tūci (p. 253) s. Dust, புழுதி. 2. The van of an army, கொடிப்படை. 3. Division of an army, படைவகுப்பு. 4. Horse, குதிரை. (சது.) மலைதூசியாய்ப்பறந்தது. The mountain has flown away in dust. தூசியின்முதனாள். The day before the battle. (R.) தூசிபிடித்திருக்க--தூசிபடிய, inf. To be covered with dust. தூசிதாங்கி--தூசுதாங்கி, s. A kind of cover or screen from dust set up over an eating or sleeping place. 2. An apron. 4)