amuttm (p. 20) s. A vegetable poison, as வசநாபி. 29)

ācaṉam (p. 36) s. A seat, any thing to sit on--whether a mat placed on the ground or a raised seat, பீடம். 2. A tiger's skin, a plat of sacrificial or other prescribed article on which the worshipper squats, or the more advanced devotee sits for the performance of his worship, புலித் தோன்முதலியவாசனம். 3. An alter on which sacrifices, oblations, &c. are offered, regarded as the seat of the divinity, பலிபீடம். 4. A throne, சிங்காசனம். 5. The fundament, posteriors, seat, பிட்டம். 6. Any of the prescribed postures of the யோகி, or silent devotee, அஷ்டயோகத்திலொன்று, of which are nine attributes. 1. சுவத்திகம். 2. கோமுகம். 3. பதுமம். 4. வீரம். 5. கேசரி. 6. பத்திரம். 7. முத்தம். 8. மயூரம். 9. சுகம். 7. Sitting. இருக்கை. Wils. p. 126. ASANA. ஆசனமேற்ற, inf. To seat one, provide a seat for a great person. ஆசனவழியாய், adv. By way of the posteriors. சிங்காசனம், s. A throne. நியாயாசனம், s. The judgmentseat. பத்திராசனம், s. A royal throne. 42) *

icai (p. 45) s. A sound, noise, ஒலி. 2. Praise, புகழ். 3. A word, சொல். 4. A tune, melody, மிடற்றாற்பிறக்குமிசை. 5. Instrumental music, நரம்பிற்பிறக்குமிசை. 6. Sound, harmony in music, a harmonious or musical sound, tone, note, &c., இசைப்பாட்டு. Also a term common to the different parts in music. (p.) (சது.)--The seven principal sounds or notes in the vocal and instrumental music of the Hindus are called, சுரம், in singing, and நரம்பு, on stringed instruments; they are, 1. குரல், the guttural sound, the sound coming from the throat, மிடற்றாற்குரல். 2. துத்தம், the second tone of the gamut, or நி modulated by the tongue, நாவினாற்றுத்தம். 3. கைக்கிளை, the sound caused by the palate, அண்ணத்தாற்கைக்கிளை. 4. உழை, the cerebral, or the sound coming from the head, சிரத்தாலுழை. 5. இளி, that which proceeds from the forehead, நெற்றியாலிளி. 6. விளரி, the pectoral, or that which proceeds from the breast, நெஞ்சால்விளரி. 7. தாரம், that from the nose, or nasal, மூக் காற்றாரம்.--These sounds, they compare: 1. With those of animals--as that of a peacock, a bull, a sheep, &c. 2. With the different tastes of milk, honey, &c. 3. With the different scents of jasmin, nymph&oe;a, &c.--The letters (அட்சரம்.) by which they express these notes are as follow: 1. ஆஅ. 2. ஈஇ. 3. ஊஉ. 4. ஏஎ. 5. ஐஇ. 6. ஓஒ. 7. ஔஉ.--The time or measure, (மாத்திரை,) of these notes is as follows:The 1st note குரல் contains 4 measures நான்கு குரல். 2d துத்தம் contains 4 measures நான்குதுத்தம். 3d கைக்கிளை ,, 2 ,, இரண்டுகைக்கிளை. 4th உழை ,, 3 ,, மூன்றுழை. 5th இளி ,, 4 ,, நான்கிளி. 6th விளரி ,, 3 ,, மூன்றுவிளரி. 7th தாரம் ,, 2 ,, இரண்டுதாரம். From the combinations of these notes or sounds, are formed seven different kinds of airs or tunes; (பாலை) viz.: 1. செம்பாலை, or the air in which the first note is doubled, குரலேகுரல். 2. படுமலைப் பாலை, the air in which the second and first notes are compounded, துத்தமேகுரல். 3. செவ்வழிப்பாலை, the air in which the third and the first notes are compounded, கைக்கிளையேகுரல். 4. அரும்பாலை, the air in which the fourth and the first notes are compounded, உழையேகுரல். 5. கொடி ப்பாலை, the air in which the fifth and first notes are compounded, இளியேகுரல். 6. விளரிப்பாலை, the air in which the sixth and first notes are compouned, விளரியே குரல். 7. மேற்செம்பாலை, the air in which the seventh and first notes are compounded, தாரமேகுரல்.--The differences of these tunes are as follow; viz.: 1. கொ டிப்பாலை, a tune higher than செம்பாலை. 2. விளரிப்பாலை and மேற்செம்பாலை, tunes higher than கொடிச்செம்பாலை.