mṉṉāṭṭu (p. 347) --மன்னாப்பு. See மன் றாட்டு, and மன்னிப்பு. 22)

mṉṉi (p. 347) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To spare, forgive, pardon, governing the dative of the person and the accusative of the thing, பொறுக்க. (c.) அவனுக்குப்பாவத்தைமன்னித்தார். He forgave his sin. மன்னிப்பு, v. noun. [improp. மன்னாப்பு.] Pardon, forgiveness, remission. 24)