āṟṟu (p. 43) கிறேன், ஆற்றினேன், வேன், ஆற்ற, v. a. To cool, refresh, குளிரச்செய்ய. 2. To assuage, appease, alleviate, soothe, console, compose, lull, mitigate, தணிக்க. 3. To slack, loosen what is tied or twisted, முறுக்குத்தளர்த்த. (c.) 4. (p.) To do, act, perform a duty, செய்ய. 5. To bear a weight, தாங்க. 6. To carry, or sustain a burden or calamity, பொறுக்க.--Note. This verb is sometimes used impersonally--as இந்த வழியென்னாலேயாற்றாது. I cannot get along this road. ஆற்ற, inf. [used adverbially.] Greatly, exceedingly, மிகுதியாய். அமிழ்தினுமாற்றவினிதே. Sweeter than nectar. (குறள்.) கணவராற்றமுனிந்தே. The husbands greatly resenting. ஆற்றாக்கேடு, s. Extreme poverty, indigence exigence, great necessity. ஆற்றாச்சண்டி, s. One who perversely persists in application for aid through poverty, one past shame, an insatiable wretch. ஆற்றாத்தனம், s. Insatiableness. ஆற்றாப்பட்சம், s. What cannot be borne, intolerableness--as ஆற்றாமை. ஆற்றாமை, neg. v. noun. Inability to bear--as excessive hunger, pain, &c., சகிக்கக்கூடாமை. 2. Impatience, பொறா மை. 3. Voracity, voraciousness, insatiableness, திருத்தியின்மை. ஆற்றார், s. Foes, opponents, rivals, those who envy one, பகைவர். 2. The poor, the afflicted, தரித்திரர். (p.) ஆற்றிக்கொடுக்க, inf. To cool and give. 2. To help or relieve one at work. ஆற்றித்தேற்ற, inf. To soothe and console. ஆற்றிப்போற்றிக்கொள்ள, inf. To treat guests with civility, விருந்தினரை யுபசரிக்க. 2. To render aid--as to a sick person, to help one in distress, துன்புற்றோ ரைக்காக்க. 3. To console, ஆற்ற. ஆற்றுவிக்க, inf. [causal.] To console, cherish, afford consolation, தணி யச்செய்ய. 2. To inspire with courage, வலிதர. 3. To enable to bear, or endure, உறுதிசெய்ய. ஆற்றல், v. noun. Cooling, assuaging, consoling, &c. 2. Enduring, bearing patiently. 3. Bearing a load.

uṟu (p. 67) adj. Very much, abundant, copious, great, intense, மிகுதியான. உறுசூது, s. Great guile. உறுபசி, s. Extreme hunger. 78)

oḷ (p. 84) adj. Good, excellent, நல்ல. 2. Beautiful, அழகுள்ள. 3. Bright, glittering, luminous, பிரகாசமான. 4. Knowing, அறிவுள்ள. 5. Abundant, மிகுதியான. The ள் of this word is changed into ட் and ண் before appropriate letters, whence the nouns ஒட்பம், and ஒண்மை. ஒள்ளழல்கண்ணிற்கால. His eyes emitting bright sparks of fire through rage-ஒள்வாள், s. Glittering swords, ஒள்ளியவாள். ஒள்ளியர், s. The virtuous, those renowned for subjecting their passions and practising deeds of virtue, according to the shasters, மாசற்றவர். 2. The wise, the intelligent, அறிவுடையோர். (p.) ஒளியார்முன்னொள்ளியராதல். Acting wisely in the presence of the wise. (குறள்.) ஒள்ளியோன், s. He who emits light, ஒளிசெய்வோன். 2. Venus the planet, சுக்கிரன். 3. An enlightened man, அறிவுடையோன். (p.) ஒள்ளொளி, s. A brilliant light. 21)

ciṟ (p. 189) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be elegant, beautiful, adorned, magnificent, splendid, சிங்காரமாயிருக்க. 2. To be graceful, amiable, lovely, அழகாயிருக்க. (c.) 3. To be eminent, excellent, renowned, illustrious, மகிமைப்பட. 4. To exceed, surpass, excel, மேற்பட. 5. To be peculiar, distinguished, விசேஷிக்க. 6. To be dear, precious, valuable; flourishing, அருமையா யிருக்க. 7. To be abundant, excessive, intense, மிகுதியாக. 8. To be auspicious, lucky, fortunate--as a time, &c., மங்கலமாக. சிறந்தவோரை, s. The auspicious hour in planetary configurations. (p.) சிறந்தகாலம், s. A pleasant season. 2. A season of plenty. 3. A time of wealth. சிறந்தநடக்கை, s. An exemplary life. சிறந்தநாடு, s. A country abounding in water, agricultural productions, popoulation, towns, &c. சிறந்தநாமம், s. A celebrated name. 2. A sonorous or euphonic name. சிறந்தமாது, s. A beautiful female. (p.) சிறந்தமுகம், s. A handsome, cheerful. happy countenance. சிறந்தோர், s. The great, the renowned, the illustrious, the wealthy, உயர்ந்தோர். 2. Ascetics who have renounced the world, துறந்தோர். 3. Relatives, உறவினர். சிறந்தவாசிகை, s. A beautiful garland, or other stringed ornament. (p.) வெற்றிசிறக்க, inf. To be splendid, conspicuous, or renowned in victory, to have the celebrity of a conqueror. கல்வியிற்சிறந்தவன், appel. n. One eminent for learning. 19)

