amri (p. 19) s. Ambrosia or nectar, அ மிழ்து. 2. Urine, சிறுநீர். 3. The goddess Durga, துர்க்கை. 4. Poison, விஷம். (p.) அமரியுப்பு, s. Urine salt, the salt taken from urine, சிறுநீரிலிருந்தெடுக்குமுப்பு, one of the five kinds of உப்பு. 18)

amirutam (p. 20) (St.) அமிர்தம், s. Immortality, அழியாமை. 2. Ambrosia, nectar, milk, honey, அமிழ்தம். 3. A restorative, a reviving medicine, stimulant, மூர்ச்சை தீர்த்துயிருந்தருமருந்து. 4. Sweetness, இனிமை. 5. Water, நீர். 6. Final emancipation, மோட் சம். Wils. p. 61. AMRITA. அமிர்தகலசம், s. That which contains nectar, (fig.) a woman's breast. அமிர்தகலை, s. A phase of the moon. அமிர்தகிரணன், s. The moon. அமிர்தங்கலங்க, inf. To be disturbed, shocked, &c. as the brain by a blow, மூளைகலங்க. அமிர்தசஞ்சீவினி, s. A medicament supposed to restore the slain to life. அமிர்தபிந்து, s. One of the thirtytwo உபநிடதம். அமிர்தரசம், s. An ambrosial juice. அமிர்தவல்லி, s. A creeper. See அமுதவல்லி. அமிர்தன், s. An immortal, God, கடவுள். (p.) Wils. p. 61. AMRITA. அமிர்தாசனர்--அமுதாசனர், s. The gods, தேவர். Wils. p. 62. AMRITASHANA. 10) *

amiẕtm (p. 20) s. Ambrosia, nectar, the elixir of life, தேவருணவு. (p.) 14)

amiẕtu (p. 20) s. Ambrosia, nectar, அமிர்தம், 2. Sweetness, any sweet thing, இனிமை. (p.) 15)

amiẕttu (p. 20) கிறேன், அமிழ்த்தினேன், வேன், அமிழ்த்த, v. a. To immerse, ingulf, sink a thing, ஆழ்த்த. 2. To press down, into or under another substance, as pressing a thing into the earth, &c., to lower, அழுத்த. 16)

amukku (p. 20) கிறேன், அமுக்கினேன், வேன், அமுக்க, v. a. To crush, press or squeeze, as a fruit, a boil, &c., அமுத்த. 2. Press down, press in or under, as a vessel into water, immerse, depress, press down or in, indent by pressure, அமிழ்த்த. 3. (fig.) To oppress, நெருக்க. நீரிலேசெம்பையமுக்கிமொண்டுவா. Sink the brass pot in the water, draw it up, and bring it. அமுக்கு, v. noun. Compression, depression, oppression as by nightmare, pressure as by the hand of the bailiff, அழுத்துகை. 2. That which compresses, depresses, &c., an incumbent weight, அமுக்குபாரம். அமுக்குண்டு கதறிக்கொண்டுகிடந்தான், He lay crying out, prostrate under the burden. அமுக்கன், s. One who does things secretly, இரகசியத்திற்கருமமுடிப் போன். 2. A sly, cunning person, dissembler, a deceiver, தந்திரகாரன். (c.) 3. [prov.] Nightmare, நித்திரையிலமுக்குமாவி. 20)