--The three different parts in music are: 1. மந்தவிசை, bass, or the lowest pitch--also called, மந்தரம் or காகுளி. 2. மத்திமலிசை, tenor or medium--also called, மதுரம் or சமன். 3. தாரவிசை, treble or the highest pitch-also called, உச்சம் or வல்லிசை.--The different parts are not sung together, but one after another in succession--மந்த விசை, takes its pitch in the key note of the bass--the மத்திமவிசை, in the fifth-and the உச்சம், in the octave. The term is also applied to the several notes or sounds of the octave--also called சுரம்-as the first சுரம், the second சுரம், &c., and the whole are called the சரளி or gamut. இசைகேடு, s. Dissonance, discord, want of harmony, சுரபேதம். 2. Dishonor, disgrace, ill-fame, அவகீர்த்தி. 3. Want of opportunity, inconvenience, inauspiciousness--as of a day, ஒத்துக்கொள் ளாமை. 4. [prov.] Reduced state, emaciated state, இடைந்துபோனநிலைமை. இசைகொள்ள, inf. To be renowned, கீர்த்திபெற. இசைக்குழல், s. A musical windinstrument, ஊதுகுழல். இசைத்தமிழ், s. One of the three kinds of Tamil odes, or other poetry adapted to song--also the various changes made to accommodate language to music, முத்தமிழினொன்று. இசைத்திரிபு, s. A change of tune by mistake, ஓசைப்பிறழ்வு. 2. Variation in music, இசைமாறுகை. 3. A different enunciation of the same terms, according to the different senses they are intended to convey, இசையறுத்துக்கூறுகை-as செம்பொன்பதின்கழஞ்சு, may be செம்பு ஒன் பதின்கழஞ்சு, the copper is nine கழஞ்சு--or செம்பொன் பதின்கழஞ்சு, the fine gold is ten கழஞ்சு. So குறும்பரம்பு may be குறும்பர் அம்பு, the army of territorial chiefs-or குறும் பரம்பு, a short board used for smoothing ploughed fields. இசைநாள், s. The twenty-fifth, also the twenty-sixth lunar mansions, பூரட்டாதி and உத்திரட்டாதி. இசைநிறை, s. [in poetry.] The use of a letter, or word to fill the measure-an expletive, ஓரிடைச்சொல்; as ஏஎ யிவ ளொருத்திபேடி. Heh! This is a hermaphrodite. இசைநூல், s. The science of music. இசைப்பாட்டு, s. A melody, tune, song, காந்தாரம். இசைமடந்தை, s. Sarasvati, the wife of Brahma; the goddess of speech, of music, fame, praise, &c., சரச்சுவதி. (p.) இசையுள்ளான், s. A man of fame or praise. இசையெச்சம், s. [in grammar.] Ellipsis or omission of a word, சொல் லெச்சம். இசையெடுக்க, inf. To pitch or begin a tune. இசைவல்லோர்--இசைவாணர். s. Proficients in music, சங்கீதபாடகர். 2. Heavenly choristers, கந்தருவர். 39)

iyl (p. 48) s. Nature, natural property or quality, குணம். 2. Good conduct, conduct appropriate to a person's caste, rank, office, &c., ஒழுக்கம். 3. Order, course, rule, method, ஒழுங்கு. 4. Aspect, appearance, shape, likeness, சாயல். 5. Melody, musical harmony, இசை. 6. A chapter, section treating of a series of subjects or things in order, ஓத்து. 7. Natural and plain Tamil. (See இயற்றமிழ்.) 8. Destiny, appointment, assignation, decree, allotment, விதி. 9. Grammar, இலக்கணம். (p.) கோவியலோம்புறுகொள்கையன். One disposed to maintain a course of conduct proper for a king. இயலுவமம், s. [in rhetoric.] A comparison of the properties of different things, பண்புவமை. இயற்சீர், s. The ஆசிரியவுரிச்சீர், verse--a metrical foot of four அசை. See சீர். இயற்சீர்வெண்டளை, s. Combination of two simple or ஆசிரியம் feet, or connection of an ஆசிரியம் foot, ending with a compound அசை, with another beginning with a simple one, or vice versa, மாமுன்னிரையும்விளமுன்னேருமொன்றிவருவது. இயற்சொல், s. A word in common use--in distinction from திரிசொல்-exclusively poetic usage--words understood both by the learned and unlearned. இயற்பெயர், s. Proper or arbitrary names, titles, terms of office, &c., இயல் பாயிடப்பட்டபெயர்; also names of things indicating a whole--as distinguished from parts. 