attuvitam (p. 14) --அத்துவைதம், s. [priv. அ.] Unity, oneness, the existence of but one principle in the universe, the deity as indivisible and inseparable from creation, so that every thing is a part of god, பரமாத்துமாவுஞ் சீவாத்துமாவுமொன்றென்கை; ex துவைதம், duality. (p.) wils. p. 21. ADVAITA. 9)

ākkirakam (p. 36) s. Power, ability, valor, display of military bravery, prowess, &c., chiefly shown by gestures before an opponent or an opposing army, வலிமை. Wils. p. 15. AGRAHA. 2. Great anger, மாவுக்கிரம். (p.) 4) *

etukai (p. 73) s. Initial rhyme, commonly occurring in the second letter of every line in the stanza. (See தொடை.) 2. [vul.] (fig.) Agreement, union, consonance, similarity, பொருத்தம். (p.) தலையாகெதுகை, s. In rhyme, similarity of the first class in which all the letters except the initial of the first foot in each line through the stanza are the same--as சொற்போர்புரிவர்நான்மறை யாறங்கமுணர்ந்ததொழுகுலத்தோர், விற்போர்புரிவர் நெடியசிலையிராமனனையவிறல்வேந்தர், பொற்போர் புரிவர் பிறர்பொருளுந்தம்போற் பேணிப்புரிவணிகர், நெற்போர்புரிவரந்நகரில்வேளாண்குலத்து நெறியி னரே. இடையாகெதுகை, s. Consonance of a medial kind in which the second letter only ryhmes--as அகரமுதலவெழுத் தெல்லாமாதி, பகவன்முதற்றேயுலகு. கடையாகெதுகை, s. Consonance of an inferior order including every kind except the two given above. ஆசெதுகை, s. An exception to the general rule of எதுகை; i. e. when the second letter of the first line is ய, ர, ல, or ழ, it may be omitted in the following lines when necessary. வழியெதுகை, s. The agreement of the second and third letters in the first, second, and sometimes the third feet in every line through the stanza. நெடிலெதுகை, s. The rhyming of the long consonants in a poem--as ஆவாவென்றேயஞ்சினராழ்ந்தாரொருசாரார், கூகூ வென்றேகூவிளிகொண்டாரொருசாரார், மாமாவென் றேமாய்ந்தனர்நீந்தாரொருசாரார், ஏகீர்நாகீரென்செய் துமென்றாரொருசாரார். இனவெதுகை, s. The rhyming of the same class of consonants in a poem. It consists of three kinds: 1. வல்லின வெதுகை, the consonance which occurs when the second letter of each line of a stanza is any one of the வல்லினம் consonants, உ-ம். தக்கார்தகவிலரென்பதவரவ ரெச்சத்தாற்காணப்படும். 2. மெல்லினவெதுகை, the consonance which occurs when the second letter of each line of a stanza is any one of the மெல்லினம் consonants, உ-ம். அன்பீனுமார்வமுடைமையதுவீனுநண்பென் னுநாடாச்சிறப்பு. 3. இடையினவெதுகை, the consonance which occurs when the second letter of each line of a stanza is any one of the இடையினம் consonants, உ-ம். எல்லா விளக்கும் விளக்கல்ல சான்றோர்க்குப் பொய்யாவிளக்கேவிளக்கு. 51) *

