muktā (p. 356) --முகதாவு--முகத்தாவு, [Arab.] In presence of, before one's face; in person, முகத்தின்முன். முகதாவிலேபேசிக்கொள். Speak in person. முகதாவிலேநின்றான். He stood in the presence [of the king, &c.]. 7)