niṟai (p. 277) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To fill, make full, நிறையச்செய்ய. 2. To replenish, supply abundantly, satisfy, saturate, மிகுதியாக்க. 3. To stuff, cram, திணிக்க. 4. To diffuse, cause to pervade, suffuse. (with the accusative, either of the thing filled or of that with which it is filled.) பாவச்செய்ய. நிறைத்தளக்க--நிறையஅளக்க, inf. To give full measure. 2. To supply what is wanting, to fill a measure. 197)

miku (p. 353) கிறேன், ந்தேன், [poet. மிக்கேன்.] வேன், மிக, v. n. To exceed, to surpass, to become superior, அதிகரிக்க. 2. To remain, to be left, be to spare, be superfluous, (c.) மிக, inf. [also மிகவும், as adv. or adj. in the superlative.] Very much, abundantly, பெருக. மிகப்படல், v. noun. Increasing, abounding, அதிகரித்தல். மிகப்படச்சொல்லுகிறது. Saying too much. மிகல். Becoming plentiful, increasing, மிகுதல். 2. Becoming great. மிகன்மக்கள். The great. (நீதிநெறி.) மிகவல்லோர், s. [pl.] Very powerful persons, அதிவீரர். 2. Those that are well skilled in any art, அறிவிலுயர்ந்தோர். மிகவும். Very much, abundantly. மிகவுஞ்சந்தோஷப்பட்டான். He greatly rejoiced. மிகவும்வருத்தமாயிருக்கிறது. It is very hard. மிகவும்பயந்துபோனேன். I was very much afraid. மிகவுந்தொங்கிஷப்படுகிறான். He is suffering greatly. மிகு, [Aorist as an adj.] Great. மிகுகொடையாளன், s. Karna, as very liberal, கர்ன்னன். (சது.) மிகுதம்--மிகுதி, v. noun. Much, abundance, profusion, redundance, அதிகம். 2. Excess, overplus, மீதி. 3. A crowd, திரட்சி. 3. Fulness, satiety, பூரிப்பு. 5. Increase, பொலிவு. மிகுதியான, [as an adj.] Abundant. மிகுதியானது. That which is abundant. மிகுதியானபேர். The majority. மிகுதியும். Greatly, exceedingly. மிகுதியுஞ்சுருக்கிப்போட்டான்..... He has greatly abridged, or curtailed. மிகுந்த, [rel. part. as adj.] Much, great, &c. மிகுந்தவாசனை. A strong, fragrant smell. மிகுந்தகிரயம். An exorbitant price. மிகுந்தவயசு. Very old age. மிகுந்திருத்தல், v. noun. Being too much,. or in excess. 2. Being left, as மீந்திருத்தல். மிகை, v. noun. Abundance, superfluity, மிகுதி. 2. Sorrow, affliction, துன்பம். 3. Destruction, கேடு. 4. Trouble, வருத்தம். (சது.) 5. Fault, defect, error, குற்றம். மானேறு, s. The male of a deer--as கலைமான். 2. The twelfth lunar mansion, உத்திரநாள்; [ex ஏறு.] மான்களங்கம், s. Spots on the moon, considered as disease from a curse, and supposed to resemble those of the deer. மான்கீரை, s. A plant. See கீரை. மான்செவி, s. A plant, hart's-ear. See எருமைநாக்கி. மான்செவிக்கள்ளி, s. A milky shrub. See கள்ளி. மி மிகைபட, inf. To be blamed. மிகைபடச்சொல்லேல். Don't speak injuriously. (Avv.) மிகைபடக்கூறல், v. noun. Redundancy as a fault in composition. See நூற்குற் றம், under குற்றம். மிகைபோட--மிகைசொல்ல, inf. To charge one falsely. (R.) மிக்க, [rel. part. as adj.] Overmuch, superior, &c. (p.) தந்தைசொல்மிக்கமந்திரமில்லை. No precept is better than that of a father. (Avv.) மிக்கசெயல், s. Extraordinary power; magnanimity. See ஊராண்மை. மிக்கு, v. noun. Greatness, superiority, பெருமை. (p.) மிக்குடைய. Possessing greatness. (நீதி நெறி.) மிக்கது, appel. n. what is abundant, excessive. மிக்கவன்--மிக்கான், s. A great or excellent person, உயர்ந்தோன். மிக்கவை, s. [pl.] Remains of food after a meal, மீந்தவை. 2. (சது.) Unjust proceedings, நியாயமற்றவை. 3. Increase. fulness, abundance, மிகுந்திருப்பவை. 4. Food, ஊண். 5. Boiled rice, சோறு. மிக்கிளமை, s. Juvenility, மிகுந்தஇ ளமை. மிக்கோர், s. [pl.] Men of knowledge, superior men, அறிஞர். (சது.) 3)