2. Simple or original names --as distinguished from ஆகுபெயர் or derived names, செம்பொருளையுணர்த்தும்பெயர். இயற்றமிழ், s. Natural Tamil, whether common or poetic--as distinguished from இசைத்தமிழ், or Tamil adapted to music, and நாடகத்தமிழ் or dramatic Tamil, in both of which various changes occur in combination, construction, &c., முத்தமிழினொன்று. இயற்றளை, s. Connection of ஆசிரி யம் verse--as ஆசிரியத்தளை. See தளை. இயனூல், s. A system of grammatical rules. இயன்மொழிவாழ்த்து, s. A poem instructing children by the good disposition and behavior of their forefathers, ஓர்பிரபந்தம். 8)

kvi (p. 98) s. Planet venus, சுக்கிரன். 2. A poet, a versifier, புலவன். Wils, p. 24. KAVI. 3. An ape, a monkey, குரங்கு. 4. A plant, பூனைக்காலி. 5. One of the four classes of poets, நாற்கவி. (See புலமையோர்.) 6. Poetry, verse, a stanza, பாட்டு. (p.) Poetry is of four kinds, viz.: 1. ஆசுகவி, an extemporaneous poem made by request, the theme, the kind of verse and some of the rhetorical figures to be wrought into it being given. 2. மதுரகவி, a poem in which sublime and gratifying ideas are couched in rich language, with varied appropriate rhymes and rhetorical figures, and all in a sweet flowing style. 3. சித்திரகவி, a poem variously of artfully composed. (See மிறைக் கவி.) 4. வித்தாரகவி, an extended poem, such as the great epics Ramayana and Bharata.--Note. Each of these four is also applied to the poet as well as to the poem. கவிகட்ட--கவிபாட inf. To make verses. கவிகற்றோர், s. Panegyrists attending a prince in his movements, மங்க லப்பாடகர். கவிசொல்ல, inf. To make poetry. கவிச்சக்கரவர்த்தி, s. A distinguished poet, புலவன். கவிஞர், s. Poets, bards, புலவர். 2. Scientific persons, கலைவல்்லோர். (p.) கவிதை, s. A poem, poetry, verse, a verse of poetry, stanza, பா. (p.) கவித்துவம், s. Poetic style or composition, புலமைத்தன்மை. கவிநாயகன், s. The person to whom a poem is dedicated, who is also the hero, கவிக்கிறைவன். கவிமாலை, s. Verses joined together. கவிரத்தினம், s. A treatise on versification. கவிராயன், s. (Hon.) A poet, புல வன். கவிவல்லோர்--கவிவாணர் s. Learned poets, bards, புலவர். கவிவீரராகவமுதலியார், s. The names of two eminent poets, viz.: அந்தக க்கவிவீரராகவமுதலியார்--முத்தமிழ்க்கவிவீரராகவமு தலியார். the first of whom is said to have been born blind. (Rott.) கவீச்சுரர், s. Eminent poets. 24)

koñcu (p. 145) கிறேன், கொஞ்சினேன், கொஞ் சுவேன், கொஞ்ச, v. n. To prattle; to talk imperfectly, softly, pleasantly; &c.--as children or young women; to talk--as parrots, மழலைபேச. 2. To play or dally with children, or young women, செல்லங் கொஞ்ச. 3. v. a. [prov.] To kiss, முத்தமிட. கொஞ்சிக்கொண்டிருக்க, inf. To spend time at table talking, and eating mincingly through bashfulness. 2.To misspend time. கொஞ்சிக்கொஞ்சிப்பேச, inf. To lisp or talk--as a child, &c. கொஞ்சுகுதிரை, s. A horse that goes on an easy pace. கொஞ்சுநடை, s. An easy pace. கொஞ்சுமொழி, s. Prattling, pleasant talk of children, or young women. (p.) கொஞ்சுகிளி, s. A prattling parrot. (p.) 35)

cumpi (p. 194) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To kiss, முத்தஞ்செய்ய. 2. To fondle with the lips, இதழ்முதலியனசுவைக்க; [ex சும்பனம்.] (indecent.) சும்பிதம், v. noun. Kissing, முத்தமிடு கை. சும்பிதகரணம், s. Copulation. See கர ணம். 67)