ēṟu (p. 79) கிறேன், ஏறினேன், வேன், ஏற. v. n. [also used with the impers. terminations.] To rise, rise--as the heavenly bodies-as a kite, &c.; to emerge, இவர. 2. To get upon, mount, to ride a horse, a vehicle, வாகனமேற. 3. To enter, to penetrate--as a nail, a probe, a thorn; as thoughts or advice into the mind, &c., தைக்க. 4. To embark, to get into a boat or vessel, to be laden--as cargo, கப்பலேற. 5. To be elevated, high, beyond, &c.; to exceed mediocrity, to be excessive, redundant, superfluous, உயர. 6. To exceed in number, weight, measure, to rise in price, quality, &c., தொகைமுதலியவதிகரிக்க. 7. To pervade, to be diffused through the blood--as poison, நஞ்சேற. ஏறுகாலிறங்குகால்பார்க்க. To trace the track of an animal up and down a hill, to or from the water, &c.--as a hunter. குதிரையேறிவந்தான். He came on horseback. பயிரேறிவிட்டது. The corn is grown up. சொன்னதுமனதிலேறவில்லை. It did not enter his mind, he did not take notice of what was said. மாவேறமலையேறும். Small sums make a large total, lit. mountains are formed from atoms. இந்தத்தோணியிலெவ்வளவேறும். What is the tonnage of this dhoney? ஏற. [inf. of ஏறு, used adverbially.] High, much more, exceeding, மிக. அரைப்படிக்கேறக்கொடு. Give me more than half a measure. இதேறப்பெறும். This is worth more. விலையேறப்பெற்றது. That which is obtained at a high price. 2. That which is valuable, precious. ஏறக்கட்ட, inf. To build up, to edify, உயரக்கட்ட. 2. To refuse selling that the price may be increased, தானிய மேறக்கட்ட. 3. To be restrained, or to withhold as the clouds from raining, or a cow from giving milk, மழைமுதலியபெய் யாதிருக்க. 4. [local.] To collect scattered grain in a heap, இறைந்ததானியத்தைக்கூட்டிச் சேர்க்க. வானம்மழையேறக்கட்டிவிட்டது. The heaven has withheld the rain. ஏறக்கட்டித்தூக்க, inf. To hang up a thing. 2. To hang one up by the hands--as a school boy, a slave, &c., in order to flog him. ஏறக்குறைய--ஏறத்தாழ, s. More or less, about right, nearly. ஏறக்குறையப்பேச. to insult, to abuse. நூறுபேருக்கேறக்குறைய. About one-hundred persons. ஏறச்செலவழிக்க, inf. To spend extravagantly. ஏறவாங்க, inf. To buy cheaper, நயமாகவாங்க. 2. to be drawn up, distorted--as the neck by cold, &c., கழுத்தேற வாங்க. ஏறவிட, inf. To keep off a vessel from shore, மரக்கலத்தைக்கரைக்குத்தூரவிட. 2. To keep near to the wind--as a vessel, காற்றுமுகமாய்விட. 3. To turn a vessel to the shore, கரைசேரவிட. ஏறவிட்டேணியைவாங்கினதுபோல். Like removing the ladder a person has ascended. ஏறவிறங்கப்பார்க்க, inf. To stare at one, to gaze at one from head to foot, கேசாதிபாதமீறாகப்பார்க்க. நடந்தேற, inf. To be accomplished, to succeed. கரையேற, inf. To land, disembark. 2. To attain the shores of final salvation. ஏறாங்கடைசி, s. [prop. ஏறுகடை.] The very end, அறமுடிவு. ஏறாமேடு, s. A height which one cannot reach, or to which water cannot rise, உயர்ந்தமேடு. 2. An enterprise above one's power, செய்யக்கூடாதகாரியம். 3. An inconvenient engagement, unsuitable contract, &c.--as an unequal marriage, ஒவ்வாமை-- in use, ஏறாங்கடை ஏறிக்கொள்ள, inf. To establish one's self in a high office, &c., to arrive at a high state or sanctity, or to attain a higher degree in religion. See நிலை or பாதம். சாதியிலேயேறிக்கொண்டான். [prov.] He has risen in caste by marrying in a higher family (spoken sarcastically). ஏறிட, inf. To stick into, to cause to enter, to pierce, புகப்பண்ண. 2. To place, set up, fix, ஏற்ற. வில்லைவளைத்துநாணேறிட்டு. Bending the bow and fixing on the bowstring. பருவிற்சலாகையையேறிட்டான். He introduced the probe into the sore. ஏறிட்டுப்பார்க்க, inf. To look up. 2. To attend to one when speaking. 3. To look or stare at a person. என்னையேறிட்டுப்பார்க்கவில்லை. He did not even cast a look at me, he took no notice of me. Amongst the Hindus it is not deemed respectful to look at a superior in the face; even when addressing him or receiving his directions. ஏறுகடை, s. The very end, the extremity, முடிவானகடை. ஏறுகுதிரை, s. A riding horse. ஏறுக்குமாறு--ஏறுமாறு, s. Improper, unruly, or vicious behavior, தாறுமாறு. ஏறுசலாகை, s. [prov.] In building, a large lath passing through the ends of rafters, கைமரங்கோக்குஞ்சலாகை. ஏறுதுறை, s. A port, place of embarkation, exportation, &c., துறைமுகம். ஏறுநெற்றி, s. A high forehead (regarded as a fortunate mark in a man, but unlucky in a female--as calculated to cause an untimely death to her husband), also a mark of a masculine, imperious and irrascible temper, அகன்ற நெற்றி. ஏறுபடி, s. An extra batta or allowance above the stated proportion, to a servant, for expenditure in the temple, for an entertainment, &c., அதிகப்படி. ஏறுபெட்டி, s. [prov.] A toddydrawer's basket for carrying toddy, கள் ளேறுபெட்டி. ஏறுபொழுது, s. The sun as it rises toward the meridian. ஏறுமிராசி, s. The constellation in the sun's path from the equator to the northern solstitial point, உச்சத்திற்கேறு மிராசி. See இறங்குமிராசி. ஏறுவட்டம், s. The difference, less or more than sixty Indian hours, in the passage of the moon through any of the asterisms, also the difference in the கர ணம் and யோகம் as affected thereby, நட் சத்திரமுதலியனநாழிகையேறுமுறை. 2. In the division of the inheritance of lands, trades, &c., the excess above or the deficiency in equal shares, பங்கினளவுக்கதிகமா னநிலமுதலியன. ஏறுவால், s. A long tail--a good sign in certain animals, நீண்டவால். பசுஏறுவாலுமெருதுகூழைவாலும். A long tail for a cow and a short one for a bull are desirable. ஏறுவெய்யில். Increasing heat or sunshine as the sun rises towards the meridian, காலைவெய்யில்--opp. இறங்குவெய் யில். ஏறெடுக்க, inf. To lift up the head, eyes, &c., மேலெடுக்க. 82)

