cki (p. 154) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To bear, brook, endure, sustain, undergo, suffer, to be patient with, to forbear, பொறுக்க. W. p. 823. S'AKA. 2. To tolerate, excuse, pardon, மன்னிக்க. (c.) உன்குணத்தைச்சகிக்கக்கூடாது. Thy temper cannot be endured, or borne with. சகிக்கக்கூடாததுன்பம், s. Intolerable suffering. சகிக்கப்படாமை, v. noun. (neg.) Insufferableness, intolerableness. துன்பத்தைச்சகிக்க, inf. To bear affliction with patience. சகிப்பு, v. noun. Bearing, sustaining, enduring, தாங்குகை. 2. Forbearing punishment, pardoning, மன்னிப்பு. சகிப்புக்காரன்--சகிப்பாளி, s. A forgiver, one who forbears with patience. சகியாமை, v. noun. (neg.) Not enduring, not forbearing, &c. 5) *

pāvam (p. 313) s. [St. பாபம்.] Sin, vice, evil, crime, தீமை. 2. Demerit, accumulated results of evil actions attaching to the soul, தீவினை. 3. Misfortune, as the result of former actions, but often spoken in burlesque, அதிஷ்டவீனம். (c.) பாவகாரி, s. (St.) A sinner, பாவி. பாவங்கட்டுப்படுதல், v. noun. The accumulation of sin. பாவசங்கீர்த்தனம்-பாவசங்கீர்த்தனை, s. [R. Cath. use.] Confession of sin. பாவசென்மம், s. As பாவயோனி. பாவசேடம், s. Remains of sin attaching to holy persons, பாவத்தின்மீதி. 2. Remaining demerit of souls at the close of a term of existence, to be expiated afterwards, ஊழின்மீதி. பாவச்சடம்--பாவசரீரம், s. Bodies assumed as the effect of former actions. பாவச்சுமை, s. The burden of sin; accumulated evil to be expiated by suffering. பாவஞ்சுமக்க, inf. To contract sin. See சும, v. பாவஞ்செய்ய, inf. To sin, to do evil. பாவஞ்செய்தகுடி. A distressed family --(lit.) who suffer the consequences of former sins. பாவட்சயம்--பாவக்ஷயம், s. Destruction of the accumulated demerit of sin attaching to the soul; [ex க்ஷயம்.] பாவநாசம், s. Removal or expiation of sin. 2. As பாவவிநாசம். பாவந்தவிர்க்க, inf. [also பாவத்தைத்த விர்க்க.] To abstain from vice. பாவந்தீர்க்க, inf. To remove, sin, to expiate evil attached to the soul. பாவந்தீர்தல், v. noun. Expiating the evil attached to souls, commonly by suffering. பாவநிவாரணம்--பாவநிவிர்த்தி, s. As பாவநாசம். பாவம்பலிக்க, inf. To end in suffering --as sin. பாவபுண்ணியம், s. Vice and virtue. பாவபுண்ணியவழக்கம், 3, s. Three adjuncts of sin: 1. Doing, செய்தல். 2. Inciting, செய்வித்தல். 3. Consenting, உட ன்படல். பாவமன்னிப்பு, v. noun. [Chris. usage.] Pardon of sin. பாவமூர்த்திகள், s. The vile, the base; they whose very shape is the effect of sin, பாவத்திலுற்பவித்தோர். 2. The hunters, they who live by the chase, வேடர். பாவம்பழி, s. Sin and guilt. பாவயோனி, s. A sinful birth, பாவப் பிறப்பு. பாவவாளி, s. A sinner, பாவி. (Colloq.) பாவவிநாசம், s. Expiation of sin, பா வமன்னிப்பு. 2. A sacred bathing place, ஓர்தீர்த்தம். 3. A sacred place, ஓர்ஸ்தலம். பாவாத்துமா, s. A sinful soul, the result of the evils of former births. 2. A sinner, one given to evil practices. பாவி, s. [mas. and fem.] A sinner, a perpetrator of evil deeds. 2. One suffering for the evils of former births, தீவினையனுபவிப்போன். 3. See பாவம், nature. 25) *

poṟuti (p. 337) s. Patience, forbearance, பொறுமை. 2. Remission, pardon, forgiveness, மன்னிப்பு. (Beschi.) 3. [prov.] Indulgence, lenity, தணிவு. 4. Suspension of business, delay, ஓய்வு. 5. Slowness, deliberation. தாமதம். பொறுதிகொடுக்கவேணும். You must grant me pardon. 82)

mṉṉāṭṭu (p. 347) --மன்னாப்பு. See மன் றாட்டு, and மன்னிப்பு. 22)

mṉṉi (p. 347) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To spare, forgive, pardon, governing the dative of the person and the accusative of the thing, பொறுக்க. (c.) அவனுக்குப்பாவத்தைமன்னித்தார். He forgave his sin. மன்னிப்பு, v. noun. [improp. மன்னாப்பு.] Pardon, forgiveness, remission. 24)

māppu (p. 350) s. [Arab.] Forgiveness; exemption, as மன்னிப்பு. 2. (R.) Abundance, மிகுதி. சென்னாக்கூனிமாப்பு. A shoal of shrimps. மாப்பாயிருத்தல், v. noun. Being abundant as clouds, birds, &c. மாப்புப்பண்ண--மாப்புச்செய்ய, inf. To forgive. மாப்புரவாணா, s. A free pass for goods, &c. (Govt. usage.) 3) *