piḷḷai (p. 318) s. Child, infant, male or female offspring, குழந்தை. 2. Son, சுதன். 3. Youth, a lad, இளைஞன். 4. A title suffixed to the name of males in some families of the Vellalar caste, also a respectful appellative given to any male of this class, and sometimes to others, ஓர்பட்டப்பெயர். 5. The young of animals living on the branches of trees, as the monkey, &c., கோட்டில்வாழ் விலங்கின்பிள்ளை. 6. The young of the swine, deer, cat, hare, &c., பன்றி, மான், பூனை, முயலி வற்றின்குட்டி. 7. The young of the அன்றில் bird. 8. [sometimes.] The young of birds in general, பறவைக்குஞ்சுகளின்பொது. 9. The young of a cocoa-nut, தென்னம்பிள்ளை. 1. The setting, or planting, of any tree, நாற்று. 11. An affix to the names of some birds and animals, as அணிற்பிள்ளை, கீரிப்பிள்ளை, கிளிப் பிள்ளை. 12. [usage.] A small black bird, கரிக்குருவி. 13. The mainate, நாகணவாய். 14. The god Bhairava, வைரவன்; [ex பிள், bursting, as the amnios at birth or பீள்.] (சது.) பிள்ளையவர்கள்வருகிறார்கள். The master is coming--used by the Vellalas. பிள்ளைக்கு விளையாட்டு சுண்டெலிக்குச்சீவன்போ கிறது. It is play to the child, but death to the mouse. பிள்ளாயெனல், v. noun. Speaking kindly to a junior. ஏன்பிள்ளாய். Well, child! ஆண்பிள்ளை, s. A male child; a man, &c. See ஆண். பெண்பிள்ளை, s. A female child; a woman. See பெண். பிள்ளைக்கரைத்தல், v. noun. Procuring abortion. பிள்ளைகொல்லி, appel. n. Infanticide. 2. A disease fatal to infants, ஓர்நோய். 3. A kind of assaf&oe;tida, ஓர்பெருங்காயம். பிள்ளைக்கட்டி, s. The f&oe;tus in the early stages of pregnancy. பிள்ளைக்கவி, s. A species of poetic composition. See பிள்ளைத்தமிழ். பிள்ளைக்கற்றாழை, s. A common species of கற்றாழை, used medicinally, being always green. பிள்ளைக்கிணறு, s. A small well or hole sunk within a well. பிள்ளைக்கைவளை, s. Bracelets worn by children பிள்ளைக்கோட்டை. s. A small fort, forming an entrance to the larger, சிறு கோட்டை. 2. A citadel. பிள்ளைச்சோமன், s. A small சோமன் cloth for a boy or girl. பிள்ளைத்தக்காளி, s. A shrub. See தக் காளி. பிள்ளைத்தமிழ், s. A poem celebrating the different stages in the infancy and childhood of a hero, comprized in ten parts: 1. காப்பு, putting on the armrings, with magical rites; 2. செங்கீரை, first voluntary movements of the child compared to the motion of herbs by the breeze; 3. தால், lulling the child in the cradle with songs; 4. சப்பாணி, the first clapping of its hands; 5. முத்தம், kissing; 6. வாரானை, extending its hands and calling to be taken; 7. அம்புலி, showing the moon to the infant; 8. சிறுபறை, amusement of a small drum; 9. சிற்றில், making (in play) little houses, or trampling on those made by girls; 1. சிறுதேர். drawing little carriages.--Note. When a heroine is described, instead of the last three, the following are substituted, eighth கழங்கு, a kind of play with brass balls; ninth அம்மானை, a curious play with balls; tenth, ஊசல், swinging. There are two more compositions, bearing this title, one by குமரகுருபரதேசிகர், in praise of மீனாட்சி, the goddess at Madura; the other, by மார்க்கசகாயதேவர், of the childhood of Skanda. பிள்ளைத்தாய்ச்சி, s. A pregnant woman. பிள்ளைத்தேங்காய், s. The best kind of cocoa-nut, reserved for planting, நாற்றுத் தேங்காய். (Jaff.) பிள்ளைத்தேள், s. A centiped; Scolopendra, as மட்டைத்தேள். பிள்ளைப்பிறை, s. The youthful moon, இளஞ்சந்திரன். (p.) பிள்ளைப்பூச்சி, s. A kind of insect, the Gryllus, உழுவான், which going into mud is not defiled--so the spiritual man. பிள்ளைபெற, inf. To bring forth a child. பிள்ளைபெறாதமலடி, s. A barren woman, used of one who is cruel. பிள்ளைப்பெற்றவீடு, s. The house of a lying-in-woman, considered ceremoniously unclean. பிள்ளைப்பேறு, v. noun. Child-birth. பிள்ளைப்பேறறிந்தவள், s. A midwife. பிள்ளையைமஞ்சணீர்குடிக்கிறது, v. noun. Drinking turmeric water; i. e. adopting a child. பிள்ளைமாபிரபு, s. [prov.] A