cūṭṭu (p. 200) கிறேன், சூட்டினேன், வேன், சூட் ட, v. a. To crown, wreath, decorate with a chaplet, diadem, tiara, &c., அணிய. 2. To adorn with garlands chains, மாலையணிய. 3. To confer a name, title, &c., to invest with honors, office, dignity, &c., நாமஞ்சூட்ட. 4. To impute to, charge with, establish by conspiracy, குற்றஞ்சாட்ட. 5. To select a lover, as a lady from number of suitors, by placing a garland on him, according to ancient usage, மணமாலைசூட்ட. (Compare சயமரம்.) 6. To exhibit in the presence of a prince, &c., a poem made to his praise; (lit.) to invest him with a wreath of poetry, பாமாலைசூட்ட. 7. [prov. in complaint.] To appoint, destine, நியமிக்க. 8. To attribute or ascribe to, father upon, சுமத்த. தாளிணைதலைமேற்சூட்ட. To crown the disciple with his feet, as a guru, &c., implying the display of grace. ஒருவனுக்குச்சூட்டிவிட, inf. [prov.] To give a girl to one in marriage, விவாகஞ் செய்துகொடுக்க. 2. To appoint or destine to one. 3. To assign property, &c., to one, ஒப்படைக்க. மகுடஞ்சூட்ட--முடிசூட்ட, inf. To crown. சூட்டல், v. noun. As சூட்டு. சூட்டு, v. noun. Investing, adorning with a crown, head-dress, &c., தரித்தல். 2. (fig.) Imputing, bringing about, establishing by conspiracy, குற்றச்சாட்டு. 3) *

mlai (p. 346) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To stagger, be confused, மயங்க. (c.) 2. To be crowned with garlands, மாலையணி விக்க. 3. v. a. To fight, போர்செய்ய. (p.) இத்தேசத்தார் கடியாரத்தை முதலிற்பார்த்தபொழுது மலைத்துப்போனார்கள். When the people of this country saw a watch, for the first time, they were confounded. மலைப்பு, v. noun. Confusion of mind. (c.) 2. Fighting. மலைப்பாய்ப்பார்க்கிறது. Looking with astonishment. 12)

māli (p. 351) s. The name of a Rakshasa, ஓரி ராக்கதன். 2. One who wears a garland, மாலையணிந்தோன். 3. Toddy, கள். (சது.) 39) *

mālai (p. 351) s. A garland, or wreath of flowers, or gold; a string of beads. (c.) 2. A poem of several parts, ஓர்பிரபந்தம். 3. A line, a row, ஒழுங்கு. W. p. 659. MALA. 4. Natural quality, இயல்பு. 5. (c.) Evening, அந்திப்பொழுது. 6. One of the six divisions of the day, from sunset till ten o'clock. See பொழுது. 7. A kind of disease affecting the neck, as கண்டமாலை. 8. A palace, அரண்மனை. (See மால்.) 9. A woman, பெண். 1. [in combin.] Continuity, as உரூபமாலை, declension of nouns; கிரியாமாலை, conjugation of verbs. அவள்மாலைமாலையாய்க்கண்ணீர்விட்டழுதாள். She shed tears in streams. காலைமாலை. Morning and evening. மாலைமுழுக்காகாது. Bathing [with oil] in the evening is not healthy. மாலைகட்ட, inf. [appel. n. மாலைகட்டி.] To make a garland of flowers and leaves. மாலைகோக்க, inf. To string a garland. மாலைக்கண்--மாலைக்காமாலை, s. Nightblindness, nyctalopia. மாலைக்கண்ணன், s. A pur-blind person, nyctalops. மாலைசாத்த, inf. To adorn an idol, &c. with garlands. மாலைசுழற்றியெறிய, inf. To cast a garland at random to ascertain the successor to a deceased king by its falling on the person; or sometimes, the destined husband for a king's daughter. In choosing a king, an elephant sometimes throws the garland. மாலைசூட, inf. To adorn with a garland. மாலைநுழைஞ்சான், appel. n. A dark bird with white breast which nestles in the sand at dusk, ஓர்குருவி. மாலைநேரம், s. The evening time. மாலைபோட, inf. To put a garland on one's neck. 2. [fig.] To choose a husband. மாலைப்பண், s. A kind of tune, an evening song, அந்தியிற்பாடும்பண். மாலைப்பதநீர், s. [com. மாலைப்பதனி.] Palmyra sap taken in the evening. மாலைமசங்குகிறநேரம், s. The dusk of evening. மாலைமாற்று, v. noun. Exchange of garlands. 2. A peculiar species of verse, ஓர்சித்திரகவி. மாலையணி, s. Ornaments of wreaths, garlands and flowers. 2. A rhetorical figure, ஓரலங்காரம். மாலையாங்காலம், s. [prop. மாலைக்காலம்.] Evening, மாலைநேரம். (usage.) மாலையீடு, v. noun. [inf. மாலையிட.] Casting of a flower garland by a lady, on the person of her choice, மாலையிடுகை. 2. A monument of one burnt with her deceased husband. (Southern usage.) அவளுக்குமாலையிட்டவன். Her husband. மாலைவெள்ளி, s. Venus as the evening star--oppos. to காலைவெள்ளி. 50)