uttaram (p. 60) s. Answer, reply, rejoinder, response, எதிர்மொழி. 2. (p.) The north, வடக்கு. 3. Subsequence, posteriority, futurity, அபரம். 4. Height, eminence, உயர்ச் சி. Wils. p. 141. UTTARA. 5. The final deluge of fire, ஊழித்தீ. உத்தரகாலம், s. The next minute, the time immediately succeeding, அடுத்த காலம். 2. The future, future time, வருங் காலம். 3. Time reckoned from one full moon to the next, பௌரணமியாதியானசாந் திரமாதம். Wils. p. 141. UTTARAKALA. 4. The time last mentioned. உத்தரகிராந்தம், s. The transit of a planetary body from one zodiacal sign to another, மேற்செல்லுகை; [ex கிராந்தம், going over.] உத்தரகுரு--உத்தரகுருவம், s. One of the six portions of the earth in which, free from sorrow, the soul enjoys the fruits of former virtuous deeds. See போகபூமி. Wils. p. 141. UTTARAKURU. உத்தரகோளார்த்தம், s. Northern hemisphere, கோளத்தின்வடபாதி. உத்தரகிரியை, s. Obsequies, last or funeral rites, கருமாந்தரம். Wils. p. 141. UTTARAKRYA. உத்தரதுருவம், s. The north pole, வடதுருவம். உத்தரதேசம், s. The northern countries, வடதேசம். உத்தரபாகம், s. The latter part or section. உத்தரபூமி, s. The north part or division of the central continent, வடபூமி. உத்தரபோசனம், s. A second meal immediately after eating and washing, deemed wrong by the shasters, புசித்துக் கையலம்பினபின்னுண்கை. உத்தரமத்திமபூமி, s. North temperate zone, சீதளோஷ்ணசமத்துவபூமி; [ex மத்திமபூமி, temperate zone.] உத்தரமந்தோச்சம், s. Aphelion, கிரகங்கள்சூரியனுக்குத்தூரத்திற்செல்லுமெல்லை. உத்தரமீமாஞ்சை, s. One of the six shasters, the latter மீமாஞ்சை, சாஸ்திரமா றிலொன்று. உத்தரவாதம், s. Defence, replication, rejoinder, பிரதிவாதம். 2. (fig.) Responsibility, obligation, security, பிணை. 3. Indemnification, satisfaction, expiation, atonement, compensation, ஈடு. உத்தரவாதம்பண்ண, inf. To answer in law, பிரதிவாதஞ்செய்ய. 2. To guarantee, warrant, உத்தரிக்க. 3. To indemnify, make satisfaction, to atone for ஈடுபண்ண. உத்தரவாதி, s. A defendant, a respondent, பிரதிவாதி. Wils. p. 142. UTTARAVADIN. 2. A responsible person, he on whom the duty devolves to make satisfaction, ஈடுசெலுத்துவோன். 3. A bail, a security, a surety, a guarantee, bondsman, பிணையாளி. உத்தராசங்கம், s. A garment worn loosely over the shoulders, உத்தரீயம். Wils. p. 142. UTTARASANGA. உத்தராசாடம்--உத்தராஷாடம், s. The twenty-first lunar asterism, உத்திரா டம்; [ex ஆஷாடம், constellation.] Wils. p. 142. UTTARASHAD'HA.. உத்தராட்சம், s. North latitude, பூ கோளத்தின்வடபாகம். உத்தராதி, s. (Tel. உத்தராி.) North, வடக்கு. உத்தராயணம், s. The northern solstice. See அயனம். Wils. p. 142. UTTARAYAN'A. உத்தரோத்தரம், [a reduplication of உத்தரம்.] Higher and higher, more and more, further and further, மேலுமேலும். 2. s. A rejoinder, மறுமொழிக்கெதிர்மொழி. Wils. p. 142. UTTAROTTARA. பிரதியுத்தரம்--மறுவுத்தரம்--மாறுத் தரம், s. An answer. 33)