nobleman, an eminent person, பெருமையிற்சிறந்தோன். பிள்ளைமார், s. [pl.] Respectable men, gentlemen; men of the பிள்ளை caste. பிள்ளைமை, s. Childishness, puerility, babyhood, any thing infantile, பிள்ளைத்தன் மை. பிள்ளையாண்டான், appel. n. A young man, a youth, boy, lad, வாலிபன். பிள்ளையார், s. The god Ganesa, sometimes, Skanda and Sambanda Mûrti. பிள்ளையார்சதுர்த்தி, s. A fast on the fourth day of the new or full moon in honor of the god Ganesa. பிள்ளையார்சுழி, s. A curve to represent பிள்ளையார். See சுழி. பிள்ளையுண்டாகுதல், v. noun. Becoming pregnant. பிள்ளைவங்கு, s. [prov.] A cavity or socket to receive the mast of a dhoney, பாய்மரம்நிறுத்தும்குழி. பிள்ளைவண்டு, s. A young beetle, இள வண்டு. பிள்ளைவிழுதல், v. noun. [vul.] Miscarrying, கருவழிதல். ஊத்தாம்பிள்ளை, s. A bladder. (R.) Sometimes ஊத்தாம்பெட்டி. 16)

mu (p. 356) num. adj. [contrac. of மு or மூன்று.] Three, third--used in combination. Most of the compounds may be referred to திரி. முக்கடுகம்--முக்கடுகு, s. Three spices, as திரிகடுகம். முக்கணன்--முக்கண்ணன், s. [lit. threeeyed one.] An epithet of Siva, சிவன். 2. Vinayaga, விநாயகன். 3. Virabadra, வீரபத்திரன். (சது.) முக்கணி--முக்கண்ணி, s. [fem.] An epithet of the sakti of Siva--as Kali, காளி, and Parvati, பார்வதி. (சது.) 2. A cocoa-nut, தேங்காய். முக்கரணம், s. The three classes of faculties, as திரிவிதகரணம். See கரணம். முக்கலம், s. Three kalams, or thirtysix markals. முக்கனி, s. The three special fruits. See முப்பழம். முக்காணி, s. A fraction, the 3/5 of a மாகாணி. முக்காதலர், s. [pl.] The triple friends, usually husband, a male friend, and a son; [ex காதலன்.] (சது.) முக்காதவழி, s. See காதம். முக்காலம், s. The three divisions of time. 2. The three tenses in grammar. These are இறந்தகாலம், நிகழ்காலம், எதிர்கா லம். See காலம். முக்காலமறிந்தவன், appel. n. An epithet of the Deity, as knowing the past, present, and future, கடவுள். முக்காலி, s. A three-footed stool, a tripod, as distinguished from நாற்காலி. முக்காலும், s. Three times. See கால், and குளி, v. முக்கால், s. Three fourths, 3/4. See under கால். முக்கால்நோக்கு--முக்கானோக்கு, v. noun. One of the four planetary aspects. See நோக்கு. முக்காழி, s. See காழி. முக்குடுமி, s. A trident, சூலம். (சது.) 2. A triple lock of hair. See சிலுப்பா, பக்கக் குடுமி. முக்குடை, s. [appel. முக்குடைச்செல் வன்.] The three umbrellas peculiar to Argha, viz.; சந்திரவட்டம், சகலபாசனம், நித் தியவினோதம். முக்குணம், s. Three principles in nature, Satva, Raja and Tama. See குணம். முக்குலம், s. The three races of kings: 1. Solar, or the race of the sun; 2. Lunar or the race of the moon; 3. Agni, the race of fire. முக்குலைச்சு, s. [prov. in cant numbers.] Three quarters, முக்கால். 2. A technical word used by certain tribes. முக்குழிச்சட்டி, s. A triple-holed-pan for baking cakes. (Madura usage.) மு முக்குளம், s. The name of a village 2. Three reservoirs reputed to unite the rivers Jumna, Sarasvati and Ganges. 3. The twentieth lunar mansion, பூராடம். முக்குற்றம், s. The three kinds of guilt. See under குற்றம். முக்குற்றங்கடிந்தோன், appel. n. God, Deity, கடவுள். 2. B'uddha, புத்தன். (சது.) முக்கூட்டு, s. The second lunar mansion. 2. Oven, hearth. See அடுப்பு. முக்கூட்டெண்ணெய், s. A medicinal oil. See under கூட்டு, v. முக்கோணம், s. A triangle, as திரிகோ ணம். See கோணம். முக்கோல், s. The three united staves, as திரிதண்டம். 