uṭl (p. 59) s. Body--human or brute, bodily constitution--one of the three obstacles to piety, சரீரம். 2. (p.) A consonant, மெய்யெழுத்து. 3. Gold, பொன். மறுப்படாவுடலேழுபொதிதந்துநீவாழியே. Do thou prosper giving (me) seven bags of gold. உடலிரண்டுயிரொன்று. A shellfish, கிளிஞ்சில். 2. Intimate friendship-two bodies but one life, சிநேகம். உடலிலான், s. Kama, the Hindu cupid, காமன். (p.) உடலெடுக்க, inf. To take a body, to be born. 2. [prov.] To fatten, become fat or fleshy--as cows. உடலெரிவு, s. Smarting or burning sensation all over the body. உடலெழுத்து, s. An inanimate letter, a consonant. உடல்வாசகம், s. The body of a writing in bonds, &c., exclusive of signatures and of a letter exclusive of salutation, &c., நெட்டெழுத்துவாசகம். உடல்வேலை, s. Body of a work, chiefly applied to painting or other ornamental work, பரும்படியானவேலை. உடற்கருவி, s. Body armor. உடற்குறை, s. A headless body, முண்டம். 2. Any blemish in the body, உறுப்புக்குறை. உடற்கூறு, s. Anatomy, the component parts of the human system, சரீ ரக்கூறு. உடற்கூற்றுத்தத்துவம், s. The principles of anatomy or the description of the component parts of the body. உடற்கொழுப்பு, s. A disease which creates a dislike to food. உடற்றழும்பு, s. A scar, a cicatrice, the mark of a stroke or blow, உடலின்மறு. குதிரையுடலன், s. [prov.] A bull having his belly straight and narrow as that of a horse. 84)

upaniṭatam (p. 62) --உபநிஷதம், s. [pref. உப.] The substance or essential parts of the Vedas, the most recondite and mysterious parts, வேதநுட்பம். 2. A class of sacred books so called being thirtytwo in number containing doctrines of the Vedas explained and enlarged according to the Vedantic sect, உபநிடதம், 32. 1. இ ருக்கு. 2. எசுர். 3. சாமம். 4. அதர்வணம். 5. தைத் திரியம். 6. பிருகதாரணியம். 7. இலிங்கம். 8. சாரீரம். 9. நாரசிங்கம். 1. சதபதப்பிரமாணம். 11. காரூ டம். 12. கருப்பம். 13. சாந்தோக்கியம். 14. கடவல் லி. 15. முண்டம். 16. முற்கலம். 17. பிரமவிந்து. 18. தாபநீயம். 19. சுபாவம். 2. யாக்கியவற்கியம். 21. மைத்திராவருணம். 22. சிற்குணாலயம். 23. மந்திரம். 24. மானதீபம். 25. மகோபநிடம். 26. கா லாக்கினியுருத்திரம். 27. சாபாலம். 28. நாராயணம். 29. சுவேதாச்சுவதரம். 3. சுபாலம். 31. பாரமாத்து மியம். 32. அதருவச்சிரம், or 1. சீருத்திரம். 2. பிரு கதாரண்ணியம். 3. சுவேதாசுவதரம். 4. கைவல்லி யம். 5. காலாக்கினி. 6. கடம். 7. வல்லி. 8.காத் தியாயனம். 9. பிரமம். 1. நாராயணம். 11. அங்கி சம். 12. பரமாங்கிசம். 13. பாற்கரம். 14. பிரமபிந் து. 15. ஆருணி. 16. அமிர்தபிந்து. 17. பகுவபஞ் சம். 18. பிரமசாபாலம். 19. தேசோபிந்து. 2. வார் சியாநீயம. 21. போதாயநீயம். 22. ஆசுவலாயநீயம். 23. சாங்கியாயநீயம். 24. வாசிராயநீயம். 25. சௌ னகீயம். 26. சிவசங்கற்பம். 27. சிரவணம். 28. பாராகம். 29. கிம்புரோடியம். 3. மாண்டூகம். 31. முண்டிரம். 32. மௌண்டிரம். Wils. p. 155. UPANISHAD. 7) *