āṟṟu (p. 43) கிறேன், ஆற்றினேன், வேன், ஆற்ற, v. a. To cool, refresh, குளிரச்செய்ய. 2. To assuage, appease, alleviate, soothe, console, compose, lull, mitigate, தணிக்க. 3. To slack, loosen what is tied or twisted, முறுக்குத்தளர்த்த. (c.) 4. (p.) To do, act, perform a duty, செய்ய. 5. To bear a weight, தாங்க. 6. To carry, or sustain a burden or calamity, பொறுக்க.--Note. This verb is sometimes used impersonally--as இந்த வழியென்னாலேயாற்றாது. I cannot get along this road. ஆற்ற, inf. [used adverbially.] Greatly, exceedingly, மிகுதியாய். அமிழ்தினுமாற்றவினிதே. Sweeter than nectar. (குறள்.) கணவராற்றமுனிந்தே. The husbands greatly resenting. ஆற்றாக்கேடு, s. Extreme poverty, indigence exigence, great necessity. ஆற்றாச்சண்டி, s. One who perversely persists in application for aid through poverty, one past shame, an insatiable wretch. ஆற்றாத்தனம், s. Insatiableness. ஆற்றாப்பட்சம், s. What cannot be borne, intolerableness--as ஆற்றாமை. ஆற்றாமை, neg. v. noun. Inability to bear--as excessive hunger, pain, &c., சகிக்கக்கூடாமை. 2. Impatience, பொறா மை. 3. Voracity, voraciousness, insatiableness, திருத்தியின்மை. ஆற்றார், s. Foes, opponents, rivals, those who envy one, பகைவர். 2. The poor, the afflicted, தரித்திரர். (p.) ஆற்றிக்கொடுக்க, inf. To cool and give. 2. To help or relieve one at work. ஆற்றித்தேற்ற, inf. To soothe and console. ஆற்றிப்போற்றிக்கொள்ள, inf. To treat guests with civility, விருந்தினரை யுபசரிக்க. 2. To render aid--as to a sick person, to help one in distress, துன்புற்றோ ரைக்காக்க. 3. To console, ஆற்ற. ஆற்றுவிக்க, inf. [causal.] To console, cherish, afford consolation, தணி யச்செய்ய. 2. To inspire with courage, வலிதர. 3. To enable to bear, or endure, உறுதிசெய்ய. ஆற்றல், v. noun. Cooling, assuaging, consoling, &c. 2. Enduring, bearing patiently. 3. Bearing a load.

uku (p. 59) கிறது, ந்தது, ம், உக, v. n. To be shaken off, to fall or drop off--as fruits, &c.; to shed feathers, hair; to become separated; to cast off as the nails, &c., உதிர. 2. To be strewed, scattered, poured out, &c., சிந்த. 3. To trickle or fall down--as rain or tears, சொரிய. 4. To be divested of, liberated from, கழல. (p.) நெஞ்சுகவாய்மலரன்னகண்ணீர்மல்க. The heart fainting and the lotus-flower like eyes shedding tears. மஞ்சுகவார்த்தன. The (bells) sounded so loud as to cause the clouds to fall. உள்ளமுடைந்துக்கக்கால். If the heart be broken and utterly fail. (குறள்.) உயிருக. The soul departing. உடுத்திரளுதிர்ந்தெனவுகுவதந்தமே. Teeth scattered as if multitudes of stars had fallen. அங்கணத்துளுக்கவமிழ்து. Delicious food scattered in the mud. (குறள்.) 7)

uy (p. 63) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To put in motion, cause to go, discharge, let go, let fly, send, emit, cast, throw, செலுத்த. 2. To ride, drive a carriage, &c., வாகனமூர. 3. To effect, accomplish, bring about, collect, gather together, காரியத்தைமுடிக்க. 4. To carry on, conduct literally, or morally, lead an army, &c., to manage, guide, direct, influence, operate, நடத்த. 5. To place, put in, shoot in, throw or cast in, plunge into, அமிழ்த்த. 6. To cause to arrive at, சேர்க்க. 7. To place, வைக்க. 8. To enjoy, experience, அனுபவிக்க. (p.) (குறள்.) உய்த்துச்சொரியினும்போகாதம. That which is apportioned by fate, though rejected, will not leave. (p.) (குறள்.) காதலகாதலறியாமையுய்க்கிற்பின். If (a king) enjoy the objects of his desire, (his foes) being unacquainted with those desires-(குறள்.) உய்த்துணர, inf. To discern, to distinguish, exercise thought, &c., ஆ ராய்ந்தறிய. உய்த்துணரவைப்பு, s. The use of such terms, descriptions, or definitions in a written work, as may require the exercise of thought, reference to other parts, &c., in order to comprehend them, ஆராய்ந்தறியவைக்கை--one of the thirty-two உத்தி in நன்னூல். உய்த்தலில்பொருண்மை, s. Poetry composed in such terms only as are necessary to express the author's meaning, கருதியபொருள்தோன்றப்பாடப்படுவது. உய்ப்பு, v. noun. Discharging, emission, accomplishment, &c., including all the meanings of the verb, உய்க் கை. 25)