kimāveṉl (p. 109) v. noun. [for. local. vul.] Muttering, grumbling. கிமாவென்பாரில்லை. There is no one to grumble. 58) *

caka (p. 153) A prefix in words of Sanscrit origin signifying with, together with--as சகோ தரன், an own brother, W. p. 913. SAHA. சககமனம், s. [vul. சாகமனம்.] Sutti, the burning of a wife with her husband's corpse--as அனுமரணம், உடன்கட்டை யேறல்; [ex சக, et கமனம், going.] சகசம், s. That which is inherent, cognate, innate, இயற்கை. 2. Reality, truth, genuineness, உண்மை. W. p. 913. SAHAJA. 3. [in philos.] The natural inherency of the principle of malam, மலம், in the soul, tainting its operations, and subjecting it to transmigrations, மலசகிதம். 4. (சது.) A change of Chashaka. W. p. 321. A cup, a charger --as சடகம், வட்டில். 5. [loc.] Familiarity, liberty, இஷ்டம். ஆத்துமாவுடனேமலஞ்சகசமானது. Impurity, (மலம்,) is innate to the soul. செம்பிற்களிம்புசகசமாயுள்ளது. Verdigris is inherent in copper. உலகத்தில்இதுசகசமாய்வழங்கிவருகிறது. This is in common use in the world. சகசமாய்ச்சொல்ல, inf. To speak the truth. (c.) சகசன், s. A brother, as சகோதரன். W. p. 913. SAHAJA. சகசரன், s. A companion, an associate, a mate, உடன்றிரிதோழன். W. p. 913. SAHACHARA. சகசை, s. (fem. of சகசன்.) An own sister, உடன்பிறந்தாள். சகபாடி, s. [loc.] A school mate, உடன்படிப்போன். 2. [vul.] The husband of a wife's sister, commonly சகலப்பாடி. சகவாசம், s. Familiarity, intercourse, friendship, association, consorting with, cohabitation, சங்காத்தம். சகளன், s. [com. சகலன்.] As சகலப் பாடி. (R.) சகன், s. A companion--as in மருச்ச கன், தோழன். W. p. 879. SAKHA. சகி, s. (fem. of சகன்.) A lady's maid or female companion, தோழி. W. p. 879. SAKHEE. சகோதரத்துவம், s. Brotherly or sisterly union, சகோதரசம்பந்தம். 2. Brotherhood, sisterhood, உடன்பிறப்பு. ச் சகோதரநேசம்--சகோதரபட்சம், s. Brotherly or sisterly love. சகோதரர், s. Brothers, உடன்பிறந்தோர். W. p. 914. SAHODARA. 2. [in usage.] First cousins whose fathers are brothers, or whose mothers are sisters; among these marriage is forbidden, but not between the children of a brother and a sister, உடன்பிறவாச்சகோதரர். ஒன்றைவிட்டசகோதரம், s. A cousin being the child of a paternal uncle or a maternal aunt. கூடப்பிறந்தசகோதரன், s. An own brother. சகோதரி, s. A sister, உடன்பிறந்தாள். 2. [usage.] The mother's sister's, or father's brother's daughter. 6) *

