aṉungku (p. 33) கிறேன், அனுங்கினேன், வேன், அனுங்க, v. n. To suffer pain, be in distress, affliction, &c., வருந்த. 2. To groan, sigh, moan with pain, புலம்ப. (p.) 3. [prov.] To read or speak with a mumbling tone, to mumble, mutter, மிணுமிணுக்க. 4. (p.) To be weak or slight as fever, flame, &c., வாட. 5. [prov.] To be reluctant, unwilling, backward, இழுக. 6. (c.) To be touched undesignedly, causing a forfeit in the கொக் கான் play, &c., முட்டுண்ண. அனுக்கம், v. noun. Groaning, moaning, புலம்புகை. 108) *

poruporukk (p. 337) --பொருபொரெ ன, inf. To crumble from too much frying, அறத்தீய. 2. To mutter with dissatisfaction, மிணுமிணுக்க. (c.) 46)

miṇumiṇukka (p. 353) --மிணுமிணென, inf. [also முணமுணக்க, முணுமுணுக்க.] To mumble, speak with a low reiterated sound. [corrupt. of Sa. Manmana. W. p. 643.] மிணுமிணுத்தல்--மிணுமிணுப்பு, v. noun. Mumbling. 35)

muṇmuṇkk (p. 356) --முணுமுணுக்க, inf. [v. noun. முணமுணப்பு.] To mutter, whisper, murmur. See மிணுமிணுக்க. 136) *