maṉmataṉ (p. 347) s. Kama, காமன். W. p. 643. MANMAT'HA. 2. (சது.) One who confounds the mind, மனங்கலக்குவிப்போன். மன்மதன்கணை, 5. The five arrows of Kama. See பஞ்சபாணம். மன்மதகிரகம், s. Pudendum mulieris. மன்மதபாணம், s. An arrow of Kama. 2. A kind of jasmine, ஓர்வகைமல்லிகை. மன்மதவருஷம், s. The twenty-ninth year in the Hindu cycle, corresponding with A. D. 1835. மன்மதவேதனை, s. Suffering from love. 12)