kāṟṟu (p. 107) s. Wind, a breeze, the air, atmosphere, வாயு. 2. The wind that passes downward, அபானவாயு. 3. The fifteenth lunar asterism, or nacshatra, சோதிநட்சத் திரம். 4. A ghost, an apparition, a spectre, an evil spirit.--Note. This word is from the third person neut. sing. of a symbolic verb from கால், air. காற்றுள்ளபோதே தூற்று. Winnow while the wind blows; i.e. attend to a thing at a favorable time. காற்றசைகிறது, The wind moves (after a lull). காற்றடங்கிற்று--காற்றமர்ந்தது. The wind has subsided. காற்றடிக்கிறது, The wind blows. 2. The storm beats. காற்றருந்த, inf. To feed on wind--as snakes. 2. [vul.] To be gaping, listless, idle. காற்றாடவைக்க, inf. To air a thing; to expose it to the wind. காற்றாடி, s. A wind-whirl, a child's toy, கறங்கு. 2. A paper kite, காற்றாடிப்பட் டம். 3. (fig.) A changeable person, a waverer, நிலையிலி. காற்றாடிக்கொள்ள, inf. To cool, to refresh one's self. காற்றின்சகாயன், s. Fire, lit. the helper of wind; that which invites wind for winnowing, as a fire. காற்றுக்கழிய--காற்றுப்பறிய, inf. To break wind. காற்றுக்காலம், s. The windy season. காற்றுக்கிளம்பிற்று. The wind has sprung up or risen. காற்றுக்கிளம்பவில்லை. No wind rises. காற்றுக்குமறைவிடம். A shelter from the wind. காற்றுச்சங்கை, s. Possession by a demon. காற்றுத்திரும்பிவிட்டுது--மாறிவிட்டுது. The wind has changed. காற்றுநாள், s. The fifteenth lunar asterism, சோதிநாள். காற்றுப்போகிறது, The air is escaping. காற்றுமுந்துநாள், s. The sixteenth lunar asterism, விசாகநாள். காற்றுமோதுகின்றது, The wind beats or puffs. 2. The monsoon is set in. காற்றுவாக்கு, s. [prov.] Leeward--used when a current of offensive effluvia is conveyed to one by the wind--as by a fisher-woman in passing, &c., காற்றுப் பக்கம். 2. Neglect of duty, சோம்பல். 3. Random, chance, கண்டபாடு. காற்றுவீசுகின்றது, The wind blows. காற்றெழும்புகிறது. The wind rises. காற்றொதுக்கு, s. A shelter from the wind, காற்றடைப்பு. காற்றோட்டி, s. A kind of shrub yielding bitter fruit of an unpleasant smell, said to expel flatulency. It is fried and eaten on some fasts as a mode of selfmortification, ஓர்முட்செடி, Obtuse-leaved hibiscus. இளங்காற்று, s. A gentle breeze. ஊதைக்காற்று--பனிக்காற்று, s. A cold wind, in the dewy season. எதிர்காற்று--எதிர்க்காற்று, s. A contrary wind. கீழ்காற்று, s. East wind. குளிர்காற்று, s. A cold wind. சிறுகாற்று, s. A gentle wind. சுழல்காற்று--சூறைக்காற்று, s. A whirlwind. சுழிக்காற்று, s. A whirl-wind, limited to a small space, and tearing up trees, &c., that stand in its way. தீக்காற்று, s. A scorching, blasting wind. தென்காற்று, s. South wind. நச்சுக்காற்று, s. A noxious air, miasma --as in time of epidemics. நல்லகாற்று, s. A favorable wind. பெருங்காற்று, s. A strong or violent wind. மேல்காற்று, s. West wind. வடகாற்று, s. North wind. 2)

muntu (p. 357) கிறேன், முந்தினேன், வேன், முந்த, v. a. To take precedence, precede, to pass before, take the lead, go to the head, முற் பட. 2. To be prior in time, origin, dignity, rank; to anticipate, முன்னாக. 3. To meet, to come in front, எதிர்ப்பட. முந்திவந்தசெவியைப்பிந்திவந்தகொம்புமறைத்ததாம். The ears first produced are hidden by the horns which come afterwards. [prov.] உன்கைமுந்தவேண்டாம். let not your hand be first. முந்த, inf. [as an adv.] Previously, formerly, first. முந்தஇதைச்செய். Do this first. முந்தமுந்த. First and foremost, first of all. முந்தல், v. noun. Being first. 2. [sub.] A projection, promontory, முனை. முந்தல்பிந்தல். Behind, and before. முந்தி, v. part. [as adv.] First, as முந்த. முந்திநட--முந்திப்போ. Go before. முந்திக்கொள்ள, inf. To be forward, to go ahead, in a bad sense. முந்தின. Previous. முந்து, as adj. Old or first, பழமையான. (கந்தப்.) முந்துற, inf. To be first, to precede. முந்தூழ், s. Fate, destiny, original decree, பழவினை; [ex ஊழ்.] (p.) முந்தை, adj. First, original, பழைய. (சது.) முந்தைநாள், s. [improp. முந்தநாள், மு ந்தாநாள், vul. முந்தநாத்து.] Day-before-yesterday. முந்தையோர், s. [pl.] The ancients, முன்னோர். 38)

muṉṉu (p. 361) கிறேன், முன்னினேன், வேன், மு ன்ன, v. n. To precede, to come near. 2. [also உன்னு.] To think, நினைக்க. (p.) முன்னல், v. noun. Thinking, நினைத் தல், (சது.) 2. Preceding, முந்துதல். முன்னாமை, [negative.] Non-precedence. 2. Absence of thoughts, நினையாமை. 14)