2. (சது.) The twentysecond lunar mansion. See திருவோணம். முக்கோற்பகவர், s. [pl.] Those who carry three staves tied together. See திரிதண்டசன்னியாசி, under சன்னியாசம். முச்சகம், s. Three worlds, as திரிலோ கம். முச்சங்கம், s. The three colleges of learning which existed formerly at Madura. See சங்கம். முச்சதுரம், s. Three angled or three sided figure. முச்சத்தி, s. Three Saktis. See சத்தி. முச்சந்தி, s. Three periods of the day. See திரிசந்திகாலம், under காலம். 2. See சந்தி. முச்சிரம், s. Trident, சூலம். (p.) முச்சீரடி, s. a metrical line of three feet, சிந்தடி. முச்சுடர், s. The three lights. See சுடர். முச்சுழி, s. The three curled letter ண். முச்செயல், s. Three kinds of divine actions, as முத்தொழில். முச்சை, s. [prov.] Three strings tied to a paper-kite, in a triangular form, to which the line is attached. முச்சொல்லலங்காரம், s. A rhetorical figure, a word or phrase capable of three meanings, as மாதங்கன், a possessor of an elephant; possessor of gold; an epithet of Siva as possessor of Parvati. முத்தண்டு, s. Three staves. See திரி தண்டு. முத்தமிழ், s. Three different kinds of Tamil. See தமிழ். முத்தமிழுரியோன், appel. n. Agastya, அகத்தியன். 2. Bhairava, வைரவன். (சது.) முத்தரம், s. Three kinds, or degrees. 2. Three heads--as in முத்தரத்தார், three persons. முத்தரையர், s. [pl.] Wealthy persons, செல்வர். (நாலடி.) முத்தலை, s. The three points or heads of a lance, சூலம். முத்தலைவேலோன், appel. n. Bhairava, வைரவன். (சது.) முத்தானம், s. The three ways of bestowing gifts. See தானம். முத்தீ, s. The three household fires. See தீ. முத்தொகைவினா, s. [in arithm.] The rule of three, rule of proportion. முத்தொழில், s. The three kinds of divine operation. See பஞ்சகிருத்தியம், under கிருத்தியம். முத்தொழிற்பகவன். God--as creating, preserving and destroying. முத்தொழிலோர், s. [pl.] Three classes of people--agriculturists, traders and herdsmen, வைசியர்ப்பொது. (சது.) முத்தொள்ளாயிரம், s. A kind of popular poetry embracing three sections of different metres, each containing ninehundred stanzas, ஓர்காப்பியம். முத்தோஷம், s. Three humors of the body. 2. Three defects in composition. See தோஷம். முந்நாழி, s. Three measures. See நாழி. முந்நீர், s. The sea as containing three different kinds of water--rain, riverwater, and that of the abyss; and as having three different qualities--to produce, preserve, and destroy, கடல். முந்நூல், s. The three kinds of sacred learning. See நூல். 2. A brahman's sacred thread, the poita, பூணூல். (p.) முந்நூறு, s. Three-hundred. முப்பது, s. Thirty; [ex பது=பஃது.] முப்பகை, s. The three enemies. See பகை. முப்பலம்--முப்பலை, s. The three medicinal fruits. See திரிபலை. முப்பழம், s. The three chief kinds of fruit, வாழை, plantain; வருக்கை, jack, and மா, mango. முப்பழமும்சோறும்போடுகிறது. Serving up rice and the best fruits; i. e. treating hospitably. (c.) முப்பழச்சாறு, s. The juice of the three kinds of fruit. முப்பாட்டன், s. [fem. முப்பாட்டி.] A grand-father's grand-father. (c.) முப்பால், s. The three genders, as திரிலிங்கம். 2. Three kinds of subjects, as அறத்துப்பால், பொருட்பால், காமத்துப்பால். முப்பாவினம், s. The three classes of poems. See பாலினம், under இனம். முப்பாழ், s. [in Hindu Metaphysics.] Three vacua in the human body, said to be in three different parts. முப்பான், s. Thirty; [ex பான்.] (p.) முப்பிணி, s. The three kinds of temperament. See பிணி. முப்புடி, s. The three qualities, as திரி புடி. முப்புடைக்காய், s. Cocoa-nut, தேங் காய். (p.) முப்புரம், s. [also மூவெயில்.] The three cities. See திரிபுரம். முப்புரி, s. The three strands of a cord. 2. The three cities, as முப்புரம். முப்புரிக்கயிறு. A three stranded string, a three-fold cord. (c.) முப்புரிநூல், s. A three-threaded-cord, brahmanical cord, பூணூல். முப்புரிநூலோர். Brahmans, those who wear the three-fold-cord, பார்ப்பார். (p.) முப்புள்ளி, s. The