. Vishnu. See நரவரி. நரசிங்கம்--நரசிங்கமூர்த்தி, s. Vishnu in his fourth incarnation as man-lion or Narasingha. See திருமாலவதாரம். நரசிங்கராச்சியம், s. The Narasingha country, whose capital was Vijayanagaram of Bisnagur. நரசீவன், s. A human being. (c.) நரசீவதயாபரர்--நரதயாபரர், s. The benevolent God, as gracious to men. நரதுதி--நரஸ்துதி, s. Adulation of great men, மானிடப்புகழ்ச்சி. நரதேவன்--நரேந்திரன், s. A king, a sovereign. அரசன். W. p. 455. NARADEVA. நரத்துவம், s. Human nature, மனுஷீ கம். நரநாராயணர், s. [Hon.] A name of Vishnu, in his incarnation as two sages, நரன் and நாராயணன், afterwards as Vishnu and Arjuna. நரபதி, s. A king as lord of men. 2. (R.) A title of the king of Bisnagur. நரபலி, s. A human sacrifice, regarded as peculiarly acceptable to Kali and other ferocious deities, மனிதபலி. நரபாலன், s. A king, அரசன்; [ex பா லன், protector.] நரப்பிரதிஷ்டை, s. One of the three species of consecration, that performed by men, மனிதர்செய்யும்பிரதிஷ்டை. See பிர திஷ்டை. நரமடங்கல், s. Vishnu, as நரசிங்கம்; [ex மடங்கல், lion.] நரமாமிசம், s. Human flesh. நரமாமிசபட்சணம், s. Cannibalism. நரமேதம், s. (St.) A human sacrifice; [ex மேதம்.] நரவரி, s. (St.நரஹரி.) Vishnu, as நரசிங்கம்; [ex அரி, lion.] நரவாகனம், s. A palankeen as supported by men, சிவிகை. 2. A man as the vehicle of Kuvera, குபேரனைச்சுமப் போன். நரவாகனன், s. Kuvera, as borne by a man, குபேரன். நராதிபன், s. A king, அரசன்; [ex அதி பன்.] நராயணன், s. Vishnu, விஷ்ணு. See நாராயணன். நராவதாரம், s. Incarnation in human form. நரேசன்--நரேசுரன், s. A lord of men, a king, இராமன். நரேந்திரன், s. A king in general. See நரதேவன். 2. A particular king. 76)

maṉicaṉ (p. 346) --மனிஷன், s. [fem. மனி ஷி.] Man, a male person. See மனுஷன். 98) *

maṉu (p. 346) s. Menu, the great legislator and saint, regarded as the son of Brahma, or a personification of that god, and the author of மானவம் or Institutes of Menu. He is called Swayambhuva, மனுச்சக்கிரவர்த்தி. 2. A generic term, applied to the fourteen successive Menus who preside over the universe, each for the period of a Manuvantara--In the present Kalpa there have already been six, of whom Swayambhuva was the first. The seventh, or now ruling Menu, is Vaivaswata. 3. Man in general, மனுஷன். 4. Mantra, a mystical verse, or formula, மந்திரம். W. p. 641. MANU. 5. One of the treatises of jurisprudence. See தருமநூல். மனுப்பெருத்தராச்சியம். A country thickly populated. மனுஅவதாரம், s. The incarnation of a a deity in human form. மனுஉரு--மனுவுரு, s. Human shape. மனுகுலத்தோர்--மனுமரபோர், s. [pl.] Descendants of king Menu. மனுக்கள், s. Men. மனுக்குலம், s. Mankind. மனுநீதி--மனுநெறி, s. Statutes, institutes of Menu, தருமநூல். 2. Equity. மனுப்பிரளயம், s. The general deluge at the close of each Manuvantara. மனுப்புத்திரர், s. [pl.] The descendants of Menu, மனுவமிசத்தார். 2. Men, human beings, மனுடர். மனுப்பூடுகள், s. [vul.] Human beings, in pity. மனுமகன், s. A man of noble descent, பிரபு. 2. [com. மனுஷமகன்.] An honest man, a man of truth, யோக்கியன். மனுமக்கள், s. [pl.] Men, human beings, மனிதர். மனுரூபம்--மனுவடிவம், s. Human form, image, shape. 2. As மனுஅவதாரம். மனுவந்தரம்--மன்வந்தரம், s. The reign of a Menu, a period equal to seventy-one ages of the gods, fourteen of them making a Kalpa, or 4,32,, of years, of mortals, மனுவின்காலவளவு. W. p. 643.MANVANTARA. மனுவர், s. [pl.] Human beings. (p.)

maṉucaṉ (p. 347) --மனுஷன்--மனுடன், s. [also மானுஷன்.] Man, மனிதன்; [fem. மனுஷி.] W. p. 641. MANUJA, MANUSHYA. (c.) 2. [in metaph.]--The sentient soul, ஆத்துமா. மனுஷரைப்பிடித்துத்தின்கிறவர்கள். Cannibals. மனுஷசங்காத்தம், s. Intercourse with men. மனுஷசுபாவம், s. Human nature. மனுஷமகன், s. An honest man. See மனுமகன். மனுஷர்சந்தடி, s. Bustle of men. மனுஷனாக, inf. To attain the age of a man. 2. To become illustrious. மனுஷாவதாரம், s. As மனுஅவதாரம். மனுஷீகம், s. [also மானுஷீயம்.] Manhood, human nature. 2)

