kuḷicm (p. 131) s. [vul.] A thin piece of metal, with magical characters, worn as a charm against evil spirits or disease, இரட்சாபந்த னம். 2. A root tied round the finger of a snake-charmer or poison-charmer--as an amulet, விஷமேறாமற்கட்டுங்குளிசம். 3. [prov.] A charm inserted at the root of a tree, to make it productive, மரத்துக்குக்கட்டுங்காப்பு. குளிசங்கட்ட, inf. To tie an amulet on the finger, &c. அழகுகுனிசம், s. [local.] A kind of amulet, worn as an ornament on the neck. 2)

pūṭṭu (p. 329) கிறேன், பூட்டினேன், வேன், பூட்ட, v. c. To lock, fasten, button, hook, &c., அடைக்க. 2. To attach horses or bullocks, to a carriage; to yoke, harness, or tackle, பிணைக்க. 3. To fasten one in the stocks, தொழுவடிக்க. 4.To manacle, shackle, fetter, விலங்குமாட்ட. 5. To fasten on rings, jewels, அணிய. 6. To lock, or entangle one's arms or legs, as a wrestler, மற்கட்ட. 7. [in combin.] To make the different parts of a discourse agree, இணைக்க. 8. To entrap, inveigle, secure one in an engagement by artifice, அகப்படுத்த. 9. To fasten the string to a bow, நாணேற்ற. 1. To tighten, இறுக்க. 11. To fix arrows in the bow, அம்புதொடுக்க. (c.) குதிரைகளையிரதத்திலேபூட்டினான். He attached the horses to the carriage. தொகைபூட்டினான், He settled the account. பூட்டிப்போட--பூட்டிவைக்க, inf. To lock up, fasten, secure for a time. பூட்டியுழ, inf. To yoke the oxen and plough. பூட்டு, v. noun. Locking, fastening, clasping, &c., as the verb. பூட்டுவிற்பொருள்கோள், s. One of the eight modes of construction in poetry. See பொருள்கோள். 44)