letter ஃ, ஆய்தஎ ழுத்து. (சது.) முப்பூரம், s. The three distinct lunar mansions, பூரட்டாதி, பூரம், and பூராடம். (p.) முப்பேதம், s. The three differences. See பேதம். முப்பொருள், s. Trimurti, &c. See பொருள். முப்பொறி, s. The three organs of sense as instruments of worship. See பொறி. மும்மடங்கு--மும்மடி, s. Three times over, three-fold. See மடங்கு. (c.) மும்மடியாகுபெயர், s. A species of nouns of secondary signification, by three steps of application, as காரறுக்கப் பட்டது, the rainy season's harvest is gathered. In this கார், black--applied to clouds--is used for the rainy season; the crop gathered is of that season. மும்மணிக்கோவை, s. A necklace of three strings of beads. 2. A poem of thirty stanzas, divided into three parts of ten stanzas, the verses of each ten, containing different stanzas, and in each ten, the classification is diverse from the rest. See பிரபந்தம். மும்மணிமாலை, s. A poem of thirty stanzas, of three different kinds of verse, வெண்பா, கலித்துறை, and அகவல், with the அந்தாதி termination. மும்மண்டலம், s. The three parts in the human body. See மண்டலம். மும்மலம், s. The three evil passions. See மலம். மும்மாரி, s. Raining thrice. See திங் கள். மும்மீன், s. The fifth lunar mansion. See மிருகசீரிடம். (சது.) மும்மூர்த்தி, s. The Hindu Triad, as திரிமூர்த்தி. மும்மூன்று, s. Three times three. 2. Three by three, by threes, மூன்றுமூன்று. மும்மை, s. Three different states of existence: 1. உம்மை, the former birth; 2. இம்மை, the present state, &c.; 3. அம் மை, or மறுமை, futurity; [ex மை.] (p.) மும்மொழி, s. Three sorts of speech. See மொழி. 3)

muttm (p. 357) s. [improp. for முற்றம்.] Front yard. 21) *

muttam (p. 357) s. Agreeableness, endearment, பிரியம். 2. Lip, உதடு. 3. A kiss, வாயாற்றரு முத்தம்; [from Sa. Mugdha.] (c.) 4. Freedom, விடுகை. 5. A pearl, முத்து. W. p. 663. MUKTA. 6. A posture of the yogi, as முத்தா தனம். (p.) 7. Cultivated ground, மருதநிலம். முத்தங்கொஞ்ச--முத்தமிட--முத்தியிட, inf. To kiss. முத்தமிட்டுக்கொண்டார்கள். They kissed one another. முத்தமாடல்--முத்தாடல், v. noun. Kissing, caressing. (p.) முத்தர், s. [pl.] Those who have obtained liberation from the evils of sin, பக்கு வர். (சது.) முத்தன், s. One liberated or emancipated from evil, an epithet of Vishnu, Siva, and Argha. முத்தாகலாபம், s. A garland of pearls, as முத்தாரம். (Sa. Muktakalapa.) முத்தாகாரம், s. Mother of pearl, முத் துச்சிப்பி. (Sa. Muktagara.) முத்தாதனம், s. A position of a yogi-pressing the anus with the ankle of the left foot, under which is placed the ankle of the right; [ex ஆதனம்.] முத்தாத்துமா--முத்தான்மா, s. A soul ripe for absorption, so as to pass from the head at death, instead of the மூலா தாரம், முத்திபெற்றோன். [usage.] முத்தாபலம், s. Pearl, முத்து. (Sa. Muktapala.) 2. The இசங்கு shrub, its fruit resembling a pearl, Monetia. முத்தாரம், s. Pearls strung on lines or threads. முத்தாவலி--முத்தாவளி, s. A garland of pearls, முத்துமாலை; [ex ஆவலி, a row.] 2. A book of Sanscrit Logic. 3. A musical mode. 22)

mutti (p. 357) s. A kiss [com. for முத்தம்.] 2. Freedom from transmigration, பிறப்புநீங்கு கை. 3. Final beatitude in absorption, மோட் சம். W. p. 663. MUKTI. அயலார்பிள்ளையைமுத்தியிட்டுக்கொள்ளுகிறதுவாய்க் குக்கேடு. kissing a neighbor's child is dangerous to the mouth. பாதமுத்தித்திருவிழா, s. [R. C. usage.] A festival in commemoration of a woman's kissing Christ's feet. முத்தி, 2. Two kinds of liberation, viz.: சீவன்முத்தி, the soul's being freed from பாசம், before death; 2. விதேகமுத்தி, emancipation from births. முத்திதானம், s. The place of liberation for souls, மோட்சதலம். முத்திதிசை, s. [also முத்திதசை.] The state of those advanced toward முத்தி. 