muṇṭu (p. 356) கிறேன், முண்டினேன், வேன், முண்ட, v. n. To be unruly, refractory; to act saucily, முரண்டுபண்ண. [limited.] 148) *

murṇṭu (p. 357) s. Perversity, obstinacy, மாறு பாடு; [ex முரண்.] (c.) முரண்டன், s. An obstinate fellow. முரண்டுபண்ண, inf. [sometimes முர ண்டடிக்க.] To oppose, to dissent. முரண்டுத்தனம், s. As முரண்டு. 56)