camayam (p. 162) s. A convenient, suitable or proper time; leisure, convenience, opportunity, தருணம். 2. Time, season, occasion, juncture of time; emergency, extremity, காலம். 3. Any religious persuasion, faith or system, மார்க்கம். (c.) W. p. 894. SAMAYA. --Note.. There are twelve principal religious systems, of which six are approved and six rejected by the Saiva sect. 1. உட் சமையம், or the six systems considered orthodox by the Saivas are. 1. வைரவம், making Bhairava supreme. 2. வாமம், regarding the female principle in nature, as the primeval form of deity, and teaching the worship of the generative female organ. 3. காளாமுகம், similar to the வாமம். 4. மாவிரதம், teaching that the deity is a pure spirit. 5. பாசுபதம், similar to மாவிரதம். 6. சைவம், Saivism, which teaches that the deity is both spirit and matter; assuming forms for accomplishing his purposes. II. புறச்சமயம், or the six heterodox systems; viz.:-- 1. உலகாயதம். A species of Atheism regarding sensual gratifications as the chief good, as taught by the atheistical school of Charvaka. 2. புத் தம். Bhuddism, which rejects the notion of a Supreme being, maintains that all material existences proceed from a fortuitous combination of the four primitive elements, (earth, water, fire, and air,) and that mental phenomena are the mere results of organization. It regards Bhudd as a deified teacher and object of worship. 3. சமணம். The Jaina system which is a modification of Bhuddism, and regards Argha as the deified preceptor and object of worship. 4. மீமாஞ்சை. A system that regards Brahm as the soul of the universe. 5. பாஞ்சாரத்திரம். A system taught by Vishnu, during five successive nights. 6. பாட்டாசாரியம். The system of Battacharya whose followers regard the Vedas as god, and consider that virtuous actions of themselves result in felicity. III. Other systems derived from these twelve or in some respects similar to them are very numerous, some of them are கபாலம், சவுத்திராந்திகம், யோகசாரணம், ஆத்துமிகம், வைபாடிகம், நிகண்டவா தம், நையாயிகம், வைசேஷிகம், பதஞ்சலியம், சாங்கியம், சித்தாந்தம், வேதாந்தம், &c. The six orthodox systems among the Vaishnuvas are 1. யாதவம், that of Yádava Misra. 2. மாயாவாதம், that by Sankarachárya. 3. இரணியகர்ப்பம், that by Hiranyagarbha. 4. இராமானுசீயம், that by Rámánuja. 5. பாஸ்கரம், that by Bhaskara. 6. தத்துவவாதம், that by Mádhavácharya. சமயகருமம், s. Rites and duties of religion, மார்க்காசாரம். சமயகாரியம், s. Questions, matters, &c., of theology; religious concerns, subjects, &c. சமயக்கட்டு, s. Religious obligation. See கட்டு. சமயக்கொள்கை--சமயக்கோட்பாடு, s. Religious opinions, tenets, &c. சமயசாத்திரம், s. The theology of a sect. 2. Religious writings or shastras. சமயதீட்சை, s. The ceremony of initiating a disciple in the mantras, &c., peculiar to the sect. See தீட்சை. சமயத்தார், s. The followers of a religious system. சமயங்கடக்க, inf. To transcend all religions--as the supreme being. (p.) சமயநிந்தை, s. Scoffing at religion, profaneness, blasphemy, &c. சமயநிலை, s. The commands, tenets of a religion. 2. Religion as observed, believed, practised, &c., by its professors. சமயநூல், s. The religious writings of a sect. சமயப்பற்று, v. noun. Attachment to a religion. சமயபத்தி, s. Religious devotedness to a creed. சமயபேதம், s. Heresy, heterodoxy. 2. Diversity of religions. 3. Schism. 4. (c.) Unseasonableness. சமயபேதி, s. A heretic. 2. Schismatic. 