citvl (p. 182) s. The flag of a car or chariot, தேரிடக்கியம். 2. The inner bark of a tree, மாவுரி. (சது.) (p.) 3. [loc. vul.] Clouts, dirty rags, சீலைத்துணி. See சிதலை. 3. [prov.] A running sore, புரையோடுபுண். 34)

citār (p. 182) s. The thin bark of certain trees, used as clothing, மாவுரி. (சது.) 2. (Compare சிதர்.) Rags, cloths, சீலைத்துணி. 45) *

cengkl (p. 202) s. Burnt brick, இட்டிகை. (c.) 2. Red ochre in lumps, காவிக்கல். செங்கலடுக்க, inf. To pile up bricks. செங்கலறுக்க, inf. To make brick. செங்கல்மங்கல், s. Dim, red, ochre color; or that which is brown, tawny, dingy, dusky, swarthy, ஓர்நிறபேதம். 2. Dimness of the evening twilight, அந்தி வேளை. 3. Dimness, at the time of an eclipse, கிரகணமங்கல். செங்கன்மா, s. Brick-dust, (c.) செங்கல்மாவெள்ளம், s. [prov.] As செங்கல்கல். செங்கற்கட்டளை--செங்கலச்சு, s. A brick mould. செங்கற்சுட, inf. To burn brick. செங்கற்சூளை, s. A brick kiln. செங்கற்பால், s. Brick-dust mixed with, water. (R.) செங்கற்பொடி, s. Brick-bats. 32)

tiri (p. 239) கிறேன், ந்தேன், வேன், திரிய, v. n. To walk about, to wander, to ramble, to go here and there, to stray, to be unsettled, உழல. (c.) 2. To change, to vary, மாற. 3. To perish, அழிய. 4. To turn. to whirl; to revolve--as the heavenly bodies, உருள. 5. To be twisted; to be convolved, சுருள. 6. to revolve, as the soul in transmigrations, பிறவியிற்சுழல. 7. To vary or swerve from truth, மனங்கோண. 8. To be variegated, as a landscape, to be diversified, மாறுபட. 9. [with an infinitive preceding.] To be near or exposed to, as சாகத்திரிந்தேன், I was near dying. 1. [in gram.] To be changed as letters for their correlatives, &c., in combination or otherwise, எழுத்துத்திரிய. லகாரம்றகாரமாகவும்ளகாரம்டகரமாவுந்திரிந்தன..... The letter ல is changed to ற, and the letter ள to ட. கூடிநாடித்திரிய, inf. To associate with one. See கூடு, v. கெட்டுப்போகத்திரிய, inf. To go to ruin. முகந்திரிதல், v. noun. Change of countenance. (p.) திரிந்துவர, inf. To come round; to go about, or endeavor to accomplish. திரிசொல், s. Variable words, used, according to Rottler, principally by the learned. 1. Different names of the some thing. 2. A word with different meanings. 3. Words not in common use. 4. Metaphorical words. 5. Words declined or modified. திரிய--திரியவும், [prov.] [adverbially.] Again, furthermore, moreover, திரும்பவும். திரிதல்--திரிகை, v. noun. Roaming about, changing places. திரிபு--திரிவு, v. noun. Change, alteration, mutation, variation, diversity, வே றுபாடு. 2. [in gram.] Permutation, metathesis, &c., புணர்ச்சிவிகாரத்தொன்று. 3. One of the three obstacles to the attainment of heaven. See முத்திவிக்கினம். திரிபுக்காட்சி--திரிவுக்காட்சி, s. [in log.] Optical illusion, misconception in objects of sense; i. e. mistaking one thing for another, as a post for a thief, ஒன் றைமற்றொன்றாகமதித்தல். சொற்றிரிபு, s. Change in the form of a word, as of a gerund for an infinitive. பொருட்டிரிபு, Change of meaning, or compound terms having different meanings, according to the manner in which they are read or accented. திரிபுவிகாரம், s. [in gram.] The change of one letter for another. திரிபணி, s. A figure of speech, a metaphor, ஓரலங்காரம், as தாடகமலத்தானடந்து கட்குவளையானோக்கி, she walked with red lotus legs, and looked forth with குவளை flower eyes. 40)