cutai (p. 193) s. W. p. 931. SUD'HA. Taste, savor, deliciousness, sweetness, சுவை. 2. Nectar--the beverage which confers immortality and is the sustenance of the inferior gods, அமிழ்து. 3. Milk, பால். 4. Lime, சுண் ணாம்பு. 5. Whiteness, வெண்மை. 6. A daughter, புதல்வி. W. p. 929. SUTD. 7. A kicking cow, உதைகாற்பசு. (சது.) 8. Medicine, மருந்து. 9. Plaster, mortar, சுண்ணச்சாந்து. (p.) 1. [prov. vul. சொதை.] Riches, property, &c., பொருள்; [a figurative use derived from nectar, milk, &c.] அவன்சுதையுள்ளவன். He is a man of property. 93) *

tamiẕ (p. 223) s. Sweetness, pleasantness, melodiousness, இனிமை. 2. The tamil language, தமிழ்ப்பாஷை; of which there are two principal divisions, செந்தமிழ், high, or polished Tamil and கொடுந்தமிழ், common, or unpolished Tamil. A further division is இயற்றமிழ், prose, இசைத்தமிழ், poetic, and நாடகத்தமிழ், dramatic Tamil. For particulars, see these in their places. 3. Nature, state, quality, நீர்மை--Note. When used adjectively, ழ் sometimes changes to ழ. தமிழப்பிள்ளை, s. A tamil lad. 2. [vul.] A tamil man. தமிழவண்ணான், s. Washerman of caste people. தமிழன், s. (fem. தமிழச்சி.) A Tamulian. தமிழிலேபழக, inf. To be familiar with the Tamil language. தமிழெல்லை, s. The precincts, frontiers, confines of the Tamil country. தமிழோர், s. (plu.) Tamil poets, the learned, தமிழ்ப்புலவர். (p.) தமிழ்திருப்ப--தமிழ்ப்படுத்த, inf. To translate into Tamil. தமிழ்க்கூத்தர்--தமிழ்கூத்தர், s. Tamil dramatists or dancers. தமிழ்ச்சொல், s. Tamil word. தமிழ்நடை, s. The order, walk, or going of the Tamil language; i. e. its idiom. தமிழ்நாடன், s. Any king of the Pandyan race. தமிழ்நாடு, s. The Tamil country. See திராவிடம். 2. The Madura district. See செந்தமிழ்நாடு. தமிழ்நாவலர், s. Tamil poets. (p.) தமிழ்ப்போங்கு--தமிழ்ப்போக்கு, v. noun. As தமிழ்நடை. தமிழ்மலை, s. Mount Pothiyam, the reputed residence of the sage Agastya, father of the Tamil language. தமிழ்முனி, s. The poet Agastya. தமிழ்மொழியாக்கம், s. The formation of Tamil words. தமிழ்வாணர், s. Tamil poets; (lit.) they in whom classical Tamil lives. தமிழ்வேதம், s. A book of four-thousand parts, நாலாயிரப்பிரபந்தம். 2. The books தே வாரம், and திருவாசகம்; also the குறள், of the poet, திருவள்ளுவர், is so called in eulogy. செந்தமிழ்நாடு, s. The districts where pure Tamil was spoken. See செந்தமிழ். கொடுந்தமிழ்நாடு. s. The twelve districts around the Madura kingdom, in the Tamil of which, irregularities and provincialisms weer found; as stated in the following stanza-தென்பாண்டி, குட்டம், குடம், கற்கா, வேண், பூழி பன்றி, அருவா, அதன்வடக்கு--நன்றாய சீதம், மலாடு, புனனாடு, செந்தமிழ் சேர் ஏதமில் பன்னிரு நாட்டெண். 114)

tu (p. 244) த்தேன், ப்பேன், v. a. (imperfect. used in the past and future.) To eat, take food, make a meal, உண்ண. 2. To enjoy by means of the senses, பொறிகளாலனுபவிக்க. 3. To experience pleasure or pain, suffer or enjoy the result of actions, அனுபவிக்க. (p.) அதிதிகள்துத்தசேடம் அமிழ்தினுமினியவாகும். The food refused by the guests is more tasteful than ambrosia. தீவிரதர, adj. More rapid; [ex தர, comparative degree affix.] தீவிரதரம், s. Rapidness, instantaneousness. தீவிரபுத்தி, s. Ready wit. தீவிரம்பண்ண, s. To hasten, to speed. 16)

tūtū (p. 253) s. Imitative sounding of spitting, as children in a kind of play, உமிழ்தல். W. p. 394. T'HUT'HU. 30)