3. One of another religion. சமயப்போலி, s. A spurious system of religion. (p.) சமயப்போக்கு, v. noun. The substance, scope, &c., of a religion. (Little used.) சமயமதம், s. Bigotry, enthusiasm, conceit in religion. சமயமதங்கொண்டாட, inf. To be enthusiastic, to act the bigot. சமயமானம், s. A natural regard to one's own religion. (c.) 2. (Rott.) Constancy or firmness in a religion. சந்நியாசிக்குஞ் சாதிமானஞ் சமயமானம்விடாது.... The ascetic who has relinquished every thing will not relinquish his caste or sect. சமயவாதம், s. Religious controversy. சமயவாதி, s. A disputant for religion. 2. A professor of religion. சமயாசாரம், s. The rites and ceremonies, of a religion according to a prescribed institute. 2. Religious practice, observance of rites. (c.) சமயாதீதன், s. The supreme Being-as transcending all religions, சமயங்கடந்த கடவுள். (p.) சமயி, s. [com. சமயத்தான்.] A religionist, a sectarian, the follower of any religion, sect, &c., a sectary. (p.) சமயமாயிருக்கையில், [adverbially.] At a particular juncture, in an emergency. சமயங்கடத்த, inf. [prov.] To while away time, to loiter. சமயங்கிடைக்க, inf. To obtain an opportunity. (c.) சமயங்கெட்டவேளை, s. An unseasonable time. (Limited usage.) சமயத்துக்குதவ, inf. To help in an emergency. சமயம்பார்க்க--சமயந்தேட, inf. To watch an opportunity. சமயாசமயம், s. Urgent or pressing occasion, unfavorable opportunity. (c.) தற்சமயம், s. The very juncture or moment. 2. A special opportunity. நற்சமயம், s. A good opportunity. சமயந்தப்பிவந்தான். He came unseasonably. சமயத்திலே கையைவிரித்தான். He refrained from helping in time of need. 2) *

cāttiram (p. 176) --சாஸ்திரம், s. Scripture, written works on science, philosophy, &c., கலைநூல். 2. Astrology, astronomy, சோதிடம். 3. Any of the mystical science for ascertaining and predicting future events, அதி நூல். 4. Divination, sooth-saying, prognostication by any of the mysterious arts, ஆரூடம். 5. Religious or other institutes as laid down in writings and considered, of divine origin or authority, including the Vedas, Agamas, Puranas, incantations, works on medicine, mathematics, law, mechanics, erotics, &c., வேதாகமமுதலி யன. 6. Any of the systems of philosophical theology--as the Sidhanta, the Vedanta, the Potanta, &c., வேதாங்கம். 7. Religious, ceremonial, or other rules, laws, precepts, &c., as laid down in the sacred writings, விதிப்பிரமாணம். W. p. 841. S'ASTRA.--Note. The three சாத்திரம் or systems of philosophical religion; are. 1. சாங்கியம், the Sankhya system, the founder of which was Kapila, maintaining that perfect bliss consists in the entire subjection of the three gunas, which proceeded from the threefold origin of the eternal, unoriginated Maya; 2. பாதஞ்சலியம், the Yoga philosophy, as taught by Pathanjali, distinguished from the ceremonial; 3. வே தாந்தம், the theological portion of the Vedas as contained in the Upanishads. The founder of this last school was Vyasa, and its most celebrated supporter was Sankaracharya. It makes the divine being the the soul of the Universe, and is a system of Pantheism. See வேதாந்தம். The six சாஸ்திரம் or