tīṭcai (p. 242) --தீக்ஷை--தீக்கை, s. Initiation of disciple into the Siva religion by a Guru, who with appropriate ceremonies communicates the appointed mantras; also his introduction to any higher stage or degree in the system; குரூபதேசம். 2. Special means employed by a Guru for the instruction and mental illumination of a disciple; intended for the removal of his sins, and the ripening of his soul for emancipation, ஞானபோதனை. 3. The imparting of spiritual illumination to a soul ripening for absorption; its accumulated stock of merit and demerit--the results of former actions--together with its original மலம்--the source of these actions--being nearly exhausted by the joys and sufferings experienced in its former transmigrations, பக்குவான்மாவைக்க ரையேற்றல். 4. Performance of a course of austerities, விரதநியமம். 5. Performance of vows, சங்கற்பம். W. p. 41. DEEKSHA. --Note. There are seven kinds of தீட்சை. 1. சட்சுதீட்சை, சயனதீட்சை, by the eye or by looking on the disciple for the dispersion of his mental darkness and moral evils, and the communication of spiritual light. 2. பரிசதீட்சை, by the touch, or placing the right hand on the disciple's head, and touching five principle parts of his body, thus conferring on him the virtue of the five lettered incantations. 3. வாக்குத்தீட்சை, வாசகதீட்சை, oral instruction, and illumination. 4. மானசதீட்சை, by the mind or intense interest felt for the disciple, leading to the enlightening of his mind, &c. 5. சாத்திரதீட்சை, நூற்றீட்சை, spiritual illumination by means of the shastras. 6. யோகதீட்சை, பாவனதீட்சை, instruction by example, in character of the silent, motionless ascetic, in the eight postures prescribed. (See யோகம்.) 7. அ வுத்திரிதீட்சை, imparting instruction by symbolic figures, made on the ground, &c. This last is two-fold, ஞானாவுத்திரி, and கிரியாவுத்திரி.--Note. There are two other kinds of தீட்சை; 1. சபீசதீட்சை, instruction that has reference to future rites to make them complete; 2. நிர்ப்பீசதீட்சை, instruction complete in itself. சிவதீட்சை--சைவதீட்சை, 3 The three stated introductory rites of the Saiva system. 1. சமயதீட்சை, the initiatory rite of discipleship. 2. விசேஷதீட்சை, special rite confirming the disciple, after which he eats in private, or unseen by those of lower degree, and his eligible to read, and receive instruction in the Agama mysteries. It is administered only to சைவர், who eat no flesh or fish. 3. நிருவா ணதீட்சை, the highest rite entitling the disciple to perform puja, to sit and eat with his Guru, and to enjoy all the privileges of the system. தீட்சதர், s. (plu.) Persons who have received the initiatory, or any succeeding rite of the Saiva religion, தீட்சைபெற் றோர். 2. The brahmans of சிதம்பரம், formerly said to have been three-thousand, தில்லைமூவாயிரவர். தீட்சதன், s. A disciple who has received the தீட்சை. தீட்சைகேட்க--தீட்சைபெற, inf. To receive தீட்சை of the guru. தீட்சைகொடுக்க--தீட்சைபண்ண--தீட் சைவைக்க, inf. To administer தீட்சை. தீட்சைபெற்றவன், appel. n. (neg. தீட் சையில்லாதவன்.) One who has received தீட்சை, to whom the secrets of religion may be communicated. 16)

nakulaṉ (p. 266) s. The fourth of the five Pandavas, பஞ்சபாண்டவரிலொருவன். 2. (fig.) A clever horse-rider or jocky--as குதிரை க்குநகுலன், பரிமாவுகைப்போன். 14)

pṇiyārm (p. 292) s. [also பணிகாரம், sometimes பண்ணிகாரம்.] Sweet cakes, fritters. (c.) மாவுக்குத்தக்கபணியாரம். The fritters are as the meal,; i. e. one's expenses should be proportionate to his means. பணியாரக்குடம், s. A new pot-full of sweet cakes; being one of the marriage presents commonly given by the bride's party. பணியாரச்சட்டி, s. A pot for frying cakes. பணியாரஞ்சுடுதல், v. noun. Baking or frying cakes. பணியாரத்துத்தி, s. A shrub, whose seeds are used for cakes. See துத்தி. 17)