kri (p. 96) s. Charcoal, நெருப்புக்கரி. 2. Blackness, crock, snuff of a lamp &c., கரு மை. (c.) 3. (p.) Poison, நஞ்சு. 4. The hard part of timber, வைரம். 5. Witness, evidence, testimony, சாட்சி, 6. Example illustration, திருட்டாந்தம். மயிர்ச்சுட்டுக்கரியாகுமா. Can charcoal be made of hair? i. e. what profit can accrue from mean savings, &c. அவளொருகரிநாய். She is a black dog; i.e. she is an ugly creature. கரிகறுக்க, inf. [vul.] To grow black, to become very dark, மிகக்கறுக்க. கரிகறுத்துப்போயிற்று. It is become as black as charcoal. கரிகறுத்தமுகம், s. A face as black as charcoal either naturally, or with rage. கரிக்கட்டி, s. A piece of charcoal. கரிக்கட்டை, s. A quenched firebrand. கரிக்காரன், s. A charcoal dealer. கரிக்காந்தல், s. [prov.] Particles of charred olas, rice husk and such-like thin substances, cinders of light bodies. See கரந்தல். கரிக்கிடங்கு, s. A pit or hole for burning charcoal. கரிக்குடல், s. [prov. vul.] The great gut, the rectum, மலக்குடல். கரிக்குருவி, s. A black bird greatly esteemed for its song, கஞ்சனம். It is said to peck crows and other large birds and to drive them away, Graceola religiosa. 2. A small black bird, ஓர்சிறுகுருவி. கரிக்கொள்ளி, s. A charred brand extinguished, குறைக்கொள்ளி. கரிக்கோடிடுதல், v. noun The appearing of soft hairs on the chin of young men. கரிச்சட்டி--கரிப்பானை, s. Begrimed, smutty pots. கரிச்சாம்பல், s. Black ashes, கறுத் தசாம்பல். கரிச்சுட, inf. To burn charcoal, to char, கரியுண்டாக்க. கரித்தண்ணீர், s. Water in which collied chatties have been washed. கரித்துண்டு--கரித்துணி, s. A dirty begrimed rag or cloth, கரிச்சீலை. கரிநெருப்பு, s. Fire made of charcoal, கரியிலுண்டானநெருப்பு. கரிப்பிடிக்க, inf. To be collied, be begrimed with soot, &c.--as a vessel on the fire, கரிப்பற்ற. கரிப்புரள, inf. To be collied, as clothes, &c. கரிப்புறத்திணை, s. Rules for explaining and proving a doctrine from the written and testimonies of the learned, சாட்சிப்புறத்திணை. கரிப்பூச, inf. To begrime with the smut of charcol. என்முகத்திலேகரிப்பூசிப்போட்டான். He has begrimed my face; i. e. brought a disgrace on me. கரிமருந்து, s. Powder used for fireworks, of which charcoal, is the essential ingredient, வெடிமருந்து. கரிமுண்டம், s. [vul.] A very dark person, lit. a lump of charcoal, மிகக்கறுத்த வன். 2. A hideous ghost mentioned to frighten children, கோரரூபி. கரிமுரடு, s. A quenched fire-brand. கரியல், s. [prov.] A tree or plant stinted and grown blackish, வளராமரம். கரியல்வடலி, s. [prov.] A young stinted palmyra having dried leaves on it, பனங்கருக்கு. 99)

muṇṭaṉ (p. 356) s. A bald-headed person, மொட்டைத்தலையன். 2. Barber, நாவிதன்; [ex முண்டம்.] 140)

muṇṭam (p. 356) s. The head, தலை. 2. The forehead, நெற்றி. 3. A shaved head, a bald pate, மழித்ததலை. 4. (c.) A headless trunk, உடற்குறை. W. p. 665. MUN'DA. 5. A naked body, நிர்வாணசரீரம். 6. A ball or globe, உண்டை. 7. [in anat.] The trunk. 8. One of the Upanishads. See உபநிடதம். முண்டமாய்நிற்கிறான். He stands naked. முண்டாகாரம், s. A headless form, or figure; [ex ஆகாரம்.] 138) *