philosophical systems are; 1. வேதாந்தம், theology, as the highest knowledge. (See above); 2. வைசே ஷிகம், the Vaiseshika doctrine, morality, or ethics, a branch of the Nyaya or logical school instituted by Kanada; 3. பாட் டம், the system of Bhatta'charya, in an epic poem containing narrations; 4. பிர பாகரம், ceremonial law; 5. பூருவமீமாஞ்சை, antiquity or works and actions of old times, elucidating the Karma-kanda of the Vedas, originating with the Muni Jaimini; 6. உத்தரமீமாஞ்சை, logic, the same as the Vedanta, founded on the Gnana-kanda, or theological portion of the Vedas, and treating of God as the soul of the Universe. It is ascribed to Vyasa. சாத்திரத்துக்குக் கொஞ்சங் கூட்டிக்கொள். Take a morsel for form's sake, (lit.) in order to conform to the shastra. சாத்திரக்காரன், s. An astrologer, a diviner, a soothsayer. 2. The author of a shastra, ஆக்கியோன். சாத்திரங்கேட்க, inf. To consult an astrologer or other diviner. சாஸ்திரக்கியன், s. A man of science, a learned man, a pundit, பண்டிதன். (R.) சாத்திரசாலை, s. A college. (R.) சாத்திரசித்தம், s. Sentiment, meaning, doctrine, &c., maintained in a shastra, நூலினாலுறுதிப்பட்டது. (p.) சாத்திரஞ்சொல்ல, inf. To foretell, prognosticate by astrology, augury, &c., to divine. 2. To assert authoritatively as the shastras, தீர்ப்பாயுரைக்க. சாத்திரதீட்சை--சாத்திரதீக்கை, s. Written instruction, the scriptures as one of the modes of enlightening the mind of a disciple. See தீட்சை. சாத்திரமுறை--சாத்திரவிதி, s. The precepts, injunctions, &c., of the shastras. சாத்திரம்பார்க்க, inf. To consult astrology, &c., at the birth of a child, for the site of a house, an undertaking, &c. சாத்திரம்பண்ண--சாத்திரஞ்செய்ய, inf. To make religious ceremonies prescribed in the shastras. சாத்திரி--சாத்திரவாதி, s. [com. சாஸ்திரி.] An astrologer, a soothsayer, a diviner, a prognosticator. 2. A doctor of Sanscrit literature. 35) *

pūruvam (p. 331) --பூர்வம், s. The first, the beginning, ஆதி. 2. Priority, precedence, முதன்மை. 3. Antiquity, oldness, பழமை. 4. Ancient history, tradition, &c., பழஞ்சரித் திரம். W. p. 549. POORVVA. 5. (c.) As பூர்வபட்சம். 6. East, கிழக்கு. 7. The front, முன்பக்கம். 8. Former parts of the day, பகலின்முற்பாதி. பூருவகணம், s. The past moment. பூருவகதை--பூருவசரித்திரம், s. An ancient story. பூருவகருமம்--பூருவகன்மம், s. Actions of former births, as ஊழ்வினை. பூருவகாலம்--பூர்வகாலம், s. Ancient time. பூருவகௌளம், s. A tune, a melody, ஓரிசை. (சது.) பூருவசனனம்--பூருவசன்மம், s. Former state of existence. பூருவசன், s. The eldest son, சேஷ்ட புத்திரன். 2. Elder brother, தமையன்; [ex சன், one born.] பூருவசைலம்--பூருவபருப்பதம், s. The eastern mountain. See உதயகிரி. பூருவஸ்திதி--பூருவநிலைமை, s. Former state. பூருவஞானம், s. Knowledge of past events, acquired by abstract meditation. பூருவதிக்கு--பூருவதிசை, s. The east, கிழக்கு. பூருவதுவந்தம்--பூருவதொந்தம்--பூரு வத்தொடர்ச்சி, s. The result of former births, ஊழ்வினைப்பயன். பூருவபக்கம்--பூருவபட்சம், s. The former half of a lunar month--oppos. to அபரபக்கம். See பக்கம். பூருவபதம், s. First member of a compound word in a sentence, a