mā (p. 348) s. [gen. மாவின்.] Flour, meal, dough, pulverized powders, [commonly மாவு.] இடிமா. 2. The mango-tree, or fruit, மாமரம், Mangifera Indica. 3. The sweet mango, தேமா. 4. A fraction 1/2 , ஓர்கீழ்வாயிலக்கம். 5. (p.) A beast, an animal, விலங்கின்பொது. 6. A horse in general, குதிரைப்பொது. 7. The male of the horse, hog and elephant. 8. An expletive, அசைச்சொல், as உப்பின்றுபுற்கை யுண்கமாகொற்கையோனே. 9. Strength, வலி. 1. Blackness, கறுப்பு. 11. Cloth, சீலை. 12. A humming insect, வண்டு. 13. A field, வயல். 14. [prov.] Dust, துகள். 15. Calling, a call, அழைப்பு. 16. (Beschi.) The after-birth, secundines, நஞ்சுக்கொடி. மாகாய்த்துவிட்டது. The mango-tree bore fruit. மாஏறமலையேறும். Small sums may make a large total. [prov.] மாகரி, s. A male elephant, ஆண்யானை. மாகாணி, s. One-sixteenth, a fractional part. ஆயிரமாகாணிஅறுபத்திரண்டரை. A thousand sixteenths make sixty two and a half மாக்கருவி, s. A saddle, குதிரைக்கல் லணை. (சது.) மாக்கல், s. Slate-stone. See கல். மாக்காப்பு, s. Flour-water. See under கா, v. மாக்குளித்தல், v. noun. A kind of girl's play. மாங்கன்று, s. A mango-plant. மாங்காய், s. Unripe mango-fruit. 2. The kidney of quadrupeds, and gizzard of fowls. (c.) மாங்காயெரிக்கிறது. The mango has a hot taste. மாங்காய்ப்பூட்டு, s. A kind of lock. மாங்காயூறுகாய், s. A pickle of unripe mangoes. மாங்காய்வற்றல்--மாவற்றல், s. The dried unripe mango-fruit, used in curry. மாச்சிலை, s. A kind of stone, as மாக் கல். மாந்தளிர்--மாந்துளிர், s. The tender foliage of mango-trees, or the first shootings of mango-leaves. மாந்தளிர்ப்பச்சை, s. A kind of green stone, ஓர்பச்சைக்கல். மாந்தோப்பு, s. A mango-grove. மாப்பிசைதல், v. noun. Kneading. மாப்புளித்தல்--மாவுப்புதல். Becoming leavened. மாமரம், s. The mango-tree. மாம்பழம், s. A ripe mango. மாவடு, s. A very young unripe mangofruit. மாவரைத்தல், v. noun. Grinding corn. மாவலர், s. [pl.] Horsemen, குதிரைப் பாகர். 2. Elephant-drivers, யானைப்பாகர். மா மாவிடைமரவிடை, s. All kinds of beasts and trees. மாவிடைமாவிடைசலம்நிதிபாஷாணமுள்பட விற்றே ன். I have sold the beasts, water, hidden treasures and stones contained [in the ground]; a form of a deed. மாவிலைத்தோரணம், s. A string of mango-leaves. See தோரணங்கட்ட. மாவிளக்கு, s. An offering of kneaded flour in the midst of which a little pit is made for oil or ghee to burn, as in a lamp. மாவிளக்கெடுக்க, inf. To make an offering as above. மாவிறங்குதல், v. noun. Becoming mealy and edible, as the esculent root of the young palmyra. மாவுத்தன், s. An elephant-driver, யா னைப்பாகன். (c.) 2. A horseman. (p.) 3) *