mangkalam (p. 338) s. Luckiness, auspiciousness, propitiousness, சுபம். 2. Prosperity, increase, பொலிவு. W. p. 631. MANGALA. 3. Moral and religious merit, according to the Shastras, தருமம். 4. Marriage, கலியாணம். 5. Praise, panegyric, blessing, வாழ்த்து. 6. Auspicious objects, used on festive occasions; of which eight are special: 1. சாமரம், chowry, a fly-whisk; 2. நிறைகுடம், a full ornamented pot; 3. கண்ணாடி, mirrors; 4. தோட்டி, elephant's goads; 5. முரசு, drums; 6. விளக்கு, lamps; 7. கொடி, flags; 8. இணைக் கயல், A brace of carp-fish. மங்கலகாரியம்--மங்கலச்செய்கை--மங் கலவினை s. A festive, auspicious or joyous ceremony--as a marriage, putting on jewels; a temple-festival, on a girl's arrival at puberty, &c. மங்கலகீதம்--மங்கலப்பாட்டு, s. Auspicious chants, music, &c. மங்கலகௌசிகம்--மங்களகௌசிகம்-மங்களகௌசிகை, s. A tune, ஓரிராகம். (சது.) மங்கலச்சொல்--மங்கலமொழி, s. Auspicious words, in place of inauspicious terms, fancied to be lucky for speaker or hearer. 2. Language of congratulation, or benediction, ஆசிவசனம். 3. Auspicious terms, together with their synonyms, used for beginning a poem. They are twenty-two in number: 1. திரு, wealth, &c.; 2. யானை, an elephant; 3. தேர், a chariot; 4. பரி, a horse; 5. கடல், the sea; 6. மலை, a mountain; 7. மணி, a gem; 8. பூ, a flower; 9. புகழ், praise; 1. சீர், good state or condition; 11. மதி, the moon; 12. நீர், water; 13. எழுத்து, a letter, a writing; 14. பொன், gold; 15. ஆரணம், Vedas, the law; 16. சொல், a word; 17. புயல், cloud; 18. நிலம், earth; 19. கங்கை, the Ganges; 2. உலகம், the world; 21. பரிதி, the sun; 22. அமிழ்தம், nectar. Others give more. (சது.) மங்கலஸ்நானம்--மங்கலநானம், s. Bathing for an auspicious ceremony, as a marriage, a temple-festival, &c. மங்கலதினம்--மங்கலநாள், s. An auspicious day. மங்கலதூரியம்--மங்கலபேரிகை--மங் கலமுரசு--மங்கலவாத்தியம், s. Auspicious drums and other musical instruments. மங்கலநதி, s. A sacred river. மங்கலநாண், s. The marriage-badge, including the தாலி and its cord. மங்கலபத்திரிகை--மங்கலவோலை, s. A marriage-invitation. மங்கலபாடகர், s. Bards, encomiasts, panegyrists. மங்கலபுருஷன், s. A proper man to conduct a festival, or to communicate good tidings--as one married, not a widower, not deformed, one good tempered, prosperous, &c. மங்கலமங்கையர், s. [pl. com. கட்டுக்க ழுத்தியர்.] Women wearing the marriagebadge. மங்கலமுகூர்த்தம்--மங்கலவேளை, s. [com. முகூர்த்தவேளை.] An auspicious hour. மங்கலம்புரிய, inf. To be united in marriage. மங்கலவணி, s. Auspicious ornaments. மங்கலவழக்கு, s. Auspicious words, terms or usages. மங்கலவள்ளை, s. A poem on a female of noble birth, in nine வெண்பா, and nine வகுப்பு See பிரபந்தம். மங்கலவாரம், s. An auspicious day, commonly Monday or Wednesday, or any day on which there is a favorable configuration of the planets, நல்லநாள். 2. See மங்கலன். மங்கலவார்த்தை, s. Auspicious language, as சுபவசனம். 2. Good news. மங்கலவாழ்த்து, s. Salutation, benediction, praise, especially to a hero in the opening or concluding of a poem. மங்கலவினைஞர், s. [pl.] Persons who perform auspicious acts or ceremonies. See மங்கலபுருஷன். (p.) 99) *

muẕuttu (p. 358) கிறேன், முழுத்தினேன், வேன், முழுத்த, v. a. To plunge or dip any one or thing, to drown another, as அமிழ்த்த. 35)