māṉiṭam (p. 352) --மானுடம்--மானுஷம் --மானுஷியம், s. Humanity, manliness, that which relates to mankind, மனுஷிகம். W. p. 659. MANUSHA, MANUSHYA. மானிடசாதி, s. Mankind. மானிடசென்மம், s. Human birth. மானிடச்சட்டை, s. The human form as assumed by deity. மானிடத்தன்மன், s. An epithet of Kuvêra as having a human nature, குபேரன். (சது.) மானிடர்--மானுடர், s. [sing. மானி டன்.] Men, human beings, மனிதர். 20) *

māṉuṣam (p. 352) --மானுஷியம்--மானு ஷிகம், s. Human kind. See மானிடம். மானுஷன், s. A man, as மனுஷன். மானுஷியமில்லாதவன்மனுஷப்பதர். One without urbanity is human chaff. 25) *

muylu (p. 357) --முயல், கிறேன், முயன்றேன், வேன், முயல, v. n. To practise, to persevere, to become used to, to make continued exertion, முயச்சிசெய்ய. 2. To begin, to undertake, தொடங்க. புண்ணியத்தில்முயல்கின்றான். He is persevering in works of charity. நான்அதைச்செய்யமுயன்றிருக்கிறேன். I have just begun to do it. முயல்வார், appel. n. Devotees, யோகியர். முயலல்--முயல்வு, v. noun. [poet. முய ன்றல்.] Endeavoring, persevering, exercising, முயலுகை. முயற்சி, v. noun. [poet. முயற்று.] Effort, exertion, activity, earnestness, application, பிரயத்தினம். 2. Practice, performance, perseverance, diligence, industry, ஊக்கம். (p.) அவன்வெகுமுயற்சியாய்த்திரிகிறான்...... He is very earnest, and active [in it]. மயற்சியுடையாரிகழ்ச்சியடையார். Those who are industrious escape disgrace. தெய்வமுயற்சி, s. Divine operation. மனுஷமுயற்சி, s. Human endeavor. முயற்சி, 2. Two kinds of ceremonies; 1. சாத்திரமுயற்சி, performing religious ceremonies according to the Shastras; 2. அசாத்திரமுயற்சி--without the Shastras. முயற்சிபண்ண, inf. To exert energy, to make effort, to undertake; to enter into business, to persevere, begin anew from day to day, முயல. முயற்சியின்மை, s. [poet. முயற்றின் மை.] Want of perseverance, diligence, industry or life. 2. Idleness, sloth, indolence, சோம்பு. 46)

vīṭu (p. 398) s. [gen. வீட்டின்.] A house, habitation, abode, மனை. 2. Emancipation from births, separation, heavenly felicity. மோட் சம்; [ex வீடு, v.] 3. [in astrol.] A constellation, or house of a planet, கிரகவீடு. 4. (p.) Leaving, விடல். வீடுபோவென்கிறது. The house -life says go thou; see under காடு. வீடாவழி--வீட்டுக்குவீடு, s. From house to house. வீடுகுடிபுக, inf. To engage a house, &c. See குடிபுக. வீடுங்கூடமும், s. The main and side rooms of a Hindu house. வீடுதூங்கி, appel. n. A hanger on, a sponger. வீடுபெயர--வீடுபெயர்க்க, inf. To remove one's residence or abode. வீடுபேறு, v. noun. Obtaining heaven, as முத்திப்பேறு. (p.) வீடும்விளக்குமாய்வைக்க, inf. To provide one a living. See under விளக்கு. வீடெடுக்க, inf. To lay the foundation of a building. வீடேறிவர, inf. To come to one's house, as an unwelcome visitor. வீட்டார்--வீட்டுமனுஷர், s. Domestics, people living in a house. வீட்டாள், s. A servant in the house, as distinct from காட்டாள்; [ex ஆள்.] வீட்டிறப்பு, s. The eaves of a house. வீட்டுக்காரி, s. [masc. வீட்டுக்காரன்.] A female owner of a house. 2. [fig.] The wife. வீட்டுக்கிரியை, s. Funeral rites for a deceased parent. See ஏகோதிட்டம். வீட்டுக்குடையவன், appel. n. The owner of a house. 2. The head of a family. 3. The land-lord. வீட்டுக்குட்சாட்சி, s. Domestic evidence. வீட்டுக்குத்தூரம்--வீட்டுவிலக்கம்--வீடு விலக்கம், s. Removal outside of the house, --as of a menstruous woman. வீட்டுக்குளிர்ச்சி, s. [prov.] Offering fruits, &c., in a house to ferocious deities. வீட்டுச்சீட்டு, s. The deeds and bills of sale of a house. வீட்டுப்பண்டம்--வீட்டுப்பொருள், s. Household-utensils. வீட்டுப்பெண், s. A daughter-in-law. See நாட்டுப்பெண். வீட்டுப்பெண்சாதி, s. One's own wife. வீட்டுப்பெண்சாதிவேம்புங்பாட்டுப்பெண்சாதிக ரும்பும். His own wife is a Margosa, a strange woman sugar-cane. [prov.] வீட்டுமணியம்--வீட்டுவிசாரணை, s. Stewardship; business of a house, or family. வீட்டுமுன்கட்டு, s. The front part of a house. வீட்டுவாடகை, s. [loc. குடிக்கூலி.] Rent of a house. வீட்டுள்ளார், appel. n. Householders. (குறள்.) 2. One of the four religious orders. வீட்டுவீட்டுக்கு, s.From house to house. 2. To each house. வீட்டேபோ--வீட்டுக்குப்போ. Go to your house. 210)