māṉiṭam (p. 352) --மானுடம்--மானுஷம் --மானுஷியம், s. Humanity, manliness, that which relates to mankind, மனுஷிகம். W. p. 659. MANUSHA, MANUSHYA. மானிடசாதி, s. Mankind. மானிடசென்மம், s. Human birth. மானிடச்சட்டை, s. The human form as assumed by deity. மானிடத்தன்மன், s. An epithet of Kuvêra as having a human nature, குபேரன். (சது.) மானிடர்--மானுடர், s. [sing. மானி டன்.] Men, human beings, மனிதர். 20) *

māṉuṭam (p. 352) s. One of the five kinds of charity. See யாகம், 5. 2. Human kind. See மானிடம். மானுடயாகம், s. Giving alms in rice, &c. See யாகம். 26) *

māṉuṣam (p. 352) --மானுஷியம்--மானு ஷிகம், s. Human kind. See மானிடம். மானுஷன், s. A man, as மனுஷன். மானுஷியமில்லாதவன்மனுஷப்பதர். One without urbanity is human chaff. 25) *

māṉ (p. 353) s. A deer, hart. (c.) 2. shape, figure, உருவம். 3. A woman, பெண். 4. Capricorn of the Zodiac, மகரவிராசி. 5. A sea-monster, as மகரமீன். 6. A generic term for beast, விலங்கின்பொது.--Note. Of deer are, கலைமான், கவரிமான், சருகுமான், புள்ளி மான், வெளிமான், which see. மானுக்கொருபுள்ளியேறினாலென்ன குறைந்தாலென் ன. What if there be a spot more or less on the deer! மானிடத்தன்--மானிடமுடையோன்-மானிடமேந்தி, appel. n. An epithet of Siva, as holding a deer in one of his hands, சிவன். மி. A syllabic compound of ம் and இ. 2)