mā (p. 348) adj. [contrac. of Sa. Mahat.] Great, பெரிய. See மகா. மாகண்டம், s. One of the twenty-seven sections of the lunar path, as அதிகண்டம். மாகனன், s. [prov.] A brahman, பிரா மணன். மாகாளம், s. A place celebrated for the worship of Siva, ஓர்சிவஸ்தலம். மாகாளி, s. Durga. (சது.) மாகேந்திரம், s. [in astrol.] See தசப் பொருத்தம். மாசனம்--மாசனங்கள், s. Excellent or great persons,பெரியோர். 2. Brahmans, பிராமணர். மாசாந்தம், s. Great patience. மாசாலம், s. Whining, cant, சிணுங்கு கை. 2. Using affectation, playing tricks. மாசாலக்கள்ளி, s. A dissimulating woman. See கள்ளம். மாசேனன், s. A name of Argha, அரு கன். 2. The deity, கடவுள். (சது.) 3. The god Subramanya, முருகன். மாதண்டம், s. A principal road, king's high-way, இராசவீதி. (சது.) மாதவம், s. Great austerities. மாதவர், s. [pl.] Ascetics, Rishis, இருஷிகள். மாதறி, s. A large timber, விட்டம். (R.) மாதிசை, s. [prop. மாதசை, in astrol.] Aggregate influence of the planets, as மகாதிசை. மாதிசை, 9.. The nine planetary influences. They are, சூரியமாதிசை, சந்திரமா திசை, செவ்வாய்மாதிசை, இராகுமாதிசை, சனிமா திசை, கேதுமாதிசை, புதன்மாதிசை, சுக்கிரன்மா திசை; embracing in all one hundred and twenty years. மாதுரோகம், s. [appel. மாதுரோகி.] Great treachery. மாதேவன், s. Siva, சிவன், as மகாதே வன். (சது.) 2. See உருத்திரர். மாதேவபட்டணம், s. A town so called in the extreme south, ஓரூர். மாதேவி, s. Parvati,பார்வதி. மாத்தகை, s. Superfineness, splendor, மிகுசிறப்பு. (நீதி.) மாத்தியாகி, s. A very liberal person or prince. மாநடன், s. Siva, சிவன். (சது.) மாபலன், s. Wind, காற்று. See மகா பலன். மாபலி--மாபலிவாணன், s. Mahabali. See மகாபலி. மாபலிபுரம்--மாவலிபுரம், s. A town. 2. The seven pagodas near Sadras. மாபுலி, s. A lion, சிங்கம்; used also in contempt. மாபாவி, s. A very wicked person. மாபுற்பாகம், s. External Saiva-puja, வெளியரங்கசிவபூசை. மாபூதி, s. One of the seven hells. See நாகம். மாப்பிரயத்தனம், s. A great effort. மாப்பிளை--மாப்பிள்ளை, s. A bridegroom. 2. A husband. 3. A son-inlaw. 4. The Moplas in the Malayalim country. மாமகம், s. A Hindu festival, as மா மாங்கம். மாமகக்குளம், s. A sacred reservoir at Combaconum. மாமணி, s. A gem, as மாணிக்கம். மாமருத்துநூலோர்--மாமாத்திரர், s. [pl.] Physicians, வைத்தியர். (சது.) மாமலை, s. Any great mountain. (p.) மாமல்லபுரம், s. As மாபலிபுரம், 2. மாமாங்கம், s. [colloq. for மாமாகம்.] A festival celebrated every twelve years at Combaconum. See மகாமகம். 2. [in the Malayalam country.] Period of the reign of a subordinate king under the Raya dynasty of Vijayanagaram. இவன்நாலுமாமாங்கம்கண்டவன். He is about fifty years old; (lit.) one who has seen four such festivals. மாமரங்கமானாற்பார்க்கக்கூடாது. Brothers and sisters who have not visited each other during a மாமாங்கம், should not meet without a propitiatory offering. மாமாத்திரர். See மாமருத்துநூலோர். மாமாயை, s. [also மகாமாயை.] A form of Maya, the maternal principle, or the chief cause of all things. மாமாலம், s. Great deceitfulness. மாமுகில், s. Thick clouds. மாமுனி, s. An epithet of Argha, அரு கன். 2. The sage Vasisht'a, வசிஷ்டன். மாமேரு, s. Maha Meru. See மகா மேரு. மாரதம், s. One of the four kinds of war chariots. See இரதம். மாரதன். See மகாரதன். மாவலி, s. Mahabali. See மகாபலி. மாவிரதம், s. A religious system of the Saivas. See மகாவிரதம். மாவிரதியர், s. Saivas. See மகாவிரதியர். மாவீரன், s. A great hero, champion. மாவுரம், s. Strength; [ex உரம்.] (சது.) 4)