verse, &c., நிலைமொழி. பூருவபற்குனி, s. The eleventh lunar asterism, பூரம். W. p. 55. POORVVAP'HALGUNI. பூருவபாஷை, s. Original language, ஆதிபாஷை, 2. Sacred language; i. e. Sanscrit, தேவர்மொழி. பூருவபுண்ணியம், s. Former good works rewarded in the present life. பூருவமீமாஞ்சை, s. The first part of the மீமாஞ்சை Vedas. See சாஸ்திரம். பூருவமுகம், s. Looking east, கிழக்கு முகம். பூருவவாக்கியம், s. [in astron.] The first of two successive vakyas taken from a table. பூருவாஷாடம், s. [Tamil பூராடம்.] The twentieth lunar asterism. W. p. 55. POORVVASHADA. பூருவாப்பியாசம், s. Old customs; manners of former ages, தொன்றுதொட்ட வழக்கம். பூருவோத்தரம், s. All the circumstances from ancient time, sometimes பூர் வோத்தரசங்கதி. (c.) 2. The north-east. அவனுடையபூருவோத்தரமெல்லாம்எனக்குத்தெரி யும். I know all about him from beginning to end. பூர்வோத்தரங்கள், s. Generations, உற் பத்திக்கிரமம். 27)

mīmāñcai (p. 355) s. One of the six religious systems. See சமயம். 2. A philosophical system including the பூர்வமீமாஞ்சை, and உத்தரமீமாஞ்சை. See சாஸ்திரம் W. p. 662. MEEMAMSA. 47)

vittai (p. 394) s. [St. வித்தியா.] Science, learning, sacred or profane, a branch of learning, கல்வி. W. p. 768. VIDYA. 2. Skill, ingenuity, dexterity, சாமர்த்தியம். 3. Arts displaying skill, சித்திரத்தொழில். 4. Magic, jugglery, காரடவித்தை.--It retains its Sans. pronunciation in most of the compounds. வித்தியாசாலை, s. A college. வித்தியாதத்துவம், s. A department of knowledge, one of the தத்துவத்திரயம். According to the Saivas, it includes; 1. காலம், time; 2. நியதி, fate; 3. கலை, science; 4. வித்தை, arts; 5. இராகம், desire; 6. புரு டன் or ஆன்மா, soul; 7. மாயை, matter. வித்தியாதரர், s. [pl.] Demigods of a certain class. See பதினெண்கணம் under கணம். வித்தியாதரிசிகள், s. Inspectors of schools. வித்தியாதானம், s. Charitable instruction of the ignorant, கல்விகற்பிக்கை. வித்தியாதேகம், s. Embodiment of knowledge. வித்தியாபாரகன், s. One who has studied the arts and sciences. வித்தியாப்பியாசம், s. Practice in science, experimental science, கல்விப்ப யிற்சி. (Beschi.) வித்தியாரம்பம், s. Beginning of knowledge. (ராமா.) வித்தியார்த்தி, s. A scholar, a student, கற்போன். வித்தியாலட்சுமி, s. See அஷ்டலட்சுமி. வித்தியாவந்தன், s. A learned man. வித்தியேசுரர்--வித்தீசுரர், s. [pl.] Lords of learning, learned men, poets, வித்தை யாளர். வித்துவசிரோமணி, s. One trancendently eminent for learning. வித்துவாமிசன்--வித்துவான், s. [pl. வித்துவாமிசர்கள்.வித்துவாங்கிசர்கள்.] A bard, a poet, a learned man, புலவன். 2. (St.) A sage, a theologian. வித்துவானுக்கேதுபரதேசம். The learned man belongs to all countries. வித்தைகள், 14. Fourteen branches of sacred science. These are the four Vedas, நாலுவேதம்; the six Vadangas, ஆறங்கம்; the Mimamsa, are theology, மீமாஞ்சை; the Nyaya, or logic, தருக்கம்; the Puranas, புராணம்; the Smritis or law, தருமநூல். வித்தைகற்பிக்க, inf. To teach an art or profession. வித்தைகற்றுக்கொள்ள, inf. To learn an art. வித்தைக்கவி, s. An artificially constructed poem. வித்தைக்காரன், s. A juggler. வித்தையாட, inf. [appel. n. வித்தையா டி.] To practise legerdemain. வித்தைவிரும்பு. Desire science. (Avv.) 43) *