2. The season when the soul is ripening for liberation. See பெத்ததிசை. முத்திபதம், s. Heaven as the place of liberated souls, மோட்சபதவி. 2. As முத்தி மார்க்கம். முத்திப்பேறு, v. noun. Attainment of bliss. முத்திமார்க்கம்--முத்திநெறி, s. Way to heaven, மோட்சவழி. முத்தியடைய--முத்திபெற, inf. To attain final beatitude, to reach heaven. முத்திவிக்கினம்--முத்திவிலக்கு, 3. The three obstacles to final absorption: 1. அறியாமை, ignorance; 2. ஐயம், doubt; 3. திரிபு, perversion. முத்திவிலக்கின்விரோதி. The counteractions to முத்திவிலக்கு. viz.: 1. சிரவணம், hearing the vedas, &c., read; 2. மனனம், meditation, profound contemplation; 3. நிதித்தியாசனம், constant and fixed attention, perseverance. 24)

muttu (p. 357) s. Pearl, as முத்தம். 2. Smallpox-pustule, வைசூரி. 3. Castor-seed-kernel or nut, ஆமணக்கமுத்து. 4. Acceptableness, agreeableness, பிரியம். See முத்தம். (c.) முத்தால்நத்தைபெருமைப்படு மூடரெத்தாலும் பெரு மைப்படார். A snail is held in estimation for its pearl, but the ignorant will on no account be praised. [prov.] தண்ணீர்முத்துப்போலே. The water is clear as a pearl. முத்துப்பால்கொண்டிருக்கிறது. The small-pox is suppurating. வேலைமுத்தோபிள்ளைமுத்தோ. It the work, or the boy himself, acceptable? ஆணிமுத்து, s. A superior pearl, round and hard. முத்திறங்குதல், v. noun. Going down of pustules. முத்துக்கடுக்கன், s. A pearl-ear-ring. முத்துக்கற்கம், s. Refuse from pressed castor-oil-kernels. 2. A medicine said to be made from pearls, or according to some, from முத்துக்கற்கம். முத்துக்குடை, s. One of the three umbrellas of Argha. முத்துக்குளி, v. noun. [inf. முத்துக்குளி க்க.] Fishing for pearls. முத்துக்கொட்டை, s. [com. ஆமணக்க முத்து.] Kernel of the Palma-Christi. முத்துக்கோவை--முத்துச்சரம்--முத்துத் தாழ்வடம், s. A pearl-necklace. முத்துச்சம்பா, s. A species of rice. முத்துச்சலாபம், s. Pearl-fishery, as சலாபம். முத்துச்சனிப்பு, 2. Twenty different places where pearls are said, literally or metaphorically, to be formed. viz.: 1. மதி, the moon; 2. மேகம், a cloud; 3. சங்கு, a shell; 4. சிப்பி, an oyster-shell; 5. மீன், a fish; 6. நந்து, or நத்தை, a snail; 7. முதலை, a crocodile; 8. உடும்பு, the guana; 9. தா மரை, the lotus; 1. வாழை, the plantain tree; 11. கமுகு, the areca; 12. கரும்பு, the sugar-cane; 13. செந்நெல், a superior kind of red rice; 14. மூங்கில், the bambû 15. யானைக்கொம்பு, the elephant's tusk; 16. பன்றிக்கொம்பு, the tusk of a boar; 17. பசுவின்பல், the tooth of a cow; 18. நாகம், a snake; 19. கொக்கு, a stork; 2. நங் கையர்கழுத்து, the neck of fine women. முத்துச்சிப்பி, s. Pearl-oysters. 2. Mother of pearl. See சிப்பி. முத்துச்சிவிகை, s. Palanquin made of pearls. முத்துச்சோளம், s. Maize. See சோளம். முத்துத்தாண்டவர், s. A reputed author of lyric poetry and chants. முத்துத்தாண்டவர்பதம். A recitative poem by the above. முத்துப்போடுதல்--முத்தெழும்புதல், v. noun. Breaking out of pustules, in small-pox, measles, &c., அம்மைவார்த்தல். முத்துமாதளை, s. A species of pomegranate, ஓர்மாதளை. முத்துமாலை--முத்துவடம், s. A pearlnecklace. முத்துருட்சிமணி, s. See உருளு, v. முத்துருவி, s. [prov.] An ear-jewel for women, ஓர்காதணி. முத்துவர்ன்னம், s. Pearl-like color. முத்துவன்னச்சேலை, s. A woman's cloth full of pearl-like spots. முத்துவெள்ளை, s. White lead, ceruse, ஓர்வெள்ளைவன்னம். முத்தெறிதல், v. noun. Small-pox, &c., attacking seriously, அம்மைவார்த்தல். முத்தையன், s. An epithet of Subramanya, சுப்பிரமணியன். 30) *

muṟṟm (p. 359) s. [improp. முத்தம்.] The court-yard in a house, முன்றில். (c.) 13)