pira (p. 316) . [Sans. part. and prefix.] Forth, forward, as பிரகரணம், பிரயோகம். 2. Very, much, exceeding, பிரக்கியாதி, பிரசண்டம். 3. Appearance, manifestation, as பிரகடம், பிர காசம். W. p. 556. PRA. பிரகடம், s. That which is unfolded or manifested, பிரசித்தமானது. W. p. 556. PRAKAT'A. பிரகண்டம், s. [anat.] Os brachii, புய வென்பு. W. p. 558. PRAGAN'DA. பிரகண்டபுரபேசி, s. Brachialis anticus. பிரகதி, s. Brinjal plant, கத்தரிச்செடி. பிரகஸ்தம், s. The expanded hand, விரித்தகை. W. p. 584. PRAGAMANA. பிரகம்பிதமுகம்--பிரகம்மிதமுகம், s. Shaking the head in token of wonder or amazement, one of the fourteen expressions of he countenance, பதினான்முகத் திலொன்று; [from Sa. Prakampa, shaking.] (சது.) பிரகரணம், s. Introduction, prologue, prelude, முகவுரை. 2. Chapter, section, அத்தியாயம். 3. Place of stopping or pausing, ஓர்விஷயமுடிவு. W. p. 556. PRAKARAN'A. 4. Opportunity, occasion, சமயம். 5. A certain class of books of a mystic character, ஞானநூல். 6. Destruction, கொல் லுகை. பிரசுரிக்க, inf. To destroy, சங்கரிக்க. பிரகாசம், s. Brightness, shining, splendor, radiance, reflected light, lustre, களை. 2. Sunshine, வெயில். 3. Illustriousness, conspicuousness, celebrity, கீர்த்தி. W. p. 537. PRAKAS'A. 4. Nature, quality, character, குணம். பிரகாசங்காட்ட, inf. To shine, to yield a radiance. பிரகாசமாய்த்தெரிய, inf. To appear clearly, as a body, a meaning, &c. பிரகாசன், s. One full of light--physical, mental or spiritual, ஒளியுடையோன். 2. The soul liberated from births, illumined by, and identified with, the deity, முத்தாத்துமா. பிரகாசி, appel. n. [mas. and fem.] One who shines. 8)

muttam (p. 357) s. Agreeableness, endearment, பிரியம். 2. Lip, உதடு. 3. A kiss, வாயாற்றரு முத்தம்; [from Sa. Mugdha.] (c.) 4. Freedom, விடுகை. 5. A pearl, முத்து. W. p. 663. MUKTA. 6. A posture of the yogi, as முத்தா தனம். (p.) 7. Cultivated ground, மருதநிலம். முத்தங்கொஞ்ச--முத்தமிட--முத்தியிட, inf. To kiss. முத்தமிட்டுக்கொண்டார்கள். They kissed one another. முத்தமாடல்--முத்தாடல், v. noun. Kissing, caressing. (p.) முத்தர், s. [pl.] Those who have obtained liberation from the evils of sin, பக்கு வர். (சது.) முத்தன், s. One liberated or emancipated from evil, an epithet of Vishnu, Siva, and Argha. முத்தாகலாபம், s. A garland of pearls, as முத்தாரம். (Sa. Muktakalapa.) முத்தாகாரம், s. Mother of pearl, முத் துச்சிப்பி. (Sa. Muktagara.) முத்தாதனம், s. A position of a yogi-pressing the anus with the ankle of the left foot, under which is placed the ankle of the right; [ex ஆதனம்.] முத்தாத்துமா--முத்தான்மா, s. A soul ripe for absorption, so as to pass from the head at death, instead of the மூலா தாரம், முத்திபெற்றோன். [usage.] முத்தாபலம், s. Pearl, முத்து. (Sa. Muktapala.) 2. The இசங்கு shrub, its fruit resembling a pearl, Monetia. முத்தாரம், s. Pearls strung on lines or threads. முத்தாவலி--முத்தாவளி, s. A garland of pearls, முத்துமாலை; [ex ஆவலி, a row.] 2. A book of Sanscrit Logic. 3. A musical mode. 22)